Iffatli ayol

🍃🌸🍃 Меҳрибоним бу гуллар сизга Қалбингиз ёруғ бўлиб юринг юзингиз қувонч порлаб турсин яқиним ❤️🍃 ┄┄┅┅✿🍃❀❤️❀🍃✿┅┅┄┄

📝Кетяпсизми? - деб сўради у кўзларига ёш тўларкан. - Ха . . . Мен бошқасини севиб қолдим! Сен жонимга тегдинг, болаларнинг бақир-чақири жонга тегди! - Аммо бу сизнинг фарзандлариз! Улар хали мурғаккинаку! Қандай ташлаб кетасиз? - Бўлди, тинч қўй мени! Сен гўзаллигингни хам йўқотдинг! - Ахир кенжамизни туққанимдан кейин хали ўзимга келмадим. Буларни хаммаси ўткинчику . . . - Мен кетаман дедимми, кетаман! - деб аёлини бир силтадида итариб юборди. Аёл йиқилди, боши деворга урилиб қаттиқ оғриқни хис қилди. Лекин йиғламади, томоғига келган аччиқни юта олди. Икки ёшли ўғли уйғониб кетиб, бу “манзара”ни кузатиб ўтирарди. - Яхши, кетаверинг. Лекин бир нарсани унутманг. Биз хеч қачон сизни ёнингизга бормаймиз! Яшаб кетамиз! Кеттизми, ортга йўл йўқ! - деди хотиржамлик билан аёл. Кейин ичкари хонага кириб, беш ойлик кенжасини қўлига олди. Уччови уларни ташлаб кетаётган эр ва отанинг ортидан қараб қолишди . . . - Ха, алло? Ха, кетаяпман. Хозир бораман! -деб такрорларди ўттиз ёшлардаги эркак телефонда, зинапоялардан шошганча тушиб бораркан . . . Орадан беш йил ўтди. - Эй, Худойим. Қанчалик жонимга тегди бу хотин! - деб ўйларди эркак, - яхшиси хиёбонга бориб бироз чалғиб келай, уйга боришга умуман оёғим тортмаяпти. У хиёбондаги ўриндиқда ўтирганда кўзи атрофда ўйнаб юрган болакайларга тушди. “Қизиқ, менинг ўғилларим хозир қандай экан-а? . . . Катта бўлиб қолишгандир . . . Аёлимчи, у қандай бўлган экан-а? Бирор марта қўнғироқ хам қилмади . . . Ахмоқ бўлган эканман . . .” ўтарди хаёлларидан. Ва кутилмаганда таниш сиймони кўрди. - Эй, Худоим. Унинг ёнига қандай борсам экан-а? - асабийлаша бошлади эркак собиқ хотинига қараб. Аёл ортидан икки болакай онаси томон югуриб келаётганини кўриб эркак амаллаб сўз бошлади. - Салом! - деди у. - Салом . . . - жавоб берди аёл хайрон бўлиб. - Сизларни кўрганимдан қандай қувонганимни билмайсан! Булар менинг ўғилларимми? Мени танишармикин? - Йўқ, энди бунинг ахамияти йўқ! - Айтмоқчиманки . . . - Сиз айтадиганиззи гапириб бўлгансиз, ўшанда . . . Бирдан болакайлар “дада!” деб қичқириб улар томон югуриб кела бошлашди. Ота бундай бахтга ишонолмай хаяжонланиб кетди. Лекин болалар унинг ёнгинасидан ўтиб кетиб ўзларини улар томон келаётган бошқа бир эркак қучоғига отишди. Улар биргалашиб яқинлашиб келдилар. Эркак аёлни юзидан ўпиб қўйиб, аёли ёнидаги бегона эркак билан кўришди. - Азизам, ким бу? - Шунчаки нотаниш. Энг яқин маганзин қаерда эканлигини сўраётганди. Майли, юра қолинглар уйга. Сомса пиширганман. Мазза қилиб еймиз. Улар узоқлаша бошлаганда собиқ эр ва ота изларига ғамгин термулиб қолди. - Амаки, - ўгирилиб гапирди етти ёшдаги ўғли, - магазинни бурилишдан кейин топасиз... •┈┈┈┈•🌸••✾••🌸•┈┈┈┈•      https://t.me/iffatli_ayol       •┈┈┈┈•🌸••✾••🌸•┈┈┈┈•

