ar
Feedback
Imamiya identity | Archive

Imamiya identity | Archive

الذهاب إلى القناة على Telegram

پادگفتمان عمومی جریان سیاسی-مذهبی متأثر از ایده اصلاح دین بویژه اخوان‌المسلمون و سوسیالیسم و زیدیه با رویکرد اخباری-باطنی امام‌محور و تأکید عملگرا بر حفظ هویت و منافع امامیه در عصر غیبت مبنی بر تقیه-تبری فراگیر در قالب تشیع‌فرهنگی و محافظه‌کاری و فردگرایی

إظهار المزيد
2 983
المشتركون
+424 ساعات
-167 أيام
+630 أيام
جذب المشتركين
سبتمبر '26
سبتمبر '26
+68
في 4 قنوات
أغسطس '26
+186
في 4 قنوات
Get PRO
يوليو '26
+220
في 4 قنوات
Get PRO
يونيو '26
+50
في 1 قنوات
Get PRO
مايو '26
+25
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '26
+13
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '26
+14
في 1 قنوات
Get PRO
فبراير '26
+180
في 3 قنوات
Get PRO
يناير '26
+44
في 3 قنوات
Get PRO
ديسمبر '25
+59
في 8 قنوات
Get PRO
نوفمبر '25
+53
في 3 قنوات
Get PRO
أكتوبر '25
+47
في 5 قنوات
Get PRO
سبتمبر '25
+56
في 5 قنوات
Get PRO
أغسطس '25
+67
في 6 قنوات
Get PRO
يوليو '25
+91
في 3 قنوات
Get PRO
يونيو '25
+223
في 6 قنوات
Get PRO
مايو '25
+47
في 3 قنوات
Get PRO
أبريل '25
+95
في 7 قنوات
Get PRO
مارس '25
+39
في 3 قنوات
Get PRO
فبراير '25
+59
في 3 قنوات
Get PRO
يناير '25
+167
في 5 قنوات
Get PRO
ديسمبر '24
+94
في 2 قنوات
Get PRO
نوفمبر '24
+51
في 3 قنوات
Get PRO
أكتوبر '24
+80
في 3 قنوات
Get PRO
سبتمبر '24
+64
في 2 قنوات
Get PRO
أغسطس '24
+79
في 3 قنوات
Get PRO
يوليو '24
+89
في 3 قنوات
Get PRO
يونيو '24
+39
في 2 قنوات
Get PRO
مايو '24
+56
في 2 قنوات
Get PRO
أبريل '24
+48
في 3 قنوات
Get PRO
مارس '24
+99
في 2 قنوات
Get PRO
فبراير '24
+81
في 3 قنوات
Get PRO
يناير '24
+62
في 1 قنوات
Get PRO
ديسمبر '23
+33
في 1 قنوات
Get PRO
نوفمبر '23
+24
في 1 قنوات
Get PRO
أكتوبر '23
+46
في 3 قنوات
Get PRO
سبتمبر '23
+94
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '23
+39
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '23
+45
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '23
+130
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '23
+59
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '23
+64
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '23
+97
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '23
+81
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '23
+972
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '22
+74
في 0 قنوات
Get PRO
نوفمبر '22
+43
في 0 قنوات
Get PRO
أكتوبر '22
+43
في 0 قنوات
Get PRO
سبتمبر '22
+22
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '22
+49
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '22
+53
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '22
+135
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '22
+105
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '22
+131
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '22
+83
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '22
+72
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '22
+165
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '21
+114
في 0 قنوات
Get PRO
نوفمبر '21
+76
في 0 قنوات
Get PRO
أكتوبر '21
+54
في 0 قنوات
Get PRO
سبتمبر '21
+38
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '21
+53
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '21
+59
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '21
+124
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '21
+92
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '21
+363
في 0 قنوات
التاريخ
نمو المشتركين
الإشارات
القنوات
23 سبتمبر+12
22 سبتمبر+7
21 سبتمبر+2
20 سبتمبر+2
19 سبتمبر0
18 سبتمبر+1
17 سبتمبر+1
16 سبتمبر+1
15 سبتمبر0
14 سبتمبر+1
13 سبتمبر+2
12 سبتمبر0
11 سبتمبر+6
10 سبتمبر+2
09 سبتمبر+4
08 سبتمبر+4
07 سبتمبر0
06 سبتمبر+3
05 سبتمبر+4
04 سبتمبر+5
03 سبتمبر+1
02 سبتمبر+5
01 سبتمبر+5
منشورات القناة
