می‌خواهم زنده بمانم

هر چه پل پشت سرم هست خرابش بنما تا به فکرم نزند از ره تو برگردم «شهریار» @Mkhmzndebmanam

بیایید حداقل این پیام رو فوروارد کنید به چنل‌هاتون تا بهتون شعر/موسیقی بدم.✨

قبول کن عزیزم؛ قبول کن و بپذیر که این‌جا تهِ سیاهیه. لازم نیست خودت رو قانع کنی که هنوز چیزی برای دیدن هست، وقتی نیست. لازم نیست برای چیزی که آزارت می‌ده، دنبال راهِ فرار بگردی. بذار این تاریکی همون‌طور که هست، مدتی کنارت بمونه. خودت خوب می‌دونی که جنگیدن باهاش چیزی رو عوض نمی‌کنه؛ فقط تو رو خسته‌تر می‌کنه. دست از انکار کردن بردار و باهاش روبه‌رو شو. بذار بمونه، تا وقتی که بالاخره خودش خسته بشه.

حس می‌کنم ۷۰۰ کیلو‌ام.

ناگهان به نقش سایه‌اش خیره شد؛ نه بر روی دیوار، نه در سینه‌ی خیابان. هیچکدام شبیه کسی نبود که می‌خواست. نمی‌توانست دوستش داشته باشد.

[دست‌نویس‌های من، سه‌شنبه ۶ مرداد ۱۴۰۵]

نمی‌خوام آدم خوب یا آدمِ بدی باشم؛ می‌خوام خودم باشم.

چه چیزی از جانِ یک صبح باقی می‌ماند، وقتی آغازش با مرگ گره خورده باشد؟

رابطه‌ی درست آدم بی‌نقص نمی‌طلبه، بلکه آدمی می‌طلبه که جُربُزه‌ی موندن و حرف زدن و حل کردن مشکلات رو داشته باشه.

میشه ۶ تا دونه آدم بگی برن پیش گودی گودیام؟😭♥️ https://t.me/barank_baft

یه آدم‌هایی رو برای خودمون بزرگ می‌کنیم که خودشون، واسه خودشون تره هم خورد نمی‌کنن.

عزیزم، فهمیده‌ام اینکه آدم‌ها می‌گویند: افراد مهربان را دوست دارند، صرفا یک ادعای پوچ است که بستگی به شرایط خودشان دارد. خصوصا اینکه اگر آدمی را بیابند که در کنارش نیاز به بالا نگه‌داشتن گارد خود نداشته باشند، او را تبدیل به ابزاری برای پرکردن خلا قدرت خود می‌کنند. و اگر این آدم اعتراضی بکند، تبدیل می‌شود به یک آدم بد و قدرنشناس.

[دست‌نویس‌های من، دوشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۵]

از آدم‌هایی که رنجتون رو انکار می‌کنن تا می‌تونید فاصله بگیرید.