کلام | سید حمید حسینی

#کلیپ_آموزشی تولیدشده با هوش مصنوعی بر اساس قسمت ۵۲ مجموعهٔ #اسلام_چرا_چگونه ⭕️ @hamidhossaini

💢 عجایب قصه‌های قرآن 💢 مجموعهٔ دیگری از انتقادات مخالفان قرآن، دربارهٔ عجیب و ناممکن بودن بسیاری از حوادث و جریانات مطرح‌شده در داستان‌های این کتاب است. منتقدان می‌گویند برخی از نکاتی که در این قصه‌ها آمده، با منطق و نگاه علمی مغایرت دارد و برخی دیگر، مخالف اخلاق و انسانیت است. وقوع طوفان سراسری نوح (ع)، سوار شدن انواع گونه‌های جانوری بر کشتی او، معجزات خارق‌العاده، ذکر نشدن نام برخی پیامبران بزرگ یا دشمنانشان در منابع تاریخی، غیراخلاقی بودن فرمان به قربانی کردن فرزند، رسیدن ذوالقرنین به محل غروب خورشید و فرو رفتن آن در چشمهٔ سیاه و زنده ماندن یونس (ع) در شکم ماهی از جملهٔ عجایبی است که به این‌گونه انتقادات دامن زده است. در این ویدیو به بررسی علمی و عقلانی این پرسش‌ها پرداخته‌ایم و برای ارائهٔ پاسخ‌هایی منصفانه تلاش کرده‌ایم. #اسلام_چرا_چگونه ۵۲ ⭕️ @hamidhossaini

💢 ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱ تا ۵ سورهٔ توبه 💢 ✳️ بَرَاءَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ﴿١﴾ ⬅️ اعلامی برای بیزاری از جانب خدا و فرستاده‌اش به مشرکانی که با آنان پیمان بسته‌اید. 🔺معنای مادهٔ «برء» و تعبیر «برائت» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹ سورهٔ انعام بیان شد. با توجه به سیاق جمله که حالت اعلام دارد و واژهٔ «اذان» در آیهٔ سوم که به اینجا عطف شده است، از تعبیر «اعلامی» استفاده و نکره بودن «براءة» نیز از همین طریق بازتاب داده شد. ✳️ فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَأَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْكَافِرِينَ ﴿٢﴾ ⬅️ پس چهار ماه در زمین بگردید و بدانید که شما ناتوان‌کنندهٔ خدا نخواهید بود و خدا حق‌پوشان را درمانده خواهد کرد. 🔺توضیح معنای «مُعجِز» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۴ سورهٔ انعام بیان شد. 🔺معنای «خزي» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۵ سورهٔ بقره توضیح داده شد. ✳️ وَأَذَانٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ فَإِن تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٣﴾ ⬅️ و اعلامی از جانب خدا و فرستاده‌اش به مردم در روز حج بزرگ که: «خدا و فرستاده‌اش از مشرکان بیزارند»؛ پس اگر توبه کنید، برایتان بهتر است، و اگر روی بگردانید بدانید که شما ناتوان‌کنندهٔ خدا نیستید؛ و کسانی را که حق‌پوشی کردند، به عذابی دردناک مژده بده. 🔺اگر چه «أَذَانٌ» به «بَرَاءَةٌ» در آیهٔ اول عطف شده و درواقع، خبر مبتدای مؤخری چون «هذا» است، ولی با توجه به مقدر بودن آن در اصل عبارت، بهتر است در ترجمه نیز مقدر بماند. 🔺اگرچه به‌صورت تحت‌اللفظی، «يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ» معادل «روز حج بزرگ‌تر» است؛ ولی در تعابیر رایج فارسی برای اشاره به یک روز مهم از «بزرگ» استفاده می‌شود. ✳️ إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنقُصُوكُمْ شَيْئًا وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿٤﴾ ⬅️ مگر کسانی از مشرکان که با آنان پیمان بسته‌اید و چیزی را در قبال شما کم نگذاشته‌اند و با هیچ‌کس بر ضد شما هم‌پشتیبان نشده‌اند؛ که پایبندی به پیمان آنها را تا پایان دورهٔ قراردادشان کامل کنید که به‌راستی خدا پرواپیشگان را دوست دارد. 🔺با توجه به اینکه منظور از «مدّتهم» دورهٔ تعیین‌شده برای «عهد» است، با تعبیر «دورهٔ قرارداد» ترجمه شد. ✳️ فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿٥﴾ ⬅️ پس هنگامی که ماه‌های حرام سپری شد، مشرکان را هر کجا یافتید بکشید و بگیریدشان و محاصره‌شان کنید و در هر کمینگاهی به کمین آنان بنشینید؛ ولی اگر توبه کردند و نماز را برپا داشتند و زکات دادند، راهشان را باز کنید که بی‌تردید خدا آمرزنده و مهربان است. 🔺مادهٔ «سلخ» به‌معنی «کندن و کنار زدن چیزی که بر چیزی دیگر احاطه دارد» است و «انسلاخ» به‌معنی «کنار زده شدن» است که به آن «سپری شدن» نیز گفته می‌شود. 🔸این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد. #ترجمه_گروهی_قرآن ⭕️ @hamidhossaini

