﮼اتاق‌سردآبی ﮼

هوای آسایشگاه خفست! آدم دلش می‌خواد بزنه بیرون راه بره بلکه راه نفسش باز شه... اما درارو بستن میگن سرده. یه پوزخند تحویل اون ریخت بدقواره نگهبان دادم‌و گفتم: واسه شماها سرده، ما که دلمون آتیش، تنمون آتیش سردمون نیست که... هیچی نگفت‌و رفت. جمشید پشت پنجره سیگار می‌کشید‌و بنان گوش می‌داد. یه نگاه اجمالی انداخت به قیافه دمغ منو گفت: مریضی هی با این مرتیکه دهن به دهن میزاری؟ بی‌حوصله نشستم لب تخت‌و گفتم: چشه اینجارو قروق کرده انگار ارث باباشه نمیزاره تکون بخوریم هی میاد میره اُردِ ناشتا میده مرتیکه دو زاری جمشید سیگار کشید‌و گفت: زور دستشه زور میگه ابرو کج کردم‌و گفتم: من یه روز آخر میزنم اینو لهش میکنم بفهمه در همیشه رو یه پاشنه نمی‌چرخه جمشید یه لبخند زد‌و گفت: زورت می‌رسه؟ همونجور که پاهای آویزون از تختمو تکون می‌دادم گفتم: این یارو رو هیچکی چشم دیدنشو نداره، اولی رو که من بزنم باقی خود به خود پا میشن، اونوقت یکی از من می‌خوره صدتا از بقیه... جمشید نگاهشو از من کشوند سمت حیاط سرد‌وساکت آسایشگاه گفت: رو منم حساب کن. خندیدم‌و گفتم: تو دیگه پیرمرد شدی چپکی نگام کرد‌و هیچی نگفت. من دوباره دراومدم که: جمشید اگه بمیریم آزاد میشیم؟ روحمون از این دنیا دل می‌کنه یا باز اینجا گرفتار می‌مونه مابین آرزوهایی که برآورده نشده؟ زندگی چی؟! زندگی نکرده‌رو فراموش میکنیم؟ دلمون چی، تنگ میشه واسه اینجا یا یادمون میره این دنیارو؟ جمشید دلبرو فراموش میکنیم یا اون دنیام سرگشته و حیرون می‌مونیم پی دلبر؟ جمشید جنازه سیگارشو از پنجره انداخت بیرون‌و گفت: چمدونم، مُردم مگه . . .! من باز گفتم: جمشید؛ مرگ با مرگ فرق داره؟ جای‌خالی چی؟ جای‌خالی اونکه مرده با اونکه کشتنش یه جور؟ جمشید نگام کرد‌وگفت: مرگ با مرگ فرق داره اما جای‌خالی، جای‌خالیه‌و همیشه خالی می‌مونه، خالی می‌مونه‌و تا هستی دل می‌سوزونه! #مهلا_بستگان 📻@blue_coldroom