ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ

Kanalga Telegram’da o‘tish

💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖 Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot

Ko'proq ko'rsatish

O'zbekiston1 829 Din & Maʼnaviyat1 440...

📈 Telegram kanali ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ analitikasi

ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ (@ibratli_nomalar) O'zbek til segmentidagi kanali faol ishtirokchi. Hozirda hamjamiyat 42 690 obunachidan iborat bo'lib, Din & Maʼnaviyat toifasida 1 440-o'rinni va O'zbekiston mintaqasida 1 829-o'rinni egallagan.

📊 Auditoriya ko‘rsatkichlari va dinamika

невідомо sanasidan buyon loyiha tez o‘sib, 42 690 obunachiga ega bo‘ldi.

01 Iyul, 2026 dagi oxirgi ma’lumotlarga ko‘ra kanal barqaror faollikka ega. Oxirgi 30 kunda obunachilar soni 5 000 ga, so‘nggi 24 soatda esa 0 ga o‘zgardi va umumiy qamrov yuqori darajada qolmoqda.

Tasdiqlash holati: Tasdiqlanmagan
Jalb etish (ER): Auditoriya o‘rtacha 19.27% darajada jalb etiladi. Nashrdan keyingi dastlabki 24 soatda kontent odatda umumiy obunachilar sonining 13.47% ini tashkil etuvchi reaksiyalarni to‘playdi.
Post qamrovi: Har bir post o‘rtacha 8 253 marta ko‘riladi; birinchi sutkada odatda 5 770 ta ko‘rish yig‘iladi.
Reaksiyalar va o‘zaro ta’sir: Auditoriya faol: har bir postga o‘rtacha 171 ta reaksiya keladi.

📝 Tavsif va kontent siyosati

Muallif resursni shaxsiy fikrni ifoda etish maydoni sifatida ta’riflaydi:
“💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖 Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot”

Yuqori yangilanish chastotasi (oxirgi ma’lumot 02 Iyul, 2026 da olingan) sababli kanal doimo dolzarb va katta qamrovli bo‘lib qoladi. Analitika auditoriya kontent bilan faol hamkorlik qilishini, uni Din & Maʼnaviyat toifasidagi muhim ta’sir nuqtasiga aylantirishini ko‘rsatadi.

42 690

Obunachilar

Ma'lumot yo'q24 soatlar

-2 5607 kunlar

+5 00030 kunlar

8 253

Post ko'rishlar

~ 5 77024 soatlar

~ 6 33348 soatlar

19.27%

Muloqot nisbati

~ 33

Kuniga postlar

Ads index

beta

Postlar arxiv

42 623

ЗАНЖИР. -Сиз менга умуман мос бўлмагансиз ўзи. Яхшиямки буни вақтида англаб етдим. Менга берадиган нимангиз бор ўзи? Қуруқ меҳр билан қорин тўймаса. Севгингиз ўзингизга сийлов. Мен сиздан юз марта бойроғига турмушга чиқяпман деди қиз бўйнидаги олтин занжирга ишора қилиб. Сиз буларни фақатгина тушьларингизда менга совға қилсангиз керак. Тамом мени унутинг деди-да қиз йигитдан узоқлашди... Орадан йиллар ўтди. Бир куни йигит ишхонасига келиши билан ёрдамчиси: "-Хўжайин, бир аёл эрталабдан буён мен биз фақат заргарлик буюмларини сотамиз, сотиб олмаймиз дейишимга қарамай: -Наҳотки шундай катта дўконьда занжиримни сотиб олмасаларингиз. Болам касал менга пул керак. Эрим қиморда бор-будимизми ютқазиб қўйган деб қўймаяпти. Ўзингиз қарайсизми" деганди Йигит бориб қараса худди ўша ўтмишдаги қиз ва қўлларида эски олтин занжири турарди... ✍🏻 Нушарова Машхура. ☕️Кечки пайт чой ва кофе устида ўқиш учун сара ҳикоялар 👉@Qisqa_Hikoyalar1

42 623

🤪☺️😄😚😌 😛😚☺️😚😍🤪😆 OZISH MARAFONIGA TAYYORMISIZ? Har kuni oynaga qarab: ❌ "Ertadan boshlayman..." 🧡 "Menda vaqt yo‘q..." ❌ "Baribir ozolmayman..." deyaverasizmi? Unda bu marafon aynan siz uchun! ✅ To‘g‘ri ovqatlanish ✅ Har kunlik mashqlar ✅ Men bilan nazorat ✅ Motivatsiya va qo‘llab-quvvatlash ✅ Natija sari birgalikda harakat 10 KUNLIK 2️⃣9️⃣MING 14 KUNLIK 3️⃣5️⃣MING https//t.me/SOGLOM_1_OZISH https//t.me/SOGLOM_1_OZISH https//t.me/SOGLOM_1_OZISH https//t.me/SOGLOM_1_OZISH koʻk yozuvni bosing kirasiz guruhga TEZ GURUHGA KIRING HOZIR OCHADI

