saeed_khaksar58

https://t.me/topmusic7080 چنل موزیکای نوستالژی و جدید و پستها و فایل های خودشناسی ✨🌻❤️

https://t.me/topmusic7080 چنل موزیکای نوستالژی و جدید و پستها و فایل های خودشناسی ✨🌻❤️

دنیا به پایان میرسد در من بدون تو چشم و دل دیوانگی روشن بدون تو میسوزم و لبریزم از در لحظه ها مردن پشت تمام رسم ها اسم تو را بردن دست از دلم بردار و خود را از خیالاتم پایان من قطعی ست بین احتمالاتم ای کاش میشد کم کنم خود را ز دنیایم ای کاش میرفتی شبی از آرزوهایم لبخندهایت در دل هر عکس ، پهلویم از خنده هایت شعر در خود مرده میگویم تفسیر فالی در ته اندوه فنجانم رفتی ندیدی واژه ای در سطر پایانم پیش خودت بنیشن به نفرینم دهان وا کن حتی مرا پیش تمام شهر حاشا کن بعد از تو در دنیای احساسم تلاطم شد گاهی به لب لبخند آمد لاجرم گم شد حالا تمام فصل هایم پشت هم دردند بر قامت خشکم کلاغان ماتم آوردند حالا جهنم ایستگاه آخرینم شد رفتی و شیطانبارگی رسم زمینم شد وقتی که بودی جمعه ها بوی خوشی میداد دلخوش به این مقدار بودن از سرم افتاد لبریزم از بیچارگی ها بی قراری ها لبریز از چشم انتظاری ها خماری ها چیزی تبر زن از تن زخمی نمی داند بازیچه بودن ، باختن ، حرفی نمی ماند ‌با چشم هایت قول دادی تا ابد باشی خندیدی و گفتی توانت نیست بد باشی حالا میان خاطراتت ، گریه بر دوشم زهر است هر چیزی که بی یاد تو مینوشم تنهائی ام حتمی ست بعد از رفتنت تا مرگ چیزی نمیخواهم به غیر از مرگ الا مرگ #سعید_خاکسار @saeed_khaksar58 405/02/29

#رد_پای_ترانه زیر حکم تو نشستم زیر حکم پاک چشمات حکم قتل منو میدی تا بشم هلاک چشمات رو درختای بهاری تو خزونای پر درد من پرنده شده بودم تو صدای خوب برگرد فاصله بین من و تو حتی یکنفس زیاده برگ زرد روزگارم دوری تو مثله باده وا نمیشه بی کلیدت همه قفلای وجودم وا نمیشه آسمونم قبل تو ابری نبودم زیر حکم قتل چشمات میشینم تا وقت اجرا من بیمرم تو بمونی بشه حکم قصه ی ما #سعید_خاکسار ای دی کانال : @saeed_khaksar58 405/02/26

#رد_پای_ترانه تموم تنم جای زخماییه که حتی یکیشو غریبه نزد دلم دردش اینه عزیز دلم واسه دشمنم از خودش حرف زد به مو میرسه حجم احساس ها شاید وقتشه گم بشه عشقمون بذار من بمیرم تا راحت بشی برو بعد من هر جا خاستی بمون نمیدونی مردن واسم بهتره از اینکه برام از رقیبم بگی نمیدونی طعم جهنم میده کنارم نباشی تو با سادگی درسته دوسم داری اما چرا توو عشقت منم با هزار تا عذاب که دوس داشتنت کار سختی شده خطا میکنی و نداری جواب چی باید بگم تا که باور کنی نمیشی دیگه مثه سابق برام تو هی از هیاهوی عشقت بگو منم هی میگم آخر ماجرام #سعید_خاکسار @saeed_khaksar58 405/02/25

