بُرشی از کتاب‌ها

اگر می‌خواهی کاری را شروع کنی، تا آخرش برو. وگرنه، اصلاً شروع نکن. ممکن است به قیمت از دست دادن معشوقه‌، همسر، خویشاوندان و حتی عقل و هوشت تمام شود. ممکن است سه چهار روز چیزی نخوری. ممکن است از سرما روی نیمکتی در پارک بلرزی. ممکن است به زندان بیفتی. ممکن است تحقیر شوی، به تمسخر گرفته شوی و تنها بمانی. اما انزوا، موهبت است. همه‌ی این‌ها آزمونی‌اند برای سنجیدنِ تاب‌وتوانت؛ برای اینکه معلوم شود واقعاً چقدر این کار را می‌خواهی. و با وجود طردشدن و حتی وقتی همه‌چیز علیه توست، ادامه می‌دهی. آن‌وقت چیزی نصیبت می‌شود که از هرچه بتوانی تصور کنی، بهتر است. اگر می‌خواهی کاری را شروع کنی، تا آخرش برو. هیچ احساسی شبیه آن نیست. تنها خواهی بود، در کنار خدایان، و شب‌هایت در آتش شعله خواهند کشید. زندگی را تا رسیدن به خنده‌ای از ته دل خواهی راند. این تنها نبردی‌ست که ارزش جنگیدن دارد.

— چارلز بوکوفسکی

@ketabook