صدای درون

آنچه امروز در ذهن خود تکرار می‌کنی، فردا در زندگی‌ات پررنگ‌تر می‌شود. مراقب افکار، احساسات و تصاویری باش که هر روز به آن‌ها انرژی می‌دهی. @sedaye_daron

tantra.lifestyle: پس از صد ها سال مردم به خوبی درک خواهند کرد که چرا در مورد من اشتباه می کردند چون من آغاز گر عرفانی غیر منطقی بودم من هیچ ارتباطی به گذشته ندارم گذشته از درم من عاجز است تنها آینده مرا درک خواهد کرد گذشته فقط می تواند مرا محکوم کند نمی تواند مرا درک کند نمی تواند پاسخگویی باشد نمی تواند با من مباحثه کند تنها مرا محکوم می کند فقط آینده همان طور که بشر بیشتر و بیشتر در در دسترس اسرار قرار می گیرد در دسترس بی معنایی ولی همچنان با اهمیت گل رز هیچ معنی و مفهومی ندارد ولی … خیلی زیباست و با ارزش کل هستی مهم است … ولی بی معنی معنی برخواسته از ذهن است ارزش و اهمیت برخواسته از دل اند… عشق با ارزش و اهمیت است ولی بی معنی… ✍️اشو

اگر خلافِ ذهنِ كهنه خود عمل كنيد ، ‌رشد خواهيد كرد. رشد كردن به سادگیِ آنچه مردم تصور می كنند ، ‌نيست رشد كردن با درد همراه است بيشترين درد را هنگامی متحمل می شوید كه بايد خلافِ علايقتان عمل كنيد. آنكه در شما می گويد: «‌ من اين را دوست دارم و آنرا دوست ندارم »‌ كيست؟ اين ذهن كهنه شماست ، نه خود شما ذهن به شما می گويد : در عادات قديمی ات باقی بمان؛‌ زيرا من آن را دوست دارم. گاهی لازم است خلاف آنچه دوست داريد، عمل كنيد. هرگاه شيوه های قديمی خود را تغيير می دهيد ، دچار ناراحتی می شويد در واقع آنچه قديمی است ، بايد بميرد و از ميان برود تا جديد و تازه جايگزين شود. اگر به قديم بچسبيد ، ‌فضايی برای آمدنِ جديد وجود نخواهد داشت #اوشو @sedaye_daron

هیچ‌کس نمی‌تواند درد روانی در تو ایجاد کند. این درد توسط تو، فقط و فقط تو٬ در واکنش به چیزی که در اطرافت رخ می‌دهد ایجاد شده نه هیچ کس دیگری. @sedaye_daron -سادگورو

همیشه چیزها اونجوری که تو براش تلاش می‌کنی پیش نمیره... ولی تا وقتی زنده‌ایم، یعنی داستان ما تموم نشده. تا وقتی هم داستان ما تموم نشده باید حواس‌مون به این باشه که توی جایگاه قدرت قرار داریم یا قربانی. چیزی که توی برنامه رایگان «در چشم توفان» درباره‌اش خیلی صحبت کردم. اگه می‌خواید بدونید که توی کدوم بخش‌های زندگی‌تون در جایگاه قربانی قرار دارید ببینید کجاهای زندگی‌تون توسط آدم‌های دیگه، احساسات درونی خودتون یا هر چیز دیگری کشیده می‌شید... اونجاها در جایگاه قربانی قرار دارید. @sedaye_daron

هیچ‌کس نمی‌تواند درد روانی در تو ایجاد کند. این درد توسط تو، فقط و فقط تو٬ در واکنش به چیزی که در اطرافت رخ می‌دهد ایجاد شده نه هیچ کس دیگری. - سادگورو @sedaye_daron

لحظه  ‌ای که تو به کسی باور پیدا می ‌کنی، هوش خودت را از دست می‌دهی. باور تقریباً مانند زهر برای هوش تو است. هیچکس را کورکورانه نپذیر، حتی من. تو باید بینش خودت را کشف کنی و بعد از آن هرجا که تو را می‌برد، دنبالش کن؛ این مسیرِ درست است. #اوشو @sedaye_daron

درست مثل دانه ای که در خاک انتظار باران را می کشد تو هم منتظر خدا هستی نیایش و تسلیمی کامل ، دری است که به روی او گشوده می شود خود را کامل به او بسپار درست مثل قایقی که بر روی رودخانه شناور است نباید پارو بزنی فقط طناب را شل کن نباید شنا کنی فقط شناور باش آن گاه رودخانه خودش تو را به دریا خواهد برد دریا بسیار نزدیک است اما فقط برای کسانی که شناورند نه برای کسانی که شنا می کنند از غرق شدن نترس زیرا ترس تو را وادار به شنا می کند حقیقت آن است که کسی که خود را در خدا غرق می کند برای همیشه نجات می یابد مقصدی را نیز برای خود تعیین نکن زیرا کسی که هدف دارد شروع می کند به شنا کردن همواره به یاد داشته باش: به هرکجا که برسی ، مقصد همان جاست خدا همان جاست #اوﺷﻮ

