اَدِنچیل

مرسی که ازم عکس میگیری وقتی که حواسم نیست. @raha_azdid_man

زندگی، یه «همینی که هست» بزرگ شده؛ آدمی هم بندهٔ عادت.

ما دوباره شروع کردیم.

عههه خب منم همینطور اما، ما گیر کردیم عزیز، خیلی وقته؛ و اینجا معجزه ها عطر مردگی دارن.

‎ منتظر معجزه بودم 🖤

چه انتظاری داشتی؟ منتظر چی بودی عزیز؟؟

دیگه چیپس و شیر کاکائو و بستنی خوشحالم نمیکنه.

مهسا امینی.

این منم که خسته است و شکسته است و نشسته است، به نوای قدمی که گذری بکند و نظری بکند که دلی بدهد و دلی ببرد.

غروبِ جمعه و ی زندگی خسته کنار افتاده؛ منم و ی ریسمانِ بلند، که هم برای دار مناسب است و هم رویا بافتن.

آرام باش عزیز، خسته‌ام. پاییز که بیاید، بارانش می‌شوید غمِ گریبان‌گرفته‌ی شهر را.

گاهی فکر می‌کنم احتمالا دیگه هیچوقت هیچ اتفاق خوبی نمیوفته.

برا همه مامانم برا خودم زن بابا. ای بابا ای بابا.

خنده دار، من است در آینه.

ما اسم دوتا جیگولیه مامان گردو رو "اَدِن" و "چیل" گذاشتیم.🥹😂

من به ترسم غلبه کردم🥹 نیگا ترو خدا چقدر گوگولینننن🥹 @adenchil

به مرحله ای رسیدم که اگر خط چشمم متقارن نباشه مهم نیست همونو میرم بیرون.

من روحم توی نیویورکه، ولی جسمم داره توی ایران کارما پس می‌ده.