نمی‌دانست کیست.

چه خوشبختی عجیبی‌ست که از میان این‌همه بودن، تو سهمی از زندگی من شدی. خوشحالم که جهان تو را دارد؛ و من، خوش‌اقبال‌تر از جهان، فرصت دوست داشتنت را.