💢 انتشار کتاب «نماز قرآنی» 💢 ✳️ جدیدترین اثر سید حمید حسینی با عنوان «نماز قرآنی» هم‌زمان به پنج زبان فارسی، عربی، انگلیسی، رومانیایی و اردو توسط بنیاد امام علی (ع) بخارست منتشر شد و علاوه بر نسخهٔ آنلاین، در قالب کتاب فیزیکی نیز در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت. در این مجموعه به‌جای تکرار محتوا و روش مرسوم در زمینهٔ آموزش نماز، تلاش شده مهم‌ترین توصیهٔ عبادی ادیان آسمانی بر اساس آنچه قرآن ارائه می‌دهد معرفی شود و نکات مرتبطی که در آیات گوناگون آمده، به‌صورت منسجم و کاربردی در اختیار عموم قرار گیرد. راهنمای تصویری و ویدیوی آموزشی نیز به‌عنوان پیوست این کتاب در نظر گرفته شده تا این محتوا با زبانی ساده‌تر نیز قابل بهره‌برداری باشد. 🔸برای مطالعه‌ی آنلاین این کتاب می‌توانید از لینک زیر استفاده کنید: https://namaz.imamali.ro/?lang=fa#book-section 🔺بخش‌های دیگری چون ویدیو، راهنمای آموزشی و امکان قرائت و تصحیح قرائت نماز نیز در همین صفحه ارائه شده است. ⭕️ @hamidhossaini

. گویند ابوسعید در راه بود. گفت: هر جا که نظر می‌کنم، بر زمین همه گوهر ریخته و بر در و دیوار، همه زر آویخته؛ کسی نمی‌بیند و کسی نمی‌چیند. گفتند: کو، کجاست؟ گفت: همه‌جاست؛ هر جا که می‌توان خدمتی کرد. آنجا که می‌توان به‌راحتی دلی به‌دست آورد. آنجا که غمگینی و مسکینی هست. آنجا که یاری طالب محبت و رفیقی محتاج مروت است. 🔺به‌نظر می‌رسد این حکایت، متنی بازنویسی‌شده بر اساس این بخش از کتاب «اسرارالتوحید فی مقامات الشیخ ابی‌سعید» باشد: «روزی شیخ ما ابوسعید، در نیشابور در خانقاه عدنی کویان مجلس می‌گفت. در میان سخن گفت: از در خانقاه تا به بن خانقاه همه گوهر است ریخته، چرا برنچینید؟ جمع باز نگرستند پنداشتند که گوهر است ریخته برگیرند. چون ندیدند گفتند: کجاست که ما نمی‌بینیم؟ شیخ گفت: خدمت خدمت.» ⭕️ @hamidhossaini

