مطالعات استراتژیک ملل ایران Metam

حضور 4 فیلم تورکی از ایران در ششمین جشنواره فیلم جهان تُرک «قورقود آتا» در استانبول ششمین جشنواره فیلم جهان ترک «قورقود آتا» با نمایش 56 اثر سینمایی از کشورهای مختلف از جمله چهار فیلم از ایران در استانبول برگزار شد. استانبول/امید شمیزی/خبرگزاری آنادولو ششمین جشنواره فیلم جهان تُرک «قورقود آتا» با نمایش 56 اثر سینمایی از کشورهای مختلف، از سوم تا هفتم نوامبر در استانبول برگزار شد. چهار فیلم از ایران شامل «گَلین»، «جیلولوق»، «پیرداغی» و «قولچاق» نیز در بخش‌های مختلف این جشنواره حضور داشتند. این جشنواره که با حمایت وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه و به همت انجمن بین‌المللی سینما برگزار شد، با هدف معرفی آثار سینمایی جهان ترک، تقویت پیوندهای فرهنگی و گسترش همکاری میان فیلم‌سازان کشورهای ترک‌زبان شکل گرفته است. این رویداد نخستین بار در سال 2021 در استانبول برگزار شد و در دوره‌های بعدی به بورسا، جمهوری آذربایجان، ترکمنستان و قزاقستان رفت و امسال بار دیگر به استانبول بازگشت. در ششمین دوره جشنواره، فیلم‌سازان و فعالان سینمایی از 10 کشور و 10 جمهوری خودمختار حضور داشتند. از مجموع 56 فیلم راه‌یافته، 30 اثر در سه بخش رقابتی فیلم بلند داستانی، مستند و کوتاه با یکدیگر رقابت کردند. برنامه جشنواره همچنین شامل نمایش آثار منتخب، نشست‌های تخصصی و گفت‌وگو درباره تولید مشترک فیلم بود.

ترامپ 🔸گفت و گوی بسیار خوبی با شیخ محمد بن عبدالرحمن بن جاسم آل ثانی، نخست وزیر قطر داشتم که در آن صحبت های زیادی در رابطه با جمهوری اسلامی ایران صورت گرفت. 🔸مهمتر از همه، قطر، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، بحرین، کویت و دیگران، وضعیت موجود، به عبارت دیگر، ادامه بزرگترین محاصره دریایی در تاریخ، و عملیات جدید دروازه آهن - بنابراین، زمین و دریا را ترجیح می دهند. همه توافق کرده‌اند که ایران نمی‌تواند سلاح هسته‌ای داشته باشد - این غیرقابل مذاکره است! 🔸اگر تغییری در رابطه با تحولات خاورمیانه رخ دهد، ایالات متحده آمریکا آماده حرکت است. با این حال، در این مرحله، بعید به نظر می رسد. اسرائیل و کل خاورمیانه از خطرات و تهدیدات ایران در امان هستند. 🔸ما شاهد حرکت مثبتی برای پایان دادن به این درگیری هستیم و تضمین خواهیم کرد که منافع آمریکا در همه حال محافظت می شود. 🔸در پایان این درگیری نظامی، مردم آمریکا و جهان بسیار امن تر و امن تر خواهند بود.‌‌ 🔸به نظر نمی‌رسد که اقدام نظامی چیز ضروری‌ای باشد، اما ما آماده‌ایم و برای هر دلیلی، حاضریم وارد عمل شویم. 🔸ما شاهد پیشرفت‌هایی به سمت پایان این درگیری هستیم. به نظر من، این درگیری به زودی به پایان خواهد رسید. 🔸این تنگه بسته شده است... برای ایران، بسته شده است. 🔸ایالات متحدهٔ آمریکا کاملاً آماده و مسلح است، با بهترین تجهیزاتی که تاکنون ساخته شده.اما فکر نمی‌کنیم هیچ دلیلی برای استفاده از آن وجود داشته باشد.اوضاع خیلی خوب پیش می‌رود. ما در شش ماه گذشته هیچ سربازی را از دست نداده‌ایم. 🔸ایران هرگز سلاح هسته‌ای نخواهد داشت، و این یک نکتهٔ غیرقابل‌مذاکره است. آن‌ها این را درک می‌کنند. آن را می‌پذیرند، اما اعتراف نمی‌کنند که پذیرفته‌اند. 🔸آن‌ها به شما خواهند گفت که آن را نمی‌پذیرند، اما صددرصد آن را می‌پذیرند، بیشتر از صددرصد.

✳️ محمدرضا شعار نماد انحطاط و ابتذال آذری‌بازی ۳۵ شعار در ادامۀ داستان تاریخی خود، جنگ‌های ایران و عثمانی در عصر صفوی را نقطۀ آغاز رسوخ صرف و نحو ترکی در زبان تکلّم مردم آذربایجان در نظر می‌گیرد و می‌نویسد: « با وجود تمام شکست‌ها و لطمات و با اینکه در آذربایجان تعداد لغت‌های ترکی نسبت بسایر نقاط کشور بیشتر و ضمناً بر واژه‌های فارسی می‌چربید؛ معذلک طرز جمله‌بندی تا جنگ‌های مذهبی ایران و عثمانی، که در زمان سلاطین صفوی مکرراً اتفاق افتاده، فارسی بوده و در یک جمله‌ای که یک نفر خویی یا اردبیلی اظهار می‌نمود؛ جمله‌بندی آن فارسی، ولی اغلب لغات ترکی و عربی می‌بود، تا اختلاط با عثمانی در نتیجۀ جنگ‌ها و غالبیت‌ها و مغلوبیت‌ها پیش آمد و این آخرین ضربه‌ای بود، که بر پیکر ادب ایرانی فرود آمد. » (بحثی در بارۀ زبان آذربایجان: 49 ـ 48) چنین نگاهی ریشه در کج‌اندیشی عمومی پان‌فارسیسم در ایران دارد و آذری‌بازی به عنوان انگلی روییده بر تنۀ پان‌فارسیسم ناچار بوده از خطوط کلی اندیشۀ این مکتب پیروی کند. در این نحلۀ سیاسی و فرهنگی، سرنوشت زبان‌ها به دم سلسله‌های پادشاهی، جنگ‌ها و حوادث سیاسی ـ نظامی بسته می‌شود و یک زبان دارای گسترهٔ جغرافیایی وسیع می‌تواند در چشم به هم زدنی، یا در یک دورهٔ زمانی بسیار کوتاه، با وقوع یک جنگ یا تغییر یک حاکمیت، کن فیکون و مستحیل شود. با این وصف اگر فارسی باستان با سقوط هخامنشیان احتمالی رخت برمی‌بندد و پهلوی با ظهور اشکانیان و ساسانیان رخ می‌نماید و سپس فارسی نو با پیدایی دوران اسلامی از چراغ جادوی تاریخ و سیاست درمی‌آید، چرا پدیدۀ تغییر زبان از آذری یا فارسی به ترکی در آذربایجان به ریش جنگ‌های صفوی ـ عثمانی و توقف کوتاه مدت قشون صفوی در کمتر از نصف خاک آذربایجان بسته نشود! ادامه دارد. ✍️ علی بابازاده ⏭ Metam ✅ @pishroaz

