می‌خواهم زنده بمانم

ناگهان به نقش سایه‌اش خیره شد؛ نه بر روی دیوار، نه در سینه‌ی خیابان. هیچکدام شبیه کسی نبود که می‌خواست. نمی‌توانست دوستش داشته باشد.

[دست‌نویس‌های من، سه‌شنبه ۶ مرداد ۱۴۰۵]

نمی‌خوام آدم خوب یا آدمِ بدی باشم؛ می‌خوام خودم باشم.

چه چیزی از جانِ یک صبح باقی می‌ماند، وقتی آغازش با مرگ گره خورده باشد؟

رابطه‌ی درست آدم بی‌نقص نمی‌طلبه، بلکه آدمی می‌طلبه که جُربُزه‌ی موندن و حرف زدن و حل کردن مشکلات رو داشته باشه.

میشه ۶ تا دونه آدم بگی برن پیش گودی گودیام؟😭♥️ https://t.me/barank_baft

یه آدم‌هایی رو برای خودمون بزرگ می‌کنیم که خودشون، واسه خودشون تره هم خورد نمی‌کنن.

عزیزم، فهمیده‌ام اینکه آدم‌ها می‌گویند: افراد مهربان را دوست دارند، صرفا یک ادعای پوچ است که بستگی به شرایط خودشان دارد. خصوصا اینکه اگر آدمی را بیابند که در کنارش نیاز به بالا نگه‌داشتن گارد خود نداشته باشند، او را تبدیل به ابزاری برای پرکردن خلا قدرت خود می‌کنند. و اگر این آدم اعتراضی بکند، تبدیل می‌شود به یک آدم بد و قدرنشناس.

[دست‌نویس‌های من، دوشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۵]

از آدم‌هایی که رنجتون رو انکار می‌کنن تا می‌تونید فاصله بگیرید.

نه فقط این لحظه، بلکه همه‌چیز را بد انتخاب کردم، خانم محترم: زمان، شغل، زبانی که به آن می‌نویسم، هر زنی را که دوست داشته‌ام، و دوستانم را. مردن هم یک کار نیمه کاره و دیر وقت است. باید می‌توانستم متولد نشوم.

قطره‌اشکی در اقیانوس؛ مانس اشپربر، روشنک داریوش