💢 ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۷۲ تا پایان سورهٔ انفال 💢 ✳️ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوا وَنَصَرُوا أُولَٰئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُمْ مِنْ وَلَايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا وَإِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿٧٢﴾ ⬅️ بی‌تردید کسانی که ایمان آورده و مهاجرت کرده و با دارایی و جانشان در راه خدا به جهاد پرداخته‌اند و کسانی که سرپناه داده و حمایت کرده‌اند، گردانندهٔ امور یکدیگرند؛ ولی کسانی که ایمان آورده، ولی مهاجرت نکرده‌اند، تا وقتی مهاجرت نکنند، شما را هیچ بهره‌ای از قیام به امور آنان نخواهد بود؛ البته اگر در رابطه با دین از شما درخواست حمایت کردند - جز در مقابل گروهی که میان شما و آنها پیمانی باشد - یاری کردن بر شما واجب است؛ و خدا به آنچه انجام می‌دهید بیناست. 🔺معنای مادهٔ «أوي» و تعبیر «ایواء» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۶ همین سوره بیان شد. 🔺همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۵ سورهٔ بقره بیان شد، معنای «تولّی» در اصل، «رویگردان شدن» و در برخی عبارات با توجه به سیاق، «رویگردان شدن برای در دست گرفتن و گرداندن امور» است. 🔺با توجه به آمدن حرف لام در «ما لکم من ولایتهم» از تعبیر «بهره‌ای از» استفاده شد. ✳️ وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ ﴿٧٣﴾ ⬅️ و کسانی که حق‌پوشی کرده‌اند نیز گردانندهٔ امور یکدیگرند. اگر این کار را نکنید، در زمین آشوب و فسادی بزرگ خواهد بود. 🔺معنی «فتنه» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹۱ سورهٔ بقره بیان شد. ✳️ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوا وَنَصَرُوا أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ ﴿٧٤﴾ ⬅️ و کسانی که ایمان آورده و مهاجرت کرده‌ و در راه خدا به جهاد پرداخته‌اند و کسانی که سرپناه داده و حمایت کرده‌اند، آنان همان مؤمنان واقعی‌اند که آمرزشی و روزی کریمانه‌ای خواهند داشت. 🔺توضیح معنای مادهٔ «نصر» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳ سورهٔ آل‌عمران بیان شد. ✳️ وَالَّذِينَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولَٰئِكَ مِنْكُمْ وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿٧٥﴾ ⬅️ و کسانی که پس از آن ایمان آورده و مهاجرت کرده و با شما به جهاد پرداخته‌اند، آنان نیز از شمایند؛ و در کتاب خدا برخی از خویشاوندان نسبت به برخی دیگر اولویت دارند؛ به‌راستی خدا به هر چیزی داناست. 🔺توضیح معنای «أرحام» در ترجمهٔ آیهٔ ۶ سوره‌ آل‌عمران بیان شد. 🔸این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد. #ترجمه_گروهی_قرآن ⭕️ @hamidhossaini

#کلیپ_آموزشی تولیدشده با هوش مصنوعی بر اساس قسمت ۵۱ مجموعهٔ #اسلام_چرا_چگونه ⭕️ @hamidhossaini

💢 قصه‌های قرآن، افسانه یا واقعیت؟ 💢 یکی از نقدهایی که از صدر اسلام تا به امروز دربارهٔ قرآن مطرح بوده، ادعای اقتباس داستان‌های آن از اسطوره‌های کهن است. مخالفان می‌گویند شباهت عجیب داستان‌هایی مثل طوفان نوح یا ذوالقرنین به افسانه‌های بابل و یونان باستان، نشان‌دهندهٔ غیرواقعی و اقتباسی بودن این قصه‌هاست. در این ویدیو با رویکردی منطقی و بر اساس آیات قرآن به این پرسش پاسخ می‌دهیم که آیا این شباهت‌ها نشانهٔ کپی‌برداری است یا قرآن روایت صحیح و تحریف‌نشدهٔ یک واقعیت تاریخی را بیان می‌کند؟ همچنین به بررسی این فرضیه می‌پردازیم که حتی اگر این قصه‌ها نمادین یا برگرفته از برخی افسانه‌ها باشد، تاثیری بر حقانیت و هدایت‌گری قرآن ندارد. #اسلام_چرا_چگونه ۵۱ ⭕️ @hamidhossaini

