نمی‌دانست کیست.

«نگاه می‌کنم، به خودم، به تو، به زندگی‌ام که داشت از من گذر می‌کرد؛ شبیه رد نوری که از پنجره روی قالی وسط خانه می‌افتد، گرم است اما به نرمی عبور می‌کند. »