🔆 تنبلی و بی‌حوصلگی مانع رسیدن به حقوق وَ رَوَى عُمَرُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ : «إِيَّاكَ وَ اَلْكَسَلَ وَ اَلضَّجَرَ فَإِنَّهُمَا مِفْتَاحُ كُلِّ سُوءٍ إِنَّهُ مَنْ كَسِلَ لَمْ يُؤَدِّ حَقّاً وَ مَنْ ضَجِرَ لَمْ يَصْبِرْ عَلَى حَقٍّ» . 📚 من لا یحضره الفقیه - ج ۳ - ص ۱۶۸ عمر بن يزيد گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: زنهار، زنهار از تنبلى و بی‌تابی چون اين دو كليد همۀ بدبختي‌هاست زيرا شخص تنبل هيچ حقّى را ادا نمى‌كند و آن كس كه كم حوصلگى به خرج مى‌دهد در اخذ يا اداى هيچ حقّى پايدار نيست. عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ فَضَّالٍ عَنْ سَمَاعَةَ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ مُوسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِيَّاكَ وَ اَلْكَسَلَ وَ اَلضَّجَرَ فَإِنَّكَ إِنْ كَسِلْتَ لَمْ تَعْمَلْ وَ إِنْ ضَجِرْتَ لَمْ تُعْطِ اَلْحَقَّ . 📚 الکافي - ج ۵ - ص ۸۵ سماعة بن مهران گويد: امام كاظم عليه السّلام فرمود: از كسالت و بى‌حوصلگى بپرهيز كه اگر تنبلى كنى كار نمى‌كنى، و اگر بى‌حوصلگى كنى از حقت محروم مى‌شوى. #حدیث #اخلاق #توسعه @Imamiya_identity

2
اگه روسیه بمب اتم داشت، اوکراین جرات نمی‌کرد اینطوری به پالایشگاه‌هاش حمله کنه! روسیه قواعد بازی جهانی رو می‌شناسه و می‌دونه
اگه روسیه بمب اتم داشت، اوکراین جرات نمی‌کرد اینطوری به پالایشگاه‌هاش حمله کنه! روسیه قواعد بازی جهانی رو می‌شناسه و می‌دونه استفاده از بمب اتم او را وارد درگیری‌های فراتر از جنگ محدود با اوکراین می‌کنه. تعجب از طرفداران جمهوری اسلامی که نهایتاً بتونن چهارتا بمب اتم با تکنولوژی جنگ جهانی بسازن ولی کشورهایی که چند صد کلاهک هسته‌ای دارند را تهدید می‌کنند. حکومتی که حتی نمی‌تونه اتاق خواب فرمانده‌هاش رو مخفی نگه داره، اگر صدتا بمب هسته‌ای هم داشته باشه فایده‌ای نداره چون دشمن نشون داده که می‌تونه موشک‌ها رو با لانچرشون توی خاک ایران منهدم کنه.... #نظامی @Imamiya_identity
687
3
2️⃣⬆️ اصالت دین در اصلاح فقاهت اگر بخواهیم از ایمان شیعی دفاع کنیم، نباید ابتدا نتیجه را انتخاب کنیم و سپس برای آن دلیل بسازیم یا هر چه خوشامد تفکر امروز نبود را تقیه بشماریم. ما با تعارض جدی میان روایات رسیده از امامان و شرایط اجتماعی عصر امامان و باورهای ریشه‌دار در سنت شیعی مواجهیم. اکنون باید همه این شواهد را کنار هم قرار دهیم و محتمل‌ترین تبیین تاریخی را پیدا کنیم. یکی از مشکلات فقه سنتی این است که گاهی از یک گزارش تاریخی یا یک پاسخ موردی، مستقیماً یک حکم کلی و جاودانه استخراج می‌شود. میان آنچه امام گفته با آنچه واقعا باور داشته فاصله بسیار است. بخش مهمی از مشکل در مواجهه با روایات ناسازگار با جهان اخلاقی امروز، دقیقا از حذف همین فاصله‌ها ناشی می‌شود. فقه نمی‌تواند صرفاً با جمع‌کردن روایات و استخراج احکام از ظاهر آنها پیش برود. در اینجا یک تفاوت تعیین‌کننده با نسبی‌گرایی فرهنگی وجود دارد. سخن این نیست که برده‌داری یا هر رفتار دیگری در گذشته اخلاقاً درست بوده و امروز، چون فرهنگ تغییر کرده، نادرست شده است. اگر ظلم در ذات خود ظلم باشد، تغییر زمان و فرهنگ ماهیت اخلاقی آن را تغییر نمی‌دهد. ادعای مورد بحث چیز دیگری است: ممکن است یک نهاد تاریخی موضوع تأسیس و ارزش‌گذاری دینی نبوده باشد، بلکه موضوع تنظیم و مواجههٔ تاریخی دین قرار گرفته باشد. نتیجه بحث در ارزیابی متن روایات مسئلهٔ اصلی در مواجهه با روایات دشوار، فقط اثبات یا رد سند آنها نیست؛ مسئله این است که پس از فرض صدور، بدانیم حق داریم چه چیزی از آنها استنتاج کنیم. کثرت روایت، به‌تنهایی مضمون را به اصل دین تبدیل نمی‌کند. میراث حدیثی را باید همچون یک سنت تاریخی پیچیده فهمید؛ سنتی که در آن صدور، انتقال، تقیه، شرایط سیاسی، تفاوت مخاطبان، احکام ناظر به وضعیت موجود و لایه‌های مختلف معنای سخن، همگی می‌توانند نقش داشته باشند. متواتر بودن یک مضمون، به معنای مصونیت آن از تفسیر تاریخی و مفهومی نیست. اگر مجموعه‌ای از روایات به نحو معتبر بر صدور یک سخن دلالت کنند، نمی‌توان صرفاً به دلیل ناسازگاری آن با پیش‌فرض‌های امروز آن را انکار کرد؛ اما در مقابل، نمی‌توان کثرت نقل را دلیل کافی برای تبدیل مضمون آن به یک اصل تأسیسی و فرازمانی و هنجاری و نهادی دانست. چه‌بسا روایت متواتر در اثبات اصل صدور نیرومندتر باشد، اما روایت شاذ و نادر در کشف مقام سخن، جهت‌گیری اخلاقی یا تفسیر آن قرائن بیشتری در اختیار ما بگذارد. در چنین صورتی، روایت نادر جای متواتر را در اثبات صدور نمی‌گیرد، بلکه می‌تواند در فهم معنای آن و تعیین اینکه از آن چه چیزی می‌توان استنتاج کرد، نقش تفسیری داشته باشد. در تشخیص این جهت‌گیری نیز نمی‌توان تنها به شمار راویان یا غلبهٔ یک مضمون در میراث روایی بسنده کرد. یکی از قرائن مهم، نسبت هر حکم با فطرت اخلاقی و اصول بنیادین دین از یک سو و نسبت آن با عرف مسلط و منافع اکثریت و قدرت ساسی از سوی دیگر است. رابطه روایت با قدرت و گفتمان غالب، در سنت امامیه و روایات امامان نیز امری بی‌ارتباط با ارزیابی روایت تلقی نشده است. @Imamiya_identity
