جمع مدیران نامدار ایران

همه ی آنچه باید درمورد ایلان ماسک بدانید با مدیران نامدار ایران همراه شوید

🔴 محمدعلی اسلامی ندوشن درگذشت. یادش گرامی 🔸محمدعلی اسلامی ندوشن، نویسنده و چهره فرهنگی پیشکسوت در ۹۷ سالگی در کانادا از دنیا رفت. 🔸شیرین بیانی، نویسنده و پژوهشگر و همسر محمدعلی اسلامی ندوشن با بیان اینکه پیش‌تر خبر درگذشت او به اشتباه در برخی رسانه‌ها اعلام شده بود، اظهار کرد: خبر این دفعه صحیح است و او روز گذشته (پنجم اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۱) جهان فانی را وداع گفت. در عرض پنج سال ضعف و از پاافتادگی فراوان داشتند و در عرض دو روز کسالت ما را ترک کرد. وی خاطرنشان کرد: محمدعلی عمری را با عزت و خوبی و راحتی طی کرد و با همان آرامش نیز دنیا را ترک کرد. 🔸همسر اسلامی ندوشن درباره مراسم تشییع پیکر او و این‌که آیا به ایران منتقل می‌شود نیز گفت: چون کسالت نداشت در این فکرها نبودیم؛ در همین جا (کانادا) به طریق اسلامی به امانت به خاک سپرده می‌شوند. 🔸محمدعلی اسلامی ندوشن متولد ۱۳۰۴ در ندوشن یزد بود. او دانش‌آموخته حقوق بین‌الملل از فرانسه بود و استاد پیشین دانشگاه تهران، که علاوه بر درس‌های حقوقی، به تدریس نقد ادبی، سخن‌سنجی و ادبیات تطبیقی نیز می‌پرداخت. اسلامی ندوشن سال‌ها زندگی خود را صرف تحقیق در آثار علمی و ادبی ایران و ترجمه آثار نویسندگان جهان کرد و آثارش به‌صورت کتاب در بیش از ۵۰ جلد در زمینه‌های گوناگون اعم از ادبی، فرهنگی و اجتماعی به چاپ رسیده است. 🔸برخی از کتاب‌های محمدعلی اسلامی ندوشن عبارت‌اند از: «ماجرای پایان‌ناپذیر حافظ»، «چهار سخنگوی وجدان ایران»، «تأمّل در حافظ»، «زندگی و مرگ پهلوانان در شاهنامه»، «داستان داستان‌ها»، «سرو سایه‌فکن»، «ایران و جهان از نگاه شاهنامه»، «نامه نامور»، «ایران را از یاد نبریم»، «به دنبال سایه همای»، «ذکر مناقب حقوق بشر در جهان سوم»، «سخن‌ها را بشنویم»، «ایران و تنهائیش»، «ایران چه حرفی برای گفتن دارد؟»، «مرزهای ناپیدا»، «شور زندگی‌» (وان گوگ)، «روزها» (سرگذشت - در چهار جلد)، «باغ سبز عشق»، «ابر زمانه و ابر زلف»، «افسانه افسون»، «دیدن دگر آموز»، «شنیدن دگر آموز»، «جام جهان‌بین» و «آواها و ایماها». با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers و اینجا در اینستاگرام خبری در راه است 📌https://instagram.com/paktinat.hamed?igshid=z97nhxyu259o

🔴 تلنگری بر مطالبات فرهنگیان و بحران ناکارآمدی ✍️دکتر قائم موسوی ♈️فرهنگیان معمولاً به دو ویژگی اشتهار دارند؛ یکی مناعت طبع و داشتن حداقل انتظارات(رضایت به حداقل ها) و دیگری از نقطه نظر اجتماعی و کیفیت تعامل با قدرت رسمی دارا بودن نوعی روحیهٔ مبتنی بر محافظه کاری. ♈️مناعت طبع و ترجیح وظیفه‌ی معنوی بر مطالبات پیش پا افتاده، آن‌ها را در موقعیتی قرار داده که پافشاری بر جنبه های مادی-مالی را نوعی کسر شأن دانسته و بر این اساس، همان خصیصه کنار آمدن با حداقل ها را در آن‌ها برجسته کرده است. ♈️برشمردن دو ویژگی ذکر شده و تأنی بر تحرکات اخیر آنها نشان می دهد که زیر پوست جامعه جست و خیزهای رو به تزایدی در جریان است که اگر عمق و ظرافت های آنها به خوبی ملاحظه نشود قادر است گسل های جامعه را به سمت یک تراکم نامتناسب انباشتی رهنمون نماید. ♈️ماهیت و کیفیت نارضایتی معلمان و همچنین جنس مطالبه گری آنان متفاوت از سایر اقشار است. همین امر نوع مواجههٔ سیستم سیاسی را نیز زیر ذره‌بین بیشتری قرار خواهد داد. مسأله ای که سیستم را برای تقابل سخت افزاری و استفاده از قوهٔ قهریه در مضیقه می اندازد. کیفیت مطالبه گری و پارامترهای شخصیتی شان نیز مانع از این می شود که بتوان به سادگی با انگ و برچسب زمینه را برای برخورد با آن‌ها فراهم کرد. اتکا بر همان دوخصیصهٔ مذکور نشان از وخامت اوضاع هم می دهد. هشداری که اگر عمق آن دیده نشود،ابعاد ماجرا تفهیم نخواهد شد. ♈️به عبارتی فرهنگیان آنقدر دچار کمبود و عدم دسترسی به همان حداقل ها شده‌اند که از ناچاری مجبور شدند وادار به تحرکات جمعی شوند.از طرفی شدت این تنگناهای اقتصادی به حدی رسیده که ناگزیر از پوستهٔ محافظه کاری خارج شده و خود را در تیررس هزینه قرار داده‌اند. انگار که خویشتن داری را از کف داده باشند و با خودشان بگویند،هر چه بادا،باد! بالاتر از سیاهی رنگی نیست! ♈️وقتی معلمان با خصایل یاد شده از رهگذر بوروکراسی و تعامل با سیستم در دسترسی به حداقل‌ها ناکام مانده اند به خیابان و تأسی به بدنهٔ خود رجوع کرده اند. امری که نشان می‌دهد سیستم آنقدر به درجه ای از ناکارآمدی و بحران های در هم تنیده مجهز شده که صبورترین زیر مجموعه اش نیز طاقتش طاق شده است. ♈️خیزش معلمان حکایت از نوعی نارضایتی عمیق در بستر جامعه است. نوعی نارضایتی که توأمان از ویژگی های افقی و عمودی برخوردار است.در بُعد افقی دارد به تمامی اقشار تسریع می یابد و در بُعد عمودی نیز انباشتی و اولتیماتوم گونه است. با تأسی به تجربهٔ جنبش های معاصر اولی تراکمی و «همه علیه یکی» و دومی هیجانی و «صفر-هیچی» خواهد شد. تجمیع و قرابت این دو آبستن رخدادهای تازه و غیر منتظره‌ای خواهند بود. رخدادهایی که الزاماً مطبوع نخواهند بود. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers و اینجا در اینستاگرام خبری در راه است 📌https://instagram.com/paktinat.hamed?igshid=z97nhxyu259o

👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇 BESTA Office Equipment مدارک خود را با محصولات بستا حفظ و نگهداری کنید ! 👈 زونكن كتان و فانتزي سایز A3 , A4 , A5 👈فايل باكس لب كج و سه گوش 👈انواع پوشه 👈كارتابل 👈فنر پوشه 👈لوح تقدير 📌لطفا جهت هماهنگي تماس حاصل فرماييد : 📱 0902 150 7207 📞 021 77 62 45 79 ما را در اینستاگرام همراهی کنید: ☑️@bestastationery

#تبلیغات

🔴 کارکنان باهوش چرا استعفا می دهند؟ 👈 خیلی از مدیران موفق نیز ممکن است یک اشتباه را مرتب تکرار کنند. یکی از اشتباهات آنها این است که اجازه می دهند نیروهای با استعداد و موفق آنها شرکتشان را ترک کنند. یکی از هزینه های کمرشکن شرکت ها، همین ترک نیروهای مستعد و باهوش است. از هر مدیری بپرسید آیا برای نگهداری و تربیت نیروهای مستعد و باهوش دستورکار دارند، بلافاصله جوب می دهند بله و سپس از تلاش ها و موفقیت های شرکت خود صحبت می کنند. اما واقعیت چیز دیگری است. در یک آزمایش، با تحقیق از کارمندان این نوع شرکت ها پاسخ های زیر دریافت شد: بیش از ۵۰ درصد از آنها ابراز کرده اند که ارزش های آنها با کارفرمایشان متفاوت است. بیش از ۶۰ درصد از آنها گفته اند احساس نمی کنند کارهای آنها با برنامه ریزی کارفرما به نتیجه ای برسد. بیش از ۷۰ درصد از آنها گفته اند تلاش ها و استعدادهای آنها توسط کارفرما درک و قدردانی نمی شود. اما بد نیست بدانیم این نیروهای مستعد با ایده های عالی و سازنده چرا شرکت خود را ترک می کنند و دست کارفرما را در پوست گردو می گذارند. ١- عدم موفقیت در دنبال کردن علاقه مندی های آنها ٢- شکست در به چالش کشیدن هوش و خردمندی آنها ٣- استفاده نکردن از خلاقیت آنها ٤- پرورش ندادن مهارت های آنها ٥- فرصت ندادن به آنها برای صحبت ٦- نداشتن توجه کافی به آنها ٧- داشتن ضعف مدیریتی ٨- نادیده گرفتن تلاش های آنها ٩- افزایش ندادن مسئولیت ‌های آنها ١١- سر قول خود نبودن با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers و اینجا در اینستاگرام خبری در راه است 📌https://instagram.com/paktinat.hamed?igshid=z97nhxyu259o

نرم‌افزار ATS کاربوم، سیستم یکپارچه مدیریت فرایند استخدام مدیران و کارشناسان جذب‌واستخدام با این نرم‌افزار می‌تونن همه‌ی ابزارهای لازم رو یک‌جا داشته باشند؛ بدون اینکه دیتایی رو گم کنن یا بخوان بین ابزارهای مختلف سوویچ کنند. این نرم‌افزار می‌تونه یکپارچگی رو به فرایند جذب اضافه کنه؛ یکپارچگی که تاکنون در ایران بی‌سابقه بوده. برای آشنایی کامل با این سرویس و درخواست جلسه اختصاصی دمو، از طریق این لینک اقدام کنید: b2n.ir/q66632

