کانال علمی و پاسخ به شایعات وشبهات پزشکی

هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی (Subclinical Hypothyroidism): هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی (SH) یک وضعیت بیوشیمیایی است که در آن سطح سرمی هورمون محرک تیروئید (TSH) بالاتر از حد بالای محدوده مرجع آزمایشگاه است، در حالی که سطح تیروکسین آزاد (FT4) در محدوده طبیعی باقی می‌ماند. بر اساس میزان افزایش TSH، هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی به دو گروه تقسیم می‌شود: نوع خفیف: TSH بین 4.5 تا 10 میلی‌واحد در لیتر (mIU/L) نوع شدید: TSH بیش از 10 میلی‌واحد در لیتر از این وضعیت با عناوینی مانند هیپرتیروتروپینمی ایزوله (Isolated Hyperthyrotropinemia) یا هیپوتیروئیدی جبران‌شده (Compensated Hypothyroidism) نیز یاد می‌شود. علل SH در کودکان: در سنین کودکی، هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی می‌تواند منشأ تیروئیدی یا غیرتیروئیدی داشته باشد. مهم‌ترین علل عبارت‌اند از: تیروئیدیت هاشیموتو (HT) مصرف برخی داروهای ضدصرع بیماری سلیاک فیبروز کیستیک نارسایی مزمن کلیه سندرم ترنر (TS) سندرم داون (DS) سندرم ویلیامز همچنین چاقی از شرایطی است که نسبتاً شایع با افزایش خفیف TSH و هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی همراه است. با این حال، در بسیاری از کودکان علت مشخصی یافت نمی‌شود که به آن هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی ایدیوپاتیک (بدون علت شناخته‌شده) گفته می‌شود. تظاهرات بالینی تظاهرات بالینی این بیماری بسیار متغیر است و ممکن است از عدم وجود هرگونه علامت تا بروز علائم خفیف اختلال عملکرد تیروئید متغیر باشد. سیر بیماری در طول زمان، هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی ممکن است: به هیپوتیروئیدی آشکار پیشرفت کند؛ به عملکرد طبیعی تیروئید بازگردد؛ یا، که شایع‌تر است، برای سال‌ها بدون تغییر باقی بماند. این پایداری به‌ویژه در کودکان مبتلا به هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی خفیف و ایدیوپاتیک بیشتر مشاهده می‌شود. درمان درمان با لووتیروکسین (L-T4) در موارد زیر توصیه می‌شود: هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی ناشی از تیروئیدیت هاشیموتو که به‌تدریج رو به پیشرفت است. وجود هم‌زمان سندرم ترنر یا سندرم داون. همراهی با سایر بیماری‌های خودایمنی. وجود گواتر. وجود علائم یا نشانه‌های کم‌کاری تیروئید. وجود اختلالات متابولیک با ماهیت آترواسکلروززا (Proatherogenic) که ممکن است خطر بیماری‌های قلبی–عروقی را افزایش دهند. در مقابل، درمان جایگزینی با لووتیروکسین در کودکانی که دارای شرایط زیر هستند توصیه نمی‌شود: هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی خفیف و ایدیوپاتیک؛ آنتی‌بادی‌های ضدتیروئید منفی؛ عدم وجود گواتر؛ و نبود شواهد تیروئیدیت هاشیموتو در سونوگرافی احتمال پیشرفت به هیپوتیروئیدی آشکار در کودکانی بیشتر است که TSH اولیه بیش از 10 mIU/L داشته باشند یا مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو باشند؛ این خطر در حضور سندرم ترنر یا سندرم داون افزایش می‌یابد. . در کودکان بدون علامت مبتلا به هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی (SH) خفیف و ایدیوپاتیک، درمان با لووتیروکسین اندیکاسیون ندارد. در مقابل، در کودکان مبتلا به هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی مرتبط با تیروئیدیت هاشیموتو (HT) که افزایش TSH به‌طور پایدار ادامه دارد، می‌توان درمان با لووتیروکسین را مدنظر قرار داد. اختصارات: SH: هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی (Subclinical Hypothyroidism) HT: تیروئیدیت هاشیموتو (Hashimoto's Thyroiditis) TS: سندرم ترنر (Turner Syndrome) Subclinical hypothyroidism: Frontiers in Endocrinology، 25 فوریه 2019.

هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی (Subclinical Hypothyroidism): هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی (SH) یک وضعیت بیوشیمیایی است که در آن سطح سرمی هورمون محرک تیروئید (TSH) بالاتر از حد بالای محدوده مرجع آزمایشگاه است، در حالی که سطح تیروکسین آزاد (FT4) در محدوده طبیعی باقی می‌ماند. بر اساس میزان افزایش TSH، هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی به دو گروه تقسیم می‌شود: نوع خفیف: TSH بین 4.5 تا 10 میلی‌واحد در لیتر (mIU/L) نوع شدید: TSH بیش از 10 میلی‌واحد در لیتر از این وضعیت با عناوینی مانند هیپرتیروتروپینمی ایزوله (Isolated Hyperthyrotropinemia) یا هیپوتیروئیدی جبران‌شده (Compensated Hypothyroidism) نیز یاد می‌شود. علل SH در کودکان: در سنین کودکی، هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی می‌تواند منشأ تیروئیدی یا غیرتیروئیدی داشته باشد. مهم‌ترین علل عبارت‌اند از: تیروئیدیت هاشیموتو (HT) مصرف برخی داروهای ضدصرع بیماری سلیاک فیبروز کیستیک نارسایی مزمن کلیه سندرم ترنر (TS) سندرم داون (DS) سندرم ویلیامز همچنین چاقی از شرایطی است که نسبتاً شایع با افزایش خفیف TSH و هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی همراه است. با این حال، در بسیاری از کودکان علت مشخصی یافت نمی‌شود که به آن هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی ایدیوپاتیک (بدون علت شناخته‌شده) گفته می‌شود. تظاهرات بالینی تظاهرات بالینی این بیماری بسیار متغیر است و ممکن است از عدم وجود هرگونه علامت تا بروز علائم خفیف اختلال عملکرد تیروئید متغیر باشد. سیر بیماری در طول زمان، هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی ممکن است: به هیپوتیروئیدی آشکار پیشرفت کند؛ به عملکرد طبیعی تیروئید (اویوتیروئیدی) بازگردد؛ یا، که شایع‌تر است، برای سال‌ها بدون تغییر باقی بماند. این پایداری به‌ویژه در کودکان مبتلا به هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی خفیف و ایدیوپاتیک بیشتر مشاهده می‌شود. درمان درمان با لووتیروکسین (L-T4) در موارد زیر توصیه می‌شود: هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی ناشی از تیروئیدیت هاشیموتو که به‌تدریج رو به پیشرفت است. وجود هم‌زمان سندرم ترنر یا سندرم داون. همراهی با سایر بیماری‌های خودایمنی. وجود گواتر. وجود علائم یا نشانه‌های کم‌کاری تیروئید. وجود اختلالات متابولیک با ماهیت آترواسکلروززا (Proatherogenic) که ممکن است خطر بیماری‌های قلبی–عروقی را افزایش دهند. در مقابل، درمان جایگزینی با لووتیروکسین در کودکانی که دارای شرایط زیر هستند توصیه نمی‌شود: هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی خفیف و ایدیوپاتیک؛ آنتی‌بادی‌های ضدتیروئید منفی؛ عدم وجود گواتر؛ و نبود شواهد تیروئیدیت هاشیموتو در سونوگرافی احتمال پیشرفت به هیپوتیروئیدی آشکار در کودکانی بیشتر است که TSH اولیه بیش از 10 mIU/L داشته باشند یا مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو باشند؛ این خطر در حضور سندرم ترنر یا سندرم داون افزایش می‌یابد. . در کودکان بدون علامت مبتلا به هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی (SH) خفیف و ایدیوپاتیک، درمان با لووتیروکسین اندیکاسیون ندارد. در مقابل، در کودکان مبتلا به هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی مرتبط با تیروئیدیت هاشیموتو (HT) که افزایش TSH به‌طور پایدار ادامه دارد، می‌توان درمان با لووتیروکسین را مدنظر قرار داد. اختصارات: SH: هیپوتیروئیدی تحت‌بالینی (Subclinical Hypothyroidism) HT: تیروئیدیت هاشیموتو (Hashimoto's Thyroiditis) TS: سندرم ترنر (Turner Syndrome) Subclinical hypothyroidism: Frontiers in Endocrinology، 25 فوریه 2019.