در من خبری نیست به جز خانه خرابی دنیای مرا هر که ندیده ست ببیند افسوس نخوردن همه ی کار دلم بود کس نیست به پای من بیمایه نشیند دنیاست سراسر تن پوشالی اوهام جان است هراسان پی حسرت نکشیدن همواره بهاریست روان سوی زمستان عمر است دوان بودن و مرگ است رسیدن از من هیجان رفته مکان هیچ زمان پوچ در من کسی از هرچه که می دید نپرسید رنج است به رخسار و گره مانده به ابرو جا مانده به دنیای دلم سایه ی امید تنها شدنم حاصل فهمیدن بیجاست اندیشه مرا تا به سرآغاز یقین برد شک رفت ولی درد به پا خاست درونم خود خواهی ام از اوج جدا گشت و زمین خورد از دور به تنهایی این مرد نخندید دستان پر از خالی ام از بوالهوسی نیست خوب است که دردم غم فهمیدن دنیاست در خانه به جز سایه ی من جای کسی نیست #سعید_خاکسار @saeed_khaksar58 405/02/18

گریه کردم شبیه مردی که روزگارش همیشه پر درد است من به پایان من  یقین دارم انتظارت چقدر نامرد است گریه کردم ولی کسی نشنید پشت دیوار درد و تنهایی پشت اندوه مانده در تردید پشت تردید مات  هرجایی در خیابان سرد بی آدم در دل کوچه های دلمرده من بدنبال غربت چشمت با دلی خسته و ترک خورده از غریبی به یاد چشمانت با قدم های خسته در راهم تا رسیدن به بی پناهی ها من که سوی سراب ، گمراهم از دلم عاشقانه میریزد از لبم بغض و دود سیگارم تو که از ماجرای من دوری من ولی تا ابد گرفتارم واژه هایم خلاصه ی چشمت مثل دریا شبیه اقیانوس بی تو اما چه سخت میگردم در دل شب غریب و بی فانوس هر چه دنبال بودنت گشتم گم شدم در نبودنت  اما من به پایان من گرفتارم بی تو هستم نهایتی  تنها گفته بودی تمام کن شاعر شعر هایی که بوی غم دارند گفتم از رفتن تو میترسم شعرهایم نگفته کم دارند حرفهای نگفته ام بسیار درد های نهفته ای در من کوله بارم دم از نرفتن زد من ولی دلخوشم از این رفتن باورم کن که سخت حیرانم من تمنای تازه ای دارم چمدانم کجای این دنیاست تا که بار از زمانه بردارم مژه هایی که تا ابد خیس اند دل گرفتار بی کسی مانده این منم مرد بی سرانجامم که غزلهای عاشقی خوانده انتها تا همیشه پر درد است مقصد اما کجای باورهاست باورم را گرفته ای از من وقت دل کندن از صنوبر هاست مردم شهر منتظر هستند وای از این انتظار می ترسم منتظر تا که شر من شاید از سر روزگار گردد کم شعرهایم پر از نبودن بود من بدنبال حس پروازم پر کشیدم که پر زنم تا اوج پر زدم تا که بشکند رازم این هیاهو برای من کم بود واژه هایم غریب می میرند از نگاه تمام این مردم دل بریدم که سخت دلگیرند از عطش تا سرآمد این عشق از جنون تا نهایت  تردید یک نفر مانده در گلویم باز نعره ها میزند چه شد امید گم شدم در عبور از این مردم گم شدم تا خود خودم باشم من سرآغاز کهنه ای هستم  تا سرانجام بودنم باشم مردم شهر منتظر