uz
Feedback

Firibgarlarga uchmang! Telemetrio bunday kanallarni topadi va belgilaydi 👉 Belgini ko‘rmoqchi bo‘lsangiz, obuna bo‘ling

Roud Media Collective

Roud Media Collective

Kanalga Telegram’da o‘tish

نشانی‌های تماس با «رود»: https://t.me/roudcollective roudcollective@proton.me صفحه‌ی اینستاگرام رود: https://www.instagram.com/roudcollective

Ko'proq ko'rsatish
Eron198 308Toif belgilanmagan
347
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
+17 kun
+430 kun
Postlar arxiv
RoudPodcast10_Book1_chap9.mp315.89 MB

photo content

Repost from Radio Zamaneh
۳۰ اکتبر، روز جهانی زندانیان سیاسی غلامحسین کلبی و سعید ماسوری دهه‌هاست که در زندان به سر می‌برند. زینب جلالیان، زندانی سیاسی کورد، قدیمی‌ترین و تنها زن زندانی سیاسی محکوم به حبس ابد در ایران است. ابوالفضل قدیانی در دوران سالمندی زندانی است و محمد عبادی، نوجوان کورد، در ۱۵سالگی بازداشت شد. از حبس‌های چندده‌ساله تا زندانی‌کردن سالمندان و بازداشت کودکان، این پرونده‌ها فقط گوشه ای از نقض گسترده حقوق زندانیان سیاسی در ایران را نشان می‌دهند. ویدئو از هیوا @RadioZamaneh

فرازی از بیانیه: «دست‌کم ۸۷ تن تنها در ۲۰ روز اخیر اعدام شده‌اند که در میان آنان ۷ زندانی سیاسی و ۲ زن نیز حضور دارند.»

تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صدوچهل‌وچهارم در ۶۶ زندان. بار دیگر سایه شوم اعدام بر سر مردمی سنگینی می‌کند که زندگی، آزادی و کرامت انسانی‌شان در چنگال سرکوب گرفتار شده است. تأیید حکم اعدام زندانی سیاسی، منوچهر فلاح در زندان لاکان رشت، صدور حکم اعدام برای هم‌وطن معترض عرب، ایلیا بن رشید در اصفهان، صدور حکم اعدام برای زندانی سیاسی، رضا زنگنه در زندان مرکزی کرج و یک زندانی دیگر به اتهام امنیتی به نام حسن گلشن‌نژاد در زندان مشهد و همچنین تداوم موج اعدام‌ها در ایران و حضور صدها و هزاران زندانی در صف اعدام، زنگ خطری است که نمی‌توان در برابر آن سکوت کرد. اعدام در ایران تنها پایان دادن به زندگی یک شخص نیست؛ بلکه زخمی عمیق بر پیکر جامعه، ابزاری برای داغ‌دار کردن ابدی خانواده‌ها و وسیله‌ای جهت گسترش ترس و خاموش کردن صدای اعتراض مردم است. اما تاریخ نشان داده است که هیچ طنابِ داری نمی‌تواند آرزوی آزادی و برابری را از دل انسان‌ها بیرون بکشد و هیچ سرکوبی قادر نیست برای همیشه صدای حق‌خواهی را خاموش کند. آمار هولناک اعدام‌ها توسط حکومت مستبد حاکم بر کشورمان در مهرماه، چهره عریان این سرکوب را آشکار می‌کند: بنا بر آمار ارائه‌شده، دست‌کم ۸۷ تن تنها در ۲۰ روز اخیر اعدام شده‌اند که در میان آنان ۷ زندانی سیاسی و ۲ زن نیز حضور دارند. در چنین شرایطی، موضع‌گیری خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران علیه اعدام‌ها و گسترش سرکوب مردم، بار دیگر اهمیت توجه و واکنش جامعه جهانی به نقض حقوق بشر در ایران را برجسته می‌کند. دفاع از حق حیات، آزادی بیان و حق اعتراض، مسئولیتی انسانی است که نباید در مرزهای سیاسی متوقف شود. امروز، همه زندانیان محکوم به اعدام به صدای ما نیاز دارند. نباید اجازه دهیم نام آنان در سکوت و بی‌تفاوتی گم شود. هر قدم در راه لغو مجازات اعدام، گامی به سوی جامعه‌ای آزادتر و انسانی‌تر است. از همه مردم آزادی‌خواه، خانواده‌های دادخواه، فعالان حقوق بشر، فعالان سیاسی و صنفی و وجدان‌های بیدار می‌خواهیم که در برابر موج اعدام‌ها سکوت نکنند؛ صدای زندانیان محکوم به اعدام باشند، این احکام را محکوم کنند و برای توقف اعدام‌ها و لغو این مجازات غیرانسانی، همبستگی خود را گسترش دهند. موفقیت ما در توقف ماشین اعدام، کشتار و سرکوب، تنها به همبستگی ما بستگی دارد. برای این هدف مهم متحد شویم. اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۵ آبان‌ماه ۱۴۰۵، در هفته صد و چهل و چهارم در ۶۶ زندان زیر در اعتصاب غذا هستند: زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزل‌حصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم‌آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائم‌شهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران، زندان نور، زندان ایرانشهر، زندان بندرعباس، زندان ضیابر صومعه‌سرا، زندان دره‌شهر ایلام و زندان مشکین‌شهر. هفته صد و چهل و چهارم ۵ آبان ۱۴۰۵ #کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام #کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام #نه_به_اعدام @no_to_execution_tuesdays https://t.me/No_To_Execution_Tuesdays https://x.com/n_t_e_t

