3imar سیمار

‍ ... دایه‌های ایران راستش این که در ذهن مشوش نوید محمدزاده چه می‌گذرد، چندان ارزش تحلیلی ندارد. آدمی که تنها حجتش برای دفاع از فلسطین را «حمایت اسطوره‌هایم مارادونا و کریس از آنها» می‌داند، طوری تباه است که واژه از توصیفش در می‌ماند. مارادونا فوتبالیست خارق‌العاده‌ای بود و محمدزاده هم شاید بازیگر قابلی باشد؛ هر دو اما فقط در زمینه تخصصی خودشان اعتبار دارند و بیرون از آن، شهروندانی معمولی محسوب می‌شوند که دیدگاه‌های‌شان چه بسا به درد بقال سر کوچه هم نخورد. فقط کاش نوید از سایر سیره و سنن دیگو هم اینطور چشم‌بسته تاسی نکرده باشد که در این صورت وااسفا! با این همه اما، اگر می‌بینید کنش حمایتی یکی مثل محمدزاده از فلسطین چنان بحث‌برانگیز می‌شود که او در دفاع از خودش ویدیویی گنگ و بی‌سروته پر می‌کند، موضوع فراتر از این حرف‌هاست. این، شاید بازتاب بغض فروخورده کسانی باشد که سال‌ها احساس کرده‌اند در خاک خودشان شهروند درجه دو هستند، در حالیکه دست نوازشگر و زبان ستایشگر و جیب سخاوتمند مسوولان مملکتی و مجریان تلویزیونی، مال مردمان جاهای دیگر است و اخم و تَخم و طلبکاری‌شان سهم صاحبان این خاک، که آنها چطور مادران بیرون‌اند و دایه‌های درون، که چطور جوش کاهش سرعت اینترنت در غزه را می‌زنند و کک‌شان هم برای قطعی چندماهه شبکه‌ی جهانی در ایران نمی‌گزد، که هر بار با حرارت از کاهش منابع غذایی فلسطین حرف می‌زنند و همزمان روی همان آنتن، مردم ایران را به خوردن #جو به جای #برنج تشویق می‌کنند، که هر زمان بحث کم و کاستی و جیره‌بندی و قطعی آب و برق و بنزین وسط می‌آید، میکروفن می‌کارند جلوی پادکسترهای اصلاح‌طلب‌شان تا با سوز و گداز و آهنگ‌های غمین، از ارزانی انرژی و اسراف شهروندان بی‌ملاحظه حرف بزنند. توگویی از دید این حضرات، مردمان همه دنیا منضبط و مظلوم و ستم‌دیده‌اند، جز ایرانیان که لابد مشتی نالایق بدکردار قدرنشناس‌اند! این رویکرد دوگانه اما در رفتار خودِ محمدزاده هم محسوس است؛ هم او که جلوی آینه تیپ حمایت از فلسطین می‌زند، اما عشقش به ایران را با رکابی و عرق‌گیر روایت می‌کند، او که رگ غیرتش برای غزه باد می‌کند، اما وسط همخوانی «ای ایران» مثل خیارچنبر، یک گوشه خاموش می‌ایستد. کاش بروی هر جای دنیا که دوست داری به قول خودت «تاپ‌لول» زندگی کنی، سیاهه بدبختی‌های ما فقط همین را کم دارد که زیر منت یکی مثل تو باشیم؛ تو که تنها واکنش اجتماعی‌ات در تمام این سال‌ها، اعتراض به بازداشت پدرزنت توسط اداره اتباع غیرمجاز بوده! @simar50 #نوید_محمدزاده #خیار_چنبر

‍ ... دایه‌های ایران راستش این که در ذهن مشوش نوید محمدزاده چه می‌گذرد، چندان ارزش تحلیلی ندارد. آدمی که تنها حجتش برای دفاع از فلسطین را «حمایت اسطوره‌هایم مارادونا و کریس از آنها» می‌داند، طوری تباه است که واژه از توصیفش در می‌ماند. مارادونا فوتبالیست خارق‌العاده‌ای بود و محمدزاده هم شاید بازیگر قابلی باشد؛ هر دو اما فقط در زمینه تخصصی خودشان اعتبار دارند و بیرون از آن، شهروندانی معمولی محسوب می‌شوند که دیدگاه‌های‌شان چه بسا به درد بقال سر کوچه هم نخورد. فقط کاش نوید از سایر سیره و سنن دیگو هم اینطور چشم‌بسته تاسی نکرده باشد که در این صورت وااسفا! با این همه اما، اگر می‌بینید کنش حمایتی یکی مثل محمدزاده از فلسطین چنان بحث‌برانگیز می‌شود که او در دفاع از خودش ویدیویی گنگ و بی‌سروته پر می‌کند، موضوع فراتر از این حرف‌هاست. این، شاید بازتاب بغض فروخورده کسانی باشد که سال‌ها احساس کرده‌اند در خاک خودشان شهروند درجه دو هستند، در حالیکه دست نوازشگر و زبان ستایشگر و جیب سخاوتمند مسوولان مملکتی و مجریان تلویزیونی، مال مردمان جاهای دیگر است و اخم و تَخم و طلبکاری‌شان سهم صاحبان این خاک، که آنها چطور مادران بیرون‌اند و دایه‌های درون، که چطور جوش کاهش سرعت اینترنت در غزه را می‌زنند و کک‌شان هم برای قطعی چندماهه شبکه‌ی جهانی در ایران نمی‌گزد، که هر بار با حرارت از کاهش منابع غذایی فلسطین حرف می‌زنند و همزمان روی همان آنتن، مردم ایران را به خوردن #جو به جای #برنج تشویق می‌کنند، که هر زمان بحث کم و کاستی و جیره‌بندی و قطعی آب و برق و بنزین وسط می‌آید، میکروفن می‌کارند جلوی پادکسترهای اصلاح‌طلب‌شان تا با سوز و گداز و آهنگ‌های غمین، از ارزانی انرژی و اسراف شهروندان بی‌ملاحظه حرف بزنند. توگویی از دید این حضرات، مردمان همه دنیا منضبط و مظلوم و ستم‌دیده‌اند، جز ایرانیان که لابد مشتی نالایق بدکردار قدرنشناس‌اند! این رویکرد دوگانه اما در رفتار خودِ محمدزاده هم محسوس است؛ هم او که جلوی آینه تیپ حمایت از فلسطین می‌زند، اما عشقش به ایران را با رکابی و عرق‌گیر روایت می‌کند، او که رگ غیرتش برای غزه باد می‌کند، اما وسط همخوانی «ای ایران» مثل خیارچنبر، یک گوشه خاموش می‌ایستد. کاش بروی هر جای دنیا که دوست داری به قول خودت «تاپ‌لول» زندگی کنی، سیاهه بدبختی‌های ما فقط همین را کم دارد که زیر منت یکی مثل تو باشیم؛ تو که تنها واکنش اجتماعی‌ات در تمام این سال‌ها، اعتراض به بازداشت پدرزنت توسط اداره اتباع غیرمجاز بوده! @simar50 #نوید_محمدزاده #خیار_چنبر