​​​Шоҳидани фаришта аёл эканини англаган сайин қийноқлар уни ширин жонига қасд қиларди. Ёруғ дунё кўзига тор кўринди, дегунча, Шоҳидани олдига чопади.  “ Бугун ҳам бир жанжал бўлган эҳтимол”, -хаёлидан ўтказаркан Шоҳида. Ойнадан кўчага қараганди, ташқарига эри шумшайиб унга нажотсизларча тикилиб турарди. Унга жуда раҳми келди. Шошиб елкасига халатини ташлаб, ташқарига чиқди.  - Яна жанжаллашдиларингми? -сўради Шоҳида.  - Эй, -Муталиб қўл силтадию, сигарета тутатишга киришди.  Ҳаётнинг найрангларига тушуниб бўлмайди. Бир жуфтлик эр-хотинликдан бегона бўлиб, сирдош дўстга айланиб қолдилар.  -Шоҳи, бу кунингдан баттар бўл, дерсан. Сени шунча хўрлаб, яна дардимни сенга тўкаман.  -Отимни ўлишини билганимда бир коп кепакка алиштирардим, -деган экан бир одам, - дея кулди Шоҳида.  - Бемаҳал ит қутирар, пул топса эр қутирар, демайсанми?  Улар бир муддат бир- бирларига тикилиб турдилар-да, ҳоҳолаб кулар эканлар, кўп қаватли уйлар оралиғидаги ўриндиқлардан жой олдилар.  -Сени севганман-а.  -Сизни бир кун кўрмасам ўша куни ақлдан озай, дердим.  -Муҳаббатимиз шунчалик ўткинчимиди-а.  -Йўқ. Ўзимиз ўткинчи. Муҳаббатимиз уйига ўтин ташиб, оловда куйдириб юбордик.- Шоҳида миннат қилиб, эрини дилини оғритиши ҳам мумкин эди. Аммо истамади. У Муталибни юрагини нимталаётган оғир туғённи кетказиш учун яна ҳазил қилди.  “Ўзбек аёли бўлиш осонми? Атала ичсанг- ош, деб мақтанасан. Онанг йиғиб-териб олиб берган биттагина кўйлагингни эрим олиб берди, деб кериласан. Эрдан калтак еб, бузоқ сузди, дейсан. Касал бўлсанг, касалингни тан олмаган эринг этагини ёпиб, докторларни кўрсам жиним қўзийди, дейсан. Оиланинг шаънини сақлаш учун мингта ёлғон айтиб, ўзинг шу ёлғонларни қулига айланасан.  Шоҳида уч боласини чирқиратиб ташлаб кетиб, кўнгли ёш хотинни тусаган эрининг ҳозирги ҳолига ачинарди. Уни таъна - дашномаларсиз жимгина тинглади:  -Шоҳи, мен сени қарғишингга қолдим. Пулсизлигимда ёнимда эдинг, пул топдим бегона бўлдинг. Яна чой-чақасиз қолиб, ёнингга келиб турибман. Эҳ, пушаймонликларимни ошнам билан оширади, душманларим билса тоширади. Жим юрсам ёрилиб ўламан.  Шоҳида жим эди. Унинг ёдидан онасининг сўзлари бирма-бир ўта бошлади. “Дўстни дўстдан пул айиради. Яхшилик ҳатто душманларнинг ёмонликдан тўхтатади. Оллоҳнинг марҳамати кенг. Яхшиликни пайида бўл”. У ўзини хўрлаган, орзуларини топтаган эрининг кўзларига жасорат билан кулиб қаради. Уйдан чиқаётиб, халатини чўнтагига солиб олган бир даста пулни эрига узатди.  -Сизга асқотар...  Муталиб шу лаҳзада бепичоқ сўйилгандек бўлди. Эр бўлиб бир аёлча мард бўлолмаган ўзини койир экан, пулни олмай кўзларига қалқиб чиққан ёшни яшириш учун Шоҳидадан узоқлашди. •┈┈┈┈•🌸••✾••🌸•┈┈┈┈•      https://t.me/iffatli_ayol       •┈┈┈┈•🌸••✾••🌸•┈┈┈┈•

ХЎРЛИК КЎЧАСИ...  Шоҳида эрта тонгда телефон қўнғироғидан чўчиб уйғонди.  Уйқусираганча пайпасланиб телефон гўшагини қулоғига тутди.  - Алло..  - Шоҳи. Бу менман. Тинчмисизлар?- бу собиқ эрининг овози эди.  - Раҳмат. Тинчликми, эрта тонгда йўқлаб қолибсиз?  - Юрагим сиқилиб кетди. Сени кўргим келяпти.  - Яхши. Уйга келаверинг.  - Йўқ. Кўчада учрашамиз, яхшиси. Болалардан уяламан.  - Хўп.  Шоҳида эри Муталиб билан 15 йил аввал университетда танишган. Бир-бирларига меҳр қўйиб, турмуш қуришди. Ҳаётнинг энг қийин, оғир дамларини бирга кечиришди. Аста-секин эри ишга жойлашди, ўзи эса кетма –кет фарзанд кўриб, уларнинг парвариши билан банд бўлиб қолди. Катта-катта пул топиб, машинали бўлган эрини бирдан “ патагига қурт тушди”. Уйига сиғмай қолди. Ишдан бўшади, дегунча уйига ошиқадиган эр, энди уйга ортмай қолди.  - Ҳм... Шоҳи... Иш кўпайиб кетди. Бугун текширувга борамиз. Мени кутманглар. Вазирликдан меҳмонлар келди.  Кун ора келган эр унга яхши гаплар айтиш ўрнига суюкли хотинидан нуқсон излай бошлади. “Ёқамга яхши дазмол босмабсан”, “Овқатингни тузи паст”, “Бунча кампирга ўхшаб букчайиб юрасан”.....  Шоҳида шуларни эсласа юраги сиқилади. Ахир қачонлардир “менинг фариштам”, “Ўлаётган одам сен қилган овқатни еса тирилиб кетади” деган мақтовли сўзлар қаёққа кетди. Наҳотки ҳаётининг оғир дамларида суянч бўлган аёл эркакнинг пули ортган сайин бир буюмдай унинг учун кераксиз матоҳга айланиб қолса...  Кейинроқ эшитди. Эри ўзидан  икки ёш кичик рус қизга уйланиб олган экан. Ўғилли бўлишибди. Буни сезиб қолганини билган эр энди унга ошкора таҳдидини бошлади. Аёл шўрлик фақат эрини инсофга чақирар эди.  -Дадаси, уч болангизни ҳурмати йўқми? Нега бундай қилдингиз? Болаларингизни келажагини ўйламадингизми?  - Вайсайверма... Овозингни чиқарсанг, қорамни ҳам кўрмайсан. Мендан бир тийин ҳам ололмайсан.  - Нима?  Бу гап Шоҳидани жон-жонидан ўтиб кетди. Энди эри пуллик бўлиб қолибди-да. Эри диссертациясини ёқлаётганида олий маьлумотли ўқитувчи бўла туриб, икки жойда ишлаб, яна фаррошликни ҳам қўшиб, болалари билан қийналиб яшаган кунларини эслаб дод, деб йиғлаб юборай деди. Алами, хўрлиги келди. Дунёнинг юкини гарданига олган ер ўқи айланаверар экану, ҳаётда одам боласи давлат топган сари қалб кўзи хира тортиб бораверар экан. “Яхши топсак зорланмаймиз. Болаларимиз кемтиклик кўрмайди. Мингни берган тангри, бирини олиб, инсонга тирикликнинг бир камлигини ёдга солиб қўяркан.  Қисмат эндигина кўксига шабода теккан аёлдан эрини, болаларидан эса ота меҳрини осонгина юлиб олди. Тўкисликнинг кемтик дил боласини камини тўлдиришга тадбиркор аёлнинг ҳам қурби етмаслигини англасада, эрини ортга қайтариб бўлмаслигини тушунгач, Шоҳида жаҳл отига минди:  - Ўша алвасти биздан азиз бўлса, остонамизга қайтиб қадам босманг. Бизни унутинг!  Муталибга шайтонни араваси чиройли кўринди. Шайтонни от ўрнида қамчилаб, болаларига “хайр” ҳам демай, “Хотин зоти қуриб кетгани йўқ. Дарахтни бир тепсам, ёнғоқни ўрнида ҳам хотин ёғилади. Сен эса эрсиз қоласан. Сенга ҳатто мукиллаган чоллар ҳам қиё боқмайди. Умрбод эрсиз ўтасан,- деди-ю, уйдан бадарға кетди.  Омад, дегани эркак бошидан тилла танга сочиб ўтирадиган фаришта эмас экан. У бир келиб, бир кетаркан. Уни тутиб олган умрбод жони роҳатда яшаркан. Мағрурланиб ўзидан кетгани эса, ҳавойи ҳавасларга алданиб икки қўли бўш қолар экан. Муталиб давлати борида ҳалоли пок хотинини, пушти камаридан бўлган болаларини ҳам унутди. Ёш маъшуқаси Светлана учун эса кўкдаги ойни узиб беришга шай эди. Аммо, маъшуқанинг эркаликлари бир кун уни нажотсизлик дарёсига ғарқ қилди. Светлана бу -Шоҳида эмас эди. “Дадаси, борига сабр қилайлик” демади. Зеро, у бундай гапларни айтишни ҳам билмасди.  -“Купи...”, “Обязательно приниси, если не можеш, я уйду богатому”..  Муталиб бу гапларни агар Шоҳидани оғзидан эшитса, албатта уни оғзи- бурнини қонга тўлдирарди. Аммо Светланага қўл текизолмайди. Уни тоифаси қонунни пеш қилиб, қўлига кишан урдиришдан тоймайди. Муталиб вақт ўтган сари хатосини тушунаркан, ўзидан жиркана бошлади.

