- یک‌عدد‌حقوق‌خوان -

بالاخره یه روز یاد می‌گیرم که تمام زندگی توی موفق بودن، با برنامه‌ی منظم پیش رفتن، خلق یه شاهکار و رو به جلو بودن خلاصه نمی‌شه. ماهیت زندگی گاهی یه گوشه نشستن، درگیر خودت بودن و یا قدم‌های به ظاهر ساده‌ایه که به تو تعلق دارن. زمانی برای خودت نه دستاوردهایی که در انتظارن تا براشون تلاش کنی.

رمز، در رها کردنه‌. رها کردن اون اتفاقی که هنوز پیش نیومده. رها کردن حرفی که با شنیدنش غصه خوردی. رها کردن اموراتی که دست تو نیست. رها کردن فکری که علت درگیری بیش از اندازۀ ذهنت میشه. رها کردن کسی که متوجه حضورت نیست. رها کردن رقابتی که تو رو به چیزی غیر از خودت، تبدیل می‌کنه. رها کردن تمام اون چیزهایی که تغییر‌ دادنشون دست تو نیست.

هیچوقت به تماشایِ از راه دور، اکتفا نکردم. من اهل مشاهده‌های نزدیک بودم. اهل جزئیات. اهل معناهای پنهانی. اهل مفاهیم عمیق. اهل سرزمین ناشناخته‌ها.

روند درمان موکل بنده که گرفتار بیماری سختی بود، حتماً باید خارج از کشور انجام می‌شد، اما همسر این خانم با خروج از کشور مخالف بود. زمانی که پرونده‌ طلاق به جریان افتاد، قاضی از من پرسید چرا اصرار می‌کنی موکلت در خارج از کشور درمان بشه و من به وسیلۀ مستندات پزشکی اثبات کردم که امکان درمان این خانم در داخل کشور فراهم نیست. قاضی پرونده هیچ یک از دلایل رو نپذیرفت و متأسفانه موکل بنده در جریان رسیدگی از دنیا رفت. زمانی که مطلع شدم با همه‌ی وجودم غمگین شدم و اشک ریختم.

دکتر رحیمه کامل، وکیل پایه یک دادگستری

نوشته بود: «با نسخه‌های قدیمی‌ خودت مهربان باش. آن‌ها تمام آنچه که تو اکنون می‌دانی را، نمی‌دانستند.»

اتفاقاً از خودت تعریف کن. کلمه‌ی ببخشید رو فقط در جای درست استفاده کن. به سبک زندگی سالم خاص و مخصوص به خودت افتخار کن‌. از مقایسه دور باش. سرت رو بالا بگیر و راه خودت رو برو.

راستش من فقط می‌خوام که زنده بمونم، زندگی کنم، زندگی ببخشم، عاشق بشم، از تماشای آسمون آبی لذت ببرم، مهربونی‌هام رو از یاد نبرم، روابط مفید رو حفظ کنم، امیدم رو جایی جا نذارم، کتاب‌های جالب بخونم، دیوونگی کنم، مایه افتخار مامان و بابا باشم، هرچقدر سخت به اهدافم برسم و لحظۀ رفتن یه ردی از خودم به یادگار بذارم نه اینکه گرفتار کوهی از حواشی بشم.

روند درمان موکل بنده که گرفتار بیماری سختی بود، حتماً باید خارج از کشور انجام می‌شد، اما همسر این خانم با خروج از کشور مخالف بود. زمانی که پروندۀ طلاق به جریان افتاد، قاضی از من پرسید چرا اصرار می‌کنی موکلت در خارج از کشور درمان بشه و من به وسیلۀ مستندات پزشکی اثبات کردم که امکان درمان این خانم در داخل کشور فراهم نیست. قاضی پرونده هیچ یک از دلایل رو نپذیرفت و متأسفانه موکل بنده در جریان رسیدگی از دنیا رفت. زمانی که مطلع شدم با همه‌ی وجودم اشک ریختم.

دکتر رحیمه کامل، وکیل پایه یک دادگستری

تنهایی خیلی باارزش و سازنده‌ست و جای چیزهای باارزش و سازنده، فقط با یه چیز بهتر پر میشه. یه چیزی که مثل تنهایی باشکوه، اثربخش و امن باشه.

سلامم🌱 میشه از چنلم حمایت کنید؟🫠✨ https://t.me/Lost_inMovies‌ ‌ ‌‌‌ ‌

هی نگو کاش زودتر تموم بشه. وقتی تموم بشه، دلت تنگ میشه. یه چیز سختِ دیگه شروع میشه. اوضاع پیچیده‌تر میشه. خیلی موضوعات به گذشته محدود میشه. همچنان راضی به این باش که هر ماجراجویی و قصه‌ای سر موعد خودش به سر برسه. هر وقت که عجله‌ کنی، دنیا بیشتر از گذشته بهت سخت می‌گیره.

من کلکسیونر امیدهای تموم‌ نشدنی‌، مهربونی‌های گاهاً یک‌طرفه، دلواپسی‌های شیرین، آینده‌ی مبهم، خیال‌پردازی‌ها، افکار، ترانه‌های قدیمی و جزئیات فراموش شده‌ای‌ام که کمتر کسی، به یادش میاره.

چقدر بعداز مدت‌ها چسبید حرف زدن باهاتون. یه آخیش گفتم و لبخند زدم. مرسی از پیام‌های قشنگتون. حسابی مراقب خودتون باشید هم‌تیمی‌ها. شبتون آروم🩵