☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

مقتدا آقا‌جون رهبــر؛ خاک بر سر این دنیایِ بی‌تو…

امام‌حسین(ع) فرمودند: «مردم بندهٔ دنيايند و به‌ظاهر دَم از دين مى‏‌زنند، و تا زمانیكه زندگی‌شان تأمین شود از آن دفاع می‌كنند؛ امّا چون در بوتهٔ آزمايش قرار گيرند، دين‌دارانْ اندک‌اند…» چه روند آشنایی! خدا مارو دین‌دارِ ادایـی و دکوری نخواه! نخواه که موقع امتحان و ابتلاء قایم بشیم و گوشه‌نشین؛ حتی نخواه که تو فتنهٔ حق و باطل تماشاگر و بی‌طرف باشیم، چه برسه به سیاهی‌لشکرِ باطل! و نخواه که وقتی سخت امتحان‌مون کردی؛ از قافلهٔ تسلیم به رضایِ تو جا بمونیم.

تو این دنیا فوتبال سیاسی نیست؟! معلومه که هست. کلِ زندگی سیاسیه! همین چیزایی که می‌گی سیاسی نیست، تو دنیایی که داری توش زندگی می‌کنی؛ نشون می‌ده کدوم سمتِ تاریخ ایستادی! درست یا غلط؟! صف‌بندیِ وجدان آدم‌ها حتی تو بازیِ فوتبال هم واضحه. یه طرف بی‌وطن‌هایی که با پرچمِ اسرائیل روی خونِ بچه‌های غزه و میناب و لامرد می‌رقصن! یه طرف وطن‌دارهایِ اصیلی که نه‌تنها پشت به وطن نمی‌کنن؛ بلکه از مظلوم‌ترین‌ ملت دنیا که سال‌هاست تحت ظلمِ نسل‌کشی و کودک‌کشیِ اسرائیل‌ قرار دارن؛ حمایت می‌کنن. شریف باش؛ دنیا داره نگات می‌کنه!

ولی سلطنت‌طلب چقدر بدبخته. ما یه وطنی داریم که سر برد و باخت تیم ‌ملی‌‌اش خوشحال یا ناراحت بشیم؛ سر توافق یا عدمِ‌توافقش حرص بخوریم و حق داریم نسبت به سرنوشتش نگران باشیم؛ اصلاً یه وطنی داریم که بتونیم ازش دفاع کنیم و وقتی دوتا عموهای جنایتکارِ اتمیِ اینارو ناکام می‌ذاریم سرمون بلند باشه. اما سلطنت‌طلب؟! تهِ کنشش اینه عربده بزنه و به همه فحشِ جنسی بده‌ و برای اجنبی قر بده؛ یا تو دنیایی‌ که همه آدم‌حسابی‌ها از اسرائیل متنفرن؛ پرچم فیکش رو زیر پرچم فیک‌ترِ اسرائیل برقصونه! اما بخت باهاش یار نیست؛ چون جلو چشمش پرچم خوشگل و اورجینالِ جمهوری اسلامی ایران وسطِ امریکا نشون داده می‌شه! برانداز همیشه بازنده؛ حالا دوباره ناامیدانه دنبال تمدید تاریخ آخرین نبردش می‌گرده! برو بگو تقویم ۱۵۶۹ شمسی رو چاپ نکنن؛ احتمالاً اگه تا اون‌موقع موفق به تغییر میلهٔ پرچم مقدس جمهوری اسلامی شده باشی؛ اون دیگه می‌تونه آخرین نبرد‌ باشه! مثل دستمال توالت مصرف‌شده شدین تهش؛ گفته بودیم. :))

همین پرچمِ بزرگ و زیبایِ جمهوری اسلامی ایران، هم‌خوانیِ سرود پر افتخار جمهوری اسلامیِ ایران توسط بچه‌های تیم‌ملی وسط امریکا؛ و سوزشِ وطن‌فروش‌ها واقعاً خیلی زیباست! دیگه بقیه‌ش اونقدر مهم نیست! به قول نادر خان ابراهیمی؛ «اگر وطنت را دوست نداری؛ از عاشقان وطن نپرس برای چه می‌جنگند!» چون نمی‌فهمن. :)

