🄿ʜᴏᴛɪᴄ⚫️🅉ᴏɴᴇ

🎵 #Swedish_Death_Metal #Death_Metal #Old_School_Death_Metal #Extreme_Metal #Heavy_Metal 2004

🔥🌪️🌊 Flames, wildfire شعله‌ها، آتش‌سوزی مهیب As far as the eye can see تا جایی که چشم کار می‌کند Purging inferno catastrophe فاجعه‌ای از دوزخ پاک‌کننده Waves, highwater موج‌ها، سیلاب At the places it shouldn't be در جاهایی که نباید باشد Sweeping, whirlpool insanity جنون جاروب‌کننده گرداب 🌍💥 World downfall, the fury and the chaos within سقوط جهان، خشم و هرج‌ومرج درون آن Ambushment, attack from within the Earth کمین‌گاه، حمله‌ای از درون زمین 🌑🧟‍♂️ When the sky turns black and nature's sounds go mute وقتی آسمان سیاه می‌شود و صداهای طبیعت خاموش می‌گردند The dead walk the Earth's last round مردگان در آخرین دور زمین قدم می‌زنند Outnumbering the day تعدادشان از روزها پیشی می‌گیرد All light peels away تمام نور رنگ می‌بازد In the flickering sway of the sun's last ray در نوسان لرزان آخرین پرتو خورشید 🌪️💨 Winds, tornado, rage above all lands بادها، گردباد، خشمی بر فراز تمام خشکی‌ها Blowing storm out of hand طوفانی که از کنترل خارج شده می‌وزد 🏜️☠️ Soil, sands خاک، ماسه‌ها Spreading across the nations در سراسر ملت‌ها پخش می‌شوند Disastrous dry desert plantations مزارع خشک و فاجعه‌بار کویری 🐀🚢⏳ When the rats flee off this sinking ship called Earth وقتی موش‌ها از این کشتی در حال غرق شدن به نام زمین می‌گریزند The world stops turning as time dies دنیا از چرخیدن می‌ایستد در حالی که زمان می‌میرد Outnumbering the day تعدادشان از روزها پیشی می‌گیرد All the air blows cold تمام هوا سرد می‌وزد As the damp mould covers more than only our old در حالی که کپک مرطوب چیزی بیش از تنها گذشتگان ما را می‌پوشاند

درک بیشتر: این یک کابوس آخرالزمانی بی‌رحمانه است که نابودی مطلق سیاره را به تصویر می‌کشد. زمین با خشم و جنونی لجام‌گسیخته در حال دریدن خود است؛ شعله‌های دوزخی همه‌چیز را می‌سوزانند، سیلاب‌های ویرانگر همه‌چیز را می‌بلعند و گردبادها خشکی‌ها را به بیابان‌هایی خشک و مرده تبدیل می‌کنند. بشریت در برابر این هرج‌ومرج خالص و خردکننده کاملاً ناتوان است. اما اوج وحشت زمانی است که آسمان در تاریکی مطلق فرو می‌رود و مردگان از دل گورها برمی‌خیزند. آن‌ها چنان زمین را پر می‌کنند که تعدادشان از روزهای باقی‌مانده پیشی می‌گیرد. وقتی موش‌ها از این کشتی در حال غرق شدن می‌گریزند، زمان از حرکت می‌ایستد، آخرین پرتوهای خورشید برای همیشه محو می‌شوند و سرمایی مرگبار همه‌چیز را فرا می‌گیرد. این انقراضی خفه‌کننده و تاریک است که در آن کپک و پوسیدگی، نه تنها اجساد گذشتگان، بلکه تمام هستی را در آغوش سرد خود دفن می‌کند.