هستند تا که روزی به اسم آزادی ببرندم به سوی گورستان تا که من گم شوم در این شادی شعرهایم نهایت اندوه روی دوشم عذاب چشمانت من بدنبال حسرتی از تو حسرت بی‌قراری از جانت گیج و بیتاب و بی اثر ماندست شعرهایی که بی نشان از توست شعرهایی که گریه می کردند جان من بیقرار جان از توست شهر از من گذشت بی پروا من پریشان موی آشوبت بعد از این مبتلا شدم در تو مبتلا در نگاه مطلوبت مثل هذیان مرد بیماری مبهم و درهم و پریشانم پیش از این که تو سوی من آیی رد شوم ناگهان من از جانم باورم میکنید ای شبها عشق شاید جنون من باشد عشق اینجا مرا نمی‌فهمد تشنه اما به خون من باشد کوچه پس کوچه های افکارم بعد از این مبتلای بن بستند درد های ندیدنت ناخواه میهمان‌های بودنم هستند چشم های تو تا ابد در من حس و حالی به وسعت دنیا دردهایم همیشه تا بودن دردهایی همیشه پا بر جا به جهنم که عاشقت هستم که درونم  سوال ها مانده بی امان است درد تنهایی بی تو در من خیال ها مانده به جهنم که خانه تاریک است که هوایم هوای شیدایی ست یا سرانجام حال گلدانها بی تو خشکیدن است و تنهایی ست تا تو رفتی ، خراب شد دنیا بی تو حتی کسی درونم مرد از بد روزگارِ بعد از تو سنگهایی به پای لنگم خورد تا تو رفتی جهان جهنم شد بی خدا شد تمام دنیایم عشق یعنی به بی کسی لعنت بین مردم همیشه تنهایم عشق یعنی به بی کسی لعنت عشق یعنی تمام فاصله ها عشق یعنی تمام خواهد شد وقت مردن تمام این گله ها آسمان با نگاه من قهر است زندگی از عذاب می خواند مرگ شبها به گوش من گویا شعری از انقلاب می خواند  گفته بودم که دوستت دارم گفته بودی مرا نمی فهمی من گرفتارم و تو آزادی انتظار از تو نیست ، بی رحمی خوش به حالت اگر نمی فهمی انتظار از تو نیست ، من گیرم آخر راه عشقمان بی تو به جهنم اگرچه می میرم گوربابای عشق، بعد از من گور بابای من که دل دادم لعنت روزگار بر یادت لعنت روزگار بر یادم تف به دنیای خالی از چشمت تف به معنای بی تو بودنها معنی من پس از تو یعنی هیچ تف به دنیای بی تو بودنها سرزمینم تن تو بود اما - رفته ای تا که بی وطن باشم پای تاوان عشق مجنونی - بی خیال از وجود تن باشم کاش گاهی خدا سری میزد - به جهنمسرای من تا عشق تا ببیند که دوزخ سردی - شده دنیای بین من با عشق آخرین پرسه های جانم را - در خیال تو میزنم با درد به خودم با نهیب میگویم : - زخم خورده ، به خانه ات برگرد به خودم با نهیب میگویم : - زخمیِ عشقِ  پشتِ پا خورده - به جهنم که عشق نامردست - به جهنم که عاشقی مرده به پریشانی ام نگاهی کن رفته ای ، گرچه خسته از جانم به خدایی که با خودت بردی - با غمت تا همیشه می مانم قل اعوذ برب تنهایی - گور بابای عشقِ بعد از تو قل اعوذ برب احساسات - تف به دنیای عشقِ بعد از تو #سعید_خاکسار @saeed_khaksar58