42 623

ди. Кунлар шу тариқа ўта бошлади… ...Райҳонбиби далага энди етиб келган ҳам эди, бригадир ишнинг янги тартибини эълон қилиб қолди: – Ҳамма гапимга диққат билан қулоқ солсин. Энди қишлоқдан анча олислаб кетдик. Эртага кўрпа, ёстиқ, қалинроқ кийим олиб келинглар. Далада ётиб қолиб ишлаймиз. Битта яримта кучига ишонган зўр уйидан қатнайди. Қозонни шу ерда қуриб, гўжа, ёрма, атала пиширамиз... – Тоға, ўрим-йиғим тугагунча далада қолар эканмиз. Мен ҳам далада қолиб ишласам майлими? Ҳарна, уйга келиб юргунча, далада дам оламан. Нурмурод муаллим ёзиб ўтирган нарсасидан бош кўтариб жиянига қаради. Кўзойнагини олиб тахланиб турган китоблар устига қўяр экан, нима дейишини билмай каловланди. Бир фикрга келди шекилли, салмоқ билан сўзлади: – Қизим билиб юрибман, ишга бола кўтариб бориб, қийналиб юрибсан. Лекин ёлғиз ўзинг далада тунаб қолишингга рози бўлолмайман. Раис билан гаплашай, Турдимуроднинг ишини бошқага топширсин. Ёнингга укангни қўшаман. Асли ўзингни уйда гилам тўқишга олиб қолмоқчийдим. Бригадир ҳам, раис ҳам кўнмади. “Ўзи ғайратли одамларимиз кам”, дейишди. Турдимурод ёнингда бўлади, сенга қараб юради, токи яхши ёмон дилингни оғритмасин... ...Оғир меҳнатдан чарчаган ўроқчилар қирнинг шамолдан панароқ ён бағрига қароргоҳ ташладилар. Ниҳоят, жамоа учун пиширилаётган ёрма таӣёр бӯлди. Ёши каттароқлар давра олиб ўтирдилар. Ёшроқ йигитчалар сопол косаларга таом солиб, бир-бир олиб келиб қўя бошладилар. Барча жамулжам ўтиргач, ҳар ким ўз олдидаги овқатдан тановул қила бошлади. Бир пайт Сайфиддин деган боланинг овози янграб қолди: – Вой, менинг косамда гўшт бор экан! Қишлоқда на уруш йиллари, на омон-омон пайтларда ҳам ҳеч ким қачон охирги марта гўштли таом еганини айтиб беролмас, айрим хонадонларда эчки ё сигир бўлса ҳам деярли сўйилмас, фақат сут-қатиқ учунгина боқиларди. Сайфиддиннинг гапи ҳамманинг диққатини тортди. У қўлида кичикроқ муштдек келадиган нарсани ушлаб турар экан, “Вой, бу гўштнинг оёқлари ҳам бор экан” деди ва битта оёқчасини юлиб олди-да еӣ бошлади. “жуда ширин экан” деди кавшанаётиб. Олдида ўтирган аёл бақириб юборди. – Ҳай, болам ема, бу ахир қурбақа-ку! – Эй, қурбақами, тошбақами, нима бўлса ҳам жуда ширин экан. Одамлар олдидаги косалардаги таомни ейишларини ҳам емасликларини ҳам билмай қолдилар. – Ейсизларми, емайсизларми, ўзларинг биласизлар. Лекин шуни унутманглар-ки, бошқа овқат йўқ. Ким ҳолсизланиб йиқилиб қолса, ўзидан кўрсин. Масалан, мен ейман. Бригадир шундай деб косасига қошиқ урди… Эртаси куни дала меҳнаткашлари бошқа довонга буғдой ўримига ўтдилар. Муродилла даланинг қоқ ӯртасида, омонатгина чайла остида, ерга тӯшалган камзулнинг тугмаларини ӯйнаб ӯтирар экан, ёнгинасидан каттагина илон судралиб ўтиб қолди. Жондор бошини кӯтариб, болага бир пас қараб турди ва ӯзига бирор хавф-хатар йўқлигини сезгач яна йўлида давом этди. Бироздан кейин юмронқозиқ болаларини эргаштириб бу соябон яқинига келди. У ҳам Муродиллани кўргач икки оёғида туриб унга қаради. Бола завқ билан қийқириб, улар томон талпинди. Жониворлар галаси бир зумда кўздан ғойиб бўлди... Аёллар қароргоҳининг чеккароғида Райҳонбиби боласи иккаласига ӯрин ҳозирлади… Тун қоронғусида уйғониб кетган Муродилланинг инжиқлиги тутди. “Инна, инна” деганча онасининг юзларини силади. “Ёт, Муроджон, ухла”, деди аёл уйқу аралаш. “Инна, бувва, бувва”... Райҳонбиби боласининг “бувва”лаганини эшитди. Аммо оғир уйқудан кӯзларини очолмади. У тушида пиёлани сувга тўлдириб тутди, Муродилла қониб-қониб ичди. Унинг яна “бувва, бувва” деганча эмаклаб, қароргоҳдан узоқлашиб бораётганини она сезмади. Орадан бирор соат ўтгач, аёл беихтиёр боласини қучоқлаш учун қўл узатди. Тополмагач, ўрнини пайпаслади-ю, бирдан кўзлари ярқ этиб очилди. “Муродилла, Муроджон”, деб шивирлади. Жавоб бўлмагач тимирскилаб, қидира бошлади. Тун қоронғуси янада қорароқ, янада даҳшатлироқ туюлар, Райҳонбиби бир буғдой ғарамидан бошқа буғдой ғарамига эмаклаб борар, пайпаслар, тополмагач гоҳ югурар, гоҳ бирор қора дўнгакни ухлаб ётган боласи фаҳмлаб, сийпаб кўрар, яна ўзини ҳар ёнга ташлаб зир югурарди. Жигаргӯшасини излаётган ғамбода аёлнинг икки қир ўртасида росмана фарёди янгради. –"Муроджо