651
4
تقیه و فهم تاریخی سخنان امامان #تقیه #فقه #علوم_حدیث @Imamiya_identity یکی از دشوارترین مسائل برای مؤمنی که هم به سنت دینی خود وفادار است و هم با وجدان اخلاقی و دستاوردهای فکری جهان جدید زندگی می‌کند، زمانی پدیدار می‌شود که با مجموعه‌ای از روایات روبه‌رو می‌شود که ظاهراً با اصولی روشن مانند کرامت و آزادی انسان در تضاد است. نمی‌توان به سادگی گفت اگر عقل من این حکم را نمی‌پذیرد، پس امام چنین چیزی نگفته است. زیرا اگر قرار باشد هر سخنی از دین را تا جایی بپذیریم که با داوری شخصی ما سازگار باشد، دیگر چیزی به نام ایمان به دین و نبوت و امامت باقی نمی‌ماند. لازم نیست برای حفظ ایمان در مقابل عقلانیت مدرن، حجم بزرگی از میراث روایی را جعلی اعلام کنیم. فرض معقول‌تر این است که بخش قابل توجهی از این روایات واقعا صادر شده‌اند؛ اما صدور یک سخن، لزوما به معنای بیان عقیده و ارزش‌گذاری نهایی گوینده نیست. ایمان به امام به معنای ساده‌انگاری در نسبت دادن هر سخن به امام نیست. وفاداری به امام در فهم و معرفی درست وجهه انسانی و اخلاقی امام است. اخلاق جدید دلیلی بر رد روایت نیست؛ بلکه می‌تواند ما را نسبت به ساده‌ترین خوانش و استنباط از روایات مشکوک کند. در اینجا هنجارهای مدرن ملاک پذیرش روایات نیست بلکه پرسش‌های جدیدی پیش روی ما قرار می‎دهد تا کلمات امامان را با دقت بیشتر بررسی کنیم. نقش تقیه در صدور روایات سخن هر انسان تاریخی در شرایطی مشخص، برای مخاطبی مشخص و با هدفی مشخص صادر می‌شود. تقیه در سنت امامیه یک استثنای حاشیه‌ای نیست، بلکه یکی از مفاهیم مهم در توضیح رفتار اجتماعی و فهم سخنان اهل‌بیت است. اگر تاریخ امامان، تاریخِ تقیه و فشار بوده است، تقیه باید در روش فهم سخنان آنان نیز جایگاه متناسب خود را پیدا کند. اگر یک روایت در موضوعی بسیار حساس وارد شده باشد و گوینده و مخاطب تحت نظارت حکومت یا اکثریت زندگی می‌کند، صرف هماهنگی گفتار با مذهب رسمی یا عرف غالب کافی است تا احتمال تقیه دیگر یک توجیه دلخواه نباشد. بخصوص که هیچ نشانه‌ای از اینکه گوینده در مقام بیان یک اصل اخلاقی یا اعتقادی بوده وجود نداشته باشد. امام در جامعه‌ای زندگی می‌کند که برخی روابط برای اکثریت بدیهی و مشروع تلقی می‌شود. در این شرایط اعتراض صریح می‌تواند نه فقط یک حکم فقهی، بلکه کل ساختار اجتماعی پیرامون او را به چالش بکشد. در چنین شرایطی، امام ممکن است در مقام نجات جامعه و حفظ امکان ادامه هدایت،به جای اعلام موضع آرمانی و مستقیم، در چارچوب واقعیت موجود سخن بگوید. این احتمال به‌ویژه زمانی جدی‌تر می‌شود که موضوع مورد بحث، مستقیما با قدرت و منافع طبقه حاکم پیوند داشته باشد. امامان شیعه در بخش بزرگی از تاریخ خود در موقعیتی سخن می‌گفتند که یک اظهار نظر صریح می‌توانست به تعقیب، زندان، شکنجه یا مرگ بینجامد و کوچک‌ترین ارتباط با امام یا یاران او نیز می‌توانست برای طرفین خطرساز باشد. تقیه در سنت شیعه صرفا به معنای سکوت، کتمان عقیده یا خودداری از اظهار نظر مخالف نیست؛ گاهی خودِ اظهار نظر، در چارچوب تقیه، می‌توانسته به معنای همراهی ظاهری با نظر غالب، تأیید موضع رایج یا سخن گفتن مطابق انتظار قدرت باشد. تنظیم وضعیت یا تاسیس هنجار ممکن است امام درباره یک وضعیت موجود، حکمی عملی داده باشد، بدون اینکه آن وضعیت را از نظر اخلاقی مطلوب بداند. همان‌گونه که قانون‌گذار درباره نحوه برخورد با یک پدیده نامطلوب اجتماعی قانون وضع می‌کند بدون اینکه آن پدیده را اخلاقا تأیید کند. تنظیم یک واقعیت با تأیید آن واقعیت تفاوت دارد. ممکن است کسی درباره نحوه رفتار با یک نهاد اجتماعی موجود سخن بگوید، بی‌آنکه اصل وجود آن نهاد را ارزشمند یا مطلوب بداند. از همین‌جا روشن می‌شود که یک اشتباه اساسی در فهم حدیث، تبدیل کردن هر حکم موقعیتی به اصل ارزشی است. پیامبر در جهانی خالی از نظم اجتماعی ظهور نکرد. خانواده، مالکیت، جنگ، اسارت، بردگی، قرارداد، تجارت و سلسله‌ای از روابط اجتماعی پیش از بعثت وجود داشتند. رسالت پیامبر را نیز نمی‌توان پروژه‌ای برای طراحی مجدد تمام این نهادها و جایگزین کردن یک نظام اجتماعی کامل با نظامی دیگر دانست. هسته رسالت در توحید، هدایت، مسئولیت و عبودیت و در کل نسبت انسان با خدا و دیگری است. در حوزه اجتماعی نیز ممکن است مداخله وحی به جای تأسیس یک نظام از نو متوجه تنظیم، تحدید، اصلاح وضع موجود باشد. 1️⃣⬇️
