تکه هایی که من شدند

"Everything repeats. Am I going in circles, or dare I hope I am on a spiral?"

زن.

غریبه‌هایی که بدون دلیل خاصی باهام مهربونن واقعا یه جون به جونام اضافه می‌کنن.

حال عده‌ی زیادی از ما خوب نیست، اما با این‌حال چه مسرانه و انسانی، زندگی را می‌خواهیم. دوام می‌آوریم و به هر دری برای زندگی کردن، می‌زنیم.

نمی‌دونم چه مرض عجیبیه که انگار همیشه باید نگران هزار تا چیز باشم؛ اگه اون هزار تا بشه ۹۹۹ تا هم خودم یه‌دونه جدید میسازم که مبادا یه وقت جای خالیش حس بشه!

«خب که چی؟» واقعا فلج کننده‌‌ست دوستان، تا می‌تونید از پرسیدنش پرهیز کنید. : اندرودا

میگن خوبیِ به ته چاه خوردن اینه که می‌دونی تنها راهی که برات مونده بالا رفتنه؛ اما یه نگاه به ما بنداز! بعید می‌دونم این چاهی که توشیم اصلا انتهایی داشته باشه، که امیدوار باشیم شاید یه روزی به اون نقطه برسیم و بدونیم دیگه بدتر ازین نمیشه.

واقعا این روزا بی‌جان ترین جاندارِ روی زمینم.

جایی که زندگی بخواد فقط تبدیل به دووم آوردن بشه رو اصلا نیستم!

ولی ترکیب ماه و ابرها☁️🌜

همین. تا ابد همین.

کاملا جدی بعد از کنکور به یه بدن جدید نیاز دارم، این‌یکی دیگه داره اسقاط میشه.

اتفاق‌های غیرقابل کنترل که توی زندگیم زیاد می‌شن خودبه‌خود فیوزم می‌پره و خاموش می‌شم دیگه.

خدایا حیف‌مون نکنی قربونت. با این کهکشانی که توی من ساختی، من نرسیده بمیرم، خودت شرمنده‌ی خودت می‌شی.

خدایا حیف‌مون نکنی قربونت. با این کهکشانی که توی من ساختی، من نرسیده بمیرم، خودت شرمنده‌ی خودت می‌شی.

سلام. اینجا ننوشتن واسه خودمم عجیبه ولی دارم روزهایی رو می‌گذرونم که زیاد حرفی واسه گفتن ندارن؛ اگه داشته باشن هم خیلی وقتا خودم خاموششون می‌کنم که مسیرمو مختل نکنن. چند وقتی میشه که کمتر هستم و کمتر می‌نویسم و احتمالا تا چند ماه آینده شاید کمتر هم بشه. از اینکه تا اینجا بودید و خوندید من رو ازتون ممنونم. فعالیتِ نصفه و نیمه‌ی من همچنان ادامه خواهد داشت و این انتخاب خودتونه که می‌خواید همچنان بمونید یا نه. امیدوارم به روزی که شرایط بهتر بشه و بازم شماهارو کنارم داشته باشم‌.