42 623

𝗧𝗔𝗡𝗟𝗔𝗕 𝗢𝗟𝗜𝗪 🟠🟠🟠🔴🔴🔴 39.000 😱😱😱😱😱😱😱 𝗱𝗼𝗸𝗼𝗻𝗱𝗮𝗻 𝗮𝗯𝘆𝗼𝗺 𝗱𝗮𝘀𝘁𝗮𝗳𝗸𝗮𝗻𝗶 𝗯𝗼𝘄𝗹𝗮𝗱𝗶𝗸📌📌📌📌📌📌📌📌 🥰🥰🥰🥰 https://t.me/+aE2UpvPV_5w2Nzcy https://t.me/+aE2UpvPV_5w2Nzcy https://t.me/+aE2UpvPV_5w2Nzcy https://t.me/+aE2UpvPV_5w2Nzcy

42 623

✨🌸 🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️ 🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️ 🌸✨ ❌ 𝐎𝐜𝐡 𝐲𝐮𝐫𝐢𝐛 𝐡𝐚𝐦 𝐨𝐳𝐨𝐥𝐦𝐚𝐲𝐚𝐩𝐬𝐢𝐳𝐦𝐢? 🔥 𝐄𝐧𝐝𝐢 𝐩𝐚𝐫𝐡𝐞𝐳𝐥𝐚𝐫𝐬𝐢𝐳, 𝐝𝐨𝐫𝐢𝐥𝐚𝐫𝐬𝐢𝐳 𝐯𝐚 𝐱𝐚𝐯𝐟𝐬𝐢𝐳 𝐯𝐚𝐳𝐧 𝐭𝐚𝐬𝐡𝐥𝐚𝐬𝐡 𝐦𝐚𝐫𝐚𝐟𝐨𝐧𝐢 𝐬𝐢𝐳 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧! 💚 𝐇𝐚𝐫 𝐤𝐢𝐦 𝐪𝐚𝐭𝐧𝐚𝐬𝐡𝐚 𝐨𝐥𝐚𝐝𝐢: 👩‍🍼 𝐇𝐨𝐦𝐢𝐥𝐚𝐝𝐨𝐫𝐥𝐚𝐫 𝐡𝐚𝐦 🤱 𝐄𝐦𝐢𝐳𝐢𝐤𝐥𝐢 𝐨𝐧𝐚𝐥𝐚𝐫 𝐡𝐚𝐦 👩‍💼 𝐈𝐬𝐡𝐥𝐚𝐲𝐝𝐢𝐠𝐚𝐧 𝐚𝐲𝐨𝐥𝐥𝐚𝐫 𝐡𝐚𝐦 💃 𝐁𝐚𝐧𝐝 𝐛𝐨ʻ𝐥𝐠𝐚𝐧 𝐡𝐚𝐦𝐦𝐚 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 🎁 𝐁𝐎𝐍𝐔𝐒𝐆𝐀: 🌹 𝐈𝐧𝐭𝐢𝐦 𝐠𝐢𝐦𝐧𝐚𝐬𝐭𝐢𝐤𝐚 𝐦𝐚𝐬𝐡𝐪𝐥𝐚𝐫𝐢 🌹 𝐏𝐬𝐢𝐱𝐨𝐥𝐨𝐠𝐢𝐲𝐚 𝐝𝐚𝐫𝐬𝐥𝐢𝐤𝐥𝐚𝐫𝐢 💰 𝐍𝐚𝐫𝐱𝐥𝐚𝐫: 💖 𝟏 𝐨𝐲 — 𝟓𝟎 𝐦𝐢𝐧𝐠 💖 𝟐 𝐨𝐲 — 𝟏𝟎𝟎 𝐦𝐢𝐧𝐠 💗 𝟑 𝐨𝐲 — 𝟏𝟓𝟎 𝐦𝐢𝐧𝐠 🔥 𝟏𝟏-𝐈𝐘𝐔𝐍 𝐒𝐓𝐀𝐑𝐓 📩 𝐉𝐨𝐲𝐥𝐚𝐫 𝐜𝐡𝐞𝐤𝐥𝐢𝐧𝐠𝐚𝐧, 𝐡𝐨𝐳𝐢𝐫𝐨𝐪 𝐲𝐨𝐳𝐢𝐧: @Soglom_Joziba @Soglom_Joziba @Soglom_Joziba 📞 +998902299470 🌿 𝐎ʻ𝐳𝐢𝐧𝐠𝐢𝐳𝐝𝐚𝐠𝐢 𝐞𝐧𝐠 𝐜𝐡𝐢𝐫𝐨𝐲𝐥𝐢 𝐨ʻ𝐳𝐠𝐚𝐫𝐢𝐬𝐡𝐧𝐢 𝐛𝐮𝐠𝐮𝐧𝐝𝐚𝐧 𝐛𝐨𝐬𝐡𝐥𝐚𝐧𝐠! 🌿