616
5
رحلت آیت‌الله سید موسی شبیری زنجانی، فقیه و محقق برجسته و محب اهل بیت عصمت علیهم السلام ، را به خاندان محترم شبیری زنجانی و عموم شیعیان تسلیت می‌گویم. اهمیت ایشان تنها در مجموعه آثاری که از خود بر جای گذاشت خلاصه نمی‌شود؛ بلکه شاید اهمیت بزرگ‌تر ایشان در تغییری باشد که در نگاه به حدیث و شیوه مواجهه با میراث روایی پدید آورد. نوآوری‌های ایشان در علوم حدیث، در تغییر نگاه شماری از پژوهشگران حوزه قم به حدیث‌گرایی و ضرورت بازشناسی درباره منابع روایی نقشی ماندگار داشت. ایشان که به خصلت تواضع و مدارا شناخته می‌شد، خود را با وصف نیمه اخباری معرفی می‌کرد و ارادت ویژه‌ای به نظرات اخبارگرایان شیعه داشت. وی در ابراز برخی عقاید خویش نظیر باور او به تحریف قرآن موجود یا در برخورد با مسائل سیاسی ناچار به تقیه و کتمان بود. امیدوارم ثمره دگرگونی‌های بنیادین او در روش تحقیق علوم دینی، در آینده نزدیک موجب پالایش هرچه بیشتر مذهب از تحریف و انحراف و نجات کشور از ظلم و فساد باشد. رحمت و رضوان خدا بر او باد. @Imamiya_identity
1 094
6
⁉️سؤال آیا هر حکومتی که به نام ایران و تشیع در برابر آمریکا و غرب بایستد، نماینده واقعی ایران و تشیع است، و هر حکومتی که با آمریکا کنار بیاید یا دشمنی نکند، دیگر نمایندهٔ ایران و تشیع نیست؟! #سؤال @Imamiya_identity
1 143
7
⁉️سؤال اگر شاه دست نشانده انگلیسی آمریکا بود چگونه به این راحتی رفت؟! #سؤال @Imamiya_identity
28
8
چنان می‌گویند که غرب با ایران و شیعه مشکل دارد که انگار پیش از انقلاب اینجا تانزانیا بوده و مردمش هم بودایی بودند که دست کم در این سطح با ما دشمنی نداشتند.... #مغالطه @Imamiya_identity
1 408
9
مدرسه پادگان میناب حکومت مظلومان همیشه تاریخ از روز اول حمله امریکا ، کشتار دانش‌آموزان مدرسه میناب را به نشان وحشیگری دشمن د+1
مدرسه پادگان میناب حکومت مظلومان همیشه تاریخ از روز اول حمله امریکا ، کشتار دانش‌آموزان مدرسه میناب را به نشان وحشیگری دشمن در رسانه جار زدند ولی هیچگاه نگفتند مدرسه را در محوطه پادگان ساخته بودند‌ با اینکه پنجاه سال است بر طبل جنگ می‌کوبند و دشمن را رژیم کودک کش می‌خوانند. بر اساس تصاویر ماهواره‌ای تقریبا تمام سازه‌های درون مرکز اموزشی تیپ موشکی عاصف در نزدیکی منطقه استراتژیک تنگه هرمز در همان روز اول جنگ هدف قرار گرفت و ویران شد. @Imamiya_identity آمریکا برای آنها یک دشمن عادی مثل هر انسان دیگر نیست. آنها دولت آمریکا را به مثابه خدای شر ستایش می‌کنند، وقتی که می‌گویند آمریکا باید می‌دانست آنجا مدرسه است و باید قبل از حمله اطلاع می‌داد یا باید مقداری بیشتر صبر می‌کرد. دشمن را به یک موجود ماورایی ارتقا می‌دهند تا خود را قهرمان نیکی جا بزنند و مسئولیت همه چیز را به گردن دشمن بیندازند. #رسانه #دشمنی
1 756
10
مشکل کوچکتر بنیادگرایی اسلامی آن است که می‌خواهد دولت مدرن را که در حقیقت چیزی جز گناه سازمان‌یافته نیست در خدمت دین به کار گیرد. این خودش به اندازه کافی مساله‌دار است، اما مشکل بزرگ‌تر آن است که در واقع آنچه اتفاق می‌افتد آن است که بعد از به قدرت رسیدن، این دین است که آن را در خدمت دولت مدرن، در خدمت گناه و طغیان سازمان‌یافته، درمی‌آورند. چنان دین را استفاده می‌کنند که از آن چیزی جز شبحی هولناک باقی نمی‌ماند. البته مشکل دیگر هم آن است که دین را نمی‌فهمند. آنقدر از سنت واقعی رویگردان و منرجرند که آتئیست‌ها نیستند.... #بنیادگرایی #اسلام_سیاسی @jenabegav
2 034
11
⁉️سؤال اگر هر جامعه باید سرنوشت و تصمیم خود را به اشخاص داناتری بسپارد؛ چرا مردم کمتر متمدن یا عقب مانده نباید اداره خود را به کشورهای پیشرفته و متمدن نسپارند؟! #سؤال @Imamiya_identity
1 895
12
اپستین، شهید راه سنت! غربزدگی بیشتر از این نمی‌شه که تمدن غرب را با اصولی که از غرب آموختی نفی کنی. بچه مسلمان که باید به اپس