​​​Табассум —Опа, "Қизим ҳеч қанақа иш қилишни билмайди, овқат қилиб кўрмаган, фақат китоб ўқиган", дегани нимаси?! Ҳозир ҳамма қизлар курсларга боради, оилага тайёрланади, шундай қизни келин қилаверасизми? Синглисининг гапига кулиб қўя қолди — Ўртоғимнинг ўзига ўхшаса бўлди, худо хоҳласа ҳаммаси яхши бўлади. —Ман келин олсам, ўн бармоғида ўнта ҳунари боридан оламан,—деди синглиси... Эртага тўй. Дилрабо онаси сузган овқатни бир-икки кавлади-ю,  беихтиёр йиғлай бошлади. Аввал ҳиқиллаб, кейин баралла йиғлаётган қизини кўриб онасининг ўти ёрилди —Нима бўлди? Диля, гапира қол, нимага йиғлаяпсан? Бу ёқди дадаси қўшилди —Гапирсанг-чи? Одамни қон қилмай, нимадир бўлдими? Дилрабо ота-онасининг сўроқларига парво қилмай йиғлайверди. Иккита укаси бир гапириб, ўн куладиган қувноқ опасини энди кўриб тургандек оғзи очилиб қолди. У бирдан йиғидан тўхтаб —Ойи, ада, яхшиси, ман турмушга чиқмайман,—деди. —Сабабини айт!—онасининг ҳам асаби бузилди, овозини кўтарди. —Ахир мен овқат қилишни билмайман-ку! У яна йиғлай бошлади. Онаси қўлидаги сочиқ билан қизининг елкасига тушириб қолди. —Қилиғинг қурсин, жинни! Овқат қилишни билмасанг,  ўрганасан. Барибир, бизнинг уйнинг овқати билан тушган жойингники ўхшамайди. Уқувинг, фаросатинг ҳам йўқми? Икки қулоғинг билан эшитиб ол; ҳаммасини битта табассум ҳал қилади. Меҳр ҳал қилади! Дилрабо ўн саккиз ёшида катта уйнинг катта келини бўлди. Ўзи ҳам, эри ҳам институтда ўқийди. Қайнона-қайнота ишлайди, учта қайнисинглиси мактабда боради. Дилрабо тонг саҳардан туриб олди. Ҳеч нима пиширишни билмайди. Интернетдан топиб нонни тухумга ботириб нимадир тайёрлади. "Муза" нинг тайёр хамиридан қатлама, қоғоз қутидаги тайёр сутдан  ширгуруч пиширди. Чой дамлаб, дастурхон устини безатиб бўлганида бирин-кетин оила аъзолари чиқиб кела бошлади. Ҳамманинг ўз чой ичадиган идиши бор экан, "Бу кимники?"," Бу кимники? ",-деб сўраб, ҳаммага чой узатди. Унинг болалардникидек  беғубор қилиқларига кулган қайнота-қайнотасига қўшилиб ўзи ҳам кулиб тураверди. Қатлама жуда ёғли бўпти, ширгуручни шакарга топшириб қўя қолибди, тухумли нон қотиб қолибди. Ҳеч ким деярли тайинли нарса емади. У онасининг " Табассум музларни эритади", —деганини эслади, сўнг —Қўшнимизнинг сигири маза қиладиган бўлди—а?  Мани роса дуо қилади энди! —деди. Ҳамма бирданига кулиб юборди, ўзи ҳам қўшилиб кулди. Муз тоғлар эриди... —Ойи, дўлмани қандай пиширардингиз, айтиб туринг, ҳеч қайси овқатим ўхшамаяпти. —Нимага мандан сўрайсан, бор қайнонангдан сўра! —Вой, нима дейман! —Ялинасан, ўргатинг дейсан. Бўлди, бошимни қотирма! Онаси телефонини ўчириб қўйди. Дилрабо телевизор  кўраётган қайнонасининг ёнига борди, кафтларини бир-бирига жуфтлаштириб секин гап бошлади —Ойижон,  илтимос, манга овқат қилишни ўргатинг, тез ўрганиб оламан, илтимос, илтимос...