Archive (The Catcher in the Rye)

یک نقاشی معروف و بحث‌برانگیز، به دلیل اشارات جنسی (که برای هنر آن دوره نسبتاً تند بود)، کلیشه‌سازی از بومیان آمریکا و (در مقابل) رمانتیک‌سازی آن‌ها به عنوان «وحشی نجیب». در سال ۱۸۳۸، دکتر مارکوس ویتمن و همسرش به منطقه اورگان آمدند تا تحت حمایت هیئت مبلغان نیوانگلند، یک پایگاه مذهبی برای سرخپوستان کایوس (Cayuse) تأسیس کنند. با گذشت زمان، مهاجران نیز به این منطقه آمدند و در اطراف پایگاه ویتمن ساکن شدند. همه‌چیز خوب پیش می‌رفت تا اینکه اپیدمی بیماری سرخک شیوع پیدا کرد. سرخپوستان به این بیماری مبتلا شدند و با وجود اینکه توسط خانواده ویتمن تحت درمان قرار گرفتند، نتوانستند به خوبی به درمان‌های پزشکی پاسخ دهند. آن‌ها که خشمگین و وحشت‌زده بودند، دکتر ویتمن را متهم کردند که برای تصاحب زمین‌هایشان عمداً آن‌ها را مسموم کرده است. در اواخر نوامبر ۱۸۴۷، آن‌ها به این پایگاه حمله کردند و بیشتر کارکنان، از جمله دکتر ویتمن و همسرش را به قتل رساندند. تعدادی دیگر به اسارت درآمدند، از جمله لوریندا بیولی، معلم هفده‌ساله پایگاه، که توسط یکی از رؤسای قبیله کایوس به نام «فایو کروز» (پنج کلاغ) از مرگ نجات یافت. وقتی رئیس قبیله او را دید، تصمیم گرفت که از تجربه جدید داشتن یک زن سفیدپوست به عنوان همسر لذت ببرد. نیازی به گفتن نیست که این موضوع با واکنش مثبتی از سوی دختر اسیر مواجه نشد. نقاشی صحنه‌ای دراماتیک را به ما نشان می‌دهد – لوریندا بی‌هوش روی کف چادر (تیپی) رئیس قبیله افتاده است و بندهای خونینِ دستانش گواه یک مبارزه وحشت‌زده اما شجاعانه است. فایو کروز روی زمین نشسته، به او خیره شده و قادر به درک رفتار و انزجار دختر نسبت به خود نیست...