اپستین، شهید راه سنت! غربزدگی بیشتر از این نمی‌شه که تمدن غرب را با اصولی که از غرب آموختی نفی کنی. بچه مسلمان که باید به اپستین بخاطر احیای سنت‌ اسلامی در بلاد کفر مدال افتخار بده، یادش رفته که خودش معتقده می‌توان دختران خردسال کفار را ربود و بعنوان کنیز با آنها همبستر شد؛ حتی به دیگری قرض داد و با آنها رابطه چندنفره داشت و اگر کنیز را بکشه قصاص نداره و و کسی هم در خیابان اعتراض کرد باید او را به گلوله بست. اسناد پرونده اپستین مربوط به سواستفاده جنسی از افراد زیر سن قانونی است. بیشتر شکایات توسط دخترانی انجام شده که پول یا امتیازی گرفتن و با اختیار چندین بار به املاک او رفتن. جامعه آمریکا برخلاف جامعه مسلمان که حاضر نیست قوانین خلیفه هزار سال پیش را زیر سوال ببرد، این فساد رو افشا و محکوم و مجازات کرد. در آنجا یک خلاف قانون اتفاق افتاده، اما اینجا همان فساد نه قانون بلکه دین است و توجیه می‌شود. انتشار محتوای زرد برای شهروند آمریکایی یک تفریحه اما بچه مسلمان به تقلید از آنها می‌گوید مراسم شیطانی قربانی کودک برگزار می‌کردن زیرا اصل موضوع برای خوب جلوه دادن مسلمانان کافی نیست. #غرب_ستیزی @Imamiya_identity
2 357
13
محدودیت عقل و مغلطه‌ی تناقض @Imamiya_identity یکی از ایرادهایی که در فلسفه بارها به نظریه‌های مختلف وارد شده این است که گفته می‌شود، این نظریه خودش را هم شامل می‌شود؛ پس خودش را نقض می‌کند. این ایراد در نگاه اول بسیار قانع‌کننده به نظر می‌رسد، اما در بسیاری از موارد بر یک خلط اساسی استوار است. خودشمولی با خودنقضی یکی نیست. این تفاوت ساده، اما بسیار بنیادی است. هرگاه نظریه‌ای دربارهٔ معرفت یا اصول کلی اندیشه سخن بگوید، تقریباً ناگزیر است که خودش را نیز در دامنهٔ بحث قرار دهد. زیرا خودِ آن نظریه نیز یک عمل معرفتی و عقلانی است. نمی‌توان از این ویژگی فرار کرد. اما اینکه یک نظریه خودش را شامل شود، به این معنا نیست که خودش را نفی می‌کند. این گزاره که هیچ معرفت انسانی یقیناً مصون از خطا نیست خودش نیز یک باور و ادعای معرفتی انسانی است. بنابراین خودش را هم شامل می‌شود اما خودش را نفی نمی‌کند. در اینجا سخن از امکان خطا در شناخت است نه اثبات جزمی خطا در شناخت که بتوان از شمول این قضیه بر خودش نقیض آن را نتیجه گرفت. همین نکته را می‌توان دربارهٔ نسبت یک مبنای معرفت‌شناختی با نظریه‌هایی که بر اساس آن ساخته می‌شوند نیز گفت. اگر کسی بر محدودیت عقل و خطاپذیری معرفت تأکید دارد، نظریه‌هایی که از این مبنا به دست می‌آیند نیز لازم نیست خود را از این محدودیت مستثنا کنند؛ بلکه اگر همین محدودیت را در محتوای خود لحاظ کرده باشند، در واقع به مبنای خود وفادار مانده‌اند. اینکه چنین نظریه‌ای دربارهٔ انسان یا جامعه یک حکم کلی ارائه می‌کند، به این معنا نیست که مدعی شناخت کامل و یقین مطلق است. اینکه یک نظریهٔ روبنایی به صورت یک گزاره کلی دربارهٔ انسان یا جامعه یا تاریخ سخن می‌گوید، به خودی خود به معنای ادعای معرفت کامل یا یقین مطلق نیست. محتوای آن نظریه می‌تواند همچنان محدودیت معرفت را در ساختار خود منعکس کند. بنابراین یک مبنای معرفت‌شناختی نه‌تنها می‌تواند خودش را شامل شود، بلکه می‌تواند در نظریه‌های روبنایی خود نیز حضور داشته باشد، بدون اینکه آن نظریه‌ها مبنای خود را نقض کنند. در چنین حالتی، شمول مبنا در روبنا نه نشانه خودویرانگری بلکه نشانه این است که روبنا واقعا از مبنای خود پیروی کرده یا بیان دیگری از همان زیربنای معرفتی است. حتی ممکن است یک مبنای معرفت‌شناختی با دربرگرفتن خودش و نظریه‌های برآمده از خود، تا حدی آنها را نیز تضعیف کند؛ اما این نیز لزوما اشکال نیست. اگر مبنا بر محدودیت و خطاپذیری معرفت تأکید داشته باشد و خود نیز ادعایی مطلق و مصون از خطا نداشته باشد، اینکه همین محدودیت شامل خود آن نظریه و نتایجش نیز بشود، در واقع با مبنای آن سازگار است. در چنین حالتی، تضعیف نظریه به معنای نقض آن نیست، بلکه خود این تضعیف نشان می‌دهد که نظریه در عمل به همان محدودیتی که دربارهٔ معرفت بیان می‌کند پایبند مانده است. اتهام تناقض عملی به کسانی که با وجود باور به محدودیت معرفت نظریات کلی درباره موضوعات واقعی ارایه می‎دهند از آنجا ناشی می‎شود که منتقد سطوح مختلف تفکر را با هم خلط می‌کند و تفکر را به ظاهر جملات تقلیل می‌دهد. در اینجا منتقد منطق مربوط به صورت قضایا که در فلسفه وجودشناسی کاربرد داشت را به ساحت معرفت کشانده است. تفکر صرفا رابطه میان جملات نیست بلکه در وهله اول شهود ما از مسایل است. ذهن به‌راحتی می‌تواند در یک لایه حکمی کلی برای تحلیل واقعیت داشته باشد و در لایه‌ای دیگر به محدودیت و احتمال خطای همان حکم توجه داشته باشد. وقتی یک متفکر حکمی کلی درباره یک موضوع می‌دهد، در سطح تحلیل واقعیت سخن می‌گوید؛ اما وقتی از خطاپذیری عقل می‌گوید، در سطح سنجش فهم انسان ابراز نظر می‌کند. #معرفت_شناسی #عقل
1 867
14