ESR: همانند سایر آزمون‌های آزمایشگاهی، محدوده مرجع سرعت رسوب گلبول‌های قرمز (ESR) باید توسط آزمایشگاهی که آزمون را انجام می‌دهد تعیین شود. به‌طور کلی، مقادیر ESR در زنان اندکی بیشتر از مردان است و با افزایش سن نیز روند افزایشی دارد. مقادیر مرجع بر اساس روش وسترگرن (Westergren) به شرح زیر است: مردان کمتر از ۵۰ سال: حداکثر ۱۵ میلی‌متر در ساعت زنان کمتر از ۵۰ سال: حداکثر ۲۰ میلی‌متر در ساعت مردان ۵۰ سال و بالاتر: حداکثر ۲۰ میلی‌متر در ساعت زنان ۵۰ سال و بالاتر: حداکثر ۳۰ میلی‌متر در ساعت کودکان: حداکثر ۱۰ میلی‌متر در ساعت تفسیر مقادیر ESR باید همواره در کنار تظاهرات بالینی بیمار و سایر یافته‌های آزمایشگاهی انجام شود. افزایش یا کاهش غیرطبیعی ESR به‌تنهایی برای تشخیص هیچ بیماری کافی نیست و نباید به‌عنوان یک معیار تشخیصی مستقل مورد استفاده قرار گیرد. اهمیت بالینی عوامل متعددی می‌توانند بر مقدار ESR تأثیر بگذارند. به‌طور طبیعی، زنان نسبت به مردان مقادیر اندکی بالاتر ESR دارند. همچنین، بارداری و افزایش سن با افزایش این شاخص همراه هستند. از دیگر عوامل مؤثر می‌توان به کم‌خونی، اختلالات مورفولوژیک گلبول‌های قرمز، قرارگیری نادرست لوله ESR، افزایش دمای نمونه و خطاهای ناشی از رقیق‌سازی نمونه اشاره کرد. ESR از نظر حساسیت و اختصاصیت، شاخص مناسبی برای غربالگری عمومی محسوب نمی‌شود؛ زیرا افزایش آن در طیف وسیعی از بیماری‌ها مشاهده می‌شود و بنابراین ارزش تشخیصی محدودی به‌عنوان یک آزمایش مستقل دارد. علاوه بر این، برخی بیماران مبتلا به بدخیمی‌ها، عفونت‌های شدید یا بیماری‌های التهابی فعال ممکن است مقادیر طبیعی ESR داشته باشند. با وجود این محدودیت‌ها، افزایش ESR باید پزشک را به بررسی بیشتر از نظر وجود بیماری زمینه‌ای هدایت کند. مهم‌ترین علل افزایش ESR عبارت‌اند از: کم‌خونی آرتریت و سایر بیماری‌های التهابی مفاصل عفونت‌ها، به‌ویژه عفونت‌های استخوان و مفاصل بیماری‌های کلیوی کاهش آلبومین سرم لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) لنفوم، از جمله لنفوم لنفوپلاسموسیتی مولتیپل میلوما پلی‌میالژی روماتیکا اختلالات گلبول‌های قرمز آرتریت روماتوئید واسکولیت‌های سیستمیک بیماری‌های تیروئید همچنین، هر فرایندی که موجب افزایش فیبرینوژن پلاسما شود، مانند بارداری، عفونت، دیابت، بیماری کلیوی مرحله نهایی، بیماری‌های قلبی و بدخیمی‌ها، می‌تواند سبب افزایش ESR شود. مقادیر بسیار بالای ESR (بیش از ۱۰۰ میلی‌متر در ساعت) معمولاً با وجود یک بیماری جدی زمینه‌ای همراه هستند. مهم‌ترین علل این افزایش شدید عبارت‌اند از: عفونت‌های شدید مولتیپل میلوما لنفوم لنفوپلاسموسیتی (ماکروگلوبولینمی والدنستروم) آرتریت سلول غول‌آسا (Giant Cell Arteritis) پلی‌میالژی روماتیکا واسکولیت ناشی از واکنش‌های حساسیتی (Hypersensitivity Vasculitis) تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticles

گاهی اوقات آنتی‌بادی‌های ضد تیروئید پراکسیداز (TPOAb) همزمان با اندازه‌گیری (TSH) در بیمارانی که علائم کم‌کاری تیروئید و/یا گواتر در معاینه فیزیکی دارند، بررسی می‌شوند. در برخی از این بیماران، با وجود طبیعی بودن نتایج آزمون‌های عملکرد تیروئید، سطح آنتی‌بادی‌های TPO افزایش یافته است. این افراد مبتلا به تیروئیدیت خودایمنی مزمن (تیروئیدیت هاشیموتو) هستند، اما هنوز دچار کم‌کاری تیروئید نشده‌اند. این بیماران در مقایسه با افرادی که آنتی‌بادی‌های تیروئیدی ندارند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به کم‌کاری تیروئید قرار دارند؛ زیرا سیر طبیعی تیروئیدیت هاشیموتو معمولاً با تخریب تدریجی بافت تیروئید و کاهش تدریجی عملکرد آن همراه است. در بیمارانی که مبتلا به این اختلال بوده و کم‌کاری تیروئید تحت‌بالینی (Subclinical Hypothyroidism) دارند ــ وضعیتی که با افزایش خفیف TSH و وجود آنتی‌بادی‌های تیروئیدی مشخص می‌شود ــ کم‌کاری تیروئید آشکار (Overt Hypothyroidism) با نرخ تقریبی ۵ درصد در سال بروز می‌کند. پس از ایجاد کم‌کاری تیروئید آشکار، این وضعیت در تقریباً تمامی موارد دائمی است؛ با این حال، در برخی کودکان و زنان در دوره پس از زایمان، کم‌کاری تیروئید ممکن است گذرا و قابل برگشت باشد. اپتودیت تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticle

تظاهرات بالینی هیپوتیروئیدیسم مادرزادی: نوزادان بدون علامت: — اکثریت قریب به اتفاق (بیش از ۹۵ درصد) نوزادان مبتلا به کم کاری تیروئید مادرزادی، در بدو تولد دارای تظاهرات بالینی اندک یا فاقد هرگونه علامتی از کمکاری تیروئید هستند . این امر به دلیل عبور مقداری از تیروکسین (T4) مادر از جفت است، به طوریکه حتی در نوزادانی که قادر به ساختن هیچ هورمون تیروئیدی نیستند، غلظت T4 سرم بند ناف تقریباً ۲۵ تا ۵۰ درصد نوزادان طبیعی میباشد . علاوه بر این، بسیاری از نوزادان مبتلا به کم کاری تیروئید مادرزادی مقداری بافت تیروئیدی هر چند ناکافی فعال دارند. با وجود این عوامل تعدیل کننده، کم کاری تیروئید مادرزادی ممکن است آثار نامحسوسی در داخل رحم داشته باشد. طول و وزن هنگام تولد معمولاً در محدوده طبیعی است؛ وزن هنگام تولد اغلب در صدک نسبتاً بالاتری نسبت به طول هنگام تولد قرار دارد که به دلیل میکسدم است ؛ دور سر نیز ممکن است افزایش یافته باشد. اپی فیز زانو اغلب فاقد کلسیفیکاسیون است، و این وضعیت در پسران بیشتر از دختران رخ میدهد (به ترتیب ۴۰ در مقابل ۲۸ درصد) . نوزادان علامت دار: — نوزادانی که در مناطقی از جهان متولد میشوند که فاقد برنامه های غربالگری نوزادان هستند، معمولاً با علائم و نشانه های کم کاری تیروئید طی چند ماه اول زندگی تظاهر پیدا میکنند. این علائم شامل بیحالی، گریه خشدار و گرفتگی صدا، مشکلات تغذیه ای (اغلب نیاز به بیدار کردن نوزاد برای شیر خوردن)، یبوست، چهره پف آلود، بزرگی زبانی، فتق نافی، فونتانل های بزرگ، هیپوتونی، خشکی پوست، هیپوترمی، و یرقان طولانی مدت (عمدتاً هیپربیلی روبینمی غیرمستقیم) است . نوزادان مبتلا به دیس هورمونوژنز تیروئید ممکن است گواتری داشته باشند که در سونوگرافی قبل از تولد یا در معاینه بالینی نوزاد تشخیص داده شود، در حالی که در برخی دیگر، گواتر در مراحل بعدی را زندگی کشف میشود. وجود ندولهای زیرجلدی قابل لمس (اسیفیکاسیون) میتواند خبر از از کم کاری تیروئید مادرزادی در همراهی پسودوهیپوپاراتیروئیدیسم باشد. اگر نوزادی دچار کم کاری تیروئید مرکزی باشد، تظاهرات بالینی اغلب به کمبودهای همراه سایر هورمونهای هیپوفیز مرتبط است و شامل هیپوگلیسمی (به علت کمبود هورمون رشد و هورمون آدرنوکورتیکوتروپ)، میکروپنیس (به علت کمبود هورمون رشد و/یا گنادوتروپین ها)، بیضه نزول نکرده (به علت کمبود