#تبلیغات

🔴 یاللعجب! ما در صف امتحان الهی؛ آنها در صف ترکیه ✍️مصطفی داننده 🔹داستان سفر خانواده رئیس مجلس به ترکیه با هر نیتی بود چه تفریح، چه خرید سیسمونی یا هر دلیل دیگری، به خاطر این پرحاشیه شد که قالیباف در تمام مدتی که در قدرت حضور داشت به ویژه بعد از سال 92، خود را طرف قشر ضعیف جامعه به حساب می‌اورد و می‌گفت ما به جنگ 4 درصدی‌ها آمده‌ایم. 🔹حالا این قشر ضعیف چه کسانی هستند؟ بخشی از جامعه که حتی توان مالی ندارند که در تعطیلات آخر هفته یا مناسبتی، بچه‌های خود را به خارج از شهر محل زندگی خود ببرند چه برسد به سفر فرنگ! 🔹حرف بسیاری از آنهایی که در این چند روزه به قالیباف و رفتار خانواده او اعتراض کردند، البته به جز آنهایی که هدفی سیاسی دارند و نگاه به کرسی سبز رنگ ریاست مجلس، همین است که چرا حرف و عمل شهردار سابق تهران یکی نیست. مگر می‌شود هر روز از مردم حرف زد اما خانواده به هر دلیلی، به ترکیه سفر کنند؟ نمی‌شود. از بچگی به ما آموخته‌اند که «رطب خورده، منع رطب نمی‌کند.» 🔹شاید اگر مسئولان کشور این همه در نقش زاهد فرو نروند، سفرهای خارجی خانواده‌شان هم تو ذوق مردم نمی‌زند. نمی‌شود هزینه شعار حضرات مسئولان را ما بدهیم و همه امتحان‌های الهی برای ما باشد و ترکیه رفتن برای خانواده آنها. اگر قرار است همه مورد امتحان قرار بگیریم، صف اول مسئولان هستند که باید برگه‌های امتحانی را پر کنند. 🔹به طور مثال خضریان نماینده تهران به شدت به دنبال ممنوعیت ورود گوشی «اپل» به ایران است و می‌گوید:«طبق قولی که از وزارت صمت و وزیر اقتصاد گرفته‌ایم قرار است تا نیمسال اول سال ۱۴۰۱، با پیگیری پرونده ممنوعیت واردات کالاهای آمریکایی و لوکس، جلوی واردات محصولات اپل گرفته شود و اجرای این طرح کامل شود.» 🔹بعد همین نماینده گوشی اپل پست‌های توییتر خود را می‌گذارد و به زمین و زمان اعتراض می‌کند. حالا مردم «دم خروس را باور کنند یا قسم حضرت عباس را»؟ 🔹نمی‌شود دم از حمایت از خودروسازی داخلی زد و به مردم توصیه کرد از تولیدات شرکت‌های داخلی استفاده کنند اما خودمان بهترین ماشین‌های خارجی را سوار شویم. 🔹راست و حسینی به مردم بگویید این حرف‌هایی که ما می‌زنیم برای خودمان نیست و فقط شما را شامل می‌شود. متاسفانه شده‌اند مثل آنکه به دیگران توصیه کرده بود که اگر روی فرش نجاست ریخت، باید قسمت کثیف شده را برید. سخنران وقتی به خانه آمد، دید همسرش بخشی از فرش را بریده است، علت کار را جویا شد و جواب شنید که خودتان گفتید که اگر نجس شد آن را ببریم. مرد عصبانی شد که آن حرف‌های برای مردم بود نه خودمان! 🔹مردم به خاطر همین ترکیه رفتن‌‌ها و آیفون به دست گرفتن‌هاست که مردم دیگر خیلی از حرف‌ها را باور نمی‌کنند و می‌گویند در خانه؛ خودشان مرغ و مُسما می‌خورند و بعد به ما می‌گویند که اشکنه بخوریم تا از امتحان الهی سربلند بیرون بیاییم. ‌ https://cdn.asriran.com/files/fa/news/1401/2/3/1373928_898.jpg با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers و اینجا در اینستاگرام خبری در راه است 📌https://instagram.com/paktinat.hamed?igshid=z97nhxyu259o

🔴 گناه پدر است نه خطای فرزند ✍️كامبيز نوروزى ماجرای سفر سه عضو خانوادۀ محمدباقر قالیباف (همسر، دختر، داماد) آکنده است از عریان ترین نشانه های سقوط اخلاق حکمرانی. مدافعان و اطرافیان قالیباف با این توجیه که "گناه فرزند را به پای پدر نمی نویسند" به دفاع و تبرئۀ او پرداخته اند . این ضرب المثل درست است ولی در این موضوع مصداق ندارد. در مورد چنین افرادی گناه فرزند نه فقط به پای پدر است بلکه اصلاً خطای پدر است . مسألۀ اصلی سفر این خانواده نیست بلکه تناقض آشکار گفتار و رفتار آقای رئیس مجلس است . در مردمان معمولی چنین چیزی حریم خصوصی است اما اینجا نه و جامعه حق تفحص و پرسش دارد. خرید لوازم کودک از ترکیه یا هر کشور دیگری نه جرم است نه گناه . آنچه مذموم و زشت و قبیح است ریا و دروغ است؛ مردمفریبی و ناراستی است. آنچه سیاست و قدرت ایران را ویرانگرانه آلوده کرده است همین چیزهاست . برای افراد عادی جامعه ، سفر خارجی و خرید خانوادگی حریم خصوصی است . رفتار و گفتار خانواده به دیگران مربوط نیست . هرچه هست مربوط به خودشان است. مقامات ارشد کشوری با اتکا به پروپاگاندا و شعارهای دهان پرکن اخلاقی خود را در نظر مردم موجه نشان می دهند . آنها خود را مظهر اخلاق و ارزش های متعالی نمایش می دهند و دیگران را بخاطر نداشتن یا کم داشتن آن ارزش ها منکوب یا حتی سرکوب می کنند و با جلب نظر حکومت و مردم مدارجی از قدرت را در اشغال خود می گیرند . خیلی از مردم حرفهایشان را باور می کنند و آنها نیز به اتکای همین باور عمومی و آن مقامها که دارند منابع قدرت ، مانند ثروت و روابط رانتی را به دست می آورند . آنها در ظاهر امین سرنوشت ملت و دارای های عمومی اند . اما آیا آنها در گفتار و شعار خود صادقند؟ آیا آنها در زندگی شخصی خود آنند که در ظاهر نشان می دهند؟ آیا زندگی مالی و اقتصادی سالمی دارند؟ آیا آنچه را به مردم دیکته و زور می کنند برای خود و خانوادۀ خود نیز همان می کنند؟ پاسخ این پرسش ها فقط با نظارت افکار عمومی معلوم می شود . اگر مردم بدانند که این مقامات چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند ، طبعاً از ایشان روی می گردانند و شاید از اریکه پائین بیافتند. اتفاقاً یکی از دلیل اصلی و بزرگ مخالفت این قبیل مقامات با گردش اطلاعات و آزادی مردم برای دستیابی به اطلاعات همین است که نمی خواهند واقعیتهایشان آشکار شود . پنهان ماندن و پنهانکاری بنیاد بقای این نوع مقامات است . فکر می کنید چرا تلاش می کنند با طرح صیانت مانع از دسترسی مردم به اینترنت شوند؟ وقتی اعضای خانوادۀ مقام ارشد رفتاری مغایر با شعارها و ادعاهای او می کنند دیگر جایی برای حریم خصوصی نیست . این اطلاعات به عنوان طرز سلوک آن مقام ارشد محسوب شده و مردم حق دارند با دانستن آن اطلاعات از حقیقتهای پنهان او آگاه شوند و بدانند قدرت به چه کسی سپرده اند. این حق نظارت عمومی است برای مشاهدۀ میزان سلامت و عدم سلامت صاحبان قدرت ، میزان صداقت و بی صداقتی آنها ، میزان راستگویی و درغگویی آنها، میزان پاکدستی و فساد انها و .... همسر ، دختر و داماد قالیباف برای خرید سیسمونی به ترکیه سفر کرده اند . قالیباف در مبارزات انتخاباتی اش با هیجان و حرارت سفر خارجی یک وزیر برای خرید لباس بچه را در حد عملی ننگین و شرم آور نشان داد.حالا اما خانوادۀ خودش برای خرید سیسمونی به ترکیه رفته اند. او این این تناقض فاحش را چگونه توضیح می دهد؟ پسر آقای قالیباف مدعی بی خبری پدرش شده است. یعنی دختر ایشان شأن پدر را آنقدر ندیده است که بگوید می خواهد برای خرید وسائل فرزند به ترکیه برود و او را از پیش آگاه کند و نظر پدر را جویا شود ؟ همسر ایشان چطور ؟ ایشان یا از قبل اجازۀ سفر خارجی از شوهر داشته یا برای همین سفر اجازه گرفته بوده است. به هر حال وقتی ایشان به سفر رفته است و در منزل نیست ، زوج محترم ، آقای قالیباف نگفته و نپرسیده است که همسر چند روز کجاست ؟ چگونه بی خبر بوده ؟ مگر ممکن است آخر؟ یا خبر داشته و موافق بوده ؟ در عرف سیاست در کشورهایی که قانون و اخلاق نزد اهل قدرت محترم است و افکار عمومی برایشان مهم است ، گاه چنین وقایع و تناقض های اخلاقی را در حد رسوایی می خوانند و آن صاحب منصب ناگزیر از استعفا یا بیان حقیقت و اعتذار می شود. اینجا هرچند چنین رسومی معنا ندارد اما دست کم همکاران آقای قالیباف در مجلس می توانند رسماً او را در جلسۀ علنی مؤاخذه کنند و به مردم نشان دهند که مختصر جایی برای اخلاق در سیاست باقی است . هیچ نقابی تا همیشه دوام نمی آورد. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers و اینجا در اینستاگرام خبری در راه است 📌https://instagram.com/paktinat.hamed?igshid=z97nhxyu259o