💢 غدیر و آزادی انسان 💢 حدیث متواتر «من کنت مولاه فعلی مولاه» از معدود متونی است که اغلب مذاهب اسلامی بر صحتش اتفاق نظر دارند و آن را همچون قرآن معتبر می‌شمرند. اختلاف دربارهٔ معنی واژهٔ «مولی» و برداشت‌ متفاوت از این عبارت نیز وحدت عالمان مسلمان در فهم لایه‌ای از معنای آن را بر هم نزده است. یکی از هنرمندانه‌ترین بیان‌ها دربارهٔ این معنای مشترک را مولوی در دفتر ششم مثنوی ارائه می‌دهد: زین سبب پیغمبر با اجتهاد نام خود را و علی مولا نهاد گفت هر کو را منم مولا و دوست ابن عم من علی مولای اوست کیست مولا آن‌که آزادت کند بند رقیّت ز پایت بر کند چون به آزادی نبوت هادی است مؤمنان را ز انبیا آزادی است در نگاه مولانا، مأموریت اصلی فرستادگان خدا که از ولایت سیاسی بسیار مهم‌تر و روح و هدف ولایت تشریعی آنها به‌شمار می‌رود، ولایتی معنوی است که رستگاری را در پرتو آزادی واقعی انسان تضمین می‌کند. ارمغان مشترک غدیر برای تمامی جویندگان معنویت این است که چنین ولایتی پس از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در تمسّک به ولایت علی (علیه‌السلام) به‌دست می‌آید. بر همین مبناست که پیروان مکاتب گوناگون کلامی و فقهی، آن حضرت را قطب معنوی خود می‌دانند. از این منظر، ولایت امری اعتباری نیست که بتوان به هر کسی نسبتش داد؛ بلکه حقیقتی است در امتداد توحید و نبوت. همان‌گونه که توحید، انسان را از یوغ بندگیِ قدرت‌های دروغین آزاد می‌کند و نبوت زنجیرهای خرافه و بردگی را از دوش بشر برمی‌دارد، ولایت اولیای خدا نیز آزادی‌ را به ارمغان می‌آورد و بند رقیّت را از پای انسان باز می‌کند. راز آزادی‌بخشی اولیا در این است که آنان، خود به آزادی حقیقی رسیده‌اند و هرگز اسیر خواهش‌های نفسانی نمی‌شوند، کسی و چیزی جز خدا را بندگی نمی‌کنند، حکومت را به‌معنی تسلط بر دیگران نمی‌دانند، از آزادی مردم نمی‌کاهند، و با آنکه دشمنانشان اهل نیرنگ‌ و بدعهدی‌اند، هیچ هدف مقدسی را توجیه‌کنندهٔ وسیلهٔ نادرست نمی‌دانند. این تفسیر از ولایت در نقطهٔ مقابل برداشتی است که پیروی از پیشوایان دین را نوعی تقلید کورکورانه و ولایت آنان را چیزی شبیه حکومت‌های استبدادی معرفی می‌کند و هرگونه نقد و پرسشگری و احترام به افکار و سلایق گوناگون را در تعارض با دینداری و ولایت‌پذیری می‌داند. پیش از این در دو یادداشت، توضیحاتی دیگر در این‌باره تقدیم کرده بودم: ⬅️ انتقاد از علی (علیه‌السلام): t.me/hamidhossaini/639 ⬅️ شیعهٔ تنوری یا شهروند منتقد: t.me/hamidhossaini/657 ⭕️ @hamidhossaini