گریه کردم شبیه مردی که روزگارش همیشه پر درد است من به پایان من  یقین دارم انتظارت چقدر نامرد است گریه کردم ولی کسی نشنید پشت دیوار درد و تنهایی پشت اندوه مانده در تردید پشت تردید مات  هرجایی در خیابان سرد بی آدم در دل کوچه های دلمرده من بدنبال غربت چشمت با دلی خسته و ترک خورده از غریبی به یاد چشمانت با قدم های خسته در راهم تا رسیدن به بی پناهی ها من که سوی سراب ، گمراهم از دلم عاشقانه میریزد از لبم بغض و دود سیگارم تو که از ماجرای من دوری من ولی تا ابد گرفتارم واژه هایم خلاصه ی چشمت مثل دریا شبیه اقیانوس بی تو اما چه سخت میگردم در دل شب غریب و بی فانوس هر چه دنبال بودنت گشتم گم شدم در نبودنت  اما من به پایان من گرفتارم بی تو هستم نهایتی  تنها گفته بودی تمام کن شاعر شعر هایی که بوی غم دارند گفتم از رفتن تو میترسم شعرهایم نگفته کم دارند حرفهای نگفته ام بسیار درد های نهفته ای در من کوله بارم دم از نرفتن زد من ولی دلخوشم از این رفتن باورم کن که سخت حیرانم من تمنای تازه ای دارم چمدانم کجای این دنیاست تا که بار از زمانه بردارم مژه هایی که تا ابد خیس اند دل گرفتار بی کسی مانده این منم مرد بی سرانجامم که غزلهای عاشقی خوانده انتها تا همیشه پر درد است مقصد اما کجای باورهاست باورم را گرفته ای از من وقت دل کندن از صنوبر هاست مردم شهر منتظر هستند وای از این انتظار می ترسم منتظر تا که شر من شاید از سر روزگار گردد کم شعرهایم پر از نبودن بود من بدنبال حس پروازم پر کشیدم که پر زنم تا اوج پر زدم تا که بشکند رازم این هیاهو برای من کم بود واژه هایم غریب می میرند از نگاه تمام این مردم دل بریدم که سخت دلگیرند از عطش تا سرآمد این عشق از جنون تا نهایت  تردید یک نفر مانده در گلویم باز نعره ها میزند چه شد امید گم شدم در عبور از این مردم گم شدم تا خود خودم باشم من سرآغاز کهنه ای هستم  تا سرانجام بودنم باشم مردم شهر منتظر هستند تا که روزی به اسم آزادی ببرندم به سوی گورستان تا که من گم شوم در این شادی شعرهایم نهایت اندوه روی دوشم عذاب چشمانت من بدنبال حسرتی از تو حسرت بی‌قراری از جانت گیج و بیتاب و بی اثر ماندست شعرهایی که بی نشان از توست شعرهایی که گریه می کردند جان من بیقرار جان از توست شهر از من گذشت بی پروا من پریشان موی آشوبت بعد از این مبتلا شدم در تو مبتلا در نگاه مطلوبت مثل هذیان مرد بیماری مبهم و درهم و پریشانم پیش از این که تو سوی من آیی رد شوم ناگهان من از جانم باورم میکنید ای شبها عشق شاید جنون من باشد عشق اینجا مرا نمی‌فهمد تشنه اما به خون من باشد کوچه پس کوچه های افکارم بعد از این مبتلای بن بستند درد های ندیدنت ناخواه میهمان‌های بودنم هستند چشم های تو تا ابد در من حس و حالی به وسعت دنیا دردهایم همیشه تا بودن دردهایی همیشه پا بر جا به جهنم که عاشقت هستم که درونم  سوال ها مانده بی امان است درد تنهایی بی تو در من خیال ها مانده به جهنم که خانه تاریک است که هوایم هوای شیدایی ست یا سرانجام حال گلدانها بی تو خشکیدن است و تنهایی ست تا تو رفتی ، خراب شد دنیا بی تو حتی کسی درونم مرد از بد روزگارِ بعد از تو سنگهایی به پای لنگم خورد تا تو رفتی جهان جهنم شد بی خدا شد تمام دنیایم عشق یعنی به بی کسی لعنت بین مردم همیشه تنهایم عشق یعنی به بی کسی لعنت عشق یعنی تمام فاصله ها عشق یعنی تمام خواهد شد وقت مردن تمام این گله ها آسمان با نگاه من قهر است زندگی از عذاب می خواند مرگ شبها به گوش من گویا شعری از انقلاب می خواند  گفته بودم که دوستت دارم گفته بودی مرا نمی فهمی من گرفتارم و تو آزادی انتظار از تو نیست ، بی رحمی خوش به حالت اگر نمی فهمی انتظار از تو نیست ، من گیرم آخر راه عشقمان بی تو به جهنم اگرچه می میرم گوربابای عشق، بعد از من گور بابای من که دل دادم لعنت روزگار بر یادت لعنت روزگار بر یادم تف به دنیای خالی از چشمت تف به معنای بی تو بودنها معنی من پس از تو یعنی هیچ تف به دنیای بی تو بودنها سرزمینم تن تو بود اما - رفته ای تا که بی وطن باشم پای تاوان عشق مجنونی - بی خیال از وجود تن باشم کاش گاهی خدا سری میزد - به جهنمسرای من تا عشق تا ببیند که دوزخ سردی - شده دنیای بین من با عشق آخرین پرسه های جانم را - در خیال تو میزنم با درد به خودم با نهیب میگویم : - زخم خورده ، به خانه ات برگرد به خودم با نهیب میگویم : - زخمیِ عشقِ  پشتِ پا خورده - به جهنم که عشق نامردست - به جهنم که عاشقی مرده به پریشانی ام نگاهی کن رفته ای ، گرچه خسته از جانم به خدایی که با خودت بردی - با غمت تا همیشه می مانم قل اعوذ برب تنهایی - گور بابای عشقِ بعد از تو قل اعوذ برب احساسات - تف به دنیای عشقِ بعد از تو #سعید_خاکسار @saeed_khaksar58