🔸حکایت شعر سعدی و سازمان ملل چندی پیش در خبرها آمده بود که پدرو سانچز (نخست‌وزیر اسپانیا) به اشعار سعدی در ورودی سازمان ملل اشاره کرده و این شعر را برای مردمش که گرفتار کرونا و دشواری‌های قرنطینه‌ بودند خوانده است: بنی آدم اعضای یکدیگرند... ابتدا عصبانی شدم و تصور کردم مثل همیشه پیازداغش را زیاد کرده‌اند. حتی بعد از پیگیری و دقت در تفاوت گزارش خبرگزاری‌های فارسی‌زبان داخلی و خارجی یادداشتی نوشتم اما زود پشیمان شدم. (در بی‌بی‌سی صحبتی از اشارۀ سانچز به وجود این شعر در سازمان ملل نشده بود) باید خبر را از منابع اصلی می‌دیدم. فیلم صحبت‌های پدرو سانچز را پیدا کردم و از دوستان زبان‌دانم کمک گرفتم. بله، این بار خبر صحت داشت. البته سخن گفتن از سعدی و خواندن آن شعر مشهور عجیب نبود. پیشتر اوباما و بان کی مون و دبیر کل سازمان یونسکو و... از این شعر یاد کرده بودند اما راستش اشاره به وجود این شعر در سازمان ملل شکّم را برانگیخت. خدا پدر محمد جواد ظریف را بیامرزد که سال هشتاد و سه فرشی را که آقای صیرفیان (از تجّار فرش اصفهان) با شعر سعدی تدارک دیده بود به سازمان ملل هدیه داد و به زحمت، رؤسا را (با یادآوری نامگذاری سال گفتگوی تمدن‌ها که به ابتکار سیدمحمد خاتمی از سوی ایران مطرح و تصویب شده بود) متقاعد کرد آن را کنار فرش اهدایی چین در بخش شمالی سالن مذاکرات نصب کنند. پیش از آن علی رغم شهرت بسیارِ مسأله در ایران که گفته می‌شد این شعر سعدی بر سر در سازمان ملل نصب شده است فی الواقع نه بر سر در، نه در صحن سازمان، نه بالای سر مدیر کل، نه روی پشت بام، نه به زبان فارسی، نه به لسان انگلیسی، نه به اسپرانتو این افتخار نصیب مملکت عزیز ما نشده بود. افسانه‌ای بود که نسل اندر نسل بدان مباهات می‌شد و وقتی معلوم شد چنین موضوعی از اساس واقعیت ندارد هیچ کس باور نمی‌کرد. اما اگر علاقه‌مندید منشأ این افسانۀ تاریخی را بدانید چند خط زیر را که نگارنده پیشتر در مجلۀ گزارش میراث (تیر 1391، ش 50 و 51) منتشر کرده است بخوانید: محمدعلی فروغی كه خود زمانی رياست جامعۀ ملل را عهده‌دار بوده، در خطابه‌ای به تاريخ مهر 1308 (اكتبر 1929) در جمع محصلين ايرانی در سفارت پاريس گفته است: در همين سپتامبر گذشته كه باز در ژنو بودم در يكی از ضيافت‌ها كه غالباً برای آشنا شدن نمايندگان دول با يكديگر واقع می‌شود يكی از همقطارهای ايرانی من در سر ميز، پهلوی شخص ناشناسی قرار گرفته بود. در ضمن صحبت، آن شخص اظهار داشت من يك قطعه شعر فارسی می‌دانم كه حق اين است شعار جامعۀ ملل باشد. پس قطعۀ معروف را خواند كه: بنی آدم اعضای يكديگرند كه در آفرينش ز يك گوهرند چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار تو كز محنت ديگران بی غمی نشايد كه نامت نهند آدمی همقطار من متعجب شد كه اين كيست كه فارسی می‌داند و شعر سعدی می‌خواند معلوم شد نمايندۀ دولت البانی است و چون قبل از جنگ اخير، البانی جزء دولت عثمانی بود و عثمانی‌ها غالباً با ادبيات فارسی آشنا بودند او هم فارسی می‌داند. (جامعۀ ملل، مطبعۀ آمدی، چاپ 1930، ص11-10) بله، همین اتفاق ساده منجر به آن افسانۀ تاریخی شد که نود سال دهان به دهان چرخید و اکنون چند سالی است به همت مردی کاردان صورت واقعیت به خود گرفته است و همه به آن اشاره می‌کنند. مهم نیست که در کجای سازمان ملل نصب شده است. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers و اینجا در اینستاگرام خبری در راه است 📌https://instagram.com/paktinat.hamed?igshid=z97nhxyu259o