گفتند باید به نفع حریف تراکتور سوت بزنی! 🎙️ افشاگری علی صفایی، داور فوتبال، از تماس‌های مشکوک واتس‌اپی؛ برای تیم‌های جنوبی و شمالی/ بعد از دیدار با آن مقام، قضاوت‌هایم کم‌وکمتر شد ⏭ Metam ✅ @pishroaz

رویترز: ترامپ در گفتگو با رویترز تلویحا اعلام کرد که برای ازسرگیری حملات عجله‌ای ندارد و گفت از محاصره دریایی ایران توسط آمریکا در تنگه هرمز رضایت دارد آیزنکوت: از هر توافقی که مانع دستیابی ایران به سلاح اتمی شود حمایت میکنم ⏭ Metam ✅ @pishroaz

هرجا مطلبی یا مقاله ای از سید جواد طباطبایی یا حواریون وی باشد را می خوانم و در این مقالات تنها نامی که به تناوب تکرار می شود ماکیاولی است در این مقالات حرف های از طباطبایی، نقل می شود که در تائید گفته های ماکیاولی است یا اینکه حرف های ماکیاولی است که توسط ایشان یا حواریونش مورد قبول است . دو فیلسوف مشهور ،همیشه مورد تائید جواد طباطبایی و همفکرانش است ؛ ماکیاولی و هگل . و عقاید و افکار هردوی این فیلسوفان در بنیان گذاری حکومت های فاشیستی چه چپ و چه راست موثر و تعیین کننده بودند و آن وقت هرگاه از طباطبایی در باره تفکر فاشیستی اش سوال می شد به شدت آن را رد می کرد .فرق فیلسوف غربی با فیلسوف ایرانی تنها در تفکر و اندیشه نیست (گرچه در ایران فیلسوف به معنای واقعی آن لااقل در این دو قرن دیده نشده) . اما به هر روی تفاوت دیگری هم وجود دارد و آن این است که فیلسوف غربی در ارائه افکارش با خودش صراحت دارد ،اهل پنهان کاری نیست. اما دو دره بازی که خصلت جماعت ایرانی است در روشن‌فکران و فیلسوفانش نیز پیداست ، سعی می کند خود را غیر از آنچه هست نشان دهد ،تلاش می کند افکارش را طوری توجیه کند که کسی بوی نبرد که دنبال چیست و من نمی دانم کجای این حقه بازی را روشنگرانه و فیلسوفانه بنامم . ✍کیانی اجیرلی ⏭ Metam ✅ @pishroaz

بفرمایید تحویل بگیرید آقای زنوزی، اینم نتیجه عذرخواهی تون ، عذر خواهی همیشه هم آدمو بزرگ نمیکنه ، خیلی وقتها « اوس ..... قاباغینا ،سیچ.... ، دیرلر اوراسی یوخدی ،» 🙏عرض معذرت از ضرب المثل خارج از ادب ⏭ Metam ✅ @pishroaz

‼️‼️‼️‼️ محمدرضا زنوزی: به‌دلیل فحاشی برخی هواداران، من از مردم انزلی عذرخواهی می‌کنم!! #متام : آقای زنوزی از طرف خودشان حرف میزنند، ما نه می‌بخشیم و‌ نه فراموش میکنیم ، از بس زود بخشیدیم الان عده ای پررو شدند، ضمناً فحش (هرچند زشت ) با توهین نژادی فرق دارد ، اینو بفهمید و فراموش نکنید ، ⏭ Metam ✅ @pishroaz

شبکه اجیر شده "من و تو" که همیشه اشتیاق جنگ خارجی دارد، نگران‌ جنگ داخلی شده و حقوق جمیع تورکان را به یک " به" تقلیل داده است. برای این افراد کشته شدن کودکان مدارس مطلوبتر از جنگ با تروریستهاست و کل نگرانی شان احتمال بعید تدریس زبانم در مدارس می باشد. اما کار از یک " به" گذشته است و حتی این " به " ها دیگر نمی توانند گرسنگی مدیدی را سیر کنند. رحیم آغ بایراق

دینمسن دئمزلر لال سان گل به خودی رسانه‌های آذربایجانی؛ وقتی بی‌سوادی رسانه‌ای به کمک بدخواهان می‌آید یول‌پرس | گاهی بزرگ‌ترین ضربه به یک جامعه نه از سوی مخالفان، بلکه از جانب رسانه‌هایی وارد می‌شود که ادعای دفاع از آن را دارند. آنچه امروز در بخشی از فضای رسانه‌ای آذربایجان دیده می‌شود، چیزی جز ضعف سواد رسانه‌ای و ناتوانی در شناخت میدان جنگ روایت‌ها نیست. حواشی دیدار تراکتور و ملوان نمونه روشنی از این وضعیت است. در آن مسابقه، هواداران ملوان به تراکتور و هوادارانش توهین کردند، اما با مدیریت رسانه‌ای ماجرا، هزینه چندانی در افکار عمومی نپرداختند. در مقابل، واکنش گروهی محدود در دیدار تراکتور و خیبر، به دلیل ضعف رسانه‌های آذربایجانی در تبیین ماجرا، به فرصتی طلایی برای رسانه‌های بدخواه تبدیل شد. به جای آنکه سابقه توهین‌ها و زمینه اتفاقات برای افکار عمومی روشن شود، واکنش محدود چند نفر چنان برجسته شد که بار دیگر آذربایجان در جایگاه متهم قرار گرفت. هیچ توهینی قابل دفاع نیست، اما تعمیم رفتار چند نفر به یک جامعه، چیزی جز خطای رسانه‌ای نیست. ماجرای قطع برنامه کردی شبکه استانی آذربایجان غربی نیز نمونه دیگری از همین رویکرد است. برخی رسانه‌ها چنان این اتفاق را پوشش دادند که گویی با جامعه‌ای نژادپرست مواجه هستیم که از محروم‌کردن دیگران رضایت دارد. درحالی‌که موضوع، تصمیمی مدیریتی است که باید درباره آن توضیح خواست و نقد کرد، نه اینکه آن را به پای هویت و شخصیت یک جامعه نوشت. اینجا تفاوت مهمی در مدیریت روایت آشکار می‌شود. برخی گروه‌های سیاسی و مسلح کردی، از جمله جریان‌های تروریستی، در کنار اقدامات خشونت‌آمیز خود، با مظلوم‌نمایی و روایت‌سازی تلاش می‌کنند جایگاه خود را در افکار عمومی تغییر دهند. به این ترتیب، اقدامات تروریستی به حاشیه می‌رود و روایت قربانی‌بودن جای پاسخ‌گویی را می‌گیرد. این نقد متوجه گروه‌ها و جریان‌های مشخص است، نه مردم کرد. اما برخی رسانه‌های آذربایجانی درست در جهت عکس حرکت می‌کنند؛ به جای دفاع از واقعیت اجتماعی آذربایجان، چنان خبررسانی می‌کنند که مخاطب تصویری از جامعه‌ای نژادپرست و خشونت‌طلب به دست می‌آورد؛ تصویری که هیچ تناسبی با واقعیت عمومی جامعه آذربایجان ندارد. مسئله اینجاست که رسانه حرفه‌ای فقط خبر منتشر نمی‌کند؛ زمینه، پیامد و ابعاد آن را نیز می‌شناسد. مدیریت روایت به معنای پنهان‌کردن اشتباهات نیست، بلکه جلوگیری از تحریف واقعیت و تعمیم رفتار افراد به یک جامعه است. آذربایجان نه به توجیه توهین و خشونت نیاز دارد و نه به پذیرش اتهامات بی‌پایه. رسانه‌های آن باید هم قدرت نقد داشته باشند و هم توانایی دفاع از اعتبار اجتماعی جامعه خود را. بدخواهان آذربایجان همیشه برای تخریب این جامعه به عملیات پیچیده رسانه‌ای نیاز ندارند؛ گاهی کافی است برخی رسانه‌های خودی با ضعف تحلیل، توپ را مقابل دروازه خودی قرار دهند. این همان گل به خودی رسانه‌ای است؛ گلی که هزینه‌اش را تمام آذربایجان می‌پردازد. ⏭ Metam ✅ @pishroaz