دکتر جو دیسپنزا می‌گوید بیشتر مردم تلاش می‌کنند واقعیت جدیدی خلق کنند، در حالی که هنوز همان شخصیت قدیمی هستند. ما همان افکار را فکر می‌کنیم، همان احساسات را احساس می‌کنیم، همان واکنش‌ها را نشان می‌دهیم و بعد انتظار داریم زندگی متفاوتی داشته باشیم. اما شخصیت ما، واقعیت شخصی ما را می‌سازد. افکار، زبان مغز هستند و احساسات، زبان بدن. وقتی بارها و بارها یک فکر را تکرار می‌کنیم و همان احساسات گذشته را زنده نگه می‌داریم، بدن ما به آن احساسات شرطی می‌شود و آن‌ها بخشی از هویت ما می‌شوند. تا جایی که می‌گوییم: «من آدم مضطربی هستم.» «من آدم ناامنی هستم.» «من همیشه بدشانس هستم.» اما این‌ها هویت واقعی ما نیستند؛ فقط الگوهایی هستند که بارها تکرار شده‌اند. اگر می‌خواهیم آینده‌ای متفاوت داشته باشیم، باید از امروز شروع کنیم به فکر کردن، احساس کردن و رفتار کردن به شیوه‌ای جدید. به گفته دکتر جو، مغز شما می‌تواند فقط با فکر کردن تغییر کند. وقتی بارها در ذهن خود نسخه جدیدی از خودتان را تمرین می‌کنید، مغز دیگر ثبت‌کننده گذشته نیست؛ بلکه به نقشه‌ای برای آینده تبدیل می‌شود. شاید مهم‌ترین سؤال این باشد: آیا می‌توانی قبل از اینکه آینده‌ات را ببینی، آن‌قدر به آن ایمان داشته باشی که به فردی تبدیل شوی که آن آینده را زندگی می‌کند؟ #دکتر_جو_دیسپنزا @sedaye_daron

تو از رنج می ‌گریزی ؛ اما نمی ‌دانی که رنج از خودِ توست.  رنج از چسبیدن می‌آید ،  از این ‌که می‌خواهی جهان مطابق خواسته تو باشد.  وقتی این خواسته را رها می ‌کنی ،  می ‌بینی که جهان همان ‌گونه که هست ،  کامل است. #آناندامایی_ما @sedaye_daron

آیا توجه نکرده ‌ای که عشق ، سکوت است؟ شاید وقتی دستِ دیگری را در دست گرفته‌ای ، یا با مهر به کودکی می‌نگری ، یا در زیباییِ یک غروب غرق می‌شوی ، این سکوت را حس کنی. عشق نه گذشته ‌ای دارد و نه آینده ‌ای ؛ و این حالتِ شگفتِ سکوت نیز چنین است. #کریشنامورتی @sedaye_daron

شکافتن پوسته قدیمی: هر دانه برای متولد شدن، ابتدا باید پوسته سخت و قدیمی خود را بشکافد. این پوسته همان ساختارهای ذهنی، شرطی‌شدگی‌ها و سنگینی‌های گذشته است که اکنون جای خود را به سبکی و رهایی داده‌اند. • تسلیم در برابر نور: نگاه کردن به آفتاب، نماد جهت‌گیری آگاهانه به سمت منبع، حقیقت و آگاهی خالص است. دانه برای رشد نیازی به تلاش سخت ندارد؛ تنها کافی است در برابر گرمای آفتاب تسلیم باشد تا پتانسیل درونی‌اش شکوفا شود. • حضور در قلمرو جدید: قلمرو انرژی جدید، فضایی است که در آن تعاملات بر اساس وضوح، عشق بدون قید و شرط و شهود شکل می‌گیرند، نه بر اساس ترس‌ها و الگوها و چرخه‌های تکراری. این دعوت به تماشای آفتاب، یادآور ایستادن در وضعیت ناظر و لمسِ مستقیمِ جریان حیات است. دانه در سکوت و آرامش رشد می‌کند و نوری که به آن می‌تابد، تمام مسیر را برای بزرگ شدن و سایه‌گستر شدنِ آن هموار می‌سازد. @sedaye_daron

سیستم عصبی ما از طریق تکرار یاد می‌گیرد؛ نه از یک لحظه، نه از یک بینش ناگهانی، بلکه از تجربه‌های کوچک و مداومی که هر روز تجربه میکنیم. اگر امروز در چرخه‌ای از اضطراب، تنش یا فرسودگی هستی، یادت باشد: تو فقط درون یک الگو هستی. و الگوها می‌توانند تغییر کنند. @sedaye_daron