امسال، اونی‌که براش بودیم جون‌فدا؛ شده جون‌فدامون… دمش‌گرم حاج‌مهدی‌رسولی؛ باز حرف دل زد. برای خط به خطِ این روضه‌ ما یک دنیا خاطره داریم. گلوم درد می‌کرد از فشارِ بغض، صدام گرفته بود و در‌نمی‌آمد. منتظرت بودم، یادم افتاد نیستی. باز شب عاشورای پارسال یادم افتاد و پر درآوردم. اما باز بغضم شکست. باز شکستم. باز نفس کم شد. با عبای مشکی و عمامه و چفیه‌ت؛ رویِ صندلی گوشهٔ حسینیه‌ای که نیست… من هنوز منتظرم. کِی برمی‌گردی؟

لَا یَوْمَ‏ کَیَوْمِکَ یَا اَبا عَبْدِاللهِ…

شهید خامنه‌ایِ ایران‌ساز! تصور کنید ‌زمانی که اون مرحوم گفت «دنیای فردا دنیای‌گفتمان است، نه موشک» و ‌جماعت غرب‌گرا بی‌توجه به بدذاتیِ غربی‌ها ‌گفتن شعارهای روی موشک‌های شما برجام رو هم زد، و دنباله‌روهای اون‌ها مدام به رهبر‌شهید بابتِ تقویت‌توان‌دفاعی و موشکی اتهام می‌زدن؛ جمهوری اسلامی هم مثل لیبی، از هسته‌ای و از موشک‌ها و پهپادهاش و ... دست می‌کشید و ۳‌بار به هدفِ «نابودی و تسلیمِ سه‌روزهٔ ایران» وسطِ گفتمان مذاکره به ایران حمله می‌شد؛ آینده‌ای بجز خاکستر شدن برای ایرانی که پدوفیل‌های ‌‌تروریست به خاک، نفت و خونش تشنه‌ان تصور می‌کنید؟ ایرانِ کماکان باصلابتِ امروز که زیر سایهٔ پرچم مقدس جمهوری اسلامی بیش از صد‌روز جلوی دو قدرتِ‌ اتمیِ انسان‌کُش ایستاد، مظلوم اما مقتدر هر تجاوزی رو با توان نظامی بومی پاسخ داد؛ مدیونِ تولید قدرت شهید سیدعلی خامنه‌ای‌ست که به فرماندهان می‌گفت: «خودتون بسازید!» و سال‌ها سنگرهای امنیت رو فراتر از مرزهای ایران ساخت؛ تا در چنین روزهایی مثل اوکراین چشم به دستِ دیگری نباشیم! ایرانِ ‌امروز، حاصلِ سال‌ها تاریخ‌سازی، مردم‌سازی و ایران‌سازیِ سیدعلی خامنه‌ای‌ست که حالا عنوان «شهید» کنار نامش نقش بسته؛ و در آن عنوان نشانه‌هایی‌ست برای انانکه می‌اندیشند... حکیم بزرگ و بزرگواری‌که سالها ولو یه‌‌تنه جلوی بلعیده ‌‌شدنِ ایران توسط دشمن‌ خارجی و مغرضانِ داخلی ایستاد، خاک نفر‌وخت، فرار نکرد، فاکتورهای تولید قدرت رو تقویت کرد و مردم رو برای بعثت تربیت کرد و مواضع دشمن‌شناسانه‌اش در عیان و پنهان یکی بود و نیازی به تفسیر نداشت؛ مواضع روشن و عبرت‌آمــوزی که تاریخ به صحتِ اون‌ها گواهی خواهد داد! بلند بگید! خامنه‌ای‌ها وطن‌سازی کردن و پهلوی‌ها وطن‌فروشی. خامنه‌ای‌دوست‌ها ماندگارند و پهلوی‌پرست‌ها تا ابد در حسرتِ نابودی ایران، فراری و با عصبانیت؛ چشم‌دوخته به برافراشته شدنِ پرچـم زیبا و مقــدس‌ جمهوری‌ اسلامی ایران. پاینده باد جمهوری‌اسلامی‌ایران!