✴️ نام‌ها؛ حاملان هویت تاریخی یک ملّت ✍️: #مختاری_نیا ✍️ اگر نام‌ها از منظر تاریخی، فرهنگی و هویتی اهمیت نداشت پانفارس ها اینهمه تلاش نمی‌کردند تا با طُرُق مختلف و شگردهایی که حتی به عقل اجنّه هم نمی‌رسد خود را از درودیوارِ جعل، تحریف و دروغ آویزان می‌کنند و هزينه‌هاي تریلیاردی می‌نمایند تا البرز را به ریشه و نسل مجعول و مجهول "هَرَبَزائیتی" پهلوی نسبت دهند! پس اهمیت دارد که نسخه تفکرات نارسیستانه خود را تا حد فاشیستی ارتقا می‌دهند؛ پس باید برای ما تُرکها هم باید اهمیت داشته باشد که نام اصلی رشته کوه "البرز" تُرکی ست نه تاجیکی و سورانی و... چراکه نام واقعی هر چیزی با خودش تاریخ را فریاد می‌زند. ✍️ بیش از یکصد سال هست که پانفارس ها لیلاََ و نهاراَ با تمام امکانات مادی و معنوی من و شما فقط در راستای تقویت زبان تاجیکی در ایران سعی می‌کنند از گنجینه زبان، ادبیات و لغات تُرکی به نفع خود نهایت حُسن سِرقت را داشته باشند؛ تغییر، تحريف و حتی جعل توپونیم های تُرکی به نفع زبان تاجیکی را یکی از سیاست‌های روزمره خود قرار داده‌اند؛ نام و توپونیم البرز نیز یکی از هزاران جاینام‌ تُرکی هست که از گزند دشمنان فرهنگ و تمدن در امان نمانده است. ✍️ پانفارس ها ادعا می‌کنند #البرز alburz / alborz لغتی پهلوی و به معنای کوه بلند و بزرگ است؛ این جریان متوهم معتقد است:واژه البرز تغییر شکل یافته واژه پهلوی هَرَبَرزایتی است. این واژه دو بخشی بوده است، هَرَ به معنی کوه و بَرزایَتی به معنی بلند بوده است این واژه در طی زمان به هَرَبَرز و سپس هَرَبُرز و در نهایت هر به ال تغییر یافته و به شکل البرز درآمده است؛ درحالی‌که این جماعت حتی نمی‌تواند اثبات کند که "فارسیِ مجعول" فرزند "پهلویِ مجهول"است. ✍️ جریان جعل و تحریف هرگز هیچگونه سند و مدرک و استدلالی برای نحوه و قانون تبدیل " هَرَبَزائیتی" به "البرز" ارائه نداده و نمی دهند؛ اینکه چگونه می‌شود " هَرَبَر" به الب" تبدیل و " هَرَبَزائیتی" به "البرز" تغییر پیدا می‌کند؛ براساس کدام قاعده زبان‌شناسی و طبق کدام قانون تبدیل اصوات و صوامت؟!! پانفارس ها هرگز به این سؤالات جواب نداده‌اند و اینکه در هیچ سند و متن تاریخی و ادبی البُرز به صورت البَرز، ثبت نشده است و قرن‌هاست نام این رشته کوه در افکار و افواه عمومی جهان به صورت البُرز، تلفظ شده و می شود نه البَرز ✍️ شاهمرسی در فرهنگ لغت زنگین و وزین خود می‌نویسد:" آلبروزAlbruz[لغتی ترکی] که به صورت البُرز وارد زبان فارسی شده است(فرهنگ لغت ترکی فارسی شاهمرسی، ۱۳۸۷: ذیل آلبروز )[ ۱] ✍️ دکتر سیدمرتضی حسینی در مقدمه‌ای تحت عنوان "تاریخچه سیاسی تُرکستان" بر کتاب" تَرکستان "اثر مختار بکر، می‌نویسد:" ائلبارس؛ خان خیوه در خاندان شیبانی اوزبکان در سال ۱۷۴۰ میلادی، به دست نادرشاه افشار کشته شد؛ آرمینیوس وامبری نام ائلبارس خان[ائلبارز] را به صورت "یولبارز" نوشته و معنای آن را شیر دانسته است؛ نام کوههای البرز شکل تغییریافته همین نام است‌."[۲] ✍️ جنیدی در جلد دوم کتاب نامه پهلوانی(ص ۹۸) براین باور است:"ریشهٔ نام البرز در زبان اوستایی هره بره زئیتی و در زبان پهلوی هره بُرز است و ریشه نام البرز در زبان پارسی میانه هَرْبورْزْ می‌باشد.[۳] ✍️ دهخدا در لغتنامه اش نیز چنین آورده است:"در اوستا «هره برزَیتی» Harā Bərəzaitī پهلوی «هربرز» مرکب از دو جزء: هر، به معنی کوه و بَرز به معنی بالا و بلند و بزرگ است.[۴] ✍️ دکتر بابک داریوش در خصوص تقدس کوه البرز می‌نویسد:" بر اساس اعتقادات ایرانیان، کوه مقدس البرز، وسط زمین قرار دارد و به آسمان پیوسته است‌ و طبق باوری کهن، زایش مهر را از آذرخش دو قطعه سنگ در کوه البرز می‌دانند.[۵]؛ کوه در هیچ فرهنگ و باوری به اندازه فرهنگ و باور تُرکان قداست نداشته و ندارد؛ تُرکها از قدیم الایام کوه‌ها را بعنوان محافظ انسان می‌دانند؛ "ایه ها " در باور عمومی ترکان روح قدرتمندی است که از انسانها در برابر مشکلات، سختی‌ها و بلایا محافظت می‌کنند یکی از "ایه" ها یا "ییه" ها کوه هست طبق این باور کهن، کوه در فرهنگ و باور ترکان مقدس می باشد؛ "ایه‌"هایی مانند، داغ ایه سی(محافظ یا صاحب کوه)؛ طبق این باور قدینی ساوالان، الوند، البرز، آلتای، آربابا، و صدها کوه مقدس در جهان تُرک وجود دارد. ⬇️منابع: ۱) زارع شاهمرسی، پرویز، فرهنگ لغت ترکی فارسی، انتشارات اختر، تبریز، ۱۳۸۷ ۲) حسینی، تاریخچه سیاسی تُرکستان، بازنویسی و بازنشر کتاب تُرکستان تألیف مختار بکر، ۱۴۰۳: ۳۹ ۳) جنیدی، فریدون، نامه پهلوانی، تهران، انتشارات بلخ وابسته به بنیاد نیشابور، ۱۳۸۶ ۴) لغتنامه دهخدا ۵) دکتر بابک داریوش، بمناسبت روز جهانی کوهستان، خبرگزاری ایسنا، ۱۳۹۸ ⏭ Metam ✅ @pishroaz

