حـرف‌هایِ‌مَــــهاٰ

زندگى هرچيزى رو دوبار واست تكرار نميكنه مثلا میتونم به خودم اشاره کنم.

اگه روابط انسانی انقدر پیچیده نبود، بهت زنگ میزدم و میگفتم که چقدر لازمت دارم‌.

هیچکس کامل نیست اما اونی که سعی میکنه بخاطرت خودشو اصلاح و بهتر کنه به مرور تبدیل به یه آدم کامل میشه برات.

دلم بغلش را می‌خواهد… آن‌قدر که هر ذره از وجودم فریادش می‌زند، آن‌قدر که تمام بدنم او را طلب می‌کند. دارم درد می‌کشم، از نبودنش، از فاصله‌ای که بینمان افتاده، از آغوشی که دیگر سهم من نیست. کاش فقط یک‌بار دیگر می‌توانستم او را در آغوش بگیرم، شاید این درد لعنتی کمی آرام بگیرد…

هرچقدر خواستم دورتر برم، باز هم بیشتر مبتلاش شدم.

هرچیزی را نباید رها کرد به امید قسمت، خود قسمت هم گاهی امیدش به آدم هاست...

آینه های دسشویی یه محلولی دارن وگرنه همینجوری الکی نمیشه که اینقدر آدمو زیبا نشون بدن.

تو از شدت مهربونی هات دل آدمارو میزنی، نه از بد بودنت.

"خیلی دلم میخواد الان این جا بودی و عمق عشقمو بهت نشون میدادم. باهم مینشستیم روی چمنا و خیره میشدیم به آسمون. باهم شیرکاکائو و پچ‌پچ‌ میخوردیم.

دیدین آهنربا چجوری آهن و جذب میکنه منم کصخل ربام هرچی کصخل هست جذب میکنم

شاید بهتره یکمم لوازم آرایش بخوری تا از درون زیبا بشی.

حققق

بازم دارم میگم خرابا شانس دارن