42 623

и... Райҳонбиби жон ҳолатда югурар, буталар икки томонга сурилиб, гўё йўл берардилар. Муродилла сув кўзага қўлчаларини узатиб ўзи томон тортди. Идиш ағдарилиб, сув қултиллаб ерга тўкилиб, мавжланиб, ёйилиб кетди. Бола яна “бувва-бувва” деб йиғлади. Ҳўл ерни айланиб ўтиб остонадан даҳлизга, кейин ҳовлига чиқди. Уй томонга орқа қилиб ўтириб, дастгоҳларда гилам тўқиётган аёллар боланинг ҳовуз томон эмаклаётганини кўрмадилар. Шамолдек учиб келаётган онаизор нафаси тиқилиб дарвоза остида тўхтади- ю, жон ҳолатда эшик қоқди. Гўдак суви мавжланиб ётган ҳовуз бўйига етиб келиб, сирпанчиқ қирғоғидан пастга энди... ...Аёл дарвозани муштлай бошлади. – Эй, очинглар! Тирик жон борми? – Бор, Тоштурди, оч дарвозани, – деди аёллардан бири. Қиз эринчоқлик билан шошилмай дарвоза томон кетди. Дарвоза табақаси очилиши билан Райҳонбиби қизни зарб билан бир четга сурди-да ичкарига интилди. Югуриб келиб деразадан беланчакка қаради. Беланчак бўм-бўш эди... – Муроджон болам! У чинқириб юборди ва ҳовуз томон чопди. Муродилла сувга яқин келиб, қўлчасини узатган заҳоти шўлп этиб сувга тушиб кетди. Ушбу дақиқада қирғоқда онаси пайдо бўлди. Бир қўли билан дарахт шохидан тутганча, иккинчи қўли билан типирлаётган боласининг ҳали сув тепасида шишиб турган кўйлакчасига чанг солди. Бир тортиб чиқариб олди-ю, боланинг оғзини ерга қаратди. Гўдакнинг оғзидан сув отилди. Райҳонбиби лой бўлган уст-бошига қарамай боласини бағрига босганча “Етиб келдим-ку, Худойим, ўзингга минг қатла шукур, Худойим”, деб пичирлар, кўзларидан дув-дув ёш оқар экан, шошилиб боланинг устидаги ҳўл бўлган кўйлакча, гуппичаларни ечарди. Бу орада уйдаги хотин-халажлар бари югуриб ҳовуз бўйига етиб келишган, ҳозиргина содир бӯлган воқеага ишониб – ишонмаӣ, ҳайрон бӯлиб турар эдилар. Ниҳоят аёллардан бири тилга кирди. – Хайрият энаси кеб қолди, болага бир гап бўлса тоғам ҳаммамизни ўлдирар эди. – Бу Райҳонбибининг ўзи жодугарми, нима бало, аллақаёқдан ҳаллослаб етиб келди. – Ажиналари хабар берган бўлса керак, – деб гапга аралашди Тоштурди. – Ҳа бунинг бир балоси бор, боласининг ҳовузга эмаклаб кетаётганини бир қир нарида туриб қаердан билади бўлмаса? Йиғлаган-пиғлаган бўлса ҳам, ҳовлида туриб биз эшитмадик-ку?! Шовқин-суронни эшитиб Саидабону ҳам шу томон келди. Воқеадан хабар топгач: – Боланинг ҳовузга тушиб кетгани бирортангнинг оғзингдан чиқса, ҳаммангни ўзим кўчага ҳайдайман, – деди. Янга эгнидаги камзулини ечиб, яланғоч болани ўради ва Райҳонбибига қараб: – Сен болангни ўзинг билан далага олиб кет. Бу ерда ҳеч ким бола қараб ӯтиролмайди. Яхшиям Худо кўнглингга солиб, ўзинг келиб қолдинг. Болангга бир гап бўлса, тоғанг аввало мени ўлдиради, - деди. Райҳонбиби шу куни дарахтларнинг узун-узун шохларидан синдириб олди. Бердимурод шохчалардан тозалаб, учларини пичоқ билан йўниб, ерга санчса бўладиган қилиб ўткирлади. Эрталаб Райҳонбиби ҳалиги калтакларни жуфтлаб тугиб, елкасига осгач, боласини ҳам кӯтариб олиб ӣӯлга тушди. То қирнинг тепасига кўтарилгунча анча қийналди. Пастга эниш эса осонроқ кўчди. Буғдойзор далага яқинлашганда бироз тин олиш учун тўхтади. Энди анча уриниб эскириб қолган бахмал камзулини ерга тўшаб, устига Муродиллани ўтқизди. Боланинг нигоҳи ўрмалаб кетаётган тошбақага тушиб қолди. – Ий, бўжи, бўжи, – гапиринди. – Вой айланай ўзим, бўжини билган боламдан айланай... – аёл боласига қўшилиб шодланди. Райҳонбиби бироз дам олгач, кади ичига солиб олган сувдан болага ичириб, ўзи ҳам томоғини намлади. Сўнг, яна йўлга тушдилар. Таёқлар юришга анча халал берар, устига устак суви тўкилмаслиги учун идишни авайлаб юриш ҳам анча мушкул эди. Ниҳоят иш жойига етиб келган Райҳонбиби аввал таёқларни санчиб, устига рўмолини ёпди. Соясига камзулини тӯшаб, боласини ӯтирғизгач, қӯлига ӯроқ олди. Беш-ўн қадам ердаги буғдой пояларини ўриб бўлиб, орқасига қаради. Бола жойидан қимирламай ўтирганини кўриб, кӯнгли хотиржам тортди. Муродилла баъзан у ёқ-бу ёққа ўтиб турган юмронқозиқларга эргашиб эмаклаб қолар, онаси югуриб келиб яна жойига ўтирғизар, мабодо бола ухлаб қолса, иш анча осон кўчарди. Иш тугагач, Райҳонбиби яна ҳалиги таёқларни елкасига илиб, боласини бағрига босиб, уй томонга йӯл ол

42 623

🤩🤩🤩🤩🤩 🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩 OZISH MARAFONIGA TAYYORMIZ OZISH MARAFONIGA TAYYORMIZ Hamma narsa yeb turib och qolmasdan ozish imkoniyati! 🔴Ishlaydigan 🔴O’qiydigan 🔴Emizikli onalar 🔴Homilador ayollar 🔴7yoshdan 75yoshgacha ayollar Vaziyatdan kelib chiqib ishlanadi 10 KUNLIK 🤩🤩 MING 14 KUNLIK 🤩🤩MING https//t.me/SOGLOM_1_OZISH https//t.me/SOGLOM_1_OZISH https//t.me/SOGLOM_1_OZISH https//t.me/SOGLOM_1_OZISH koʻk yozuvni bosing kirasiz guruhga TEZ GURUHGA KIRING HOZIR OCHADI