راستش به شما سطلیا نمی‌رسه بخواید راجع به توافق و انتقام خون رهبرِ ما حرف بزنید. شما اول باید بیاید تکلیفِ «سقوط ۴۸ ساعته‌ی جمهوری اسلامی به کمک‌ عمو ترامپتون، این آخرین نبرده پهلوی برمی‌گرده🤡، تاج‌گذاری عیدِ نوروز، قر دادن و رقصیدنای روز اول جنگ با پرچمِ آمریکا و اسرائیل(!) و آهنگِ دارم میام به تهران، دیگه آخراشونه این‌بار کارشون تمومه، بچه شیعه محرم امسال رو نمی‌بینه» و الباقیِ توهماتتون رو؛ روشن کنید و بگید چی‌شد پس هان؟ چی‌شد ازگل؟ بعد ما خودمون می‌دونیم با توافق و هرچیزی که به نظام و خاکِ وطنمون مربوطه چیکار کنیم. شما حسرت‌السلطنه‌های بی‌وطنِ در التماسِ اهرمن فعلا ضجه بزنید که با کمک عموهاتونم نتونستید به حسرت ۴۸ ساله‌ی رفتنِ جمهوری اسلامی برسید.

همهٔ تعهدات، شروط و تضمین‌های روی کاغذ به همین جملهٔ عراقچی برمی‌گرده: «امریکا #تعهد خواهد داد که به حاکمیت ‌ایران احترام بگذارد و در‌ امور ‌‌‌داخلی‌ ایران دخالت نکند.» شاید بپرسید چرا؟ چون: سال ۱۹۸۱ بیانیه‌ای بنام بیانیهٔ الجزایر بین ایران و امریکا امضا شد؛ ایران طبق‌ روالِ همیشه به همهٔ تعهداتش عمل کرد و امریکا نه. ایران ۴ شرط برای امریکا گذاشته بود. از جمله لغو تحریم‌های تجاری و استرداد اموال ایران. اما یکی از اون شروط این بود: «…آمریکا باید تعهد دهد که دیگر در امور داخلی ایران دخالت نکند و کاری به مسائل ایران نداشته باشد...» نزدیک ۴۵ سال از این «تعهد امریکا» بعنوان فقط یه فقره از تعهداتِ بی‌اجرا و بی‌تضمین و بی‌نتیجهٔ امریکای بی‌تعهد می‌گذره. پایان پیام./

شعارهای مرگ بر...هاتون رو خرجِ #دشمنی کنید که از قبل کودتای ‌۱۳۳۲ تا امروز ذره‌ای از دشمنی، کودتا، تحریم، ترور، جنگ، آشوب و تفرقه کوتاه نیومده و نخواهد اومد. و مطالباتِ به‌ حق‌تون رو با حفظ شأنِ رهبرِ شهید و توصیه‌های رهبر حاضرِ همین کشور و نظام فریاد بزنید. فهم و تمایز بین این دوتا خیلی واضحه! امروز نه برای مسئول جای آزمون و خطاست، نه برای من و شمای مردم.

