"Омӯзиши сарфи наҳви забони арабӣ"

وَ مَـاذَا عَـسَـى الْـحَـجَّـاجُ يَـبْـلُـغُ جُـهْـدَهُ إِذَا نَـحْـنُ جَـاوَزْنَـــا حَـفِـيـر زِيَــادٍ. Ҳар гоҳ ки мо аз [марзи] Ҳафири Зиёд гузаштем, Ҳаҷҷоҷ бо тамоми талошу қудраташ магар ба мо чи осебе расонида метавонад?! (Ҳеҷ коре аз дасташ барнамеояд).

وَ بَـلْــــدَةٍ لَــيْـــــسَ بِـهَــــا أَنِــيْـــسُ إِلاَّ الْـيَـعَــــافِــيْـــــرُ وَ إِلَّا الْـعِـــيْــــــسُ. Ва чи бисёр биёбонҳои беобу гиёҳе, ки дар онҳо ҳеҷ инсону ҳамнишине ёфт намешавад, ба ҷуз оҳувони ваҳшӣ ва шутурони раҳпаймо! Ва чӣ қадар сарзамине буд, ки дар он ҳеҷ ҳамнишин ва инсони унсгиранда вуҷуд надошт; ҷуз оҳуҳои саҳроӣ ва шутурҳои сафед касе дар он ҷо набуд. Яъне шоир аз сарзамини холиву беодам ёд мекунад. Дар он ҷо дигар одамоне нестанд, ки бо онҳо суҳбат кунад ё худро ҳамнишин ҳис намояд. Танҳо оҳуҳо ва шутурҳои сафед дар он сарзамини биёбонӣ дида мешаванд.

То фардо вақт ҳаст ⏰

Агар бади ҳамин гуфтаҳо талаби илм накуни пас кай Бобочон қанд🍬🍬🍬

Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва боракатуҳу умедворам ки ҳамаги хуб бошед хос хос барои хоҳарҳо дарси " Фиқҳ" тибқи мазҳаби Имом Абу Ҳанифа ин ша а Аллоҳ шурӯъ мешвад агар бошенд хоҳарҳо метвонанд ба ин бот нависанд @SaarrfBot

Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва боракатуҳу мужда мужда ба тамоми Бародарҳо ва Хоҳарҳо китоби "Бидон" нашри нав мисли асал аст бисёр нахуред ки гунатон дард мекунад 😁😁😁!

الله أكبر

وَ مَـــا لِـــي إِلاَّ آلَ أَحْــمَــــدَ شِــيْـعَـــةٌ وَ مَــا لِــي إِلاَّ مَــذْهَــبَ الْــحَـــقِّ مَـــذْهَــــبُ. Ман ҷуз хонадони пок ва пайравони Муҳаммад ﷺ дигар ёвару ҳамроҳе надорам, Ва ҷуз роҳу оини ҳақ ҳеҷ роҳу мазҳаби дигаре намешиносам. Ман ҷуз Оли Аҳмад тарафдори дигаре надорам ва ҷуз роҳи ҳақ мазҳабу равиши дигареро намепазирам. Ман ҷуз хонадони Аҳмад пайраву тарафдори дигаре надорам; ва барои ман ҷуз роҳи ҳақ дигар роҳу равише вуҷуд надорад. Яъне шоир бо таъкид мегӯяд, ки пайравӣ ва дӯстии ӯ ба Оли Аҳмад аст ва ӯ худро ба онҳо вобаста медонад. Сипас мегӯяд, ки дар масъалаи роҳу равиш низ ҷуз роҳи ҳақ дигар мазҳаберо намепазирад.

