شیشه

میدونم داره چیکار می‌کنه، مطمئنم از پس خودش برمیاد.

دلم زندگی‌ای می‌خواهد که در آن لازم نباشد چیزی را برای هم ثابت کنیم. نه دوستی‌مان را، نه وفاداری‌مان را، نه هیچ‌چیز.

دلم دوستی‌ای می‌خواهد که در آن بتوانم برایت از ترس‌هایم بگویم، بی‌آنکه فکر کنم کوچک می‌شوم. و تو هم بتوانی از زخم‌هایت بگویی، بی‌آنکه بترسی قضاوت شوی.

پناه به تو از تلاطم و ناسازگاری جهان بیرون.

از آب می‌ترسیدم، اما شیرجه زدم. حالا که فکرش را می‌کنم، می‌بینم آن شیرجه، فقط برای تو نبود. برای خودم هم بود. برای اینکه بفهمم می‌شود از ترس گذشت، وقتی کسی آن‌طرفِ آب ایستاده باشد و دستش را دراز کند.

چیزی از ناچیز را عمر و زمان کردند نام ‏زندگی چیزی‌ ز ناچیز است‌ و آن‌ هم‌ هیچ نیست عزیز دلم

چیزی از ناچیز را عمر و زمان کردند نام ‏زندگی چیزی‌ ز ناچیز است‌ و آن‌ هم‌ هیچ نیست عزیز دلم

چپ میره راست میاد با صداش قلب مارو تاچ می‌کنه.

و تو می‌مانی با یک صندلی خالی و بوی عطری که هنوز توی ماشین پیچیده. و یک سؤال: من مقصد بودم یا فقط مسیر؟

[عمر و جونم]

از زير پوست زندگيت چه خبر؟

داستان‌ها همیشه یه آدم بد دارن و اغلب، آدم بد داستان، کسیه که حد و مرز گذاشته. کسیه که نه گفته. کسیه که گفته: جلو تر نه! فقط تا همین‌جا. و اصلا عیب نداره، آدم بد داستان باشی، اجازه ندی لگدمالت کنن.

‏آخرین سنگر، دلم خواست خوب کاری کردمه.

جای خالیت همیشه معلومه و لیترلی اندوه بزرگی‌ست زمانی که نباشی.