‍ همه چیزش را فروخت. حتی کتاب‌های نفیس و یادگارهای دوران دانشجویی‌اش از کلاس‌های ژان پیاژه‌ی شهیر را. همه چیزش را فروخت تا که شرفش را نفروشد و سر خم نکند. مشاور عالی وزیر فرهنگ و هنر که یک لکه سیاه در پرونده‌ی ۱۸ سال خدمتش پیدا نکردند. پس به جرم اصرارش بر تغییر حروفچینی و تصحیح اغلاط کتاب فرهنگ ایران به بهانه‌ی “ضرر به بیت المال” نه فقط پاکسازی که ماه‌ها حقوق عقب افتاده و بازنشستگی‌اش را مصادره کردند. در نهایت با تنزل رده‌اش به پایین‌ترین سطح اداری و نگهبان ورودی، اخراج و تحقیرش کردند. اما آن کس را که در برابر بلاهت فرومایگان سر خم نمی‌کند، چه تحقیری؟ به خانه رفت و ظرف ۴۰ سال قریب ۱۰۰ اثر برجسته‌ی تحقیقی، ترجمه و تالیف کرد. گفتند به شرط همکاری در مسائل فرهنگی با نهادهای انقلابی بازنشستگی‌اش را پرداخت می‌کنند، در زندگینامه‌اش که در قالب گفتگوی بلندی است به دکتر ناصر فکوهی می‌گوید: «تصور کار فرهنگی با این‌ها شدنی نبود زیرا حرف‌هایی که می‌زدم بی‌گمان متوجه‌اش نمی‌شدند و از آن‌طرف کارهایی را که می‌خواستند من انجام نمی‌دادم» زیرا آن چنان که بعدها در “هویت ملی و هویت فرهنگی” نوشت: «عرصه فرهنگ، عرصه مردم است، نه قلمرو کم مقدار تاخت و تاز ایدئولوژی حکومت‌ها» @simar50

‍ ... عدالت علفی در دولت جمهوری اسلامی # مجید_مرادی معاون سازمان اداری و استخدامی: کف حقوق کارکنان دولت در سال جاری را ۱۸ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان و سقف پرداخت را ۱۳۰ میلیون تومان است. آنچه معاون سازمان اداری استخدامی دولت پزشکیان در باره حداقل و حداکثر حقوق گفته است نمونه اعلای عدالت علفی یا علوفه‌ای ست نه عدالت علوی! زن و بچه آن کارکنانی که حقوق ۱۸ میلیونی می‌گیرند باید چه بخورند و چه بپوشند؟! متاسفانه آنان که عرضه تولید دارند ۱۸ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان می‌گیرند اما آنان که درس ناخوانده مدرک دکتری و پست مدیریتی خریده‌اند دریافت ۱۳۰ میلیونی دارند. حدود ۹۰ درصد مدارک دکتری مقامات ایرانی جعلی و آبکی و خریداری شده و رانتی ست که با چنین مدارک و پست‌هایی در حال چریدن علوفه هستند. بی خودی بیرانوند را مسخره نکنید که دانشجوی دکتری ست. او برای فرار از سربازی و برای تمسخر و دورزدن قانون قرون وسطایی سربازی اجباری همیشه دانشجوست اما هرگز از راه مدارک آبکی خود نان نخورده و نخواهد خورد. مدارک جعلی و خریداری شده دولت‌مردان ایران اگر روزی افشا و ابطال شود باید مدیران کل و معاونان وزرا را از طالبان قرض بگیریم چون نه مشکل شرعی گزینش دارند و نه مشکل ارتباطی زبان! و قانون حجاب اجباری مصوب پایداری‌چی‌ها را موبه‌مو اجرا می‌کنند به اضافه ریش اجباری مردان را. مدرک جعلی دکتری هم ندارند و خرید مدرک را شرعا بر خود حرام می‌دانند. @simar50