دین به ما آموخت که عزت همه‌اش برای خداست و دنیا این چنین کار نمی‌کند که شما هیچ گونه وابستگی یا سازش یا هر چیزی که به عنوان ذلت تعبیر بشود نداشته باشی و بتوانی زندگی کنی انسان واقع بین و خداپرست این ضرورت جهان خلقت را می‌پذیرد. فقط توی دنیای فانتزیه که شما می‌تونی از همه جهان مستقل باشی و برای همه قلدری کنی. همون کسایی که برای همه شاخ و شونه می‌کشن می‌بینی برای کس دیگه سر فرود میارن خاصیت دنیا اینه که هیچکس نتونه ادعای خدایی بکنه .... #فریب @Imamiya_identity
2 098
15
🔆 تحقیر فقه تعبدی امامیه توسط پیشگامان فقه ذهنی مُحَمَّدُ بْنُ مَسْعُودٍ ، قَالَ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَيُّوبَ ، قَالَ حَدَّثَنِي اَلْعَمْرَكِيُّ ، قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ بِشْرٍ ، عَنْ يَحْيَی‌ بْنِ اَلْمُثَنَّی‌ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحَسَنِ بْنِ رِبَاطٍ ، عَنْ حَرِيزٍ ، قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی‌ أَبِي حَنِيفَةَ وَ عِنْدَهُ كُتُبٌ كَادَتْ تَحُولُ فِيمَا بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُ، فَقَالَ لِي: هَذِهِ اَلْكُتُبُ كُلُّهَا فِي اَلطَّلاَقِ وَ أَنْتُمْ! وَ أَقْبَلَ يَقْلِبُ بِيَدِهِ، قَالَ، قُلْتُ: نَحْنُ نَجْمَعُ هَذَا كُلَّهُ فِي حَرْفٍ، قَالَ وَ مَا هُوَ قَالَ، قُلْتُ قَوْلُهُ تَعَالَی‌: يٰا أَيُّهَا اَلنَّبِيُّ إِذٰا طَلَّقْتُمُ اَلنِّسٰاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَ أَحْصُوا اَلْعِدَّةَ ، فَقَالَ لِي فَأَنْتَ لاَ تَعْلَمُ شَيْئاً إِلاَّ بِرِوَايَةٍ قُلْتُ أَجَلْ، فَقَالَ لِي: مَا تَقُولُ فِي مُكَاتَبٍ كَانَتْ مُكَاتَبَتُهُ أَلْفَ دِرْهَمٍ فَأَدَّی‌ تِسْعَمِائَةٍ وَ تِسْعَةً وَ تِسْعِينَ دِرْهَماً، ثُمَّ أَحْدَثَ يَعْنِي اَلزِّنَا، كَيْفَ نَحُدُّهُ فَقُلْتُ: عِنْدِي بِعَيْنِهَا حَدِيثٌ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ (عَلَيْهِ السَّلاَمُ) : أَنَّ عَلِيّاً (عَلَيْهِ السَّلاَمُ) كَانَ يَضْرِبُ بِالسَّوْطِ وَ بِثُلُثِهِ وَ بِنِصْفِهِ وَ بِبَعْضِهِ بِقَدْرِ أَدَائِهِ، فَقَالَ لِي: أَمَا إِنِّي أَسْأَلُكَ عَنْ مَسْأَلَةٍ لاَ يَكُونُ فِيهَا شَيْءٌ، فَمَا تَقُولُ فِي جَمَلٍ  أُخْرِجَ مِنَ اَلْبَحْرِ، فَقُلْتُ إِنْ شَاءَ فَلْيَكُنْ جَمَلاً وَ إِنْ شَاءَ فَلْيَكُنْ بَقَرَةً إِنْ كَانَتْ عَلَيْهِ فُلُوسٌ أَكَلْنَاهُ وَ إِلاَّ فَلاَ . 📚 اختیار معرفة الرجال (رجال الکشی) ج ۱، ص ۳۸۴ حریز گوید که بر ابوحنیفه وارد شدم در حالی که نزد او کتاب‌هایی بود که نزدیک بود میان ما و او حائل شود پس به من گفت: این کتاب‌ها را می‌بینی همگی درباره طلاق است و شما؟! و شروع کرد به زیر و رو کردن کتاب‌ها با دستش. حریز گفت: گفتم: ما همه این‌ها را در یک سخن گرد می‌آوریم. ابوحنیفه گفت: آن چیست؟ حریز گفت گفتار خدای تعالی: "ای پیامبر، چون زنان را طلاق می‌دهید، آنان را در زمان عده‌شان طلاق دهید و حساب عده را نگه دارید." پس ابو حنیفه به من گفت: تو هیچ چیز نمی‌دانی مگر به وسیله روایت! گفتم: آری. سپس به من گفت: چه می‌گویی درباره برده مکاتبی که مبلغ قرارداد آزادی او هزار درهم بوده و نهصد و نود و نه درهم آن را پرداخته سپس مرتکب جرم یعنی زنا شده است؛ چگونه بر او حد جاری می‌کنیم. پس گفتم: نزد من دقیقاً درباره همین مسئله حدیثی است؛ محمّد بن مسلم از امام باقر علیه‌ السّلام برایم حدیث کرد که علی علیه‌السّلام با تازیانه و با یک‌سوم آن، و نیم آن، و بخشی از آن به اندازه مقداری که ادا کرده بود ضربه می‌زد. پس ابوحنیفه به من گفت: «آگاه باش که من از تو درباره مسئله‌ای می‌پرسم که درباره آن هیچ چیزی از روایات وجود ندارد؛ پس چه می‌گویی درباره شتری که از دریا بیرون آورده شده است؟ پس گفتم: اگر می‌خواهد شتر باشد و اگر می‌خواهد گاو باشد، اگر فلس داشته باشد آن را می‌خوریم وگرنه نمی‌خوریم. #حدیث #فقه #عقل #اصول_فقه #اخبارگرایی @Imamiya_identity
2 559
16
این انقلابی‌هایی که عمرکشون می گیرند دقیقا با کدام یک از کارهای عمر مشکل دارند! اینکه در جایگاه اهل بیت نشسته یا اینکه زن مردم را در خیابان زیر کتک گرفته یا اینکه اموال مردم را مصادره کرده یا اینکه مردم یک کشور را برده خودش کرده یا چیز دیگر.... #تبری #فریب @Imamiya_identity
3 325
17