ایجاد کتابخانه‌ها، موزه‌های محلی، آرشیوهای دیجیتال و مراکز پژوهشی که اسناد، تصاویر، آثار هنری و روایت‌های تاریخی را حفظ و در دسترس عموم قرار دهند. به این ترتیب، تاریخ موازی می‌تواند در کتاب، تصویر، فیلم، موسیقی، معماری، نمایش، ادبیات و آموزش حضور داشته باشد. ۵. اصول علمی و اخلاقی تاریخ‌نگاری موازی برای آنکه چنین پروژه‌ای به تولید روایت‌های غیرمستند و رقابت هویتی تبدیل نشود، رعایت چند اصل ضروری است: نخست؛ استقلال پژوهش: هیچ نهاد یا گروهی نباید انحصار تعیین موضوعات تاریخی و تفسیر هویت سایر جوامع را در اختیار داشته باشد. دوم؛ اعتبار اسناد: هر ادعای تاریخی باید با اسناد مکتوب، شواهد باستان‌شناختی، منابع زبان‌شناختی، تاریخ شفاهی یا دیگر شواهد قابل بررسی همراه باشد. سوم؛ تفکیک واقعیت از تفسیر: میان واقعیت اثبات‌شده، فرضیه پژوهشی، ادعای تاریخی و حافظه جمعی تفاوت گذاشته شود. چهارم؛ مشارکت مستقیم جوامع: مردم هر جامعه باید در انتخاب موضوعات، ثبت آثار، معرفی میراث و تفسیر تاریخ خود مشارکت مؤثر داشته باشند. پنجم؛ حفظ اختلاف دیدگاه‌ها: اگر درباره یک رویداد، نام تاریخی یا منشأ یک اثر فرهنگی دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد، این اختلاف باید با ارائه شواهد ثبت شود؛ نه اینکه با تحمیل یک روایت حذف شود. ششم؛ دسترسی عمومی: حاصل این پژوهش‌ها باید در اختیار نسل‌های کنونی و آینده قرار گیرد و به انحصار گروهی خاص درنیاید. ۶. از تاریخ موازی تا حق تولید دانش تاریخی موضوع اساسی فراتر از نوشتن چند کتاب یا تأسیس چند موزه است. مسئله، به رسمیت شناختن حق جوامع برای تولید، نگهداری و انتقال دانش تاریخی درباره خودشان است. هر جامعه باید بتواند بدون واسطه و بدون نیاز به تأیید یک روایت مسلط، درباره پرسش‌های بنیادین خود تحقیق کند: من چه کسی هستم؟ زبان من چه تاریخی دارد؟ نام سرزمین و مکان‌های من از کجا آمده است؟ نیاکان من چه ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی داشته‌اند؟ میراث هنری و فرهنگی من چیست؟ چه بخش‌هایی از تاریخ من ثبت نشده‌اند؟ چه کسانی و بر اساس چه شواهدی درباره گذشته و هویت من تصمیم گرفته‌اند؟ این پرسش‌ها نه تهدیدی برای تاریخ دیگر جوامع هستند و نه لزوماً نفی‌کننده تاریخ مشترک؛ بلکه راهی برای شناخت دقیق‌تر واقعیت تاریخی و جلوگیری از انحصار دانش و حافظه جمعی‌اند. نتیجه‌گیری: هیچ جامعه‌ای نباید در تاریخ جامعه دیگر ناپدید شود تاریخ موازی به معنای جنگ میان روایت‌ها نیست؛ به معنای پایان دادن به انحصار روایت تاریخی است. می‌توان تاریخ رسمی را مطالعه و نقد کرد و هم‌زمان تاریخ‌های مستقل جوامع مختلف را نوشت، اسناد آنها را گردآوری کرد، میراث فرهنگی‌شان را به نمایش گذاشت و آثار هنری و ادبی‌شان را به نسل‌های بعد انتقال داد. حتی اگر روایت رسمی در کوتاه‌مدت تغییر نکند، ثبت مستقل تاریخ و فرهنگ جوامع می‌تواند از فراموشی و نابودی بخش‌هایی از میراث انسانی جلوگیری کند. اصل بنیادین چنین طرحی باید این باشد: هیچ جامعه‌ای نباید برای شناخته‌شدن در تاریخ، ناگزیر باشد زبان، هویت، حافظه تاریخی و میراث فرهنگی خود را در روایت رسمی جامعه‌ای دیگر ادغام کند. تاریخ یک سرزمین را نمی‌توان به صدای یک روایت، یک زبان یا یک مرکز قدرت محدود کرد. هر جامعه حق دارد درباره گذشته خود پژوهش کند، شواهدش را عرضه کند، روایتش را منتشر کند و در کنار دیگر جوامع، در شناخت واقعیت تاریخی سهم داشته باشد. شاید زمان آن رسیده باشد که به جای انتظار برای اصلاح یک روایت واحد، امکان شکل‌گیری و انتشار تاریخ‌های مستند و مستقل جوامع را فراهم شود؛ تاریخ‌هایی که در کنار یکدیگر، تصویری کامل‌تر، دقیق‌تر و عادلانه‌تر از گذشته یک سرزمین ارائه دهند. تلسکوپ