تُــمَــلُّ الـنَّــدَامَـــى مَـــا عَــدَانِـــي فَــإِنَّــنِــي بِـكُـــلِّ الَّــذِي يَـهْـــوَى نَــدِيْـمِــيَ مُــولَـــعُ. Мардум аз ҳамнишинони худ хаставу дилгир мешаванд, ба ҷуз ман; зеро ман ба ҳар он чизе, ки ҳамнишинам дӯст медорад, шефтаву пойбандам [ва ҳаргиз малоли хотири ӯ намешавам]. Ҳамнишинон ғайр аз ман аз маҷлис хаста мешаванд; ман бошам ба ҳар чизе, ки ҳамнишинам дӯст медорад, сахт дилбастаам. Ҳамаи ҳамнишинон аз маҷлис хаста ва дилгир мешаванд, ғайр аз ман; зеро ман ба ҳар чизе, ки ҳамнишини ман дӯст медораду хоҳони он аст, сахт дилбастаам. Яъне шоир мегӯяд: дигар ҳамнишинон аз суҳбат ё маҷлис монда мешаванд, аммо ман чунин нестам. Сабабаш ин аст, ки ман ба ҳар чизе, ки ҳамнишини ман дӯст медорад ва мехоҳад, таваҷҷуҳ ва майли зиёд дорам. Аз ин рӯ, то вақте ҳамнишинам ба он чиз майл дорад, ман низ аз ҳамнишинӣ ва суҳбат бо ӯ дилгир намешавам.

أَلاَ كُــلُّ شَــيْءٍ مَـــا خَــلاَ اللّٰهَ بَــاطِــلُ وَ كُـــلُّ نِــعِــيْـــمٍ لاَ مَــحَــــالَـــةَ زَائِـــلُ. Огоҳ бошед, ки ҳар чизе ғайр аз Аллоҳ ботил (фанопазир) аст, Ва ҳар як неъмати [дунё] бегумон заволпазиру гузаранда аст. Огоҳ бошед! Ҳар чизе ғайр аз Аллоҳ азбайнраванда аст ва ҳар неъмати дунё ногузир рӯзе нобуд мешавад. Огоҳ бошед! Ҳар чизе ғайр аз Аллоҳ ботил ва нопойдор аст; ва ҳар гуна неъмату хушии дунё ногузир аз байн меравад. Яъне шоир таъкид мекунад, ки ҳама чизҳои дунёӣ доимӣ нестанд. Молу сарват, қудрат, мақом, ҷавонӣ, саломатӣ ва дигар хушиҳои зиндагӣ ҳар қадаре ки бошанд ҳам, ниҳоят рӯзе аз байн мераванд. Аммо Аллоҳ Таъоло аз ин қоида мустасност, зеро Ӯ ҷовидон ва боқӣ аст. Аз ҳамин сабаб инсон набояд ба неъматҳои гузарандаи дунё чунон дил бандад, ки гӯё онҳо ҳамеша боқӣ мемонанд.

Сухани тиллойи 💎🪎

يَــا سَـيِّـــداً مَـــا أَنْــــتَ مِــــنْ سَــيِّـــدٍ مُـــوَطَّـــأَ الْأَكْـــنَـــافِ رَحْــــبَ الــــذِّرَاعْ. Эй бузургвор! Ту сарвари ҳақиқӣ ҳастӣ: бо мардум мулоиму хушмуомила ва дар саховат кушодадастӣ. Эй бузургворе, ки ту воқеан аз ҷумлаи сарварону бузургон ҳастӣ; шахсе ҳастӣ, ки паҳлӯяш барои мардум нарму осон аст ва бозуяш кушодаву фарох мебошад.

بَـانَـتْ لِـتَـحْـزُنَـنَـا عَـفَـارَهْ يَــا جَـارَتَـا مَــا أَنْــتِ جَــارَهْ. Аффора рафт ва моро ғамгин кард. Эй ҳамсояи ман, ту чӣ гуна ҳамсоя ҳастӣ, ки аз мо ҷудо шудӣ? Аффора аз назди мо рафт ва рафтани ӯ моро ғамгин кард. Эй ҳамсояи ман, ту дигар чӣ гуна ҳамсоя ҳастӣ, ки моро тарк карда рафтӣ? Дар ин ҷо шоир аз дур шудани Аффора ғамгин аст. Ӯ ба Аффора муроҷиат карда, бо ҳиссиёти алам мегӯяд: «Эй ҳамсояи ман! Ту чӣ гуна ҳамсоя ҳастӣ, ки аз мо ҷудо шудӣ ва моро дар ғаму танҳоӣ гузоштӣ?