| صدایم بزن |

‏«و عشق ‏خانه‌ای‌ست که آدم‌ها ‏از کنار هم گذاشتن زخم‌هایشان می‌سازند» ‏- بیرحان کِسکین؛ فارسیِ سیامک تقی‌زاده. | آن؛ نشسته در بهمن.

چیزی که متوجه آن شده‌ام این است که مهم نیست چه برمی داری، مهم این است که چه چیز به جا می‌گذاری.. جنیفر نیون | جایی که عاشق بودیم

چیزی که متوجه آن شده‌ام این است که مهم نیست چه برمی داری، مهم این است که چه چیز به جا می‌گذاری.. جنیفر نیون | جایی که عاشق بودیم

یک نفر باید باشد که از صمیم قلبت اینجوری بهش بگی..

یک نفر باید باشد که از صمیم قلبت اینجوری بهش بگی..

«شما خانه‌ی من هستید. سوی شما رفتن، سوی خانه رفتن است. هر لحظه این را می‌دانم.» - از میان نامه‌ی مارینا تسوتایوا به پاسترناک. #ازبه | آن؛ نشسته در بهمن.

‏| گاهی وقتا دلم میخواد کتاب مورد علاقه کسی باشم، زیر متن‌هام خط کشیده بشه، آهسته خونده بشم و با یادداشت‌های جانبی پر بشم و ازم مراقبت بشه. |

یک عمر در انتظاری تا بیابی آن را که درکت کند و تو را همان‌‌گونه که هستی بپذیرد، و عاقبت در می‌یابی که او از همان آغاز «خودت» بوده‌ای. • ریچارد باخ / یادداشت‌های مرد فرزانه @letterssto

«من که از تاریکی خوشم می‌آید. گرم و... دوستانه و... مهربان است. اصلاً نمی‌دانستم دل شب این‌قدر قشنگ است.» - دنیای جادویی مریگلد؛ ال‌. ام. مونتگمری. | آن؛ نشسته در بهمن.

ماه رویت به تماشاگهِ یکتایی رفت که به هرجا که رود ماهِ تمامست آنجا سعدی

احساسم شبیه کسی بود که وسطِ گشتن پی چیزی، فهمیده یادش رفته دنبال چی بوده. هاروکی موراکامی