سمر مُدُن‌پور | مدرس تحول سازمانی و فردی

این روزها در ایران، ایجاد درک متقابل بین مدیر و کارمند از همیشه سخت‌تر شده است. کارمند با نگرانیِ هزینه‌های زندگی، اجاره، آینده و امنیت شغلی سر کار می‌آید. مدیر با نگرانیِ نقدینگی، حقوق، بیمه، مالیات، چک‌ها و ترس از تعدیل نیرو روزش را شروع می‌کند. هر دو تحت فشارند، اما چون فشارهای همدیگر را نمی‌بینند، گاهی همدیگر را مقصر می‌دانند. در روان‌شناسی سازمانی، تحقیقات نشان می‌دهد زمانی که افراد تحت فشار و نااطمینانی قرار می‌گیرند، توانایی آن‌ها برای همدلی کاهش پیدا می‌کند. مغز در شرایط استرس، بیشتر روی بقا تمرکز می‌کند تا درک دیدگاه دیگران. به همین دلیل، سوءتفاهم‌ها، تعارض‌ها و قضاوت‌های نادرست در دوران بحران افزایش پیدا می‌کند. از طرف دیگر، پژوهش‌های مربوط به «ایمنی روان‌شناختی» نشان داده‌اند تیم‌هایی که حتی در شرایط سخت، فضایی برای گفت‌وگوی صادقانه، شفاف و محترمانه ایجاد می‌کنند، اعتماد بیشتری حفظ می‌کنند، همکاری مؤثرتری دارند و در عبور از بحران موفق‌تر عمل می‌کنند. شاید این روزها مهم‌ترین وظیفه ما، فقط حفظ کسب‌وکار نباشد؛ حفظ رابطه بین مدیر و کارمند هم هست. اگر قرار است ایرانِ بهتری بسازیم، این مسیر از روبه‌روی هم ایستادن نمی‌گذرد؛ از تلاش روزانه برای فهمیدن دغدغه‌های همدیگر می‌گذرد. امیدوارم قبل از قضاوت کردن، یک‌بار از خودمان بپرسیم: اگر من جای او بودم، با همین شرایط، واقعاً چه تصمیمی می‌گرفتم؟ @samarbcoach