42 623

Бирор ҳафта ичида раисни қутурган ит тишлагани маълум бўлиб қолди. Иситма аралаш алаҳлаб ётган беморга ҳатто энг яқин қариндошлари ҳам бир пиёла сув тутишга ботинолмадилар. У инграганча токчада турган сув тўла кўзачага интилди, бироқ акашак бўлиб бораётган бармоқлари идиш дастасини тутолмади. Тарақлаб ерга тушган сопол кӯзанинг парча-парча бўлаклари оч-наҳор ётган беморнинг кўзига нон бўлиб кўринди... ...Райҳонбибининг тақдирга тан беришдан бошқа иложи қолмади. Қарийиб ӯн беш жон истиқомат қиладиган ғарибгина ётоққа қайтадан кӯникди. Ҳар тонг боласини беланчакда қолдириб чиқиб кетар экан, юраги минг пора бӯлар, то даланинг ишини бажариб қайтгунча “ишқилиб, бирор кор-ҳол содир бӯлмасин-да”, деган хавотир жон-жонигача зирқиратарди. Тоға ҳовлисида яшаётган ёши катта аёлларнинг ўзлари ҳам ҳар хил юмушлар билан бандлиги туфайли ҳеч ким болага алоҳида қараб ўтирмасди. Йиғласа овқат едириб, таги ҳӯл бӯлса, иштонини алмаштириб кетишарди. Райҳонбиби шу кеча туш кўрди. Тушида ҳовли этагидаги неча аждодлардан қолиб келаётган ҳовузнинг зумрад суви мавжланади, атрофидаги тераклар шовуллайди. Ӯзи эса, қирғоғида туриб бир ҳовуч сув ичишга иккиланади, қӯли етармикан? Шу тобда дарахтлар орасидан бир кийик боласи чиқиб келиб, ҳовуз ёқасида чӯккалайди. Тумшуқчасини энди сувга яқинлаштирганда ҳовуз ичидан бир қўл чиқиб кийикчанинг бӯӣнига узалади. Райҳонбиби чӯчиб, уйғониб кетди, “хайрият туш экан”, деб ёқасига туфлади. Бироқ, тушига таъбир тополмай дили хира бўлди. – Эй, Худойим, ўзинг паноҳингда асра, – деб пичирлади ўрнини йиғиштирар экан. Содиқни ҳарбийдан қайтмайди деб башорат қилган қиз Тоштурди ҳам шу хонадонда эди. Овқат пишириш гали унга келганда ё куйдириб юборар, ё хом қилар, бу сафар эса эрталабки гўжани шўр қилиб юборган эди. Райҳонбиби бу таомни зўрға еди. Бироқ тузликкиналиги Муродиллага ёқди шекилли, ёғоч қошиқда тутилган овқатни қайтармай еди. – Овқат шўр бўпти. Энди далада роса чанқаймиз, – деди болалардан бири. Ёш-яланг далага жўнагач, ҳовлида қолган кекса аёллар жун йигиришга киришдилар. Баъзи аёллар гилам тўқиш дастгоҳларини ўрната бошладилар. Муаллим Тоштурдини дала ишларидан бир амаллаб олиб қолиб, гилам тўқувчи аёлларга ёрдамчи қилиб қўйди. Ундан кӯра Райҳонбибини олиб қолганингизда тузук бӯлмасмиди, боласи ҳали жуда гӯдак-ку, деган хотинига – Тоштурдининг эси йўқроқ, далада бирор кор-хол бўлиб, рўзғорни гап-сўзга қўйиши мумкин, – деб жавоб берди. Қир-адирда буғдой авж олиб кўкарган. Айни пайтда дала юмуши экинни бегона ўтлардан тозалаш бўлиб, Райҳонбиби зўр бериб ўт юлар экан, молга емиш бўладиганини анча мунчасини йиғиб ҳам қўйди. Суяги меҳнатда қотган бу аёл на ҳаётда, на меҳнат қилаётиб айёрликни мутлақо билмас эди. У орқасига назар ташлади. Далага бирга кирганлар ҳали анча орқада эдилар. “Ўзимга тегишли жойни тозалаб бўлай, кейин бирорта бечорага ёрдам бераман” деб ўйларкан, томирлаб кетган ёввойи ўтни икки ёнига оёқ тираб, куч билан қўпориб олди. Илдизига илашиб чиққан тупроқни уриб-уриб тушириб, йиғиб қўйилган ўтнинг устига ташлади ва қаддини тиклаб осмонга боқди. Бир зум мовий чексизликка термулиб қолди. Шу аснода лоп этиб эсига кечаси кўрган туши келди. Шунинг баробаринда нонуштадан кейин кимдир айтган “овқат шўр бўпти, энди далада роса чанқаймиз” деган сўзлари қулоғи остида жаранглагандай бўлди. Айни дақиқада боласига ёғоч қошиқда овқат тутаётгани-ю, унинг қошиқдаги гўжани ёқтириб еяётгани кўз ўнггида жонланди. “Муродилла” деб шивирлади юраги шувиллаб кетган аёл. “Болам, чанқаб қолмасмикан?” У бир қалқиди ва ортга бурилди. Тозалаб қўйган майдони ичра югуриб кетди. Далада ишлаётган деярли ҳамма бошини кўтариб унга қаради. “Ҳай, ҳай нима бўлди?” деган гапларни ҳам эшитмай қирдан қишлоқ томон оёқ яланг чопди... …Осма беланчакда ётган гўдак инжиқланиб йиғлади. Йиғи аралаш “бувва, бувва” деди. Ҳовлида ўз юмушлари билан юрган аёлларнинг шарпаси липиллар, бирортаси дераза олдидан ўтса, бола яна “бувва-бувва”лаб овоз берарди. Бироқ аёллар унинг йиғисини ё эшитмас, ё эътибор бермасдилар. Бола осилиб беланчакдан туша бошлади. Тушган жойида бирпас ўтиргач, уй бурчагида турган кўзачани кўрди ва шу томонга қараб эмаклад