✅ تقویت مسئولیت‌پذیری کارکنان با اجرای صحیح مدیریت عملکرد 📌 شرکت‌ها برای جذب افراد لایق، به سختی تلاش می‌کنند و به همان میزان، برای «حمایت از رشد آن‌ها» نیز جدیت به خرج می‌دهند. 💡 گاهی اوقات، افراد نمی‌خواهند یا نمی‌توانند در سطح مطلوب کار کنند. «مسئولیت‌پذیری» از سمت کارکنان و «حمایت» از سوی سازمان، پیش‌نیازهایی هستند که باعث شکل‌گیری رابطه‌ای برد برد می‌شوند. 👈 امروزه، کمابیش در همه‌جا «ارزیابی‌های عملکرد سالانه» برای تبادل بازخورد درباره‌ی عملکرد به کار می‌روند. ابتدایی‌ترین کاربرد این ارزیابی‌ها، مستندسازی تعاملات در طول سال است. در پیشرفته‌ترین کاربرد نیز، برقراری گفت‌وگوهای مستمر را تسهیل می‌کنند. 📄در این مقاله از منبع Forbes، بهترین اقدامات برای بهره‌برداری حداکثری از سیستم مدیریت عملکرد جهت ارتقاء مسئولیت‌پذیری کارکنان معرفی می‌گردند. h1r.ir/Accountability ➖➖➖ 📢 اعلان‌ها 💻 برای درخواست دمو نرم‌افزارهای تخصصی سیمرغ و بررسی امکانات آن‌ها، وارد لینک زیر شوید و فرم مربوط را تکمیل نمایید. Simorgh34000.com/Demo ◀️ به کانال سیمرغ، مرجع راه‌کارهای تخصصی مدیریت منابع انسانی بپیوندید. ♾ @Simorgh34000

#تبلیغات

🔴 خلوص‌ستیزی اجبار شرعی! ✍️ احمد زیدآبادی در دوران دانشجویی‌ام به اتفاق دوستی دیگر، چند سالی را در خانه‌ای کلنگی در نزدیک پل سیدخندان مستأجر بودیم. صاحبخانه‌ها که پیرزن و پیرمردی مبادی آداب شرعی بودند، شرط اجارۀ نیم طبقۀ بالای منزل‌شان را خواندن نمازِ مستأجران اعلام کرده بودند و ما هم به ناچار پذیرفته بودیم. بر همین اساس، دو زوج کهنسال پس از اذان صبح که برای نماز از خواب برمی‌خاستند، تا طلوع خورشید در رختخواب بیدار می‌ماندند و در واقع کشیک می‌دادند که آیا ما دو نفر برای نماز صبح از جا برمی‌خیزیم و صدای درِ دستشویی و شُر شُر آب، دو بار به طور مجزا، بلند می‌شود یا خیر؟ هر روز به هر دلیلی که هر دو نفرمان برای نماز از خواب بیدار نمی‌شدیم، زوج سالخورده در کمین‌مان می‌نشستند تا هنگام خروج از خانه توبیخ‌مان کنند که چرا آن روز برای نماز صبح بیدار نشده‌ایم! اگر هم فقط صدای یک شر شر آب به گوش‌شان رسیده بود، در صدد کشف این حقیقت برمی‌آمدند که تارکِ نماز کدامیک از ما دو نفر بوده است تا اخطار لازم به او داده شود. با این وضع، ما که تا پیش از آن تاریخ، نماز را به انتخاب خود و به قصد قرب به خدا می‌خواندیم از آن پس از ترس توبیخ و اخطار زوج سالمند مجبور به خواندنش شده بودیم! از این رو، نمازمان ناخواسته از یک کنشِ اختیاری و معنوی به یک عمل اجباری و پوچ و مرعوبانه و ریاکارانه و شرک‌آلود تبدیل شده بود! بدبختانه در جمهوری اسلامی نیز با اجباری شدنِ رعایت بسیاری از احکام شرعی و عبادی، دستگاه‌های حاکم نقش همان زوج پیر را در سطح عموم جامعه بازی می‌کنند و عملاً سبب تهی شدنِ عبادات از خلوصِ موردِ نظرِ شارع و ترویجِ ترس و ریا و نفاق و دورویی در بخش‌هایی از جامعه می‌شوند. این نوع دورویی متأسفانه به موضوع رعایت احکام عبادی محدود نمانده و بر بسیاری از حوزه‌های عرفی زندگی نیز سیطره یافته و بیش از مردم عادی، دامن مدیران و مسئولان کشور را گرفته است. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers و اینجا در اینستاگرام خبری در راه است 📌https://instagram.com/paktinat.hamed?igshid=z97nhxyu259o

