اَدِنچیل

تا منت نزاری با جمله "مگه من ازت خواستم" مواجه نمیشی عزیز.

آدما هرچقدر بزرگتر میشن؛ از شنیدن قصه‌ها به حس کردنِ غصه‌ها نزدیکتر می‌شوند... .حوئیچِر.

این عمرِ سپری‌شده فقط سپری شده برای عِرقی به نام وطن!

ما، بدون نوبت بگا میریم؛ امیر پارسا جان!

بین من و خوشحالی، یک جمهوری اسلامی فاصله‌ست.

تو اگه از پیشم بری، باز هم غم باقی می‌مونه. تو اگه از پیشم بری، باز هم زخم باقی می‌مونه. تو اگه از پیشم بری، متأسفانه، باز هم عشق باقی می‌مونه.

امشب غصه هاتو می‌بوسم دوست من :*

تا وقتی مستقل نشی (نه به معنی خونه‌ی جدا و فلان و بهمان؛ مستقل، به معنی بی‌نیاز شدن از دیگران) مجبوری به ساز اطرافیانت برقصی، عزیز.

زمان داره از رو مون میگذره و عمرمون رو میبره عزیز.

آسمونِ امروز.

مُردیم از بی‌ذوقی.

خوبه اگه یاد بگیری چطور از خودت مراقبت کنی؛ بفهمی چی رو باید پس بزنی، کجا باید محکم‌تر و جدی‌تر وایستی و نذاری هیچ‌کس با حرفاش، رفتاراش یا بازیاش فکر کنه می‌تونه تو رو دور بزنه.

ای بابا ای بابا‌. فاز نصیحت برنمیدارم بنظرم آدمی باید غمش رو زندگی کنه تا بتونه ازش عبور کنه.🩵

مظلومانه تر از جمله(بیا منو ببر یه وری)هم مگه داریم؟

ممنون میشم برام ریکشن بزارید.🫰🏻🌱

برای مردن، زیادی جوون و برای این زندگی، زیادی حیفم.

بعضی زخم‌ها خوب نمی‌شوند؛ فقط یاد می‌گیرند شبیه پوست باشند.

نمی دونم چقدر می تونید موافق باشید اما به طور کلی و تا حد زیادی دنیا حول محور زن ها می‌چرخه. مثلا وقتی که یک مرد کاملا بالغ گند می‌زنه و غلط رفتار می کنه می گن مادرش درست تربیتش نکرده، که البته نمی‌دونم این حرف درستیه یا نه، اما فرای این ها، همیشه مسئولیت های بزرگی روی زمین داشتیم، کارهایی رو قادریم از پسش بر بیایم که به ظاهرمون نمی‌اد، می تونیم تمام چیزهایی که فکر می‌کنیم قدرت تغییرش رو نداریم رو تغییر بدیم، با تمام افکار هایی که باعث شده زندگی برامون سخت تر شه بجنگیم و بالاخره یک جا شکستشون بدیم. سرت رو بالا بگیر زن.ما مسئولیت های بزرگی داریم.