💢 عذرخواهی پاپ و مسئولیت مراجع 💢 اخیراً پاپ لیؤی چهاردهم، در نخستین رسالهٔ خود به‌نام «Magnifica Humanitas» (انسانیت باشکوه) رسماً بابت نقش تاریخی واتیکان در مشروعیت‌بخشی به برده‌داری و تأخیر چندصدسالهٔ کلیسا در محکومیت آن عذرخواهی کرد. او این میراث را «زخمی در حافظهٔ مسیحیت» نامید و به‌نام کلیسا طلب بخشش نمود. البته برخی رهبران پیشین کلیسا نیز از مشارکت مسیحیان در تجارت بردگان عذرخواهی کرده بودند، اما این‌بار بالاترین مقام رسمی مسیحیت به‌صورت رسمی اعتراف کرد که پاپ‌های سدهٔ پانزدهم به پادشاهان اروپایی مجوز دینی دادند تا مردمان آفریقا و آسیا و ازجمله مسلمانان را به بردگی بگیرند و این فرمان تا سده‌ها بعد به‌صراحت لغو نشد. این عذرخواهی در حالی است که در متون مقدس مسیحیت بارها بر جواز برده‌داری و ضرورت اطاعت بردگان از اربابان تأکید شده است. عهد عتیق صراحتاً اجازهٔ خرید و مالکیت دائمی انسان از اقوام غیراسرائیلی را می‌دهد و در آن، قوانینی مربوط به تنبیه و ارث بردن برده و فروش دختران به‌عنوان کنیز وجود دارد و آزادی بردگان فقط به عبریان و یهودیان اختصاص یافته است. عهد جدید نیز بردگان را به اطاعت کامل از اربابان فرامی‌خواند و حتی یک توصیهٔ صریح دربارهٔ آزاد کردن آنها ندارد. پرسشی که با دیدن این خبر به ذهن می‌رسد این است که چرا با وجود تأکید مکرر قرآن بر آزادسازی بردگان و محدودیتی که برای اسیرگرفتن در جنگ، تعیین و مسیر برده‌داری را عملاً مسدود نموده [۴۷:۴]، چرا تاکنون شاهد اقدامی مشابه از سوی نهادهای دینی جهان اسلام نبوده‌ایم؟ آیا آن پیشینه و متون مقدس فاخر، نباید اسلام را به‌عنوان برترین مدافع حقوق، کرامت و آزادی انسان به دیگران معرفی می‌کرد؟ پس چرا در قرن نوزدهم هنگامی که فشار افکار عمومی برای لغو برده‌داری بالا گرفت، نه‌تنها هیچ‌یک از علمای بزرگ الازهر، عثمانی، حجاز و نجف با این مطالبه همراهی نکردند، بلکه بسیاری از آنها رسماً به‌نام دفاع از دین، پرچم مخالفت با آن را برافراشتند؟ این در حالی است که در همان دوران، پاپ لئون سیزدهم به‌صورت رسمی برده‌داری را محکوم و ممنوع اعلام کرد و اکنون پاپ جدید بابت تأخیر در این زمینه عذرخواهی می‌کند؛ ولی هنوز در نهادهای دینی مسلمانان، کسانی که بخواهند آموزه‌های انسانی قرآن و عترت در این زمینه را مطرح کنند، با انواع تهمت‌ها و محدودیت‌ها مواجه می‌شوند! بی‌تردید، برده‌داری ساخته و پرداختهٔ اسلام و یهود و مسیحیت نیست و پیش از این ادیان وجود داشته است. نقشی که شرایع الهی در این زمینه ایفا کرده‌اند، صرفاً تنظیم و تعدیل این واقعیت اجتماعی در جهت حمایت از بردگان بوده و اسلام در این زمینه بیشترین تأثیر را بر جای گذاشته است. اما آنچه از برخورد علما و نهادهای اسلامی برداشت می‌شود این است که گویا آن مناسبات اقتصادی ایجادشده توسط دوره‌ای از زندگی بشر را بخشی از مقدسات دینی تلقی می‌کنند؛ چیزی که رهبران کلیسا هوشمندانه تلاش کرده‌اند خلاف آن را اعلام و ساحت دین متبوع خود را از چنین ننگی پاک کنند و تأیید بزرگان و گذشتگان خود را به‌حساب برداشت اشتباه آنان بگذارند. البته احتمالاً برخی از عالمان مسلمان به این نکته توجه دارند، ولی تصور می‌کنند تصحیح گذشته و عذرخواهی بابت آن، نوعی عقب‌نشینی است که به حیثیت و هویت دینی مسلمانان لطمه می‌زند. اما به‌نظر می‌رسد روشی که رهبری مسیحیت از مدت‌ها قبل در پیش گرفته، به توصیه‌های قرآن و عترت نزدیک‌تر و در اعتبار بخشیدن به جایگاه روحانیت، موفق‌تر بوده است. ✍️ سید حمید حسینی ⭕️ @hamidhossaini

