باگ نویس فعلی، کشاورز آینده

مشکل اصلی من نگاه ها نیست مشکل اصلی من بقاست، نسبت انرژی و زمانی که برای بقا دارم خرج میکنم، به چیزی که دارم دریافت میکنم زیر صفره اگر مثل ماینکرفت با شکم خالی و نیمه جون خالی هم میشد سالها و ماه ها زنده بود، بله خیلی کارهای دیگه میکردم

حس می‌کنم بی‌رویا شده‌م و فقط دارم هدف‌هام رو تیک می‌زنم. این روزها بیشتر شبیه کسی‌م که ماشینی رو روشن کرده و راه افتاده، اما سیستم صوتی‌ ماشین خرابه و هیچ موسیقی‌ای پخش نمی‌شه. رانندگی در سکوت، با بک‌گراند صدای گاز و بوق. گاهی دلم می‌خواد مکث کنم، یک‌جایی کنار جاده وایسم و دوباره از خودم بپرسم: «اگر هیچ‌کس نگاه نمی‌کرد، باز هم همین مسیر رو می‌رفتی؟»

کی زندگی توی چشامون جاشو به سیاهی داد؟

‏نتیجه‌ی تواضع بیش از حد، شنیدن نصیحت از یک ابله است

عشق سالم در کلیت خود ساده است. اصل و اساس رابطه‌ی سالم بر وضوح است، نه سردرگمی. نفیس افشاری

رابطه‌ی پیچیده نیاز به تحلیل چرایی‌ها ندارد. پیچیدگی یک نشانه‌ی واضح است از اینکه جای تو در این رابطه نیست. نفیس افشاری

همیشه یک جایی از زندگی هست که باید بپذیری درمان همون‌جاست که می‌ترسدت

نشونه‌های فرسودگی روانی معمولاً دیر ظاهر می‌شن، چون بدن برای مدت طولانی با فعال‌سازی مداوم «محور استرس» خودش رو سرپا نگه می‌داره. نقطه‌ی سقوط زمانی فرا می‌رسه که سیستم دیگه توان جبران نداره.

فعلا همینا رو داشته باشین تا خودم بشینم ببینمشون و بعد بریم سراغ بعدیا👨‍🦯

باید از دانیال یه تشکر حسابی بکنم بخاطر کرم جستجوم اسم دکتر مکری رو که دیدم رفتم دنبال محتواهاشون و توی چنل یوتوبشون چیزای جالبی پیدا کردم!

سخت‌ترین بخش زندگی؟ اینکه باید ادامه بدی حتی وقتی نمی‌دونی برای چی

https://youtube.com/shorts/RDEjHeHmciQ?feature=share یکی از منابع رنج روزمره ما اینه که یادمون می‌ره انسان هستیم و برای یاد گرفتن زمان خاصی نیازه، برای جابجا شدن زمان خاصی نیازه، برای آرامش زمان لازمه، برای خوردن زمان لازمه و ... ما درگیر چیزی به اسم «تله بهره‌وری» می‌شیم و برامون تکرار می شه که می تونیم سریع و سریعتر باشیم و رنج بیشتری می کشیم و اتفاقا هر چقدر بیشتر می دویم، کمتر جلو می ریم. قدم های دقیق و پیوسته ما رو به جاهای بهتری می رسونن.