گنادوتروپین ها)، و به ندرت، ویژگی های کمبود آرژنین وازوپرسین میگردد. کاهش شنوایی در نوزاد مبتلا به کم کاری تیروئید مرکزی ممکن است سرنخی برای جهش TBL1X باشد . ناهنجاریهای مادرزادی همراه: کم کاری تیروئید مادرزادی با افزایش اندکی در خطر ابتلا به سایر ناهنجاریهای مادرزادی شامل قلب، کلیه، دستگاه ادراری، دستگاه گوارش و اسکلت همراه است . نوزادان مبتلا به کم کاری تیروئید مادرزادی و شکاف کام ممکن است دچار جهش ژن TTF2 باشند . نوزادانی که بیماری ریوی و/یا مشکلات عصبی پایدار از جمله آتاکسی دارند، مشکوک به جهش ژن NKX2-1 هستند (که گاهی سندرم مغز-ریه-تیروئید نامیده میشود) . جهش های GLIS3 در مواردی از کم کاری تیروئید مادرزادی همراه با دیابت شیرین نوزادی، گلوکوم مادرزادی، فیبروز کبدی و کلیه های پلی کیستیک شرح داده شده است . جهش های JAG1 اغلب در بیماران مبتلا به سندرم آلاژیل نوع ۱ گزارش میشود که در برخی موارد با هیپوپلازی تیروئید همراه است. اپتودیت تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticles

مقادیر طبیعی VBG بر اساس محل نمونه گیری: دامنه مقادیر طبیعی برای پارامترهای تعادل اسید-باز در نمونه های خون شریانی و وریدی متفاوت است و همچنین بین آزمایشگاههای گوناگون تغییر میکند. نمونه خون شریانی: در نمونه خون شریانی، دامنه طبیعی pH بین ۷.۳۵ تا ۷.۴۵، غلظت بیکربنات (HCO₃⁻) بین ۲۱ تا ۲۷ میلی‌اکیوالان در لیتر (mEq/L) و PCO₂ بین ۳۵ تا ۴۵ میلی‌متر جیوه (معادل ۴.۷ تا ۶.۰ کیلوپاسکال) است. نمونه خون وریدی محیطی: مقادیر طبیعی گازهای خون وریدی محیطی با خون شریانی متفاوت است. این تفاوت به دلیل جذب و بافری شدن CO₂ تولیدشده در متابولیسم، در گردش خون مویرگی و همچنین افزوده شدن اسیدهای آلی تولیدشده در بافتی است که خون ورودی آن را تخلیه می‌کند، ایجاد می‌شود. در صورت استفاده از گارو (تورنیکه) برای تسهیل خونگیری، باید تقریباً یک دقیقه پیش از نمونه‌گیری، گارو باز شود تا از تغییرات ناشی از ایسکمی جلوگیری گردد. دامنه طبیعی pH خون وریدی محیطی تقریباً ۰.۰۳ تا ۰.۰۴ واحد کمتر از خون شریانی، غلظت HCO₃⁻ تقریباً ۲ تا ۳ mEq/L بیشتر، و PCO₂ حدود ۳ تا ۸ میلی‌متر جیوه (۰.۴ تا ۱.۱ کیلوپاسکال) بالاتر از خون شریانی است. در صورت استفاده از اندازه‌گیری‌های وریدی برای پایش متوالی بیمار، باید به طور دوره‌ای با مقادیر شریانی همبستگی داده شود. نمونه خون ورید مرکزی: در بیمارانی که کاتتر ورید مرکزی دارند، می‌توان نمونه خون ورید مرکزی را آنالیز کرد. در این نمونه، pH معمولاً ۰.۰۳ تا ۰.۰۵ واحد کمتر از خون شریانی و PCO₂ حدود ۴ تا ۵ میلی‌متر جیوه (۰.۵ تا ۰.۷ کیلوپاسکال) بالاتر است، در حالی که افزایش قابل‌توجهی در بیکربنات سرم دیده نمی‌شود. اپتودیت تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticles

آکانتوزیس نیگریکانس مرتبط با بدخیمی (Malignancy-associated acanthosis nigricans): شکل پارانئوپلاستیک آکانتوزیس نیگریکانس بیشتر در افراد مسن تشخیص داده میشود و بیماران اغلب چاقی ندارند. ضایعات میتوانند پیش از تشخیص بدخیمی یا پس از آن ظاهر شوند. در برخی موارد، تشخیص آکانتوزیس نیگریکانس سالها پیش از شناسایی بدخیمی صورت میگیرد . یافته هایی که در بیمار مبتلا به آکانتوزیس نیگریکانس احتمال وجود بدخیمی زمینه ای را مطرح میکنند، عبارتند از: · شروع سریع