خونه‌ی روشن.

به دریای غمت غرقم؛ گریزان از همه خلقم. - سعدی

چون در دریا افتادی و شنا نمی‌دانی؛ مُرده شو‌ تا آب تو را بر سر نهد‌. - ‌شمس تبریزی‌

خستگی، خستگی.

گاهی خونه، یک احساسه.

چقدر برگشتن به خونه خوبه!

عجب سال نکبت‌ باری! احساس می‌ کنم گمشده‌ ای در بیابانم، اما مطمئن باش که با این وجود شهامتم را حفظ کرده‌ ام و همتی عظیم به کار گرفته‌ ام که آرام باشم و دم برنیاورم. اما مغز بیچاره‌ام کند و ناتوان شده است. تنها یک چیز نیاز دارم و آن اندکی شوق و شور است!

نامه‌ی گوستاو فلوبر، به ژرژ ساند

سیاه و سرد و پذیرنده، آسمان توام بلند و روشن و بخشنده، آفتاب منی. - حسین منزوی

آشفتگیِ، باید ببخشید...

چون نیستی در آتش، احوالِ ما چه دانی؟

دلم می‌خواهد کمی با تو درددل کنم و از چیزهایی بگویم که در این لحظه، فکرم را به خود مشغول کرده‌اند؛ با تمام جزئیاتِ روزها و ساعت‌هایی که گذرانده‌ام. این، برای تو نیز فرصتی است که مرا به یاد بیاوری.

؛

چه کند با غمِ تو این دلِ آشفته‌ی من؟ -سیمین‌بهبهانی

«شادی را رها کرده، غم را می‌پرستند. این وجود که به او مغروری، همه غم است» مقالات شمس

زندگی نیز جدی و اندوهگین است ما را به این دنیای شگفت‌انگیز می‌آورد. اینجا یکدیگر را می‌بینیم، با هم دوست و آشنا می‌شویم و لحظه‌ای کوتاه سرگردان با هم پرسه می‌زنیم. سپس همدگیر را از دست می‌دهیم و ناگهان و ناروا با همان شتابی که آمده بودیم، می‌رویم.

دنیای سوفی، یوستین گردر

تو روشنیِ قلبِ منی؛ خودم را به هدر نداده‌ام. -نیما یوشیج