ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

می‌خواهم زنده بمانم

می‌خواهم زنده بمانم

الذهاب إلى القناة على Telegram

روزمرگی‌های یک ج‌ن‌گ‌جوی تنها و مغلوب‌. 🦋🍂🪷🪴🐋🥑🪐🌙🌧🌂🌊🪶🎧📚 http://t.me/BluChtBot?start=63a7aa03badbaa8c8d41

إظهار المزيد
لم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
604
المشتركون
+124 ساعات
-37 أيام
+1830 أيام
أرشيف المشاركات
این تنها بودن، من رو هم شکنجه می‌دهد ولی نمی‌کشد‌ آرمان جانِ گرشاسبی!

درختم که رفتم به جشنِ تبرها...

امروز داشتم فکر می‌کردم که شاید رمزش بی‌تفاوت رد شدنه، و ما که یادگرفتیم ریز، دقیق و عمیق بشیم، راهو اشتباه اومدیم.

امید، شاید این شکلی باشه.
امید، شاید این شکلی باشه.

‎ https://t.me/Abadiiet0/69?single بالام جان اگه ممکنه فور کن؛🤍

Repost from N/a
و امیدوارم درک شوید، فهمیده شوید،از اینکه چیزهایی را بیش از اندازه احساس می‌کنید، در جهانی که برای هیچ‌کدامشان توضیحی ندارد.

بچه‌ها جدی می‌شه همت کنید از طلسم 7.4 رد شیم؟ خیلی تکراری شده.

آسمون رو دوست دارم! هر وقت که با ناامیدی بهش نگاه می‌کنم، بهم یه دلیل برای ادامه دادن و زنده موندن می‌ده.

photo content

احساس غریبی است عزیزم، اینکه ندانی در انتهای جاده‌ی پیشِ رو، مرگ است که انتظار قدم هایت را می‌کشد یا زندگی.

اینکه من از حسم می‌گم لزوما به این معنی نیست که تو رو مقصر می‌دونم و آدم بدی می‌بینمت. من صرفا حسم رو از اتفاقی که افتاد بیان می‌کنم که باهم در موردش حرف بزنیم، که بدونیم چی باعث رنجشمون می‌شه، که همدیگه رو بشناسیم، که خودم خودم رو بیشتر بشناسم، که بدونی برام مهمی. آدم با کسی که براش مهم نیست که حرف نمی‌زنه.

کاش حداقل زندگیم کمی روی روال و سطح دغدغه‌هام انقدر کم بود که مثل بانو حمیرا می‌خوندم: چه خوشبخته دل من که دردش غم عشقه.

Repost from خطِ فاج
یه‌جایی باید اون‌قدر هوای خودتو داشته باشی که حتی با عینک ته‌استکانی هم دیگه نتونی اون آدمی رو ببینی که همیشه خودش رو مقصر، کم یا زیادی می‌دید.

ممنونم عزیزم✨🌻

او می‌رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود...

دلیلِ سردردِ امشبم؟ اینکه هر تیکه از مغزم پیشِ یه آدمه؛ آدمای زیاد، آدمای متفاوت.

بانوی عزیزی امشب قدم به چشم من گذاشتن که نتونستم جلوی شوقم رو بگیرم و دوست از لطفشون صمیمانه تشکر کنم و بهشون خوش‌آمد بگم. حضورتون خیلی برای من ارزشمنده.🌻💚

آدم‌هایی که از شدت دلتنگیشون گاهی به ستوه میایم، شده حتی از کنجِ ذهنشون گذر کنیم؟

عصری که رفته بودم پشت بومِ خوابگاه، نیلوفرارو که دیدم، آسمونِ دمِ غروبو که دیدم، شد زمزمه‌ی روی لبم. گفتم بخونم شما‌هم اگه دوست داشتید بشنوید. [یکشنبه، ۱۸ مرداد ۱۴۰۵]

photo content