💢 ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۶۶ تا ۷۰ سورهٔ انفال 💢 ✳️ الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ﴿٦٦﴾ ⬅️ اکنون خدا بار شما را سبک کرد و دانست که در شما ضعفی هست؛ پس اگر صد فردِ شکیبا از شما باشند، بر دویست تن پیروز می‌شوند؛ و اگر از شما هزار تن باشند، به اذن خدا بر دو هزار تن پیروز می‌شوند؛ و خدا با شکیبایان است. 🔺«تخفیف» به‌معنی «سبک کردن» است و این تعبیر با مشابه آن در ترجمهٔ آیهٔ ۲۸ سورهٔ نساء یکسان ترجمه می‌شود؛ ولی اغلب مترجمان در اینجا معادل آن را «تخفیف دادن» دانسته‌اند که در زبان متعارف فارسی بیشتر برای خرید و فروش به‌کار می‌رود. ✳️ مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَىٰ حَتَّىٰ يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٦٧﴾ ⬅️ برای هیچ پیامبری روا نیست که اسیرانی داشته باشد، مگر اینکه در زمین سرکوب و زمین‌گیر کند. شما بهرهٔ دنیا را می‌خواهید، ولی خدا روز واپسین را می‌خواهد؛ و خدا عزتمند و فرزانه است. 🔺مادهٔ «ثخن» به‌معنی «سنگینی ایجاد شده بر اثر اعمال قدرت که موجب توقف و شکست می‌شود» است. در تعابیر رایج فارسی برای بیان این مفهوم از تعبیری چون «سرکوب و زمین‌گیر شدن» استفاده می‌شود. بر این اساس «اثخان» را می‌توان «سرکوب و زمین‌گیر کردن» ترجمه کرد. 🔺توضیح معنای «حکیم» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۹ سورهٔ بقره گذشت. ✳️ لَوْلَا كِتَابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿٦٨﴾ ⬅️ اگر حکم از پیش مقررشدهٔ خدا نبود، قطعاً به‌خاطر آنچه گرفتید دچار عذابی سترگ می‌شدید. 🔺همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۱۸۰ سورهٔ بقره گذشت، مادهٔ «کتب» به‌معنی «ثبت و ضبط» و «مقرر کردن» است. این ماده هم برای نوشتن و هم برای قطعی کردن حکم به‌کار می‌رود. 🔺توضیح معنای «مسّ» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۰ سورهٔ بقره گذشت. ✳️ فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَالًا طَيِّبًا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿٦٩﴾ ⬅️ پس از آنچه حلال و پاکیزه نصیبتان شود بخورید؛ و از خدا پروا داشته باشید که بی‌تردید خدا آمرزنده و مهربان است. 🔺توضیح معنای «غنم» در ترجمهٔ آیهٔ ۴۱ همین سوره بیان شد. 🔺«حلالاً» و «طیباً» حال است و باید بر همان اساس ترجمه شود. ✳️ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَىٰ إِنْ يَعْلَمِ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿٧٠﴾ ⬅️ ای پیامبر، به اسیرانی که در دست شمایند بگو: «اگر خدا در دل‌هایتان خیری سراغ داشته باشد، به شما بهتر از چیزی که از شما گرفته شده است، خواهد داد و شما را می‌آمرزد؛ و خدا آمرزنده و مهربان است.» ✳️ وَإِنْ يُرِيدُوا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿۷۱﴾ ⬅️ ولی اگر قصد خیانت به تو را داشته باشند، پس قبلاً هم به خدا خیانت کرده بودند، که خدا بر آنها تسلط یافت؛ و خدا دانا و فرزانه است. 🔺توضیح معنای «تمکین» در ترجمهٔ آیهٔ ۶ سورهٔ انعام بیان شد. 🔺اغلب مترجمان «أمکن منهم» را «بر آنان تسلط داد» ترجمه کرده‌اند و برخی از آنها برای رفع ناسازگاری این عبارت با ساختار جمله ناچار شده‌اند «تو را» یا «مؤمنان را» نیز بی‌دلیل به عبارت اضافه کنند. ولی همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۶ سورهٔ انعام گفتیم، «تمکین» در باب تفعیل به‌معنی «تمکّن بخشیدن» یا «مستقر ساختن همراه با تسلط و قدرت» است و بدون «من» به‌کار می‌رود؛ اما «أمکن» در باب افعال و همراه با «من» به‌معنی «تسلط و غلبه یافتن بر» است. 🔸این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد. #ترجمه_گروهی_قرآن ⭕️ @hamidhossaini

#کلیپ_آموزشی تولیدشده با هوش مصنوعی بر اساس قسمت ۵۰ مجموعهٔ #اسلام_چرا_چگونه ⭕️ @hamidhossaini

💢 آدم و حوا یا تکامل انواع؟ 💢 آیا داستان آفرینش انسان از خاک و پیدایش نسل بشر از آدم و حوا، با یافته‌های علوم جدید و نظریهٔ تکامل (فرگشت) در تضاد است؟ بسیاری از منتقدان می‌گویند شواهد علمی نشان می‌دهد انسان یک‌باره از خاک آفریده نشده و آنچه قرآن و کتاب مقدس در این زمینه گفته‌اند، با یافته‌هایی که اجداد انسان را تا میلیون‌ها سال پیش شناسایی می‌کند در تعارض است. در این ویدیو به بررسی این پرسش می‌پردازیم و توضیح می‌دهیم چرا چنین تعارضی میان قرآن و یافته‌های علمی وجود ندارد. برای این منظور ضمن اشاره به برداشت‌های گوناگون مفسران از آیات مرتبط، مستنداتی را از منابع کهن اسلامی ارائه می‌دهیم که سازگاری دیدگاه قرآن با دانش روز را آشکار می‌سازد. #اسلام_چرا_چگونه ۵۰ ⭕️ @hamidhossaini