ضایعات پوستی · وجود یافته های پارانئوپلاستیک اضافی (مانند رشد سریع یا التهاب سبورئیک کراتوزیس (نشانه Leser-Trelat) و یا وجودtripe palms ( کفِ دستِ شبیه چین های داخل سیرابی گوسفند ) · درگیری گسترده ضایعات · ضایعات در نواحی غیرمعمول (مانند مخاطات، کف دستها یا کف پاها) · کاهش وزن بی دلیل · سن بالا (افراد مسن) آکانتوزیس نیگریکانس مرتبط با بدخیمی ممکن است با خارش موضعی یا منتشر و پاپیلوماتوز جلدی و مخاطی همراه باشد . همچنین، سایر درماتوزهای پارانئوپلاستیک ممکن است همراه با آکانتوزیس نیگریکانس مرتبط با بدخیمی رخ دهند، از جمله ضخیم شدن مخملی تا چرمی پوست کف دست و شروع ناگهانی سبورئیک کراتوزیس متعدد (نشانه لِسِر–ترِلا) اپتودیت تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticles

درماتیت کاندیدیائی ناحیه پوشک (Candidal Diaper Dermatitis): درماتیت کاندیدیائی ناحیه پوشک ، مشکلی همه‌گیر در نوزادان است و اگرچه نسبتاً خوش‌خیم تلقی می‌شود، اما اغلب به دلیل تمایل به عود مجدد، موجب کلافگی والدین می‌گردد. نوزادان مستعد معمولاً حامل کاندیدا آلبیکنس (C. albicans) در مجاری گوارشی خود هستند و پوست گرم، مرطوب و تحت انسداد در ناحیه پوشک، محیطی ایده‌آل برای رشد این قارچ فراهم می‌کند. درماتیت‌های سبورئیک ، آتوپیک یا درماتیت تماسیِ تحریکی اولیه (Primary irritant contact dermatitis)، معمولاً راه ورود کاندیدا را فراهم می‌کنند. تظاهرات بالینی اصلی شامل یک پلاک اریتماتو ی شدید با حاشیه دندانه‌دار و لبه‌های کاملاً مشخص است. این پلاک از ادغام تعداد زیادی پاپول و وزیکول‌های پوستول‌دار تشکیل شده است. وجود پوستول‌های ماهواره‌ای (Satellite pustules) — یعنی پوستول‌هایی که در پوست‌های مجاور پراکنده شده‌اند — از ویژگی‌های بارز عفونت‌های کاندیدایی موضعی است. ناحیه اطراف مقعد، چین‌های کشاله ران ، پرینه و قسمت تحتانی شکم معمولاً درگیر می‌شوند. در مردان، ممکن است کل اسکروتوم و آلت تناسلی درگیر شود که با بالانیت فرسایشی در پوست اطراف مجرای ادرار همراه است. در زنان، ضایعات ممکن است در مخاط واژن و لب های دستگاه تناسلی مشاهده شود. در برخی از نوزادان، این فرآیند به صورت منتشر بوده و ضایعات اریتماتوز در نواحی دور از ناحیه پوشک نیز دیده می‌شود. در برخی موارد، این فرآیند منتشر ممکن است نشان‌دهنده یک واکنش (Fungal id) یا همان واکنش حساسیت مفرط باشد. تشخیص افتراقی: تشخیص افتراقی درماتیت کاندیدائی پوشک شامل سایر بثورات ناحیه پوشک است که ممکن است هم‌زمان با عفونت کاندیدایی وجود داشته باشند. به همین دلیل، تشخیص قطعی از طریق تهیه لام KOH یا کشت ضروری است. درمان:درمان شامل استفاده از کرم‌های ایمیدازول (Imidazole) دو بار در روز است. در صورت شدت یافتن التهاب، استفاده از ترکیب استروئید کورتیکواستروئید و عامل ضد قارچ ممکن است موجه باشد، اما اگر تشخیص قطعی نشده باشد، می‌تواند وضعیت را پیچیده کند (با تشخیص اشتباه تداخل ایجاد کند). استروئیدها نباید بیش از چند روز مصرف شوند. محافظت از ناحیه پوشک با استفاده از لایه‌ای از لایه ضخیم پماد زینک اکساید بر روی فرآورده ضد کاندیدا می‌تواند مفید باشد. پاک کردن این پماد با روغن معدنی (Mineral oil) آسان‌تر از آب و صابون است. واکنش‌های «اید قارچی» با درمان موفقیت‌آمیز درماتیت پوشک به‌تدریج فروکش می‌کنند، و