Repost from هیدرا
نسخه‌ی‌ صوتی مصاحبه با همایون ایوانی درمورد هجدهم و نوزدهم دی ۱۴۰۴- برای مخاطبان داخل ایران @hydramediairan

Repost from هیدرا
تراز یازدهم- هجده و‌ نوزده دی: جنگ بین «چه کسانی»؟ در این برنامه از تراز درمورد واقعیت رخ‌داده در دی ماه ۱۴۰۴، با #همایون_ایوانی مصاحبه کردیم. ما با جنگ داخلی روبرو بودیم یا جنگ خارجی یا جنگ طبقاتی؟ چه کسانی به خیابان آمدند؟ نسخه کامل مصاحبه را در یوتیوب هیدرا بشنوید. @hydramediairan

لحظهٔ خون: پژوهشی دربارهٔ خیزشِ توده‌ایِ دی نویسنده: طه رادمنش نقاشی: اثری از آزاده حسینی کانون هستان را در پلتفرم‌های زیر دنبال کنید: اینستاگرام | فیس‌بوک | یوتیوب | تلگرام

🔹نویسنده: سمیه رستم‌پور در منطق اردوگاهی (کمپیستی)، دشمنی با غرب کافی است تا این دولت به‌عنوان «محور مقاومت» بازنمایی شود و
🔹نویسنده: سمیه رستم‌پور در منطق اردوگاهی (کمپیستی)، دشمنی با غرب کافی است تا این دولت به‌عنوان «محور مقاومت» بازنمایی شود و تضادهای طبقاتی، جنسیتی، ملی و استعماریِ درون جامعه و آنتاگونیسم مردم با حاکمیت به حاشیه رانده شوند.  از همین‌جا باید میان ضدغرب‌گرایی و آنتی‌امپریالیسم تمایز گذاشت. جمهوری اسلامی از آغاز خود را در تقابل سیاسی و ایدئولوژیک با ایالات متحده و بخش‌هایی از نظم غربی تعریف کرده، اما این تقابل به‌خودی‌خود آن را به نیرویی ضد‌امپریالیستی بدل نمی‌کند. آنتی‌امپریالیسم در معنای رهایی‌بخش خود مستلزم مخالفت با هر شکل از سلطه، استثمار، انقیاد و سرکوب از منظری انترناسیونالیستی است، نه صرفاً جابه‌جایی مرکز قدرت از یک دولت به دولت دیگر. متن کامل: https://harasswatch.com/news/2664/ @harasswatch

ادامه بیانیه هفته صد‌وچهل‌ویکم: اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در روز سه‌شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵، در هفته صد و چهل و یکم این کارزار، در ۶۶ زندان زیر در اعتصاب غذا به سر می‌برند: زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزل‌حصار(واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائم‌شهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران، زندان نور، زندان ایران‌شهر، زندان بندرعباس، زندان ضیابر صومعه‌سرا، زندان دره‌شهر ایلام و زندان مشکین‌شهر. هفته صدو‌چهل‌ویکم سه‌شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵ #کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام #کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام #نه_به_اعدام @no_to_execution_tuesdays https://t.me/No_To_Execution_Tuesdays/