""تاریخ‌های موازی؛ ضرورت ثبت و بازشناسی تاریخ، هویت و میراث فرهنگی جوامع در کنار روایت‌های رسمی غالب "" آیا می‌توان در کنار تاریخ رسمی و روایت‌های غالب از گذشته یک سرزمین، تاریخ‌های موازی دیگری نیز نوشت؟ آیا جوامع مختلف یک سرزمین می‌توانند بدون انتظار برای تأیید نهادهای رسمی، تاریخ، زبان، هویت، فرهنگ و حافظه تاریخی خود را مستند کنند و به نسل‌های آینده انتقال دهند؟ پاسخ مثبت است. نه‌تنها چنین امکانی وجود دارد، بلکه این کار یکی از ضرورت‌های تاریخ‌نگاری منصفانه و حفظ میراث جوامع انسانی است. ۱. ضرورت عبور از انحصار روایت تاریخی در بسیاری از کشورها، تاریخ رسمی تحت تأثیر قدرت سیاسی، ساختار حکومتی، زبان غالب، نهادهای آموزشی و سیاست‌های فرهنگی شکل گرفته است. در چنین شرایطی ممکن است تاریخ یک سرزمین عمدتاً از منظر یک حکومت، یک زبان، یک سلسله یا یک هویت غالب روایت شود و تجربه تاریخی سایر جوامع، زبان‌ها و فرهنگ‌ها به حاشیه برود. مسئله این نیست که یک روایت رسمی الزاماً تماماً نادرست است؛ مسئله این است که هیچ روایت واحدی نباید خود را تنها مرجع معتبر شناخت گذشته معرفی کند. تاریخ یک سرزمین، مجموعه‌ای از تجربه‌ها، تحولات، مناسبات، زبان‌ها، فرهنگ‌ها، جابه‌جایی‌ها، حکومت‌ها و حافظه‌های اجتماعی است. بنابراین، ثبت این تاریخ نیز باید امکان حضور دیدگاه‌های متعدد را فراهم کند. ۲. تاریخ موازی به چه معناست؟ تاریخ موازی به معنای جعل یک تاریخ مخالف یا تولید روایتی معکوس برای جایگزینی روایت رسمی نیست. منظور، ایجاد مسیرهای مستقل و مستند تاریخ‌نگاری است که در آنها جوامع مختلف بتوانند گذشته خود را بر اساس منابع، شواهد و تجربه‌های تاریخی خویش بررسی و ثبت کنند. برای مثال، هر جامعه می‌تواند درباره موضوعات زیر پژوهش کند: ۱. تاریخ زبان مادری و تحولات تاریخی آن؛ ۲. نام‌های جغرافیایی، نام مکان‌ها و ریشه‌شناسی آنها؛ ۳. تاریخ پوشاک، خوراک، معماری و شیوه‌های زندگی؛ ۴. موسیقی، سازها، رقص‌ها، هنرهای تجسمی و صنایع دستی؛ ۵. ادبیات شفاهی، قصه‌ها، اسطوره‌ها، ضرب‌المثل‌ها و شعر؛ ۶. آیین‌ها، جشن‌ها، مناسبت‌های تقویمی و آداب اجتماعی؛ ۷. تاریخ آموزش، انتقال دانش و نظام‌های سنتی یادگیری؛ ۸. ساختارهای خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی؛ ۹. تاریخ حکومت‌ها، مناسبات قدرت، مقاومت‌ها و تحولات سیاسی؛ ۱۰. مهاجرت‌ها، جابه‌جایی‌های جمعیتی و ارتباطات میان جوامع. این موضوعات بخش‌هایی از تاریخ انسانی هستند که نباید صرفاً به دلیل قرار نگرفتن در چارچوب روایت رسمی، از امکان پژوهش و ثبت محروم بمانند. ۳. تجربه کشورهای دیگر؛ از تاریخ بومیان تا موزه‌های مستقل این ایده صرفاً یک پیشنهاد نظری نیست. در کشورهای مختلف نمونه‌هایی از آن اجرا شده است. در استرالیا، جوامع بومی از طریق تاریخ شفاهی، آثار هنری، مستندها، موزه‌ها و ادبیات، تجربه تاریخی خود را ثبت و منتشر کرده‌اند. این فعالیت‌ها امکان بازنگری در روایت‌هایی را فراهم کرده‌اند که تاریخ این سرزمین را عمدتاً از منظر مهاجران اروپایی روایت می‌کردند. در ایالات متحده نیز موزه ملی سرخ‌پوستان آمریکا و موزه‌های متعلق به ملت‌های بومی، تاریخ و میراث جوامع بومی را با مشارکت خود آنها به نمایش می‌گذارند. اهمیت این تجربه‌ها فقط در تأسیس موزه نیست؛ بلکه در تغییر جایگاه جوامع از موضوع مطالعه دیگران به مشارکت‌کنندگان و صاحبان اختیار در ثبت و تفسیر میراث خودشان است. این تجربه‌ها نشان می‌دهند که می‌توان در کنار تاریخ‌نگاری عمومی، مسیرهای مستقل ثبت حافظه و میراث جوامع را نیز ایجاد کرد. ۴. تاریخ موازی فقط با کتاب تاریخ نوشته نمی‌شود یکی از مهم‌ترین ابعاد این طرح، استفاده از ظرفیت هنر و فرهنگ است. الف) عکاسی و مستندسازی فرهنگی ثبت پوشاک، معماری، ابزارها، خانه‌ها، روستاها، صنایع دستی، خوراک و شیوه‌های زندگی، همراه با توضیح تاریخی و نام‌گذاری در زبان جامعه مربوط. ب) تاریخ شفاهی مصاحبه و ضبط خاطرات سالمندان، زنان، هنرمندان، زبان‌دانان، معلمان، کشاورزان و صاحبان مشاغل سنتی. بسیاری از اطلاعات تاریخی در حافظه نسل‌ها وجود دارند و اگر ثبت نشوند، ممکن است برای همیشه از دست بروند. ج) ادبیات و زبان تدوین فرهنگ‌نامه‌ها، ثبت واژگان، ضرب‌المثل‌ها، داستان‌ها، اشعار، نام‌های جغرافیایی و تاریخ تحول زبان‌های مادری. د) موسیقی و هنرهای نمایشی مستندسازی موسیقی محلی، سازها، آوازها، رقص‌ها، شیوه‌های اجرا و مناسبات تاریخی آنها با زندگی اجتماعی. هـ) سینما و هنرهای تجسمی ساخت فیلم‌های مستند و آثار هنری درباره تاریخ جوامع، تغییر نام مکان‌ها، مهاجرت‌ها، حافظه جمعی، تحولات فرهنگی و تجربه نسل‌های مختلف. و) موزه‌ها و آرشیوهای مستقل تلسکوپ ⏭ Metam ✅ @pishroaz