یا ممکن است با استفاده از فرآورده‌های استروئیدی ملایم درمان شوند. هنگامی که عودهای کاندیدیازیس پوشک مکرر است، تجویز یک دوره درمان ضد کاندیدایی خوراکی برای کاهش جمعیت کاندیدا در مجاری گوارشی می‌تواند مفید باشد. به نظر می‌رسد برخی از نوزادان میزبان‌های پذیرای کاندیدا آلبیکنس هستند و ممکن است این ارگانیسم را از یک فرد بزرگسالِ حامل (Colonized adult) مجدداً دریافت کنند. کتاب کودکان نلسن تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticles

نکاتی درباره ویروس هانتا: با وجود اخبار نگران‌کننده و کشندگی بالای این ویروس، احتمال تبدیل شدن هانتا ویروس به یک پاندمی جهانی (مانند کووید-۱۹) بسیار پایین و نزدیک به صفر است. دلایل علمی این ارزیابی عبارتند از: انتقال‌پذیری بسیار ضعیف (Low R0): حتی در مورد سویه آند که قابلیت انتقال انسانی دارد، این انتقال به شدت ناکارآمد است. ویروس برای انتقال نیازمند تماس بسیار نزدیک فیزیکی یا مواجهه طولانی با مایعات بدن بیمار است. این ویروس مانند آنفلوانزا یا کرونا قابلیت سرایت آسان از طریق هوا (هوابرد) در مسافت‌های طولانی یا محیط‌های عمومی را ندارد. وابستگی به ناقل حیوانی: چرخه اصلی حیات این ویروس در بدن جوندگان است. شیوع بیماری معمولاً به مناطقی محدود می‌شود که موش‌های ناقلِ همان سویه خاص در آنجا زیست می‌کنند. بدون وجود جوندگان آلوده، زنجیره انتقال به سرعت متوقف می‌شود. ارزیابی رسمی مراجع بهداشتی: سازمان جهانی بهداشت (WHO) صراحتاً اعلام کرده است که با وجود جدی بودن اتفاقات داخل کشتی، خطر این ویروس برای عموم مردم جهان در سطح پایین (Low Risk) ارزیابی می‌شود و نیازی به اعمال محدودیت‌های سفر یا نگرانی عمومی نیست. جمع‌بندی اتفاقات اخیر، یک بحران ایزوله در یک محیط بسته (کشتی تفریحی) با یکی از معدود سویه‌هایی است که قابلیت انتقال محدودِ انسانی دارد. هانتا ویروس به دلیل نرخ کشندگی بالا نیازمند توجه دقیق و اقدامات سریع قرنطینه‌ای در محل شیوع است، اما ویژگی‌های بیولوژیکی و نحوه انتقالِ آن به گونه‌ای نیست که بتواند یک بحران فراگیر یا پاندمی جهانی ایجاد کند. همه اینا تا زمانی صدق میکنه که جهش نکنه!

چه زلزله، چه سیل، یا هر موقعیت اضطراری دیگه، داشتن یک «کیف نجات» می‌تونه تا ۷۲ ساعت اول، زندگی شما و عزیزانتون رو نجات بده. این ۷ قلم اصلی رو فراموش نکنید: 1️⃣ آب و غذا: آب آشامیدنی (حداقل ۳ لیتر برای هر نفر)، کنسرو، بیسکویت انرژیزا و شکلات. 2️⃣ بهداشت: ژل ضدعفونی، دستمال مرطوب، پوشک بچه و وسایل بهداشت بانوان. 3️⃣ ابزار و ملزومات: چراغ قوه (با باتری اضافه)، سوت (برای علامت‌دادن)، رادیو، چاقوی چندکاره و چسب‌زن. 4️⃣ بیمارستانی: جعبه کمک‌های اولیه کامل، داروهای مصرفی ثابت خودتون و مسکن. 5️⃣ اسناد مهم: کپی مدارک شناسایی، عکس‌ها، مدارک خونه و بیمه (در یک کیسه ضد آب). 6️⃣ لباس: پتوی اضطراری (پتوی نجات)، لباس گرم، زیرپوش اضافه و کفش مناسب. 7️⃣ ملزومات کودکان و سالمندان: شیر خشک، غذای بچه، عروسک برای آرامش کودک یا وسایل خاص سالمندان. 🛄 کوله رو جایی بذارید که همه اعضای خانواده دسترسی داشته باشن و تاریخ انقضای مواد خوراکی رو هر ۶ ماه چک کنید. 📲 @med_info