42 623

АЁЛИМГА ХИЁНАТ ҚИЛДИМ... 😔Буни билиб қолди. Ҳеч нима демади, фақат кўзларимга кўзлари тўла ёш билан 5 дақиқа термулиб турдида,🥲 ичкарига кириб кетди... Тунда унинг йиғиси овозини эшитдим... Тонг саҳаргача йиғлаб чиқди. Ёнига бориб юпатолмадим... Тонг сахар йиғи овози тўхтагани учун, мен ҳам ухладим... 😱Эрталаб уйғондим. Қуёш анча кўтарилиб қолибди... Аёлим мени уйғотмабди-да, деган хаёл билан ўрнимдан турдим... Негадир атроф жим жит эди ичкарига кириб қарасам Аёлим😳 ДАВОМИ 👇

42 623

лганлар бир-бирига туртиниб, пойафзалларини чала кийиб дарвоза томон юрдилар. Тоға йўл-йўлакай қўлида қанд-қурс солинган патнис кўтариб келаётган Саидабонуга қараб қатъий буюрди: – Йиғиштир дастурхонни! Булар адашиб келибди! Совчилар ортидан дарвоза қарсиллаб ёпилди. Кўчага чиқиб олган Бозорбой алам билан ер тепинди. – Шошмай тур ҳали! Яхшиликча бермасанг, қон қақшатиб олиб кетаман! Ҳайдовчи боланинг ёнига ўтираркан, Бозорбой ҳам машина эшигини қарсиллатиб ёпди. Бироқ ажабтовур юриб турган машинанинг ҳа, деганда мотори ўт олавермади. Орқа ўриндиқда ўтирганлар тушиб машинани итара бошладилар. – Раис бова, сиз ҳам итаришинг, икки кишининг кучи етмаяпти, – деди ҳайдовчи бола. Бозорбой алам билан тишини ғижирлатиб машинанинг орқасидан итаришга тушди. Учовлон қора терга ботиб, анча уринишгач, ниҳоят машина юриб кетди. Энди қуюқ қоронғу тушган, уловга ваҳимали ҳурганча ёввойи итлар эргашдилар. Ниҳоят, итлар ҳам орқада қолиб, йўловчилар енгил нафас олишганда, машинанинг ғилдираги недир чуқурга тушиб, яна тўхтаб қолди. – Ҳайда, ҳайда машинани деяпман сенга энағар! Бозорбой сабри чидамай ҳайдовчи йигитга бақирди. – Э, ўдағайлаверманг-э! Сизга хотин бермаганлар бошқа, менга бақирасиз! – Ия, тилинг чиқиб қолдими? Ҳали сенми менга ақл ўргатадиган. Чиқ машинадан, чуқурдан итариб чиқаз! – Чиқмайман, мен машинани итарсам, катта холангиз газ бериб турадими? Керак бўлса ўзингиз итаринг. Бозорбой “Э, онангни” деди-да, ҳайдовчи йигитга ташланди. Йигит раисни бир силтаб ўзидан нари қилди. Бошини қаттиқ уриб олган раис шартта эшикни очиб, машинадан тушди ва айланиб ўтиб, йигитнинг ёқасига ёпишди. Шу пайт кутилмаганда аллақаёқдан пайдо бўлган ёввойи итлар галаси Бозорбойга ташландилар. Ҳайдовчи йигит жон ҳолатда эшикни бекитиб олди. Бозорбой юзи-кўзи қон, оёқларидан итлар тишлаб тортаётган бир алфозда, машина остига эмаклади. Яқин орадаги уйларда яшайдиган одамлар қандайдир фожиа юз бераётганини тусмол қилиб машъала ёқиб, шу томонга кела бошладилар. Оловни кўрган жониворлар ҳура-ҳура қочиб кетишди. Ҳайвонлар кўздан йўқолгач, машинада ўтирганлар ҳам тушиб, ёрдамга келганлар билан бирга раисни ғилдираклар орасидан тортиб чиқариб, орқа ўриндиққа олдилар.

42 623

Umrning uch fasli

42 623

Келинойим келин бўлиб тушгандан бери менга меҳрибон эди.Тинмай севганингиз йўқми деб сўрайверарди.Йўқ десам ҳурсанд бўлиб кетиб ўша кун шоколад ва колалар олиб келтирарди.Қизиғи келин қилмоқчи десам ака ё укаси йўқ нега бундай савол беришини билмай ўйланиб юрсам бир кун мени чўмилишга ҳовузга таклиф қилди.Уйда ҳеч ким йўқку бир мазза қилайлик дедик.Сувга тушганимизда кўзим келинойимнинг танасига тушди дахшат билан унинг юзига қарадим.Наҳотки у аслида....

42 623

Ўғли тўйдан бери ниманидир яширар, хонасига ҳеч кимни киритмас эди. Бир куни Салтанат опа келини душга кирганидан фойдаланиб, уларнинг хонасини тинтиб кўрди. Шкафнинг энг тагидан ўғлининг номига расмийлаштирилган вафот этганлик ҳақидаги гувоҳнома чиқди! Тирик юрган ўғлининг ҳужжатида ўлим санаси сифатида роппа-роса тўй бўлган кун кўрсатилган эди... Унда ҳозир Салтанат опа билан битта уйда яшаётган, ўғлининг қиёфасидаги кимса ким?! -Демак жим отира олмадингиз? Салтанат ортидан келган овоздан Қотиб қолди...

