A BOOK I READ™📖✨

තව දුරටත් හිත් රිදවාගන්න බැරි නිසා, බලාපොරොත්තු වෙන එක මං නැවත්තුවා ! ❤️‍🩹🕊️

"හැමෝගෙම හොඳටයි ඒව එහෙම උනේ", මගෙ හිත එහෙම කියනවා, ඔයා මා ළග නෑ නේද කියලා දැනෙද්දි. ​ඉස්සර නම් මගෙ ඇස් දෙකට පෙනි පෙනි හරි හිටියා, ඒත් දැන් එහෙම නෑ. ​ඒත් මං දන්නවා ඔයා, මම ඉන්න මේ අහස යටම කොහේහරි හොඳින් ඉන්නවා. ඒක නේද වෙන්න ඕන? කොහේහරි හොඳින් ඉන්න එක? ​සමහර විට ඔයා දන්නව ඇති මේ කොයි දේ කොහොම සිද්ද උනත් මං ඔයාට ආදරෙයි කියලා, ​මං දන්නවා ඔයත් මට ආදරෙයි! ​ඒ ආදරේ නිසාම අපි අපි ගැන වදවෙනවා. ​ඒ වදවීම් ඇතුළෙ තමයි අපිට මේ දුරකට වෙලා මෙච්චර කල් ගිහිල්ලත් හිතට නිවනක් නැත්තේ. සමහරවිට ඔයා මෙහෙම ඈත් වෙන්න ඇත්තෙත් අපි දෙන්නවම ඒ වදවීම් වලින් නිදහස් කරන්න වෙන්නත් ඇති, ඇත්තටම ඔයා මට රිදෙනවට අකමැති වෙන්නත් ඇති. ​හැබැයි මේ ඉන්න තත්වෙට වඩා ඒ වදවීම් නිසා ඇතිවෙන විඳීම් මාව ජීවත්කරා. මොකද මිනිස්සු රිදුනත් හුරුපුරුදුකම් වලට ආදරෙයි. ​ඉතින් දුරකට උනත්, අදටත් අන්න ඒ නිසාම මම ඔයා දිහා ඒ පරන පුරුදු ආදරෙන්ම බලා ඉන්නව කියලා විතරක් මතක තියාගන්න!