‍ ✔️یک فیلم و چند بلیط باطل شده ✍️سهند ایرانمهر 🔸از انتشار فیلمی از خانواده‌ای با پوشش مذهبی که به دلیل حجم بالای بار از سفر #ترکیه دچار مشکل شده‌اند و سپس با همراهی عوامل فرودگاه ظن به انتساب آنان به مسئولان می‌رفت، مشخص شد که این دو‌تن دختر و داماد محمدباقر #قالیباف (مریم قالیباف و امیررضا بحیرای)رییس مجلس هستند که گفته شده برای خرید #سیسمونی نوزاد به ترکیه رفته بودند. این‌ مساله مورد‌توجه فضای مجازی قرار گرفت یعنی همان فضایی که اتفاقا این روزها قالیباف از حامیان جدی « #صیانت» آن در سنگر #مجلس انقلابی است. 🔸توجه فضای مجازی به این‌مساله نه بخاطر سفر ترکیه بلکه این به این دلیل بود که قالیباف در مناظره‌های انتخاباتی سال۹۹ گفته بود: «وزیر آموزش و پرورش (دولت روحانی) می‌رود لباس بچه از ایتالیا می‌آورد، مردم شما فکر می‌کنید اقتصاد ما درست می‌شود؟هرگز!». 🔸الیاس قالیباف، فرزند محمدباقر قالیباف، نیز در صفحه اینستاگرام خود با تایید سفر اعضای خانواده‌اش به #ترکیه نوشت: خواهرم و همسرش کاری انجام دادند که حتما غلط است. آن‌ها برای خرید سیسمونی نرفته بودند اما به هر صورت انجام این سفر خطایی نابخشودنی است و باعث می‌شود همه تهمت‌هایی که در گذشته به پدرم زده شده را صحیح جلوه دهد. حتی اگر ادعای الیاس قالیباف را بپذیریم که این خانواده سیسمونی نوزاد خود را از ترکیه نخریده‌اند باز مساله تناقض محمدباقر قالیباف حل نمی‌شود زیرا نیک به خاطر داریم که وی در انتخاب ۹۶ از ۴ درصد قشر بهره‌مندی گفت که خون ۹۶ درصد را می‌مکند و او به‌ حمایت۹۶ درصد دیگر به میدان‌آمده است، بنابراین باز این سوال پیش می‌آید که چنین سفری در شرایط اقتصادی کنونی خانواده وی را در کدام درصد جای می‌دهد؟ 🔸این اولین بار نیست که دیدن فیلمی، بلیط صاحب منصبی را نزد افکار عمومی باطل می‌کند(!) و تناقضی در سخنان قالیباف اینگونه در برابر افکار عمومی هویدا می‌شود او در انتخابات ریاست جمهوری۹۲ نیز در حالی از ضرورت شنیدن مطالبات دانشجویان و نقش خود در حمایت از آنان سخن گفت که کمی بعد سخنرانی از او‌منتشر شد که از ابتکار عمل خود در طراحی و‌اجرای« عملیات گازانبری» علیه دانشجویان معترض دفاع می‌کرد. 🔸سخن آخر اینکه امروز گوش مردم نه فقط از یک جناح و شخص که از انواع رجال و عناوین و صنوف مختلف پر است از این تناقض‌ها که وجه مشترکشان ادعاهایی است که تلاش می‌کند ذیل عنوان‌هایی چون انقلابی‌گری، دینداری و مردم‌پروری پنهان شود و البته که همیشه به جای اعتذار و استعفاء ره به توجیه و طلبکاری یا اخیرا تلاش برای انسداد فضاهای نقد و شبکه‌های اجتماعی و‌مجازی می‌برد اما غافل از آن است که سرمایه اعتماد را به ثمن بخس چوب حراج زده است و‌ در « روزِ شمار»، وجدان مردم و تاریخ، این شماردنی‌ها و هزاردستانی‌های لقمان‌نمایان عنوان‌دار را نیز شمرده خواهد شد. بی‌هیچ علم و هیچ حقومندی در پیشگه نشسته چو لقمانی از علم جز که نام نداند چیز این حال را که داند درمانی؟ چون کاغذ سپید که بر پشتش باشد به زرق ساخته عنوانی ای بانگ بر گرفته به دعوی‌ها چندان که می‌نباید چندانی بس‌مان ز بانگ دست مغنی، بس هات هزاردستان دستانی دین دیگر است و نان طلبی دیگر بگذار دین و رو سِپس نانی « ناصرخسرو» با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers و اینجا در اینستاگرام خبری در راه است 📌https://instagram.com/paktinat.hamed?igshid=z97nhxyu259o

طبقه متوسط یارانه بگیر! ✍️سجاد بهزادی در مطالعات انجام‌شده ۹۳% خانوارهای ایرانی یارانه‌بگیر هستند که از این میزان، ۵۷ % جزو طبقه متوسط محسوب می‌شوند. پرسش اساسی اینست که چرا طبقه متوسط، یارانه بگیر شده است و آیا اساسا می توان طبقه ای که یارانه بگیر است را همچنان در زمره طبقه متوسط قلمداد کرد؟ وضعیت جامعه طی سالهای گذشته به گونه ای پیش رفته است که مدت هاست جامعه شناسان و اقتصاددانان خطر انهدام طبقه متوسط در ایران را هشدار می دهند. این صاحبنظران اعتقاد دارند که "اکنون جامعه ایران می‌رود که تقسیم شود، بین دو طبقه؛ فرادستان و فرودستان. دو جبهه مشخص و مطلقأ متخاصم . اوّلی را غرور کور کرده است دوّمی را کینه و عقده." از طرفی روزنامه جمهوری اسلامی نیز به تازگی نوشته است" فاصله طبقاتی در کشور غوغا می‌کند؛ یک طبقه شبیه اوناسیس و راکفلر و یک طبقه دیگر در شرایط شِعب ابیطالب زندگی می‌کنند. این فاصله طبقاتی و این بی‌عدالتی به هیچ‌وجه خواست امام خمینی نبود. به گردن این و آن انداختن این وضعیت غیرقابل قبول نیز نه درست است و نه مشکلی را از زندگی سخت مردم حل می‌کند.همه باید به عملکرد نادرست خود اعتراف کنند و صریحا به مردم بگویند با مشغول شدن به جنگ قدرت ،فرصت ها را سوزاندند..." با اعتناء به این شکاف اجتماعی بنظر می رسد که دیگر نمی توان طبقه ای را به پهنای ۵۷ درصد، بین طبقه بالا و پایین جامعه مشاهده کرد و بیشتر آن ۵۷ درصد آماری که در داده‌های پایگاه اطلاعات رفاهی ایرانیان آمده است، در حقیقت همان طبقه متوسطی بوده اند که اکنون فرودست شده اند و عنوان "طبقه متوسط یارانه بگیر" که در این گزارش آمده است بنظر می آید مفهوم درستی نباشد؛ زیرا که طبقه متوسط به یارانه ۴۵ هزار تومانی دولت نیاز ندارد. شما می بایست یا طبقه متوسط باشید ویا یارانه بگیر. طی سالهای اخیر، واکاوی محور بسیاری از مباحث پیرامون طبقه متوسط، برریزش و تضعیف این طبقه در جامعه متمرکز شده است؛ به گونه ای که گفته می شود این طبقه هم به لحاظ اقتصادی و هم سیاسی دیگر وزن بسیار کمی در جامعه دارند و نمی توان برای آن رقم ۵۷ درصدی بکار برد. اگر بخواهیم خیلی خلاصه به موضوع ورود کنیم، طبقه متوسط جامعه ایران در دو جبهه زمین گیر شده است: یکم: اقتصادی طبق آمارهای رسمی نظام، تورم حداقل ۵۰ درصد است. این را بیفزایید به "مالیات" که با شروع دولت جدید چندین برابر شده است و اثر تورمی آن نیز به زودی بر تورم فعلی افزوده خواهد شد.در نقشه جدید فقر و ثروت در ایران نیز به خوبی می توان زندگی نجیبانه طبقه متوسط را با فقر به چشم دید.بررسی آمار تازه معاونت رفاه اجتماعی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی نشان می‌دهد جمعیت کل خانوارهای یارانه‌بگیر بیش از ۷۷ میلیون نفر است که از این میزان، بیش از ۲۷ میلیون نفر در فقر مطلق به‌سرمی‌برند. در این وضعیت است که طبقه متوسط تقریبا به صورت کامل زمین گیر شده است و درگیر معیشت و نیازهای ابتدایی خود است. دوم:سیاسی واجتماعی طبقه متوسط جامعه ایران به دلیل شکل نگرفتن تشکل های سیاسی و کند بودن روند مشارکت های سیاسی و نداشتن آزادی های لازم؛ هرگز نتوانست مفاهیمی چون مدنیت، دموکراسی، توسعه و جامعه مدرن را نهادینه کند و در وضعیت تنگ کنونی به آن چنگ بزند. هسته اصلی قدرت هم بنظر می آید آنچنان دغدغه طبقه متوسط ندارد و به این طبقه بعنوان موتور محرکه توسعه و تولید باور زیادی ندارد. در این وضعیت است که طبقه متوسط احساس بی پناهی می کند و فشارهای اقتصادی نیز از سویی دیگر سبب شده است که گفتمان سیاسی والگوی زیستی این طبقه غیر موثر باشد و در دامنه ای بزرگ، زمین گیر باشد. نتیجه این که برخلاف گزارش داده‌های پایگاه اطلاعات رفاهی ایرانیان، دیگر نمی توان در آمارها به سادگی از پهنای طبقه متوسط سخن به میان آورد.ابتدا باید با نگاهی واقع بینانه هویت اجتماعی، سیاسی این طبقه را جستجو کرد و سپس آمار ۵۷ درصدی را به آن اطلاق داد.به قول دکتر رنانی؛ درست است که "مفهوم طبقه متوسط یک مفهوم کیفی است، اما هنگام شناسایی باید این مفهوم را کمی کنیم." گفته می شود "در کشورهای در حال توسعه درآمد روزانه طبقه متوسط، بین ۱۰ تا ۵۰ دلار است و در کشورهای توسعه یافته، افراد با درآمدهای حدود ۸۰ تا ۱۰۰ دلار جزو طبقه متوسط قرار میگیرند." این وضعیت را وقتی در مقایسه ای تطبیقی کنار درآمدهای طبقه متوسط جامعه ایران قرار می دهیم گویی فاصله آن از زمین است تا آسمان. سالهاست درآمد طبقه متوسط جامعه ایران نزدیک درآمد فقرا است، اگر چه تلاش می کند با سیلی صورت خود را سرخ نگه دارد تا در مواردی سبک زندگی او مانند فقرا نباشد. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers و اینجا در اینستاگرام خبری در راه است 📌https://instagram.com/paktinat.hamed?igshid=z97nhxyu259o

