خانوم شیرین

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی ‌ تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی🩵

سعدی

وه که جدا نمی‌شود نقش تو از خیال من تا چه شود به عاقبت در طلب تو حال من

سعدی

در جواب اینکه روز اول دانشگاه تا اینجا چطور بود فقط میتونم بگم که:

مهدیس❌ ستاد اذیت کردن دانشجویان✅😭😭🤣

اگر سخن میان من و تو پایان یافت و راه‌های وصال قطع شدند و جدا و غریبه گشتیم، از نو با من آشنا شو.

نزار قبانی

اگر سخن میان من و تو پایان یافت و راه‌های وصال قطع شدند و جدا و غریبه گشتیم، از نو با من آشنا شو.

نزار قبانی

نفسم به تو بند است بند دلم پاره می‌شود که نباشی انگشت‌هات را پنجره کن و مرا صدا بزن از پشت آنهمه چشم…

عباس معروفی

نباید هرگز به زنان و مردان عاشق خندید. همین‌جوری دو تا نگاه در هم گره می‌خورد و آدم دیگر نمی‌تواند در بدن خودش زندگی کند، می‌خواهد پر بکشد.

عباس معروفی

چیزی نکو تر نباشد ز دنیا جز عشق و رویا :)

تو می‌دانی از مرگ نمی‌ترسم فقط حیف است هزار سال بخوابم و خواب تو را نبینم...

عباس معروفی

آمده‌ام که سر نهم؛ عشق تو را به سر برم ور تو بگوییم که نی؛ نی شکنم؛ شکر برم آمده‌ام چو عقل و جان از همه دیده‌ها نهان تا سوی جان و دیدگان مشعلهٔ نظر برم آمده‌ام که ره زنم؛ بر سر گنج شَه زنم آمده‌ام که زر برم؛ زر نبرم خبر برم گر شکند دل مرا، جان بدهم به دل شکن گر ز سرم کُلَه برد؛ من ز میان کمر برم اوست نشسته در نظر؛ من به کجا نظر کنم؟ اوست گرفته شهر دل؛ من به کجا سفر برم؟ آنک ز زخم تیر او کوه شکاف می‌کند پیش گشاد تیر او وای اگر سپر برم گفتم آفتاب را گر ببری تو تاب خود تاب تو را چو تب کند گفت بلی اگر برم آنک ز تاب روی او نور، صفا به دل کشد و آنک ز جوی حسن او آب سوی جگر برم در هوس خیال او همچو خیال گشته‌ام وز سر رشک نام او، نام رخ قمر برم این غزلم جواب آن باده که داشت پیش من گفت بخور! نمی‌خوری؛ پیش کسی دگر برم

اوست نشسته در نظر؛ من به کجا نظر کنم؟ اوست گرفته شهر دل؛ من به کجا سفر برم؟

مولانا

به حرمت نان و نمکى که با هم خوردیم نان را تو ببر که راهت بلند است و طاقتت کوتاه! نمک را بگذار برای من! میخواهم این زخم تا همیشه تازه بماند!

شمس لنگرودی

به او بگویید هیچ چیز بدی را درباره او هرگز باور نکردم...

لیدیا چکوفسکایا

در فال ما نیاید جز عاشقی و مستی🩵

شیخ بهایی