2⃣⬆️ اگر این اختیار در دست گروهی قرار گیرد که خود را صاحب تشخیص «عقیده سرکوبگر» می‌داند، محدود کردن آزادی مخالف می‌تواند به نام دفاع از آزادی توجیه شود. در این نقطه، مرز میان دفاع از آزادی و سرکوب مخالف بسیار باریک می‌شود. ۶. از طبقه به قدرت و هویت فوکو مفهوم قدرت را از دولت و طبقه حاکم فراتر برد و آن را در مدرسه، زندان، پزشکی، روان‌شناسی، دانش، زبان و روابط روزمره نیز دنبال کرد. قدرت در این نگاه فقط چیزی نیست که بر انسان اعمال شود؛ می‌تواند در شکل دادن به شیوه‌ای که انسان خود و جهان را می‌فهمد نیز نقش داشته باشد. دریدا با «ساختارشکنی» ثبات و بداهت بسیاری از مفاهیم و دوگانه‌های تثبیت‌شده را به چالش کشید. در نتیجه، پرسش از «چه کسی مالک است؟» به پرسش گسترده‌تر «چه کسی حق دارد حقیقت، هویت، طبیعی بودن و عادی بودن را تعریف کند؟» تغییر یافت. این مسیر بعدها در نظریه‌های جنسیت، از جمله آثار جودیت باتلر، به نقد مقولات ثابت جنسیتی و نقش زبان و هنجارهای اجتماعی در شکل‌گیری هویت رسید. بدین ترتیب، دامنه نقد از سرمایه و طبقه به خانواده، اخلاق، دین، زبان، هویت، جنسیت و حتی تعریف انسان گسترش یافت؛ و در سیاست معاصر، این روند به تمرکز فزاینده بر هویت‌های گروهی، تجربه قربانی‌شدن و رقابت میان مطالبات هویتی کمک کرد. ۷. مشکل بنیادی نقد قدرت برای هر جامعه‌ای ضروری است. مسئله زمانی آغاز می‌شود که قدرت چنان فراگیر تعریف شود که هر حقیقت، اخلاق یا نهاد انسانی بتواند صرفاً به عنوان پوششی برای قدرت تفسیر شود. اگر حقیقت محصول قدرت و گفتمان باشد، معیار تشخیص نظریه درست از نادرست چیست؟ اگر اخلاق محصول مناسبات قدرت باشد، بر چه مبنایی سلطه را محکوم می‌کنیم؟ اگر هر هنجاری بالقوه سرکوبگر باشد، معیار تشخیص عدالت از ظلم چیست؟ اگر سنت و خانواده عمدتاً ساختارهای سلطه تلقی شوند، چه چیزی از گذشته شایسته حفظ و انتقال به آینده است؟ و اگر هر ساختاری باید ابتدا افشا و شکسته شود، معیار ساختن ساختاری بهتر چیست؟ تناقض اصلی همین‌جاست: نقد سلطه به معیاری مستقل از سلطه نیاز دارد؛ اما اگر حقیقت، اخلاق و معیارهای داوری خودشان صرفاً محصول قدرت باشند، مبنای خودِ نقد نیز از میان می‌رود. ۸. از ساختارشکنی تا ناتوانی در ساختن البته مکتب فرانکفورت یک جریان یکپارچه نبود. هابرماس در همان سنت کوشید عقل، گفت‌وگوی عقلانی و امکان توافق را حفظ کند. بنابراین نمی‌توان هر ایده چپ معاصر را مستقیماً به فرانکفورت نسبت داد. اما میراث رادیکال‌تر این سنت، در یک اصل روش‌شناختی مهم قابل تشخیص است: تبدیل بدگمانی به روش دائمی شناخت. به قدرت بدگمان باش؛ به سنت بدگمان باش؛ به خانواده بدگمان باش؛ به اخلاق بدگمان باش؛ به هویت بدگمان باش؛ به زبان بدگمان باش؛ و سرانجام به ادعای حقیقت نیز بدگمان باش. این روش در افشای بسیاری از روابط واقعی قدرت موفق بود؛ اما یک تمدن نمی‌تواند فقط با بدگمانی زندگی کند. نقد می‌تواند نشان دهد چه چیزی خراب است؛ اما به خودی خود نمی‌گوید چه چیزی باید جای آن ساخته شود. مشکل چپ نو دقیقاً در همین نقطه آشکار می‌شود: اگر هر نهاد موروثی مظنون، هر هنجار بالقوه سرکوبگر و هر اقتدار بالقوه استبدادی باشد، ساختارشکنی به پیش‌فرض تبدیل می‌شود و ساختن به چیزی تبدیل می‌شود که دائماً باید مشروعیت خود را ثابت کند. اما پس از ویرانی، پرسش اصلی باقی می‌ماند: چه چیزی باید ساخته شود؟ تمدن به حقیقتی نیاز دارد که بتوان در جست‌وجوی آن بود؛ به اخلاقی که بتوان از آن دفاع کرد؛ به آزادی‌ای که بتوان از آن محافظت کرد؛ به خانواده و نهادهایی که بتوان آنها را اصلاح و حفظ کرد؛ و به سنتی که بتوان عناصر ارزشمند آن را به نسل بعد منتقل کرد. مسئله دفاع کورکورانه از گذشته نیست؛ مسئله داشتن معیارهایی برای تمایز میان حقیقت و دروغ، عدالت و ظلم، آزادی و استبداد، سنت ارزشمند و سنت فاسد، و اقتدار مشروع و سلطه است. اگر این معیارها را از دست بدهیم، نظریه‌ای که قرار بود انسان را از سلطه آزاد کند، ممکن است او را از معیارهای داوری نیز محروم کرده باشد. و این شاید عمیق‌ترین نقد به میراث رادیکال چپ نو باشد: ساختارشکنی، اگر به ساختن نرسد، در نهایت نه نظریه رهایی، بلکه روشی دائمی برای ویران کردن است. @Imamiya_identity
2 479
18