چرا شرکت‌ها به ATS نیاز دارند؟ چون برای آرشیو رزومه‌ها سیستم داخلی مناسبی ندارند و در نتیجه نمی‌توانند سابقه هر کارجو را ثبت و ذخیره کنند. چون مسیر رسمی و شفافی برای ارتباط با کارجوها ندارند. (ایمیل یا پیامک خودکار و یکپارچه) چون برای هماهنگی میان تیم منابع انسانی و سایر تیم‌ها بستر مناسبی ندارند. چون با سیستم داخلی نمی‌توانند صفحه‌ی فرصت‌های شغلی حرفه‌ای برای وبسایت بسازند. چون امکان تبدیل عکس رزومه به متن قابل جستجو را ندارند. (تکنولوژی OCR) چون برای ارزیابی کارجوها چارچوب استاندارد ندارند. چون تنظیم زمان مصاحبه با افراد برایشان کار سختی‌است. چون این امکان را ندارند که ارزیابی سرپرستان درباره کارجوها را دریافت و ثبت کنند. این‌ها از دل نیاز مشتریان ATS کاربوم در اومده. درواقع، مدیریت فرایند جذب‌واستخدام سازمان‌ها رو میشه به قبل و بعد از اضافه شدن نرم‌افزار ATS تقسیم کرد. سیستم‌های داخلی هرچقدر هم که منظم و سازمان‌دهی‌شده باشند، امکاناتی که ATS در اختیار سازمان قرار میده رو نمی‌تونه پوشش بده. برای آشنایی کامل با ATS کاربوم، از طریق این لینک درخواست جلسه اختصاصی دمو ثبت کنید: 📎 b2n.ir/q66632

#تبلیغات

🔴 ظرف 4500 ساله و دستان وزیر/ نترسیدی آقای ضرغامی ✍️مصطفی داننده 🔹 بازدید ضرغامی وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از مخازن موزه ملی ایران، دو تصویر غم‌انگیز داشت. 🔹اول: ضرغامی می‌گوید:« ۳۵۰هزار قطعه شیء تاریخی "ثبت‌شده" به دلیل کمبود جا در مخزن موزه ملی نگهداری می‌شود، که البته مجموع اشیاء فرهنگی تاریخی به بیش از سه میلیون قطعه می‌رسد!» 🔹دردناک است که ما تاریخ‌مان را به جای اینکه در موزه‌ها بگذاریم، آنها را در مخازن پنهان کرده‌ایم. قطعا اگر یک درصد این آثار در کشورهای دیگر بود، آنها میلیون‌ها دلار از این آثار تاریخی پول در می‌آوردند و توریست‌های جهان را جذب کشورشان می‌کردند. اما ما به جای ساخت موزه در سراسر ایران، تصمیم گرفته‌ایم این آثار را به مخازن بسپاریم. 🔹می‌شد در شهرهای توریستی بزرگ ایران، موزه‌های استاندارد ساخت و این آثار تاریخی را آنجا به نمایش عموم گذاشت. مشکل این است که مسئولان ما درک درستی از صنعت گردشگری ندارند و توجهی ندارند که بسیاری از کشورهای جهان بخش اعظم بودجه خود را از توریسم تامین می‌کنند. 🔹آنقدر ما با گردشگری غریبه هستیم که برای مردم خودمان کاری نکردیم چه برسد به اهالی فرنگ. چند درصد مردم ایران، رفتن به موزه را تجربه کرده‌اند و اصلا آن را در برنامه‌های خانوادگی خود قرار داده‌اند؟ دوم: وزیر میراث فرهنگی، جامی با ۴۵۰۰ ساله 🔹قدمت را به دست گرفته است و با فردی که کنارش ایستاده است حرف می‌زند. گویا جناب‌ وزیر نگران افتادن یا ضربه خوردن این ظرف ظریف نبود و به گونه‌ای رفتار می‌کرد که انگار کاسه‌ای است که برای کشیدن آش برداشته است. 🔹ما هنگام برداشتن ظرف‌های جهاز مادرانمان بیشتر می‌ترسیم تا جناب ضرغامی که یک ظرف 4500 ساله را با یک دست نگه داشته است. البته شاید این هم از تاثیر وزیر بودن است که ما از آن بی‌خبریم. 🔹شاید اگر وزیر میراث فرهنگی آشنایی بیشتری با آثار تاریخی ایران داشت و می‌دانست که این ظروف چقدر حساس هستند و می‌توانند با کوچک‌ترین اشتباه، نابود شوند، به راحتی آنها را در دست نمی‌گرفت. 🔹نکته تاسف آور این است که چرا مسئولان موزه که قاعدتا باید متوجه حساسیت‌ها باشند به ضرغامی اجازه دادند به راحتی به این آثار را لمس کند و آنها را در هنگام حرف زدن با یک دست نگه دارد. 🔹بسیاری از مسئولان ما حوزه کاری خود را نمی‌شناسند و فکر می‌کنند چون در جای دیگری مسئولیت داشته‌اند در یک وزارت‌خانه تخصصی هم موفق می‌شوند. 🔹در نهایت باید گفت تا وقتی ما نگاه‌مان را به گردشگری عوض نکنیم و باور نداشته باشیم که یک صعنت است، آش همان آش است و کاسه، همان کاسه. 🔹ایران با تاریخ کهن خود و آب و هوای بی‌نظیرش می‌تواند گزینه اول، گردشگران خارجی باشد اما ابتدا ما باید بخواهیم و شرایط را آماده کنیم و بعد آنها چمدان‌ها را ببندند و راهی ایران شوند. 🔹به طور مثال ما می‌دانستیم که قطر میزبان جام جهانی است و در تمام این مدت دست روی دست گذاشتیم و هیچ کاری نکردیم و این در حالی بود که ما می‌توانستیم با معرفی درست ایران به همه آنهایی که می‌خواستند جام جهانی را در قطر ببیند، کاری کنیم آنها کمی قبل از آغاز مسابقات به ایران بیایند و طبیعت و آثار تاریخی کشورمان لذت ببرند. مثل همیشه اما ما فقط نگاه کردیم و وعده‌های بزرگ دادیم. https://www.asriran.com/files/fa/news/1401/1/30/1372375_622.mp4 با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers و اینجا در اینستاگرام خبری در راه است 📌https://instagram.com/paktinat.hamed?igshid=z97nhxyu259o

#حامد_پاک_طینت مجمع فعالان اقتصادی 📌@Iran_economy_online و اینجا در اینستاگرام 📌https://instagram.com/paktinat.hamed?igshid=z97nhxyu259o