در من خبری نیست به جز خانه خرابی دنیای مرا هر که ندیده ست ببیند افسوس نخوردن همه ی کار دلم بود کس نیست به پای من بیمایه نشیند دنیاست سراسر تن پوشالی اوهام جان است هراسان پی حسرت نکشیدن همواره بهاریست روان سوی زمستان عمر است دوان بودن و مرگ است رسیدن از من هیجان رفته مکان هیچ زمان پوچ در من کسی از هرچه که می دید نپرسید رنج است به رخسار و گره مانده به ابرو جا مانده به دنیای دلم سایه ی امید تنها شدنم حاصل فهمیدن بیجاست اندیشه مرا تا به سرآغاز یقین برد شک رفت ولی درد به پا خاست درونم خود خواهی ام از اوج جدا گشت و زمین خورد از دور به تنهایی این مرد نخندید دستان پر از خالی ام از بوالهوسی نیست خوب است که دردم غم فهمیدن دنیاست در خانه به جز سایه ی من جای کسی نیست #سعید_خاکسار @saeed_khaksar58 405/02/18

در من خبری نیست به جز خانه خرابی دنیای مرا هر که ندیده ست ببیند افسوس نخوردن همه ی کار دلم بود کس نیست به پای من بیمایه نشیند دنیاست سراسر تن پوشالی اوهام جان است هراسان پی حسرت نکشیدن همواره بهاریست روان سوی زمستان عمر است دوان بودن و مرگ است رسیدن از من هیجان رفته مکان هیچ زمان پوچ در من کسی از هرچه که می دید نپرسید رنج است به رخسار و گره مانده به ابرو جا مانده به دنیای دلم سایه ی امید تنها شدنم حاصل فهمیدن بیجاست اندیشه مرا تا به سرآغاز یقین برد شک رفت ولی درد به پا خاست درونم خود خواهی ام از اوج جدا گشت و زمین خورد از دور به تنهایی این مرد نخندید دستان پر از خالی ام از بوالهوسی نیست خوب است که دردم غم فهمیدن دنیاست در خانه به جز سایه ی من جای کسی نیست #سعید_خاکسار @saeed_khaksar58 405/02/18

روزگار جهنمی داریم حس و حال بهار مان درد است خنجر از پشت... یادمان مانده که جهان باب میل نامردست از زمین سمت آسمان بارید حقمان این نبود ... اما بود بی گناهی به معصیت خندید قصه ی دین نبود ... اما بود نانمان را میان خون زده ایم خام بودیم و خوابمان کردند از پریدن قفس به جا مانده نانجیبان خرابمان کردند دشت خالی شد از شقایق ها پشت اصطبل داغمان زده اند سخت بودیم و ساده میکردند وسط شهر دارمان زده اند مدتی شد سیاه تر در جنگ از دل آسمانمان چه خبر مرگ را بی بهانه میبخشند بعد جان از جهانمان چه خبر از قراری که در قواعد بود دشمنان بهشت و حق بودیم هر چه بود و نبود را بردند مصرف روی زرورق بودیم #سعید_خاکسار @saeed_khaksar58 405/02/30