42 623

#Шубҳа 68-қисм Улуғбек яна акам ҳақида унинг қандай дўст экани ҳақида бир нарсалар дер экан,мен иловадан такси чақириб бўлган эдим. "Мен кузатиб қўйсам бўларди",- деди. "Овора бўлманг. Мен кўп йўл юриб ўрганган одамман. Фарзандингиз тузалиб кетсин. Оилангизга ҳам тотувлик бўлсин",-деб машинага чиқдим. Улуғбекнинг ортимдан қараб қолганини ойнадан кўрдим. Ҳеч кимга ҳеч нарса демай юрагимни таскин топишига ишонганим маскан томон йўл олдим. Поччамнинг ишидан сўнг холамалардан ҳам жуда хафа бўлдим. Бировга ҳисобот берадиган ёшдан ўтганим учун уларга ҳам бир нима демадим. 🔦 "Боламни боласи-я! Ўлмай аввал сени яна кўрар эканман-а! Сочларингни ҳидига тўйёлмай қолган эдим-а! Оҳ, жигарпорамни кўз қувончи мени йўқлаб келбди-я! Энди ўлсан ғам емайман-а! Оҳ..",-деб бувим- отамнинг қариб қолган онаси мени бағрига босар эди. Йиллар сўнгра, бир қайноқ, меҳр тўла бағрга ўзимни ўйламай отган эдим. Кўйлагининг ёқасига тақиб олган ғалати бир мунчоқнинг ҳиди мени олис ўтмишга олиб борганди. "Бўлди буви беътоб бўлиб қоласиз",-деб ёнида турган қиз унга куйиниб гапирарди. "Буви, рост айтяпти. Бунчалик ўзингизни қийнаманг ",-деб кўзидаги ёшларни артдим. "Сени йиллаб кўрмадим болам. Изларинга муштоқ бўлган бу кўзлар шукурдан йиғласин болам",-деб мени ҳам йиғлатарди. "Буви, чой тайёр. Киринглар уйга",-деб ёшроқ келин бизни уйга таклиф қилди. Америкадаги қолиблашган ҳаётим. Ўзбекистонга қайтгач, акамнинг дарди билан қийналиб ўз эҳтиёжим бўлган ҳисни унутган эдим. *** "Ол овқатдан е қизим. Сенга эртага ўзим ош пишириб бераман. Булар билмабдида оддий суюқ овқат қилибди ",-деди бувим хижолат бўлиб. Билишмайдики,шу ўчоқда пишган овқатга ҳасрат эканимни. Қошиқни олиб оғзимга яқин келтирар эканман. Кўзимдан томчилаб ёш оқарди. Отам рахматли ишдан чарчаб келган вақти тандирда ёпилган нонни косага тўлдириб майдалар эди. Америкага кетмасдан аввалги ҳаётимиздаги муҳитнинг ҳиди келганди. "Мен бекорга Мавлонимни туш кўрмабманда. Сенга айтдимми келин, ис чиқарайлик деб. Нега боламни руҳи безовта дедим",-деб бувим келинига гапирди. "Масжидга садақа қилдик ойи",-деб амакимнинг хотини жавоб қилди "Сен ҳам отангга дуои фотиҳа қиласанми?",-деганида беихтиёр ютиндим. Чунки айтаётган ҳеч бир нарсасини қилмаган эдим.

42 623

#Шубҳа 67-қисм Қушнинг энг катта қўрқуви бу, уча олмаслик ва қанотининг яраланишидир. Табиатдаги жонли- жонсиз бўлган ҳар махлуқот ўз борлиғи ва ўзлиги билан яшаб кун кўради. Ўз жозибаси бўлгани каби, ўз қийинчиликларини ҳам қаторлаб санаб бўлади. Инсон эса на ҳайвон ва на фаришта бўлиб аросатда қолган бир заррадек, тақдир қоялари орасида қисилиб қолар экан. Қабристондан руҳиятим ва қадамларим оғриб чиқдим. Юришга мадорим қолмаганди. Тўғри қиляпманми ўзи деган бир ҳис ичимда каттарар ва тобора бу ишдан воз кечишга ундарди. Менга куч йиғадиган ер, меҳр берадиган бир бағир етмаётгандек. Уйга бориб кийимларимни йиғнаб олдим. Ўзи бир кичик жамадон билан келган эдим. Бир ҳафтадан сўнг уйнинг ижараси тугарди. Ортимдан унча ҳам кўп из қолдирмай чиқдим. "Алло! Ассалому алайкум! Сизга уйнинг калитини ташлаб кетмоқчи эдим",-деб Улуғбекка қўнғироқ қилдим. "Нега? Бирор ерга кетяпсизми?",-деб ҳовлиқиб сўради. Телефонни қулоғимга қўйиб бир қўл билан эшикни ёпдим. "Кетишим керак бўлди?" "Тергов-чи?" "Терговга менсиз ҳам давом этишади",-деб масофали жавоб бердим. "Яхши ...унда кетмай туринг. Ҳозир етиб бораман",-деди ва гўшакни қўйди. Ҳаво яхши бўлгани учун эшик олдидаги ўриндиқларнинг бирига ўтирдим. Бир неча ҳафта яшаб, қўшниларни танишга фурсатим бўлмаган эди. Бино ичига кириб - чиққан менга қараб қоларди. Ахири биттаси сўради. "Кўчиб келдингизми ёки кетяпсиз?" "Кетяпман",-дедим ўрта ёшли аёлга. Мени туришимга бир қарадида индамай кетиб қолди. *** "Кўп кутиб қолмадингизми?"-,деб Улуғбек хижолат бўлиб сўради. "Йўқ! Мана калит. Рахмат сизга ҳаммаси учун ",-деганимда қўлимдаги калитни олди. "Тинчликми? Америкага қайтаяпсизми?",-деб сўради. Эшик олдида инсонларга халақит қилмаслик учун сал йўл четига ўтдим. Улуғбек қўлимдан жамадонимни олди. "Бу ерда қиладиган ишим қолмади" "Мен ўйлабманки...сиз охиргача қоласиз.Жиноий ишни якунлайсиз" "Акам билан кўп ўтириб тургансиз. Ҳеч унинг номаъқул қилиғини кўрдингизми?",-деб сўрадим. Юзидаги ифода деярли ўзгармади. Сўнг бир томоқ қириб, саволимга жавоб берди. "Миршоднинг энг номаъқул иши бу ман этилган препаратларга аралашгани. Мен ..мен унда бошқа ёмон томон кўрмадим",-деганида худди шу гапни эшитишга муҳтож одамдек чуқур нафас олдим.