⭕️ تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صد و چهل و یکم در ۶۶ زندان 🔴 اعدام، ابزار سرکوب است؛ با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» همراه شویم در آستانه روز جهانی علیه مجازات اعدام، بار دیگر تأکید می‌کنیم که مجازات اعدام، نقض بنیادین حق حیات و مصداق قتل حکومتی است. این مجازات نه‌تنها حقی را برای قربانیان احیا نمی‌کند، بلکه در حکومت‌های استبدادی نظیر ایران، به ابزاری برای ایجاد وحشت، خاموش کردن اعتراضات و سرکوب مخالفان تبدیل شده است. ایران رکورددار اعدام در جهان است. بر اساس گزارش عفو بین‌الملل، حکومت ایران در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۲۱۵۹ نفر را اعدام کرده و بالاترین آمار ثبت‌شده اعدام در جهان را به خود اختصاص داده است. امروز نیز دستگاه اعدام در ایران، در کنار بازداشت، شکنجه، ناپدیدسازی قهری و اعترافات اجباری، رکن جدایی‌ناپذیری از ماشین سرکوب حاکمیت است. در روزهای اخیر و در شصت‌وسومین اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، بیانیه‌ای مشترک از سوی ۴۶ کشور در محکومیت استفاده فزاینده حکومت ایران از مجازات اعدام، به‌ویژه علیه معترضان، صادر شد. این کشورها نسبت به اعدام معترضان و صدور احکام اعدام برای شمار دیگری از بازداشت‌شدگان، از جمله زنان و جوانان، ابراز نگرانی شدید کردند. خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، با استقبال از این بیانیه مشترک، در ماه‌های اخیر بارها ابعاد مختلف ماشین سرکوب و اعدام در ایران را برجسته کرده است؛ از ابراز نگرانی درباره اعدام کسانی که در کودکی محکوم شدند تا استفاده از شکنجه و اعترافات اجباری، فقدان دادرسی عادلانه و استفاده از اتهامات امنیتی علیه معترضان. بر اساس آمار و گزارش‌های رسیده به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، طی هفته گذشته (از سه‌شنبه ۷ مهر تا دوشنبه ۱۳ مهر)، دست‌کم ۲۲ نفر اعدام شده‌اند. در میان اعدام‌شدگان، پنج تن از بازداشت‌شدگان اعتراضات به نام‌های علی همتی و مجید نیک‌اندیش از مشهد، سیاوش جمشیدی خیرآبادی از شهرکرد، و علی‌رضا سپاهی و علی‌رضا رئیسی از اصفهان قرار داشته‌اند. اعدام این افراد در شرایطی که اعتراضات و نارضایتی عمومی در جامعه گسترش یافته، بار دیگر نشان می‌دهد که دستگاه سرکوبِ ولایت فقیه تلاش می‌کند با ایجاد رعب و وحشت و برپا کردن چوبه‌های دار، سدّی در برابر خیزش و اعتراضات مردم ایجاد کند؛ اما تجربه سال‌های گذشته ثابت کرده است که اعدام نمی‌تواند خشم و خواست آزادی‌خواهی مردم را خاموش کند. هم‌زمان، روند صدور احکام اعدام برای بازداشت‌شدگان اعتراضات همچنان ادامه دارد. از جمله گزارش شده است که برای محمدامین ماندنی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات در زندان تهران بزرگ و نیز برای سیروان شعبانی و هم‌پرونده‌های او، مهدی نامی، مسعود توشمالانی و خسرو محمدی‌نیا در زندان قزل‌حصار، احکام اعدام صادر شده است. این احکام باید فوراً لغو شوند و جان همه محکومان به اعدام، به‌ ویژه زندانیان سیاسی و معترضان بازداشتی، در برابر خطر اجرای حکم حفظ شود. ما بر این باوریم که دیکتاتوری حاکم بر ایران با تشدید اعدام‌ها می‌کوشد فضای جامعه را امنیتی و مردم را مرعوب کند؛ اما در برابر این سیاست، مقاومت و همبستگی اجتماعی روزبه‌روز در حال گسترش است. کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» صدای زندانیانی است که پشت دیوارهای بلند زندان، در برابر ماشین مرگ ایستاده‌اند؛ صدای خانواده‌هایی است که عزیزانشان را در آستانه نابودی می‌بینند و صدای مردمی است که حق زندگی، آزادی، برابری و کرامت انسانی را فریاد می‌زنند. از تمامی مردم ایران، خانواده‌های دادخواه، زندانیان، فعالان مدنی و حقوق بشری و همه مخالفان مجازات اعدام در داخل و خارج کشور می‌خواهیم از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» حمایت کنند تا همگی علیه اعدام متحد شویم. اجازه ندهیم چوبه‌های دار، ابزاری برای خاموش کردن صدای جامعه شوند. ادامه در پست پایین ⬇️

Repost from کلکتیو ۹۸
🚩 هر ملتی و هر مردمی که در آن ملت زندگی میکنند، حق مقاومت دارند، حق انقلاب دارند... صحبت های رادیکال "کرنل وست" فیلسوف سوسیالیست در انتقاد از آنتی امپریالیست های کمپیستی که تنها با لنز اسرائیل ایران را می‌خوانند و به رنج مردم ایران و به اعتراض و انقلاب بی‌اعتنا هستند...

Repost from هیدرا
تراز - برنامه‌ی نهم با میزبانی مشترک بیدارزنی- چپ و فمنیسم در قیام ژینا: امکانات و محدودیت‌ها میزگردی با حضور مهتاب محبوب، سوزان کریمی، ساناز عظیمی‌پور، لیلا حسین‌زاده این برنامه‌ به‌صورت لایو اینستاگرامی برگزار شد و نسخه‌ای از آن را در یوتیوب به‌اشتراک گذاشتیم. در این‌جا می‌توانید نسخه‌ی کم‌حجم آن را ببینید. @hydramediairan

Repost from کلکتیو ۹۸
🚩 چهارمين سالگرد کشتار بلوچ‌ها در جمعه خونین زاهدان در قیام انقلابی ژن.ژیان.ئازادی قتل عامی با بیش از صد کشته در طی چند ساعت! پیام دادخواهان روشن است: نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم

photo content
+9

photo content
+9