چه چشمهای قشنگی خدا به خیر کند سلام کردی و شرط و قرار ... دل بردی تو و نگاه و صدایت : که عاشقم هستی که عاشقم دو برابر دوبار دل بردی گذشتم از دل بی صاحبم بجان خودم گذشتم از تو و چشمت فقط برای خودت چقدر جای تو گفتم به خود که نامردم منم خراب و تویی خوب ماجرای خودت تو از بهار خودت دیده ای مرا افسوس من از خزان خودم رو به پشت سر دارم تو ساده عاشق دنیای دور من شده ای من آن که از خطر عاشقی خبر دارم تویی بهار جوانی که خوب و مطلوبی منم که پیر جهانم همان که خوبِ بدم چه دیر آمده ای گر چه عاشقی بلدی ز عشق رد شده ام گرچه عشق را بلدم شبیه آخر راهم پر از خدا حافظ ولی تو اول راهی درود آغازی من آن پرنده ی پیرِ شکسته بسته پرم تو نو رسیده پری و بلند پروازی گذشتم از دل بی صاحبم به جان خودت تو غرق در هیجانی ، به گل نشسته منم گذشتم از تو برای خودت به جان خودم قبول هر چه بگویی ، دهانِ بسته منم چه چشمهای قشنگی خدا به خیر نکرد وداع از من و فکر فرار ... جان کندم خدا کند که بفهمی جهان دور مرا خدا کند که بفهمی دوبار جان کندم #سعید_خاکسار @saeed_khaksar58 405/02/03

نخواستی ببری مرا به خواب خودت نخواستی که مرا دوباره زنده کنی خدا نخواست که ما کنار هم باشیم نخواستی که خودت مرا برنده کنی خبر رسیده ، چه بد ،که رفته ای چه کنم غم است نان شبم میان تنهایی خیال هم نبرد مرا به بودن تو دم غمت گرم است نمی رود جایی تو آن که آمدنت دمی تکانم داد من آن که دیدن تو به آسمانم برد قسم به آمدنت قسم به زنده شدن من انکه زنده شدم همان که پای تو مرد ستاره ها خبر از نرفتنت دادند ستاره های دروغ نشانه های فریب بس است حال خراب برو رهایم کن سلام حال جدید سلام مرگ عجیب به عشق خرده نگیر بهانه گیر بزرگ دوباره بد آمد کم استخاره بگیر چقدر خسته ای از دوباره خسته شدن دل از بهانه بکن فقط دوباره بمیر من و شب و دل تنگ ، دوباره بیداری من و صدای من و محال های سرم چقدر از تو به من چقدر با تو که نیست چه حرف ها نزدند خیال های سرم #سعید_خاکسار @saeed_khaksar58 405/01/27

در خم این راه سفر میکنیم گر چه کمی حس خطر میکنیم گفته امت بی هم و با هم ولی هر چه نکردیم ضرر میکنیم #سعید_خاکسار @saeed_khaksar58

#رد_پای_ترانه تو اومدی که منو به آسمون ببری که گم شه بیخبری تموم شه دربدری شبم خلاصه بشه توو نور پاک چشات بشم تمومِ تموم بشم هلاک چشات من از جنون به صدا تا اسمونه خدا واست بمیره دلم خدای شرم و حیا به آسمون برسم کنار بودن تو به شعر پل بزنم واسه سرودن تو شب از جنونِ چشات ستاره بارونه تو خنده میکنی و توو دلم چراغونه #سعید_خاکسار @saeed_khaksar58 405/01/26