‏✅ حضور همزمان محسن رضایی و ونس در قطر 🔹رئیس سازمان اطلاعات ترکیه ادعا کرد که قطر هفته آینده میزبان جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، و محسن رضایی، مقام ارشد امنیت ملی ایران، خواهد بود و این دیدار را فرصتی مهم برای دستیابی به پیشرفت در مذاکرات توصیف کرد. ‎ ⏭ Metam ✅ @pishroaz

🛑رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، درباره روابط ترکیه و آذربایجان: کسانی که دریافته‌اند نمی‌توانند ما را از پای درآورند، ممکن است برای تضعیف وحدت و همبستگی ما تلاش کنند. ما باید در برابر چنین توطئه‌هایی، به‌ویژه هوشیار و مراقب باشیم. ‼️رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، درباره ایران گفت: من نگرانی‌هایمان را به ترامپ منتقل کردم! ما آمادگی خود را برای مداخله جهت گشودن دری به سوی صلح و دیپلماسی ابراز داشتیم! امیدواریم که عقل سلیم حاکم شود و بتوانیم به عنوان یک منطقه، از لبه پرتگاه فاصله بگیریم! ⏭ Metam ✅ @pishroaz

🔴چماق تجزیه‌طلبی بر سر حقوق زبانی ✍ فرهاد حسینی اظهارات پی‌درپی و اخیر علی‌اکبر رائفی‌پور و عبدالرضا داور درباره حقوق زبانی و فرهنگی در ایران، بار دیگر نشان داد که چگونه نگاه امنیتی می‌تواند جای فهم سیاسی و اجتماعی را بگیرد. به روباه می‌گویند شاهدت کیست؟ می‌گوید: دمم! این حکایت دقیقاً مصداق اظهارنظرهای بی‌مایه این دو نفر است! اتفاقاً اگر مجلس به معنای واقعی کلمه وجود داشته باشد، باید پیگیر اجرای اصل ۱۵ قانون اساسی و احقاق حقوق اتنیک‌ها در ایران باشد، نه اینکه خود به مانعی در برابر آن تبدیل شود. مسئله اینجاست که جماعتی به برکت تریبون‌ها و امتیازات ویژه، هر مسئله فرهنگی، اجتماعی و آموزشی را از صافی ذهن امنیتی خود عبور می‌دهند. نه دغدغه مردم‌سالاری دارند، نه حقوق شهروندی و نه فهم درستی از کشورداری؛ هنرشان فقط توجیه تبعیض و پایمال‌کردن حقوق دیگران است. صیانت از تمامیت ارضی را چماقی کرده‌اند و یک قرن است بر سر ملیت‌ها در ایران می‌کوبند. در قاموس این جماعت، آموزش زبان مادری و فدرالیسم و یا هر حرفی که از حقوق زبانی یا فرهنگی زده شود سریعا با برچسب تجزیه طلبی مواجه می‌شود! گویی نه از تجربه جهان چیزی آموخته‌اند و نه تفاوت میان حقوق زبانی، ساختار حکمرانی و تجزیه سرزمینی را می‌فهمند. وحدت ملی با انکار تفاوت‌ها و تحقیر هویت شهروندان حفظ نمی‌شود؛ با عدالت، برابری حقوقی و به‌رسمیت‌شناختن تکثر جامعه استحکام پیدا می‌کند. ⏭ Metam ✅ @pishroaz

📚 پژوهشگران ایرانی و پلورالیسم "آثار اساتید، پژوهشگران و متفکرین ایرانی در رابطه با شهروندی چند فرهنگی، آموزش چند زبانه و حق آموزش به زبان مادری" ✍️ سپیده آبادپور 📌 یکی از مغالطه‌های رایجی که هنگام صحبت در رابطه با حق آموزش "به" زبان مادری و معرفی کنوانسیون‌ها و اعلامیه‌های حقوق بشری در این رابطه و تجربه کشورهایی همچون کانادا، هند، فنلاند، سوئیس، بریتانیا، اسپانیا، بلژیک، لوکزامبورگ، ایرلند و ... مطرح می‌شود، این است که:

نظریه‌پردازی در مورد مسائل اجتماعی و تاریخ و تمدن ایران صرفا با تئوری‌های غربی خطاست.

