اللُّغَةُ وَالأدَب | بهمن بادینی

وزیر جنگِ آمریکا با افتخار و بدون لکنت زبان با استناد به قانون اساسی و باورهای دینی‌اش می‌گوید: «خداوندا مرا بفرست تا با اسلام‌گراها بجنگم!» اگر شعار انسانیت و حقوق‌ بشر گُشادترین کلاهی باشد که بر سر عوام مردم رفته‌است، بدون شک برچسب ایدئولوژی هم از آن کلاه‌های گشادی است که در جوامعِ شبه‌علمی با پُتکِ روشنفکرنمایان‌ بر سر دیگران کوبیده می‌شود! نظام جهانی مانند رستورانی بزرگ و مجلل است که بهترین و گران‌ترین گوشت‌ها در آن سرو می‌شود و در نهایت استخوان‌هایی که سگ‌های کوچه‌پشتی رستوران قبلا لیس زده‌اند را برای ذهن‌های استعمارزدهٔ عمله‌هایشان می‌فرستند تا از چرندیاتی مانند پایان ایدئولوژی، مرگ ایدئولوژی، ضخامت کورتکس‌ِ مردم اروپا و آمریکا و... سخن بگویند و به اسب تروای این جوامع تبدیل شوند تا زحمتِ صهیوصلیبی‌ها را کم کرده و راحت‌تر فعلِ بلعیدن را در این جوامع صرف کنند! واقعیت این است که امروز همه ایدئولوژی و دینی دارند که به آن پایبند هستند و با دیگران به خاطر آن می‌جنگند! شعار پایانِ ایدئولوژی و هیولاساختن از آن هم تنها برای مرحله‌ای موقت است که می‌خواهند سپرتان را پایین آورده و شمشیرتان را زمین بگذارید...