#foryou

Mirror Girl " Episode 02 Title :- නන්දිතා ප්‍රේමදාස පොඩ්ඩක් ඉන්න. පොඩ්ඩක් ඉන්න. කෝ... කෝ දැන් මට ඇහුණ අඩන සද්දෙ ? ඒක නැති වුණේ කොහොමද ? මගෙ හදවත ගැහෙන සද්දෙ මටම ඇහෙනවා. මං ඒ තරමටම බය වෙලා. මං විතරක් නෙවේ දැන් මෙතන ඉන්න ඕනිම කෙනෙක් මං වගේම බය වෙනවා. සමහරවිට මටත් වඩා. මං අඩිය ඉක්මන් කරලා කාමරෙන් එළියට එන්න ආවා. " ආදී...... " මගෙ නම. මගේ පිටිපස්සෙන්. කවුද ඒ. මං නැවතුණා. හැබැයි මං පිටිපස්ස හැරුණේ නෑ. මට කවුරුත් ආදි කියලා කතා කරන්නෙ නැහැනෙ. ඒත් කවුද මේ? මට එහෙම කතා කරන්න තරම් මාව අදුරන කෙනෙක් මේ ගෙදර නෑනි. මං එහෙම හිත හිතා ඉද්දි ආයෙත් මට කතා කළා. " ආදී....... " කවුරු වුණත් ඒ ගෑණු කෙනෙක්. ලාබාල කටහඩක්. මෙහෙ ඉන්න ඔක්කොම මට වඩා වයසයි. ඒතකොට මේ කවුද? මගේ හිතේ ප්‍රශ්න දාහක් එක පිට එක මගෙන්ම ප්‍රශ්න කරන්න පටන් ගත්තා. " ආදී....... " ආයෙත් මට කතා කළා. ඕනි දෙයක් වෙන්න කියලා මං පිටිපස්ස හැරුණා. මං පුදුම වුණා. ගෑනු ළමයෙක්. එයා ලස්සනයි. ඉටි රූපයක් වගේ. අවුරුදු 17ක විතර ගෑණු ළමයෙක්. සුදු සාරියක් ඇදගෙන. කොණ්ඩෙ කඩා දාලා. බිම බලාගෙන. " ක්...... කවුද ඔ...යා. ක්... කො...හොමද ඇතුළට ආ.. වෙ." මට වචන පැටලුණා. මං එහෙම අහනවත් එක්කම එයා ඇස් ඇරියා. මගෙ දෙයියනේ....... ඒ ඇස්. ඒ ඇස් රතුම රතු පාටයි. ඒ කෙල්ල මගෙ ළගට එන්න ගත්තා. මං කෑගැහුවා. ඒත් මගේ කටහඩ පිට වුණේ නෑ. මගෙ අත් කකුල් ඔක්කොම හිර වෙලා වගේ. දුවන්න හැදුවට දුවන්නත් බෑ. ඒ කෙල්ල ටික ටික මගෙ පැත්තට එනවා. මට කරගන්න දෙයක් නෑ. මං ඔහේ බලාගෙන හිටියා. මං හිතුවෙම ඒ කෙල්ල මාව මරයි කියලා. එක පාරටම කරන්ට් ගියා. කරන්ට් යනවත් එක්කම මට කතා කරන්න පුලුවන් වුණා. අත් කකුල් හොලවන්නත් පුලුවන් වුණා. ඒ ගමන්ම මම පස්සවත් නොබලා කාමරේට දුවගෙන ඇවිත් දොර වැහුවා. මාව ගැහෙනවා. හරියට වතුරෙන් ගොඩදාපු මාලුවෙක් වගේ. මං ගොඩක් බය වෙලා. ජීවිතේ පලවෙනි පාරට මෙහෙම දෙයක් වුණාම කවුරුත් බය වෙනවා තමා ඉතින්. මට නින්ද යනකම්ම ඒ රූපෙ මගෙ හිතේ හොල්මන් කළා. * * * * * * * * * * * * * * * * * * උදේ නැගිටිද්දි මට හොදටම උණ. ඇග ගිනි කබල වගේ. මට නැගිටින්නත් අමාරුයි. " බේබි මාත්තයා.... " ඒ පාර්වතී. මං නැගිටින්න පරක්කුවට මාව හොයන්නත් ඇවිත්. පාර්වතී මං පොඩි කාලෙ ඉදන්ම මට මාර ආදරෙයි. " එන්න පාර්වතී " කාමරේ දොර ඇරගෙන පාර්වතී කිරි එකත් අරගෙන ඇතුළට ආවා. " මොක්කද බේබි තාම නිදි පෙදුරෙ. ? " පාර්වතී එහෙම ඇහුවෙ කිරි එක මේසෙ උඩින් තියන ගමන් " මට උණ වගේ පාර්වතී " මං එහෙම කීවම පාර්වතී මගෙ උණ බැලුවා. " අයියයියෝ බේබි හොදටෝම උණනෙ. ගින්දර වගේ රශ්නෙයිනෙ අප්පාහ් . බේබි මාත්‍තයා ඉන්න මං කොත්තමල්ලි ටිකක් හදාගෙන එන්නම්. " පාර්වතී හදලා ගෙනත් දුන්න කොත්තමල්ලි එක බීවට පස්සෙ මට ටිකක් අඩු වුණා. මට මතක් වුණේ ඊයෙ රෑ මට වෙච්ච සිද්ධිය. ඒ කෙල්ල හොල්මනක්ද ? ඒක මගෙ හිතට සැරින් සැරේ වද දුන්නා. හොල්මන් කියලා දෙයක් නෑ මං මටම කියාගත්තා. එක පාරටම මට අර කණ්ණාඩියෙ කොටලා තිබුණ N. 1998 මතක් වුණා. ඇත්තටම ඒක මොකක් වෙන්න ඇත්ද? Google search කළොත් මට විස්තරයක් හොයාගන්න පුලුවන් වෙයිද? කෝකටත් කියලා මං lap එක අරගෙන google search කළා. N. 1998 කියලා search කරද්දි " Missing Girl 1998 " කියලා ආවා එක article එකක්. මං ඒක open කළා. " 1998 දී අවුරුදු 18 ක් වයස නන්දිතා ප්‍රේමදාසගේ අතුරුදන් වීම. අන්තිමට දැක්කෙ පියාගෙ ගෙදරින්. " Article එකේ ඒ අතුරුදන් වුණා කීව කෙල්ලගෙ photo එකක් තිබුණා. මගේ ඇග රත් වුණා. ඒ කෙල්ල මං ඊයෙ රෑ කණ්ණාඩිය ළගදි දැක්ක කෙල්ල වගේ. මං හොදට බැලුවා. ඔව් . ඒ කෙල්ලම තමයි මේ. ඒ රූපෙ ඒ කොණ්ඩෙ මං කලින් දවසෙ කාමරේදි දැක්ක කෙල්ලමයි. දැන් මට 100 % ශුවර්. මේ කෙල්ල නන්දිතා ප්‍රේමදාස. එයාට මොකද්ද වුණේ ? ............ " Mirror Girl " Episode 03 ඊලග කොටසින් හමුවෙමු........ 🖊️