بدون اسم بردن از آمر به قتل و عاملِ قتل، از شهادت آقای‌خامنه‌ای/شهید خامنه‌ای/نائب امام‌ زمان/ رهبر/ ولی‌فقیه/ آیت‌الله خامنه‌ای/ حضرت اقا/ مقام معظم رهبری/بزرگترین مرجع مذهبی و سیاسی جهان اسلام/رهبر انقلاب اسلامی/ پدرِ امت/ ننویسید. این قتلِ بزرگ، قاتل دارد. خون‌خواهی دارد! در این قتل‌ها و جنگ‌ها و بدعهدی‌ها، تمایز قائل شدن بین امریکا و اسرائیل خطای محاسباتی‌ست. اسرائیل بدونِ امریکا توانِ یک‌روز زنده‌ ماندن ندارد. امریکا بدون اسرائیل در منطقه حافظ اصلی منافع و سگِ هار‌ ندارد. امریکا عاملِ اصلی جنگ، ترور، تنش و تجاوز است؛ و اسرائیل نوچهٔ درّنده‌ای که توسط همین شیطان پرورش یافته.

امریکایِ ترامپ بارها عزیز و عزیزتر از جان از ما گرفت؛ از ۱۳ دی‌ماه ۹۸، ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ تا ۹ اسفند ۱۴۰۴…

از «لامرد» بگو! غروب ۹ اسفند، امریکا بیش از ۲ تُن مهمات بر سر دو محلهٔ مسکونی یه شهر کوچیک ریخت! ۲۱ نفر انسانِ بی‌گناه؛ چند پسربچه درحال بازیِ فوتبال و دختر دانش‌آموز در حال بازیِ والیبال و چند زن و مرد غیرنظامی شهید و بیش از ۱۵۰‌ نفر مجروح شدن. یعنی طیِ ۳۵ ثانیه، حدود ۷۲۰ هزار گلوله بر سر مردم یه شهر کوچیک ریخته؛ اگر این عدد رو با جمعیت حدود ۳۰ هزار نفریِ لامرد مقایسه کنیم، یعنی سهم هر نفر از «هدیهٔ عمو ترامپ» ۲۴ گلوله بوده! امریکا از لامرد به‌عنوان محل آزمایش عملیاتی یه سلاح جدید بنام موشک‌های prsm استفاده کرد؛ ۴ موشک از این نوع که نزدیک زمین منفجر می‌شه و هرکدوم ۱۸۰ هزار گلوله یا ترکش داره. و برای شهر کوچیک لامرد ۴ بار از ۱۸۰ هزار ترکش استفاده شد! نیویورک‌‌تایمز گفت ارتش آمریکا بعد از تستِ این موشک که براشون موفقیت‌آمیز هم بوده؛ بودجه ساخت اون رو برای سال آینده چهار برابر کرد... برای کشتنِ انسان، برای سلاخیِ بشر، برای مرگ آزادی و صلح، برای کشتنِ هموطن‌های ما، زن‌ها و بچه‌ها و مردانِ ما، برای رقصِ بی‌وطن‌ها روی خون لامرد و میناب! برای ماشین کشتار‌جمعیِ حقوق بشر امریکایی و اسرائیلی.. از لامرد بگو، از میناب بگو. مرگ بر امریکا بگو، مرگ بر اسرائیل بگو.

«بچه‌ها قدر بدونید مجید رو، بنده نوکریِ مجید موسوی رو بکنم خداروشکر می‌کنم…»

همزمان با‌ اینکه ما موبایل به دست می‌خواستیم بریم بخوابیم؛ خبر رسید نیروهای مسلحِ همیشه بیدار جمهوری‌‌اسلامی‌ایران نه‌تنها با پهپاد‌ها؛ بلکه با چندین موشکِ زیبا از‌ خجالت ۲۱ هدف در پایگاه‌های تروریستی امریکا تو بحرین و کویت و اردن دراومدن؛ آشیانهٔ F35ها و محل استقرار تروریست‌هاشون رو توی اردن زدن و صدای‌انفجار و آژیر‌خطر تو این کشورک‌های مبداء تجاوز قطع نمی‌شه! «شهید طهرانی‌مقدم» گفته بود قدر بدونید سید مجید رو؛ و ما قدر می‌دونیم همهٔ رزمنده‌ها و شیربچه‌های صادق‌الوعد‌ و بامعرفتِ این خاک رو که حرفشون حرفه و قول‌شون قول. مَردید که وقتی حرف می‌زنید؛ دیگه شک راه نداره تو غیرت و حرفتون و ما عشق می‌کنیم از تکرار صادقانهٔ وَمَا‌النَّصرُ إِلّا مِن عِندِ‌اللَّهِ العَزيزِ الحَكيمِ.