رشد به خودی خود هیچ رنجی در بر ندارد؛ رنج از مقاومت شما در برابر رشد حاصل می‌شود. رنج توسط خود شما ایجاد می‌شود، زیرا به طور مداوم مقاومت می‌کنید و اجازه نمی‌دهید که آن اتفاق بیوفتد. شما می‌ترسید که به طور کامل با آن همراه شوید؛ دست‌وپاشکسته پیش می‌روید. از این رو رنج پدید می‌آید – چرا که شما دچار دوگانگی می‌شوید، به دو نیم تقسیم می‌شوید. بخشی از وجود شما همکاری می‌کند و بخش دیگر در برابرش مقاومت می‌کند. این تضاد و درگیری درونی شماست که رنج را خلق می‌کند. بنابراین این ایده و فکر را رها کنید – افراد زیادی این ایده را دارند – که برای رشد کردن، مجبورید رنج بکشید. این مزخرف محض است. اگر شما به طور کامل همکاری کنید، اصلاً هیچ رنجی وجود نخواهد داشت. اگر در وضعیت تسلیم و رهاشدگیِ کامل باشید، به جای رنج کشیدن، شادمانی خواهید کرد. هر لحظه از آن، لحظه‌ای از سعادت و برکت خواهد بود. @sedaye_daron اُشو

چند درصد از نگرانی‌هایی که این روزها توی ذهنت میچرخه، واقعاً به حل یه مشکل کمک کرده؟ بیشتر ما فکر می‌کنیم اگه نگران نباشیم، یعنی نسبت به زندگی‌مون بی‌خیال شدیم. انگار نگرانی نشونه مسئولیت‌پذیریه. اما واقعیت اینه که نگرانی معمولاً هیچ راه‌حلی نمیسازه. راه‌حل‌های واقعی وقتی به ذهنمون میرسن که از چرخه بی‌پایان فکرهای تکراری بیرون بیایم. چون ذهن وقتی نگران میشه، مدام سناریو میسازه و مشکلاتی رو بزرگ میکنه که خیلی وقت‌ها هنوز اتفاق نیفتادن. اکهارت تله میگه بخش بزرگی از رنج ما از خودِ اتفاقات زندگی نیست؛ از فکرهاییه که مدام درباره اون اتفاقات میسازیم. دفعه بعد که دیدی غرق نگرانی شدی، فقط چند ثانیه مکث کن و از خودت بپرس: «الان دارم نفس می‌کشم؟» همین سؤال ساده حواست رو از هجوم فکرها جدا می‌کنه و برمیگردونه به همین لحظه. فقط چند ثانیه به نفس کشیدنت توجه کن؛ به هوایی که وارد بدنت میشه و ازش خارج میشه. شاید همون چند ثانیه کافی باشه تا ذهنت کمی آروم‌تر بشه. آرامش ذهن همیشه از پیدا کردن جواب‌های بیشتر نمیاد؛ گاهی از رها کردن فکره

بیشتر انسان‌ها تمام عمرشان را در حالت «بقا» زندگی می‌کنند… در واکنش، ترس، اضطراب، مقایسه و جنگ‌های درونیِ بی‌پایان. اما لحظه‌ای که آگاهی انسان شروع به گسترش می‌کند، همه‌چیز آرام‌آرام تغییر می‌کند.👇👇👇👇👇 دیگر آرامش، وابسته به شرایط بیرونی نیست. دیگر وارد هر بحث و تنشی نمی‌شوی. شهودت قوی‌تر می‌شود، نشانه‌ها را واضح‌تر می‌بینی و احساس می‌کنی زندگی دارد با تو هماهنگ‌تر حرکت می‌کند. رشد واقعی، فقط تغییر شرایط نیست؛ تغییر «سطح آگاهی» است. شاید بزرگ‌ترین بیداری این باشد که بفهمی: تو فقط این شخصیت، این افکار یا این احساسات نیستی… تو «مشاهده‌گرِ» همه‌ی آن‌هایی اگر این نشانه‌ها را تجربه کرده‌ای، آگاهانه در مسیر تغییر قرار گرفته‌ای. @sedaye_daron

همه‌چیز زمانی تغییر می‌کند که نگاهت را عوض کنی… مشكلات‌ قرار نیست تمام شوند؛ تو قرار است در میان آن‌ها، عمیق‌تر، آرام‌تر و آگاه‌تر شوی. هر گره، دعوتی‌ست برای رشد برای دیدنِ خودت در سطحی بالاتر. پس به‌جای فرار از مسیر، آن را زندگی کن… با حضور، با درک، @sedaye_daron

اگر به دنبال آرامش ذهن هستید به پیشامدهای زندگی برچسب خوب یا بد نزنید؛ دیگران را همانگونه كه هستند بپذیرید... ✍️ #اندرو_متيوس

ورزش فیزیکی یکی از مطمئن‌ترین راه‌ها برای آرام کردن ذهن و خاموش کردن سر و صدای درونی است. وقتی بدن فعال می‌شود، ترشح BDNF و اندوکانابینوئیدها بالا می‌رود؛ موادی که خلق را بهتر می‌کنند، استرس را پایین می‌آورند و جلوی نشخوار فکری را می‌گیرند. در کنار این‌ها، سطح کورتیزول کاهش می‌یابد و عملکرد بخش پیش‌پیشانی مغز — که مسئول تمرکز و کنترل ذهن است — دوباره به تعادل می‌رسد. به زبان ساده: وقتی بدن حرکت می‌کند، ذهن فرصت بازگشت به آرامش را پیدا می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند حتی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط یا بالا می‌تواند میزان اضطراب و افکار مزاحم را تا حدود ۴۰ درصد کاهش دهد. @sedaye_daron