💢 ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۶۰ تا ۶۵ سورهٔ انفال 💢 ✳️ وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تُظْلَمُونَ ﴿٦٠﴾ ⬅️ و آنچه را در توان دارید، از قبیل نیرو و از قبیل پرورش اسب، برایشان آماده کنید تا به‌وسیلهٔ آن دشمن خدا و دشمن خودتان و دیگرانی جز آنها را - که نمی‌شناسیدشان ولی خدا می‌شناسدشان - همواره در ترس نگه دارید؛ و آنچه در راه خدا هزینه کنید، به‌صورت کامل به خودتان خواهد رسید و به شما ستم نمی‌شود. 🔺«رِبَاطِ» مصدر باب مفاعله از مادهٔ «ربط» به‌معنی «بستن و وابسته کردن» است و وقتی برای «خیل» به‌معنی «اسب» به کار می‌رود، مفهوم «پرورش مجموعه‌ای منظم از اسب‌ها» را بیان می‌کند. 🔺مادهٔ «رهب» به‌معنای «ترس مستمر» است. 🔺توضیح معنای «توفّي» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۷۲ سورهٔ بقره بیان شد. ✳️ وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿٦١﴾ ⬅️ و اگر به صلح متمایل شدند، تو نیز به آن متمایل شو و بر خدا تکیه و اعتماد کن؛ که بی‌تردید او شنوا و داناست. 🔺مادهٔ «جنح» به‌معنای «میل و رغبت» است. ✳️ وَإِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ ﴿٦٢﴾ ⬅️ ولی اگر بخواهند فریبت دهند، پس بی‌تردید خدا تو را بس است؛ اوست که با حمایتش و با مؤمنان از تو پشتیبانی کرد. 🔺توضیح معنای مادهٔ «نصر» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳ سورهٔ آل‌عمران بیان شد. 🔺معنای «تأیید» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۷ سورهٔ بقره توضیح داده شد. ✳️ وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٦٣﴾ ⬅️ و میان دل‌هایشان پیوند برقرار ساخت؛ اگر همهٔ آنچه در زمین است را هزینه می‌کردی، نمی‌توانستی میان دل‌هایشان پیوند برقرار کنی، ولی خدا میانشان پیوند برقرار کرد؛ بی‌تردید او عزتمند و فرزانه است. 🔺معنای «أَلَّفَ در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۳ سورهٔ آل‌عمران بیان شد. ✳️ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿٦٤﴾ ⬅️ ای پیامبر، خدا تو را بس است و مؤمنانی که از تو پیروی کردند. 🔺«من» را می‌توان مانند دیدگاه اغلب مفسران و مترجمان، عطف به «الله» دانست تا مفهوم آیه این باشد که «خدا و مؤمنان برای تو کافی هستند» یا آن را همچون نظر برخی دیگر که معتقدند همه‌جای قرآن بر کافی بودن فقط خدا تأکید شده است، عطف بر «ک» در نظر گرفت تا این پیام از آیه برداشت شود که «خدا برای تو و مؤمنان کافی است.» لذا ترجمه به‌گونه‌ای تنظیم شد که با هر دو احتمال سازگار باشد. ✳️ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ ﴿٦٥﴾ ⬅️ ای پیامبر، مؤمنان را بر پیکار یک‌دله کن؛ اگر بیست فردِ شکیبا از شما باشند، بر دویست تن پیروز می‌شوند؛ و اگر از شما صد تن باشند، بر هزار تن از کسانی که حق‌پوشی کردند پیروز خواهند شد، چرا که آنان گروهی هستند که نمی‌فهمند. 🔺در ترجمهٔ آیهٔ ۸۴ سورهٔ نساء توضیح داده شد که معنای «تشویق کردن» که اغلب مترجمان برای «حَرِّضِ» ذکر کرده‌اند، دقیق نیست. 🔺«صَابِرُونَ» صفت است، نه خبر «کان» و باید بر همین اساس ترجمه شود. 🔸این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد. #ترجمه_گروهی_قرآن ⭕️ @hamidhossaini