دوتا مخزن استراتژیک آب در سیریکِ هرمزگان با حملهٔ امریکا بطور کامل تخریب شد و آبرسانی به مردم روستاهای این بخش متوقف شد! زیرساخت آبِ شرب مردم رو هدف قرار می‌دن که نه‌تنها بگن مشکلشون با مردم و «انسانیته»؛ بلکه همهٔ تلاششون رو می‌کنن که ثابت کنن شمر و یزید زمانه‌ان و تا شیطان هست؛ نبرد جبههٔ خیر با شرّ هیچوقت تمومی نداره! نوچه‌هاشونم که یه عده هلهله‌کنِ رقاصه روی خون... با یزیدی‌ها باید عاشورایی جنگید!

بالگردِ آپاچیِ امریکا بعنوان «عنصرِ متجاوز» بالای تنگهٔ هرمزِ متعلق به آب‌های ساحلی ایران توسط پهپاد ایرانی در راستای دفاع از امنیتِ ایران ساقط می‌شه؛ بعد امریکا می‌گه من باید جواب بدم و اسمشم می‌ذاره عملیات «دفاعی» و می‌گه البته ایران نباید جواب بده! یعنی یارو از یه قارهٔ دیگه لشکر می‌کشه میاد تو منطقهٔ ما، دور کشور ما پایگاه نظامی می‌سازه، اسرائیل رو تجهیز می‌کنه، وسط آتش‌بس محاصرهٔ دریایی اعمال می‌کنه، تجاوز خودش رو مجاز می‌دونه؛ بعد دفاعِ ما از حاکمیت خودمون رو غیر مجاز می‌دونه! همین‌جوری هم به حزب‌الله می‌گه به چه حقی جلویِ پیش‌روی و تجاوز اسرائیل به خاک خودت داری مقاومت می‌کنی؟! بعد یه گروه هروقت ایران و حزب‌الله برای دفاع از خودشون و منافع‌شون دست به‌ موشک می‌شن شاخک‌های حقوق بشری‌شون تکون می‌خوره! عمق زباله بودنِ قواعد جنگل بین‌الملل!

بعد از نزدیک ۹۰ روز تلویزیون رو روشن کردم. آخرین قابی که از تلویزیون تو ذهنم مونده؛ لحظهٔ اعلام شهادت آقا تو یکی از سحرهای ماه‌رمضون، از زبون حامد عسکریِ رنگ‌پریده و ماتم‌زده بود که تو همون لحظهٔ «انّا‌لله...» قفل شدم و از بعدش دیگه چیزی یادم نمیاد. بهم می‌گن بعدش فقط ‌رفتی سمت صفحهٔ تلویزیون تا «شهید» رو از کنار اسم اقا پاک کنی، اما نمی‌شد. تلاش می‌کردی، اما نمی‌شد! همیشه تا غروب دیدن سریال‌های قدیمی شبکهٔ آی‌فیلم برام جذاب بود؛ من عاشق گذشته‌هام. تا امروز. که میان‌برنامهٔ یکی از سریال‌ها؛ صدای اقا بود و مثل‌ گذشته از ذوق تپشِ‌قلب گرفتم و طبق عادت برگشتم سمت تصویر؛ تا چشمم خورد به نوشتهٔ زیرش «حضرت آیت‌الله، #شهید سیدعلی خامنه‌ای»! من هیچوقت معنیِ جا خوردن، جا موندن، آبِ یخ ریختن روی سر، در لحظه مغلوب‌ و بیچاره شدن، قفل کردن رو انقدر نفهمیده بودم! من هیچوقت از دیدن دوبارهٔ قاب روشن تلویزیون انقدر واهمه نداشتم... من جا موندم آقا! بدجوری جا موندم.