زاگرس

حکایت حکایت روباه و خر روزی روباهی با خری همراه شد و گفت: «ای رفیق، بیا با هم به شکار شیر برویم تا اگر موفق شدیم، گوشتش را بخوریم و پادشاه جنگل شویم!» خر گفت: «من با تو می‌آیم، ولی شیر شکار کردن کار توست، نه من.» روباه گفت: «نگران نباش، من تدبیر دارم.» آن‌دو نزد شیر رفتند. روباه پیش شیر رفت و گفت: «قربان، خر را آورده‌ام تا او را بخوری، ولی لطفاً من را نکُش!» شیر پذیرفت. روباه برگشت و خر را به نزد شیر آورد. شیر ناگهان حمله کرد، اما خر گریخت و جان سالم به در برد. روباه عصبانی شد و گفت: «ای خرِ خر، چرا فرار کردی؟ آن شیر رام شده بود!» خر گفت: «تو اگر راست می‌گویی، برو دوباره رامش کن!» روباه دوباره نزد شیر رفت و گفت: «فرصت را از دست دادی، اما باز هم می‌آورمش.» دفعه دوم، شیر خر را شکار کرد و کشت. روباه گفت: «من رفتم وضو بگیرم، تا وقتی برگشتم، سر و مغزش را برای من بگذار!» وقتی روباه برگشت، دید شیر همه‌ی خر را خورده. با ناراحتی گفت: «قرار بود سر و مغزش را برای من بگذاری!» شیر خندید و گفت: «اگر این خر سر و مغز داشت، بار دوم نمی‌آمد!» کسی که از تجربه نیاموزد، مغز ندارد، و اگر دارد، به کارش نمی‌آید. @zaggros