42 623

#Шубҳа 66-қисм Оёғингиз остидан ҳеч ер тойганми? Ўтирган ўриндиғингизда ҳам ҳимоя ҳис этмаганингиз бўлганми? Нафасим тобора оғирлашар эди. Мен Ўзбекистонга келар эканман акамининг, жигаримнинг қотилини топиш учун шунча йўл босган эдим. Аммо хотирамдаги акамнинг излари ўчишини ҳеч ҳам кутмаган эдим. “Маржона, яхшимисиз? Деразани очайми?”,-деб Моҳигул опа атрофимда айланарди. Унга билдиргим келмас эди. Аммо ичимда бир шубҳа ўрнашиб олганди. Ростдан акамни шу ишда гумон қилиб қасд олишган бўлишса-чи? Нигора қўрққанидан овози чиқмайдими? Уф, бунчалик қийналишимни билганимда, бу ишнинг изига тушмаган бўлар эдим. “Сиқилманг булар ҳаммаси тахмин. Сиз ҳам адвокатсиз. Мендан яхши биласиз. Жиноий ишлар доим шубҳа билан олиб борилиб то аниқ натижага эришгунча ҳар бир гумон обдон текширилади”,-деди. “У қизчанинг манзили борми?”,-деб сўрадим. “Нега сўраяпсиз?” “У қизча билан учрашиб гаплашишим керак. Тергов учун эмас ўзим учун”,-деб қаттиқ ютқиндим. “Тушунаман сизни. Мен сизга у қизчани топиб беришга ҳаракат қиламан. Аммо биласиз бу мавзулар жуда нозик. Жамиятнинг энг йиринглаган қаноти. Бу ишни акангиз қилган дейолмаймиз. Лекин афсуски бундай жирканчлар орамизда бор”,-деб менга далда берди. Моҳигул опанинг офисидан чиқиб бироз тоза ҳавода юришни бошладим. Ҳеч қанча юримай ҳали вақт эрталигини инобатга олиб таксига ўтириб тўғри қабристонга бордим. Буни бировдан эмас худди акамнинг ўзидан сўрашим керакдек ҳисоблардим. Қабр аҳли жим.Атрофда фақат қушларнинг сайрагани эшитиларди. Киришда қоровулдан сўрадим. Поччамни эслади ва мени тўғри акамнинг қабрига бошлади. Устига тупроқ тортилган ва бир неча кун аввал гул қўйилиб кетилган мозор бошида чўккайдим. Қоровул кетишини кутдим. “Ака, мен келдим”,-деб шу пайтгача тутган ёшларимни тўка бошладим. Қўлим билан тупроғини силадим. “Ҳамма сени таниганлар ҳар хил гаплар айтяпти. Юраги куйган аёллар, сендан панд еган танишларинг. Сенга ишонган дўстинг. Бу ерга келаётганимда фақат бир нарса бор эди хаёлимда. Менинг акам отам каби қурбон бўлди деган. Қандай лаънати уруғ экан бу она томонимиз деб кўп ўйладим. Онамиз сени кўмгани келмаганига бошқа хафа бўлдим. Бугун эшитганларимдан эса йиқилдим. Ўликлар гаплашмайди дейишади. Аммо ҳамма нарсани эшитиб турибсан буни биламан. Менга у қизчага сен зарар бермаганингни айт. Ўтинаман айт. Қулоқларим эшитмаса ҳам кўнгил қулоғим буни ҳис этади етарки айт!”,-деб дод солиб йиғладим.

42 623

КИЗЛАЖОНЛАРУ 🤩🤩🤩 КИМ ШУНДАЙ АСАЛ ФАСОНЛАРНИ ТАНЛАБ ТИКТИРИБ КИЙИШНИ ХОХЛАЙДИ ЧОТКИ ФАСОНЛАР КАНАЛИНИ МАНЗИЛИНИ КОЛДИРАМАН 💥ФАСОНЛАР 💥 https://t.me/+U6vYnY2zFe43YjY6 https://t.me/+U6vYnY2zFe43YjY6 Тикувчилик👇👇 https://t.me/+1tsQdVh_RHQyZDky

42 623

ШУБХА Муаллиф: Sulhida Davron Огоҳлантириш бурчим⚠️ ❗️Муаллиф рухсатисиз кўчириб олиш ва тарқатиш қонун олдида жавобгарликка олиб боради.❗️ Ёқимли мутолаа

42 623

👀Расмда биринчи нимани кўрдингиз ❗️Ушбу расмда сизнинг энг катта заиф томонингиз нимада эканлигини очиб беради😀