my soul...

به وقتش که نباشید، دیگه بود و نبودتون فرقی نمی‌کنه.

میدونی قوی بودن از کجا شروع میشه؟ از همونجایی که شروع میکنی به خط زدن و کنار گذاشتن آدم‌هایی که مناسبت نیستن، بدون ترس از تنهایی.

هروقت دورتون خلوت شد یاد من میفتید؛ منم هروقت حوصلم سر رفت جوابتوتو میدم.

در سنی که باید از جوانی لذت ببریم، از غم پنهان وجودمان تا مغز استخوان سوختیم...

سلامتی، چیز خاصی نیست خاورمیانه ست.

چه روتین منظمی، یه شب درمیون جنگ داریم.

بزرگ شدیم و شادی هایمان در کودکی جا ماند ..

رفت روی تخت خواب و خوابید . غمش هم جایی دیگری نداشت برود کنارش خوابید .

نازک دلیم و حادثه در جستجوی ما!

قصه‌ی ما همین است؛ شب‌ها میشکنیم و صبح‌ها دوباره می‌ایستیم...

بقیه رو آروم می‌کنی، با حرفای که خودت آرزوی شنیدنشو داری.

ذهنم قصد کشتن مرا دارد .می دانم .!

شب برای خواب و رویا بود . نه تکرار فکر هایی که تمومی ندارن.

و شاید این ما هستیم که تمام می شویم ،نه غم هایمان .

هرچه خسته تر . ساکت تر .

سلام بر کسانی که هنوز وانمود میکنند قوی‌اند، به رغم آسیبی که به قلبشان رسیده.