لیلی

این مصاحبه مال سال ۱۳۴۴هست. عجیب‌تر اینکه خیلی از حرف‌هاش هنوز آشناست شارلوت برونته: ایده‌ ازدواج با زنی به زیبایی عروسک اما احمق و کودن همیشه مرا می‌آزرد. گرچه زندگی با یک زن زیبا، یک احمق جذاب برای ماه عسل ایده‌ی بسیار فریبنده‌ای است اما به محض فروکش کردن آتش احساسات متوجه خواهید شد که در آغوش یک مجسمه‌ی چوبی یا مومی بودن یا حلقه شدن دست زنی بی‌خرد دور گردنتان چقدر دردناک است و همواره به یاد داشته باشید که مجبورید این عروسک را هم‌تراز خود قرار دهید. و اینگونه که مجبورم باقی زندگیم را در کنار این موجود بدون آنکه چیزی از حرف‌هایم بفهمد، با من همفکری کند و یا با احساساتم همدردی کند، بگذرانم.

به چشمانم زل می‌زند و می‌گوید: می‌خواهم به یاد من باشی؛ اگر تو به یاد من باشی، عین خیالم نیست که همه فراموشم کنند.

هاروکی‌ موراکامی / کافکا در کرانه.

@Leilycafe

ل

یهو چِش وا کردیم دیدیم دلمون واسش ریخت، مثِ برگای پاییز...

اتفاقا نباید آدم هارو تو عصبانیت شناخت ‏این جمله‌ی بی پایه و اساس که میگه: آدم ها رو باید تو عصبانیت شناخت از ذهنتون پاک کنین‏، اتفاقا افراد تو عصبانیت خودشون نیستن اونها اونقد تحت تاثیر عوامل منفی هستن که بدون هیچ فکر و برداشت حرفی رو میزنن و رفتاری رو میکنن که بعدا خودشون هم ناراحت هم پشیمون میشن! مگه داریم کسیو ک موقع عصبانیت قربون صدقه‌ی کسی بره و بگه ممنون چقد قشنگ عصبانیم کردی. این جمله‌های آبکی سرشار از احساسات بچگانس، نه بلوغ و روشن فکری...

از خُدا که پنهون نیست ولی تا می‌تونید از بنده‌هاش پنهون کنید، بعضیا تا خرابش نکنن ول نمی‌کنن...!

و مثل هر روز این چهار سالی که گذشت #نه_به_فراموشی

اگه بدی دیدی ولی دلت نمیخواد بدی کنی تو ساده نیستی؛تو اصیلی!

کافه لیلی یعنی امید… یعنی تا ابد جایی هست برای یک لیوان چای با رفقات. یعنی تو سخت ترین و ناامید ترین لحظه ها، جایی هست برای -باهم بودن- و همراه شدن با هموطن… حتی اگر تمام شیشه های کافه خورد شده باشن و دیواراش خراب، همیشه دو تا صندلی و یه میز چوبی هست برای -یکی شدن- و دل دادن تو سخترین و بدترین روز ها… دووم بیار، صبح میشه این شب سرد کافه لیلی یعنی تا ابد: زن، زندگی، آزادی مرد، میهن، آبادی 🟢⚪️🔴