Унинг мўлтираб турган нигоҳлари бирам тоза эди-ки... Қайнонасига гоҳ  ялиниб, гоҳо эркаланиб юриб бир йилга қолмай барча овқатларни ўрганиб олган Дилрабо энди бинойидек пазанда бўлиб қолганди. Танлаб-танлаб энг уқувли,  энг чаққон, ҳамма нарсани биладиган келин топган синглиси пазанда келинининг қўлидан тайинли овқат ҳам еб кўрмади. Ҳали эри билан,  ҳали қайнисинглиси билан жанжаллашиб, аразлаб уйига кетиб қолавергач, ўнта бармоғидаги ўн хунари  эпсиз деб узатилган келиннинг битта табассумига тенг келолмаслиги маълум бўлиб қолди. Феруза Салходжаева •┈┈┈┈•🌸••✾••🌸•┈┈┈┈•      https://t.me/iffatli_ayol       •┈┈┈┈•🌸••✾••🌸•┈┈┈┈•

КИШИ КЎНГЛИНИ ОҒРИТМАНГ... Кибрли киши садақа сўраб келган фақирни ҳеч нарса бермай қувгани етмагандек, юзига эшикни қаттиқ  ёпди.  Музтар бўлган тиланчи не қиларини билмай каловланди, сўнг бир четга ўтириб, йиғлаб юборди. Шу яқинда ўтирган кўзиожиз одам йиғи товушини эшитиб, унинг ёнига келди. Ҳол-аҳвол сўради. Фақир нима бўлганини айтди. Ногирон киши унга тасалли берди: – Хафа бўлма. Меникига юр, меҳмоним бўл, бир бурда нонимни бирга баҳам кўрамиз. Ногирон киши меҳмоннавозлик кўрсатди. Унинг уйида фақирнинг ҳам қорни тўйди, ҳам кўнгли кўтарилди. Чин дилдан дуо қилди: – Сен кўнглимни кўтардинг, менга уйингни эшигини очдинг. Қодир Аллоҳ таоло сенинг кўзларингни очсин! Фақир кетди. Ўша куни оқшом кўр кишининг кўзлари очилди. Бу хабар бир зумда бутун шаҳарга тарқалди, такаббурнинг ҳам қулоғига етди. Хабар тўғрими, нотўғрими, билиш учун кўр кишининг уйига келди. Хабар рост эканини кўргач, ҳайрат билан сўради: – Жуда омадли экансан, кўзинг қандай очилди ўзи?! – Эй ғофил банда! Шундай муборак одамни эшигингдан қувдинг, кўнглини оғритдинг. Ўткинчи мол-мулкинг билан кибрланиб, Аллоҳ таоло сенга юборган муқаррар хайрни бой бердинг. Кўзларим сен эшигингдан қувган ўша фақирнинг дуолари туфайли очилди, – деди. – Ўзимга зулм қилибман, – деди кибрли киши афсусланиб. Адашдим, менга юборилган бахт қушини қадрламадим...Эҳ, аттанг. •┈┈┈┈•🌸••✾••🌸•┈┈┈┈•      https://t.me/iffatli_ayol       •┈┈┈┈•🌸••✾••🌸•┈┈┈┈•

Ассалому алейкум Иффатли Айол мухлислари байрамларингиз билан табриклаймиз ижодларингизга барака берсин ишларингизни омадини берсин чарчамасдан гузал булиб ишлаб юрингизлар сизлардан оллохим рози булсин ишларингизди баракасини берсин Оллохим куч кувват берсин🙏🙏🙏🙏🙏🙏

Абедд килайотган дустлар га йокимли иштаха келилар билла билла Абедд киламиз 👌👌👌👌