مخرب‌ترین پروژه‌ فکری قرن بیستم مکتب فرانکفورت و تبارشناسی فکری چپ نو #مارکسیسم_فرهنگی #چپ برای فهم چپ نو باید زنجیره‌ای را دید که از مارکس و نقد طبقاتی آغاز شد، با گرامشی از اقتصاد به فرهنگ و «هژمونی» گسترش یافت، در مکتب فرانکفورت با روان‌شناسی، جامعه‌شناسی و نقد فرهنگ و عقل مدرن درآمیخت، با مارکوزه به جنبش‌های رادیکال دهه ۱۹۶۰ راه یافت و سپس در آثار فوکو، دریدا و پساساختارگرایان به نقد قدرت، حقیقت، زبان و هویت رسید و در نظریه‌هایی مانند آثار جودیت باتلر به جنسیت نیز گسترش یافت. این متفکران یک مکتب واحد نیستند و اختلاف‌های جدی میان آنها وجود دارد؛ اما در یک تحول مهم به هم پیوند می‌خورند: گسترش مفهوم سلطه از اقتصاد و دولت به فرهنگ، خانواده، اخلاق، دانش، زبان، هویت و تقریباً همه ساختارهای زندگی اجتماعی. ۱. از نقد سرمایه‌داری تا نقد تمدن مؤسسه تحقیقات اجتماعی در سال ۱۹۲۳ در فرانکفورت تأسیس شد. پس از قدرت‌گیری هیتلر، اعضای اصلی آن از آلمان گریختند و سرانجام فعالیت مؤسسه در آمریکا، از جمله در پیوند با دانشگاه کلمبیا، ادامه یافت. مکتب فرانکفورت مارکسیسم را از نقد سرمایه و طبقه فراتر برد و خانواده، دین، سنت، اخلاق، هنر، رسانه و آموزش را نیز در تحلیل مناسبات سلطه وارد کرد. تغییر اساسی این بود: مسئله دیگر فقط این نبود که چه کسی بر جامعه حکومت می‌کند، بلکه این بود که جامعه چگونه انسان‌هایی تولید می‌کند که نظم موجود را طبیعی و مشروع می‌پندارند. به این ترتیب، نقد سرمایه‌داری به تدریج به نقد بخش‌هایی از خودِ تمدن مدرن غرب، از سنت و اقتدار تا خانواده و عقلانیت، کشیده شد. ۲. نقد عقل و روشنگری آدورنو و هورکهایمر در «دیالکتیک روشنگری» استدلال کردند که عقل مدرن، هنگامی که به «عقل ابزاری» و میل به محاسبه و کنترل فروکاسته شود، می‌تواند از وسیله رهایی به ابزار سلطه تبدیل شود و در توضیح امکان فاجعه‌ای مانند آشویتس نیز نقش داشته باشد. نقد آنها صرفاً متوجه سوءاستفاده موردی از عقل نبود؛ آنها خودِ مسیر عقلانیت مدرن و مفهوم پیشرفت را نیز در معرض بدگمانی قرار دادند. نقطه ضعف این رویکرد از همین‌جا آشکار می‌شود: اگر عقل و پیشرفت خود به موضوع اتهام تبدیل شوند، نظریه انتقادی برای داوری درباره حقیقت و پیشرفت به چه معیار مستقلی تکیه می‌کند؟ نقدی که ابزار داوری خود را نیز بی‌اعتبار کند، در معرض یک خودویرانگری معرفتی قرار می‌گیرد. ۳. خانواده، اقتدار و شخصیت اقتدارگرا آدورنو و همکارانش در «شخصیت اقتدارگرا» رابطه میان تعصب، اقتدارگرایی و برخی ساختارهای خانوادگی و اجتماعی را بررسی کردند. این پژوهش می‌توانست در توضیح چگونگی شکل‌گیری شخصیت‌های مستعد پذیرش اقتدار و تعصب مفید باشد. اما مشکل زمانی آغاز می‌شود که این چارچوب از پژوهش روان‌شناختی به داوری سیاسی تعمیم یابد. در آن صورت، مخالف ممکن است دیگر صرفاً صاحب عقیده‌ای نادرست نباشد؛ بلکه حامل «شخصیت اقتدارگرا» و محصول یک آسیب‌شناسی اجتماعی تلقی شود. در اینجا اختلاف فکری از حوزه استدلال خارج می‌شود و به تشخیص شخصیت مخالف تبدیل می‌گردد. به جای پاسخ دادن به استدلال، صاحب استدلال متهم می‌شود؛ و وقتی مخالف بیمار یا آسیب‌دیده تعریف شد، گفت‌وگو جای خود را به تشخیص می‌دهد. ۴. فرهنگ و صنعت فرهنگ آدورنو و هورکهایمر با مفهوم «صنعت فرهنگ» نشان دادند که رسانه و فرهنگ توده‌ای فقط سرگرمی نیستند؛ بازار و رسانه می‌توانند ذائقه، نیازها و تصور انسان از زندگی مطلوب را استاندارد کنند و او را با نظم موجود سازگار سازند. این بخش از نقد آنها از نیرومندترین بخش‌های نظریه انتقادی است؛ اما تعمیم نامحدود آن با یک مشکل اساسی روبه‌رو می‌شود: اگر رضایت انسان نیز بتواند محصول سلطه باشد، چگونه می‌توان میان انتخاب آزاد و «آگاهی کاذب» تمایز گذاشت؟ نظریه‌ای که مخالفت با خود را ناآگاهی و موافقت با خود را محصول سلطه تفسیر کند، به آسانی در برابر ابطال‌پذیری مصون می‌شود؛ زیرا هر نتیجه‌ای را می‌توان به عنوان تأییدی بر نظریه توضیح داد. ۵. مارکوزه و تحمل سرکوبگرانه مارکوزه این سنت را به نسل رادیکال دهه ۱۹۶۰ پیوند زد. او در «انسان تک‌ساحتی» استدلال کرد که جامعه صنعتی پیشرفته می‌تواند از طریق مصرف، رفاه و شکل‌دهی به نیازها، انسان را با نظم موجود سازگار کند. در «تحمل سرکوبگرانه» نیز تحمل نامحدود همه دیدگاه‌ها را در شرایط نابرابر نقد کرد و معتقد بود تحمل نیروها و عقاید سرکوبگر می‌تواند به بازتولید سلطه کمک کند. اما اینجا یک تناقض سیاسی جدی پدیدار می‌شود: اگر برای دفاع از آزادی باید برخی عقاید را تحمل نکرد، چه کسی تعیین می‌کند کدام عقیده سرکوبگر است؟ 1⃣⬇️ @Imamiya_identity
1 740
19
دوستان خواسته بودند شخصی را برای استخاره با قرآن معرفی کنم. آیدی زیر مورد تأیید است و می‌توانید به ایشان مراجعه کنید: @estikhareh در تلگرام و ایتا پاسخگو هستند. البته هزینه اندکی دریافت می‌کنند
1 031
20
ملتی که هر کس از این منطقه رد می‌شده از مقدونی و عرب و مغول و ترک و افغان یک دور روشون خوابیده مدام شعار میدن هر کس با ایران درافتاد پشیمون شد و حالا زیر اسرائیل همین که دست و پا می‌زنند میگن ما ملت استوار تاریخیم .... #ملی_گرایی @Imamiya_identity
3 203