🏮💫🌕

නිදි නැතුව වෙසක් කූඩු 20 ක්‌ හදන මම 🫢🤍🍀

පින්බර පොසොන් පොහෝ දිනයක් වේවා! 🤍

" Mirror Girl " | Episode 01 Title :- අමුතු කැඩපත මම ආදිත්‍ය. ආදිත්‍ය සමරවික්‍රම. ශෙල්ටන් සමරවික්‍රමගෙ එකම මුනුබුරා වගේම සුදත් සමරවික්‍රමගෙයි සමාරා සමරවික්‍රමගෙයිත් එකම පුතා. අද තමයි මං කොළඹ ඉදන් ගමට ආවෙ. මගෙ සීයා ශෙල්ටන් සමරවික්‍රම නැති වුනාට පස්සෙ සීයගෙ බංගලාවයි දේපලයි ඔක්කොම මට අයිති වුණා. ඔයාලා කල්පනා කරනවා ඇති නේද දැන් කෝ මගෙ අත්තම්මා කියලා. එයා මේරි සමරවික්‍රම . ඇත්තටම මං එයාව දැකලා නෑ. Photos වලින් විතරයි දැකලා තියෙන්නෙ. මගෙ අප්පච්චි පොඩි කාලෙම එය නැති වෙලා. accident එකකින් කියලා තමා කියන්නෙ. වත්තෙ වැඩ කරන අයයි ගෙදර අස්පස් කරන අයයි කෑම හදන කෙනයි ඇරෙන්න මෙහෙ වෙන කවුරුත් හිටියෙ නෑ. හරිම නිස්කලංකයි. කොළඹට වඩා නිදහස්. ජීවත් වෙන්න ආස හිතෙනවා. මෙහෙ මිනිස්සුත් හරිම හොදයි. සීයගෙ ගෙදර ගොඩක් ලොකුයි. කාමරම දහයකට වඩා තියෙනවා. මෙච්චර ලොකු ගෙයක් මොන එහෙකට හැදුවද මන්දා. Repair කරන්න ගියාම එපා වෙනවා. ඔහොම හිත හිත මම මනෝපාරක් ගගහා හිටියෙ ගෙදර වැඩට හිටපු පාර්වතී ගෙනත් දුන්න තේ එකත් බොන ගමන්. " ආදිත්‍ය බේබි, රේට කේම ඒම කෝමද ? " වෙනම කල්පනාවක හිටපු මම පියවි සිහියට ආවෙ පාර්වතීගේ කටහඩ ඇහිලා. " ඔය තියෙන දෙයක් හදන්න පාර්වතී aunty. වැඩිය මහන්සි වෙන්න ඕනි නෑ. " එහෙම කියලා මං මගෙ කාමරේට ආවෙ හොදට නාගෙන නින්දක් දාන්න ඕනි කියලා හිතාගෙන. " විදුලිය සේ යළි ඇවිදින් මට පිටුපා නුබ ගියදා..... මට දැනුනා සද අහසේ නෑ කියා........" සාක්කුවෙ තිබුන phone එක ඇද උඩට විසි කරලා towel එකත් අරන් bathroom එකට ගියේ සිංදුවකුත් කිය කිය. නාගෙන කරගෙන ඇවිත් phone එක අරගෙන බලද්දි අම්මගෙන් missed cll ගොඩයි. මං අම්මට ආපහු cll ගත්තෙ මට බනින බව දැනගෙනමයි. Cll එක දෙවනි පාර ring වෙද්දි එයා ආන්සර් කළා. " කොහෙද හිටියෙ ළමයො. මං කොච්චර cll ගත්තද . ඔච්චරටම answer නොකර ඉන්න තරම් කන් ඇහෙන්නෙ නැද්ද " " අයියෝ අම්මා..... මං bathroom එකේ හිටියෙ නාගන්න ගියා. කෑගහන්න එපා අනේ. " " හරි හරි දැන් ඒවගෙන් වැඩක් නෑ. උඩ තට්ටුවෙ වහල දාලා තියෙන දෙවෙනි කාමරේට එහෙම යන්න එපා හරිද " අම්මා එහෙම කිවුවහම මට සැකයක් ආවා. "වහල දාපු කාමර තියෙන්නෙ horror movies වල විතරයි කියලා හිතුවට දැන් එහෙම එකක් සීයගෙ ගෙදරත් තියෙනවද අම්මා." මං එහෙම ඇහුවෙ අම්මව අවුස්සන්න හිතාගෙන හයියෙන් හිනා වෙන ගමන් " විහිලු නෙවෙයි ආදිත්‍ය. " " හරි හරි අම්මා. ඔච්චරටම මට ඒකට යන්න එපා කියන්න තරම් මොනාද ඒකේ තියෙන්නෙ " " පරණ කණ්ණාඩියක්. ඒක සීයගෙ කාලෙ ඉදන් තියෙන එකක්. ඒක ටිකක් අමුතුයි. " " අනේ අම්මා මේ ඔයා කියන්නෙ මට මේ කොහෙවත් තියෙන පරණ කණ්ණාඩි කෑල්ලකට බය වෙන්න කියලද..? ඕවා ඔයාගෙයි සීයගෙයි විකාර කතා. මට ඕවා අහන්න වෙලාවක් නෑ. මං තියනවා. " එහෙම්මම cll එක cut කරලා phone එකත් පැත්තකින් තියලා මං ඇදට පැනලා හොදට නිදාගත්තා. ** * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * වෙලාව පාන්දර 2.00 යි. හවස නිදාගත්තු පාර දැන් තමා මට ඇහැරුනේ. දිව ගිලෙන්න තරම් ආපු වතුර තිබහ නිසාම මං කුස්සියට ගියේ වතුර බොන්න කියලා හිතාගෙන. කාමරේ දොර ඇරගෙන එළියට ආවට පස්සෙ තමා දැක්කෙ අම්මා යන්න එපා කියපු කාමරේ පැත්තෙන් කවුද අඩන සද්දයක් ඇහෙනවා. කාමරේ දොරත් ඇරලා. මට වතුර තිබහත් නැතිව ගියා. යන්න එපා කියපු කාමරේට කවුද ගිහින් ඉන්නෙ කියලා බලන්න මං සද්ද නොකර හිමීට ඒ පැත්තට ගියා. ගියාට පස්සෙ තමයි මං දැක්කෙ අම්මා කියපු කණ්ණාඩිය තියෙනවා. ඒක අඩි දෙකක් විතර උසයි.මං ළගට ගියා. ඒක ගොඩක් පරණයි. වීදුරුවත් තැනින් තැන කැඩිලා. Frame එකේ වම් පැත්තෙ යටට වෙන්න N. 1998 කියලා කොටලා. ඒ මොකද්ද ? මොකද්ද N. 1998 කියන්නෙ ? මං මගෙන්ම ප්‍රශ්න කරා. පොඩ්ඩක් ඉන්න. පොඩ්ඩක් ඉන්න. කෝ..... කෝ දැන් මට ඇහුන අඩන සද්දෙ ? ඒක නැතිවුණේ කෝමද ?......... "Mirror Girl" Episode 02 හෙට රෑ 10.00 ට කියවන්න එන්න හැමෝම ........🖊️