در این مطلب قصد دارم به برخی مقالات، پژوهش‌ها و کتاب‌های متفکرین ایرانی در این رابطه اشاره کنم: 1- مبانی نظری شهروندی چندفرهنگی در اندیشه‌های ویل کیملیکا 2- حمایت از حقوق اقلیت‌ها با توسل به رهیافت شهروندی چندفرهنگی 3- عدالت هویتی و اقلیت‌های فرهنگی نقد و بررسی کتاب شهروندی چندفرهنگی اثر ویل کیملیکا 4- بررسی و تحلیل حقوق قومیت‌های ایران بر اساس حقوق اساسی ج.ا. ایران و اسناد بین الملل 5- معرفی و نقد کتاب کشش‌های تعهد: منابع سیاسی همبستگی در جوامع متکثر 6- شهروندی چندفرهنگی، نظریه‌ای نو در باب حقوق اقلیت‌ها 7- چندفرهنگ‌گرایی، دولت و حقوق اقلیت‌ها 8- تفکیک‌پذیری امر فرهنگی از امر سیاسی در روند ملت‌سازی سوئیس 9- تضمین حق‌های عمومی اقلیت‌های قومی-ملی در حکمرانی غیرمتمرکز 10- کتاب: حمایت از حقوق فرهنگی اقلیت‌های قومی در حقوق بین الملل 11- کتاب: حقوق فرهنگی اقلیت‌های قومی 12- چندفرهنگ‌گرایی و رهیافت‌های مختلف آن 13- حمایت از حقوق اقلیت‌ها در اسناد و رژیم‌های بین المللی 14- جایگاه اقلیت‌ها در حقوق بین المللی بشر (آخرین دستاوردها) 15- معرفی و نقد کتاب: شهروندی چند فرهنگی؛ نظریه لیبرالی حقوق اقلیت‌ها 16- رابطه حق بر زبان مادری با امنیت ملی و وحدت سرزمینی 17- حق بر زبان مادری و آموزش 18- آموزش به زبان مادری در نظام آموزش رسمی کشور؛ فرصت یا تهدید؟ 19- حق آموزش به زبان مادری در پرتو نظریه‌های عدالت و تقسیمات هوفلدی 20- تاثیر آموزش به زبان مادری به عنوان حقی بنیادی بر نشاط و سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان دو زبانه 21- تحلیل کیفی تجارب معلمان از چالش‌ها و فرصت‌های آموزش زبان مادری در مدارس 22- بدفهمی‌های دانش‌آموزان دوزبانه در دروس فارسی و نگارش و نقش زبان مادری 23- مقایسه نگرش معلمان و مدیران آموزشی درباره استفاده از زبان مادری در آموزش و پرورش 24- نقد و بررسی کتاب ایران در پنج روایت؛ درباره هویت ملی، تنوع زبانی، زبان مادری و مسئله زبان ترکی در ایران 25- تاثیر عدم توجه برنامه درسی به زبان مادری بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دوزبانه مقطع ابتدایی شهرستان مریوان و ارائه یک الگوی مناسب زبان‌آموزی 26- بازنمایی تجربه زیسته دانش‌آموزان دختر دوزبانه (بلوچ) از موانع به‌کارگیری زبان مادری در مدرسه از منظر فرهنگی 27- سازکارهای صیانت از حق استفاده از زبان مادری در مراجع بین‌المللی و ملّی؛ تأملی بر رویه قضایی بین المللی 28- آموزش چندزبانه در مدارس ایران: فرا تحلیل کیفی 29- دوزبانگی در نظام آموزشی ایران (بررسی اجمالی عملکرد تحصیلی، هویت و تطبیق با نظام‌های آموزشی سایر کشورها) 30- کتاب: چه کسی از آموزش چند زبانه می‌هراسد؟ 31- کتاب: پایان تک زبانی 32- کتاب: برابری و رفع تبعیض 33- از شهروندی تک‌فرهنگی تا شهروندی چندفرهنگی: تحول مفهوم شهروندی در سنت لیبرالی 34‐ سوگندنامه‌ای برای صلح: چالش‌های حقوق بین‌الملل لیبرال در پیشگیری از منازعات قومی ▪️ بخوانید: فنلاند و پلورالیسم نظام آموزشی چند زبانه جواب سوالات مرتبط با رسمیت چند زبان 🆔 @anti_panfarsism

میللی‌حکمت ۴۲ حکمت‌ملّی(تورک ایسلام حکمتی) ده‌ده‌قورقود ۵ دؤردونجو ناغیل دکتر عبدالغفار بدیع (۸ نویامبر آذربایجانین ظفر گونو بوتون آذربایجانیلارا تورک میللتینه موبارک اولسون) ۴مین داستانِ ۱۲ گانه ده‌ده‌قورقوت «قازان بیگ اوغلو اوروز بیگین تِساق اولدوغو»است؛ یعنی داستان اسیرشدن اوروز، پسر سالور قازان. 1⃣خلاصهٔ داستان: سالور قازان(سالور از سالماق کسی که هرجا رود با گرز و شمشیر رود) در مجلس ضیافت، هنگامی که به اطراف خود می‌نگرد، با دیدن پهلوانان و خویشانش شادمی‌شود؛ اما وقتی به اوروز، پسر جوان خود می‌نگرد و اندوهگین‌می‌شود. علت اندوه آن است که اوروز هنوز تجربهٔ میدان، جنگ و پهلوانی نیافته و قازان نگران است که خود بمیرد، پسرش شایستگی جانشینی و حفظ جایگاه خاندان و ایل را نداشته‌باشد. اوروز نیز پاسخ می‌دهد که اگر تجربه ندارد، تقصیر پدر است؛ زیرا او را به میدان نبرده و چیزی به او نیاموخته‌است. قازان پس از این گفت‌وگو، اوروز را همراه خود به شکار و میدان می‌برد تا تجربهٔ جنگ و پهلوانی بیاموزد. در همین هنگام دشمن به آنان حمله‌می‌کند. قازان می‌خواهد اوروز ابتدا مشاهده‌کند و از تجربهٔ پدر بیاموزد، اما اوروز نمی‌پذیرد که صرفاً تماشاگر باشد و وارد میدان می‌شود. در جریان نبرد، اوروز گرفتار دشمن می‌شود. قازان و بورلاخاتون، مادر اوروز، همراه دیگر بزرگان اوغوز برای نجات او حرکت‌می‌کنند. بورلاخاتون در این بخش فقط«مادر»نیست؛ او در کنار قازان بسان جنگاوری برای نجات فرزند و حفظ خانواده و تداوم جامعهٔ اوغوز حضوردارد. سرانجام اوروز نجات‌می‌یابد و تجربه‌ای را که در آغاز داستان فاقد آن بود، از راه آزمون واقعی بدست‌می‌آورد. 2⃣داستان در ترازوی فلسفه ملّی: اگر «فلسفهٔ ملی» را به معنای فلسفه‌ای بدانیم که یک ملت(تورک) دربارهٔ طبیعت و ماوراء‌الطبیعه و  انسان،جهان،جامعه و خود در طول تاریخ شکل‌داده‌است، داستان اوروز یکی از متنهای مهم برای استخراج چنین دستگاهی است. در این داستان، انسان صرفاً یک فرد مستقل و جدا از جامعه نیست.اوروز، پسر قازان است؛اما مسئله تنها پسر قازان‌بودن نیست. مسئله این است که آیا او می‌تواند میراث‌اجتماعی و اخلاقی نسل پیشین را ادامه‌دهد؟ قازان دقیقاً به همین دلیل اندوهگین است.او نمی‌گوید«پسرم پول یا ثروت ندارد»، از پسرش تریدی یا تراستی نساخته بلکه نگران فقدان تجربه و شایستگی اوست.پس هویّت، تنها انتساب خانوادگی نیست؛ هویّت با شایستگی بروز پیدامی‌کند. اسارت اوروز هم معنادار است. در سطح نمادین، انسان زمانی«اسیر» است که هنوز توانایی دفاع از هویّت و آزادی خود را پیدانمی‌کند خواه ۱.اسارت جسمانی گرفتار شدن در دست دشمن. خواه ۲.اسارت ناآگاهی نداشتن تجربه و آمادگی برای مواجهه با جهان. خواه ۳.اسارت اجتماعی جامعه‌ای که نتواند نسل آینده را تربیت‌کند، در آینده وابسته و آسیب‌پذیر خواهدشد.پس «نجات اوروز» تنها نجات یک فرد نیست؛ نجات آیندهٔ جامعه است. 3⃣داستان در ترازوی حکمت ملّی: «شایستگی از تجربه می‌آید»یکی از بنیادی‌ترین آموزه‌های حکمی داستان، رابطهٔ علم و عمل است. اوروز در آغاز داستان، «فرزند قازان» است؛اما هنوز «قهرمان» نشده است. اوروز به پدر اعتراض‌می‌کند که اگر او را وارد میدان نکرده‌ای، چگونه می‌توانی از بی‌تجربگی او شکایت‌کنی؟از این منظر، داستان یک حکمت تربیتی بسیار جدی ارائه می‌کند: نسل جدید را نمی‌توان با حفاظت دائمی از بحرانها برای آینده آماده‌کرد؛ باید آنها را برای مواجههٔ مسئولانه با بحرانها تربیت‌کرد. این همان حکمت ملّی است. نسل گذشته نمی‌تواند صرفاً تجربهٔ خود را به نسل آینده منتقل‌کند؛بلکه باید امکان تجربه‌کردن را برای او فراهم‌ساخت این دقیقاً نقطهٔ ورود به معاصرلیق است. 4⃣داستان در ترازوی سیاست ورزی ملّی: دولت و جامعه با جانشینان شایسته استمرار می‌یابند. داستان اوروز در سطح سیاسی نیز قابل خوانش است.قازان یک پهلوان صرف نیست؛او در ساختار سیاسی‌اجتماعی تورکان اوغوز جایگاهی مرکزی دارد.بنابراین مسئلهٔ پسر او صرفاً مسئلهٔ خانوادگی نیست.  بورلاخاتون هم تنها مادرِ نگران نیست.وقتی اوروز گرفتارمی‌شود؛ او وارد فرایند نجات می‌شود و در کنار قازان و دیگر بزرگان حرکت می‌کند. از این حیث بورلاخاتون بدلیل همراهی همسر و حرکت شجاعانه در آزادی فرزند در شمار زنان قهرمان و فعّال این جهان روایی است. 5⃣داستان در ترازوی عرفان ملّی اگر عرفان ملّی را نه به معنای یک سلسله اصطلاحات صوفیانه، بلکه به معنای رابطهٔ انسان تورک ملّی‌اندیش با معنای زندگی، سرنوشت، حقیقت و خویشتن خویش تعریف‌کنیم، اوروز یک مسیر عرفانی ـ وجودی را طی‌ّمی‌کند. اوروز در آغاز فرزندِ قازان است اما در پایان خودش اوروز است و این همان فرآیند خودشدن است.

