Колония имени Горького | کولونی گورکی

همان‌سان که زبان و رتوریک‌های چپِ پروغرب دیگر به‌سختی از زبان و رتوریک‌های علی‌نژاد و مهتدی قابل تشخیص است، با مجاهدت‌‌ خود را در پروژه‌های امپریالیستی جانمایی می‌کنند، شاعرِ شورش‌های خودبه‌خودی شده و سقفِ آمال‌‌اش در دیوارنویسیِ «فکر کن بخوابیم، صبح پاشیم، اینا نباشن» بازنمایی می‌شود، چپِ مستحیل در هسته‌ی سخت قدرت نیز درکسوت زائده‌ی فرهنگیِ دستگاه امنیتی مشغول تهیه‌ی لیست از خائنین به «قائد خیمه‌ی امت» است و پلمپ کردن کافه‌ی ساعدی را زدنِ سنگرهای جنگِ ترکیبی صهیونیسم قلمداد می‌کند.‌ مخرجِ مشترکِ این هر دو گرایش، تبری‌جویی از مبارزه‌ی طبقاتی، سازمان‌‌یابی و سازمان‌دهی طبقه‌ی کارگر و بستنِ دخیل به جناحینِ قدرتِ سیاسی مستقر بوده و هست با سرکوبِ بلادرنگِ هر کنش معطوف به سازمان‌یابی کارگری-سوسیالیستی توسطِ حاکمان جمهوری اسلامی و حذف چهره‌ها و کادرهای برجسته‌ی سازمان‌ده آن جنبشِ کارگری، چپِ با خاستگاهِ خرده‌بورژوایی که به طور پیشینی و عینی به نفی خاستگاه طبقاتی و ارتقاء خود به نیروی ارگانیک طبقه‌ی کارگر نایل نشده بود، به اتخاذ تاکتیک بهره‌گیری از امکان‌‌های واقعا موجود متمایل شد، غافل از آن‌که همین سازمان‌نیافتگی، لاجرم به استحاله خواهد انجامید. https://blackfishvoice.com/?p=1254 @Blackfishvoice1