" Mirror Girl " 👀 Episode 01...... 🖊️

! 🤍

එයා හැරුණා. කවුරුත් නෑ... ආයෙත් කැඩපත බැලුවා. ඇය තාම ඉන්නවා. 👁️

රතු ඇස්. සුදු සාරිය. "N. 1998"

මේ කවුද? ඇයි එයා ආදිත්‍ය ගේ ගෙදර? උත්තරේ තියෙන්නේ අද රෑ 10.00 ට. ⌚ "Mirror Girl" | Episode 01 By Senu 🤍🍀

"රතු ඇස්" කතාව ඉවරයි... හෙට ඉඳන් අලුත් කතාවක් පටන් ගන්නවා. By Senu 🤍🍀

ඔයාලා ලියන මේ වගේ short story තියනවනම් bot ට එවන්න අපි කියවල හොද ඒවා channel එකට දානවා 👻

රතු ඇස් Episode 5 ( Last Episode ) පස්වෙනි දවස රෑ මම CCTV footage එක full බලන්න ගත්තා. 11.59ට මම ඇහැරගෙන phone එක අතේ තියාගෙන හිටියා. හරියටම රෑ 12.00ට message ආවා. හැබැයි footage එකේ පේනවා පුදුම දෙයක්. කාමරේ table එක යටින් චූටි එළියක්. මම table එක යටට torch එක දාලා බැලුවා. ඇතුලේ කවුරුත් නෑ. Space එක හිස්. එතකොට මට මතක් උනා. මාසෙකට කලින් මගේ යාළුවා අරන් දුන්න mini camera එකක්. ඒක table එක යට වැටිලා. මම ඒක අමතක කරලා. Cam එකට sim card එකක් දාලා. ඒකෙන් තමයි හැමදාම රෑ 12ට photo මගේ phone එකට යවන්නේ. මම camera එකේ memory card එක check කළා. ඇතුලේ තිබ්බේ එක video එකක් විතරයි. Video එකේ පේනවා... මම නිදාගෙන ඉන්නවා. ඒත් මගේ ඇස් දෙක රතුයි. මොකද මට මීට මාස දෙකකට කලින් වුණ accident එකෙන් පස්සේ red contact lens දාගෙන නිදාගන්න පුරුදු උනා. Night mode එකේ camera එකට ඒක reflect වෙලා රතු ඇස් වගේ පේන්න ඇත්තේ. ඇත්තටම හොල්මනක් නෙවෙයි. Camera එකක්. මගේම නොසැලකිල්ලක්. ඊට පස්සේ මම camera එක ගලවලා දැම්මා. Message එන එක නැවතුණා. දැන් මම බය නැතිව නිදාගන්නවා. මොකද මම දන්නවා... හැම රතු ඇසක් පිටිපස්සේම හේතුවක් තියෙනවා කියලා. [ END ] 🤍....

මනරු 🍀