📌خواهرخواندگی اهر و شوشا شایسته است 🔸️ خواهرخواندگی شهرها در دنیا امر مرسوم و شایسته ای است که ثمرات بسیاری در پی دارد. 🔸️ در تعیین خواهرخواننده برای یک شهر؛ پیوندهای تاریخی و اشتراکات و پیوستگی های فرهنگی به طور ویژه در نظر است، اما شهرها گاه بر پایه برخی همانندی ها و برخی رویکردها و افق ها نیز خواهرخوانده می شوند. 🔸️ در ایران؛ شهرهای زیادی در داخل کشور و در کشورهای دیگر خواهرخوانده دارند. 🔸️ تبریز بیش از ده خواهر خوانده دارد که؛ استانبول، کربلا، گنجه، باکو، غزه، ارزروم، خجند و قازان از آن جمله است. حتی دو سال پیش؛ شهردار تبریز از "تفاهم اولیه برای خواهرخواندگی تبریز با شانگهای چین" خبر داد. تبریز در داخل کشور نیز با شهرهایی چون؛ اصفهان و یزد پیوند خواهرخواندگی دارد. 🔸اهر؛ شهر تاریخی با هویت و اصالت فرهنگی ریشه دار است. شهری بنام و نام آشنا برای تاریخ که با ایفای نقش پیوسته در حرکت ها و رویدادهای تاریخی کشور در تراز شهرهای ملی جایگاه دارد. 🔸️ جستجوی خواهرخوانده برای اهر یافته های متعدد و ارجمندی خواهد داشت. با عنایت به پیوند تاریخی قره داغ و قره باغ در ایران و جمهوری آذربایجان البته خواهرخواندگی این دو منطقه ویژه نیز شایسته است. 🔸️ در بحث خواهرخوانده برای شهر اهر به طور خاص و عزیز، شهر "شوشا" در جمهوری آذربایجان به دل می نشیند. شوشا قریب سی سال در اشغال بود و آبان ماه سال گذشته جمهوری آذربایجان این شهر را از اشغال ارمنستان آزاد کرد. 🔸️ ارتباطات و پیوندها و اشتراکات تاریخی و فرهنگی اهر و شوشا برجسته بوده است. این دو شهر در گذشته دوست بوده اند و رفت و آمد خانوادگی داشته اند. مسجد تاریخی گوهرآقا چون گوهری در شوشا یادگار ماندگار کربلایی صفی خان اهری است. معمار چیره دست خاکزاد اهر که در دامن شوشا آرمیده است. 🔸️ شوشا چون اهر؛ شهر تاریخی و فرهنگی است و مهد ادب و هنر است. از نشانه های قابل توجه این که؛ اهر قلعه و کتیبه باستانی به نام شوشا (شیشه) در فرادست روستایی به این نام و بر فراز ارتفاعات آلاصندل خویش دارد. 🔸️ شوشا و اهر از نظر طبیعی نیز همانند هستند. کوهستانی و جنگلی اند. هر دو در ارتفاع یکسان ایستاده اند. و سخن از غنای قابلیت ها و داشته ها و شخصیت های بزرگ و بنام در این دو شهر و اشتراکات و همانندی ها بسیار است. 🔸️ این موضوع می تواند پیش مدیران ذیربط شهر در اهر به بحث و بررسی درآید و کمک از سوی مرکز استان نیز جای دوری نمی رود. اهر می تواند چندین خواهرخوانده داشته باشد و برای شهرهای زیادی خواهرخوانده شایسته ای باشد. شهرهایی در داخل کشور و در کشورهای دیگر. جعفر خضوعی ⏭ Metam ✅ @pishroaz

این پست شبکه منو تو هست همونایی که کمپین حمله به ایران زده بودن و به نتانیاهو میگفتن باید حمله کنه حالا نگران جنگ داخلی در ایران شدن😂 یهو چی میشه از رائفی پورهای داخلی تا منو تو های معاند نگران میشن؟ آیا اینا دقیقا مثل هم نیستن؟ کسانی که در داخل هم عقیده منو تو هستن فقط بخاطر در داخل بودن هم عقیده سایر عقاید منوتو نبودن یعنی فقط جاشون فرق داره؟!