بیماری‌های تیروئید و دیابت نوع ۱ توصیه‌ها: توصیه می‌شود کودکان مبتلا به دیابت نوع ۱ به‌زودی پس از تشخیص بیماری، از نظر وجود آنتی‌بادی‌های ضدتیروئید شامل آنتی‌بادی ضد تیروئید پراکسیداز (Anti-TPO) و آنتی‌بادی ضد تیروگلوبولین (Anti-TG) بررسی شوند. (سطح شواهد: B) اندازه‌گیری هورمون محرک تیروئید (TSH) در زمان تشخیص، هنگامی که وضعیت بالینی کودک پایدار است، یا کمی بعد از بهبود و تثبیت قند خون توصیه می‌شود. اگر سطح TSH طبیعی باشد، پیشنهاد می‌شود هر ۱ تا ۲ سال یک‌بار مجدداً ارزیابی انجام شود. این بررسی باید زودتر انجام گیرد اگر: آنتی‌بادی‌های تیروئیدی مثبت باشند، علائم یا نشانه‌های اختلال عملکرد تیروئید ایجاد شود،بزرگی تیروئید (گواتر) مشاهده شود،اختلال در سرعت رشد وجود داشته باشد،یا نوسانات غیرقابل توضیح در کنترل قند خون رخ دهد. (سطح شواهد: B) بیماری خودایمنی تیروئید شایع‌ترین اختلال خودایمنی همراه با دیابت است و در حدود ۱۷ تا ۳۰ درصد افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ دیده می‌شود. در زمان تشخیص دیابت نوع ۱، حدود ۲۵ درصد کودکان دارای آنتی‌بادی‌های تیروئیدی هستند. وجود این آنتی‌بادی‌ها پیش‌بینی‌کننده بروز اختلال عملکرد تیروئید در آینده است؛ شایع‌ترین اختلال، کم‌کاری تیروئید (هیپوتیروئیدیسم) است، هرچند پرکاری تیروئید (هیپرتیروئیدیسم) نیز در حدود ۰/۵ درصد افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ رخ می‌دهد. در یک مطالعه در سوئد مشخص شد که آنتی‌بادی ضد تیروئید پراکسیداز (Anti-TPO) نسبت به آنتی‌بادی ضد تیروگلوبولین (Anti-TG) پیش‌بینی‌کننده قوی‌تری برای اختلال عملکرد تیروئید است. آزمایش‌های عملکرد تیروئید اگر در زمان تشخیص دیابت انجام شوند ممکن است گمراه‌کننده باشند. این موضوع به دلیل پدیده «سندروم یوتیروئید بیمار» است که تحت تأثیر عواملی مانند هایپرگلیسمی قبلی، کتوز یا کتواسیدوز دیابتی، کاهش وزن و سایر اختلالات متابولیک ایجاد می‌شود. بنابراین، اگر نتایج آزمایش در زمان تشخیص کمی غیرطبیعی باشد، باید پس از رسیدن بیمار به ثبات متابولیک و دستیابی به کنترل مناسب قند خون، آزمایش‌ها تکرار شوند. کم‌کاری تحت‌بالینی تیروئید ممکن است با افزایش خطر هیپوگلیسمی علامت‌دار، اختلالات چربی خون (دیس‌لیپیدمی) و کاهش سرعت رشد طولی همراه باشد. پرکاری تیروئید با تغییر در متابولیسم گلوکز معمولاً باعث بدتر شدن کنترل قند خون می‌شود. American Diabetes Association Professional Practice Committee 2025 #دیابت تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticles

متفورمین و اثرات آن در دوران شیردهی خلاصه مصرف متفورمین در دوران شیردهی: داده‌های حاصل از مطالعات معتبر و با طراحی مناسب نشان می‌دهد که مقدار متفورمین موجود در شیر مادر پایین است و نوزاد از طریق شیر مادر کمتر از ۰٫۵ درصد دوز تنظیم‌شده بر اساس وزن مادر را دریافت می‌کند. سطح متفورمین در شیر مادر در طول مصرف دارو نسبتاً ثابت باقی می‌ماند، بنابراین زمان‌بندی شیردهی نسبت به زمان مصرف دارو تأثیر قابل‌توجهی در کاهش دریافت شیرخوار ندارد. اگرچه مقدار داروی منتقل‌شده از طریق شیر کم است، اما در برخی موارد مقادیر بسیار پایینی از متفورمین در سرم شیرخوار قابل اندازه‌گیری بوده است. در یک مطالعه آینده‌نگر با حجم نمونه نسبتاً بالا، هیچ‌گونه عارضه نامطلوبی در شیرخواران تغذیه‌شده با شیر مادر گزارش نشد. گاهی از متفورمین به‌عنوان دارویی برای افزایش ترشح شیر مادر (گالاکتاگوگ) در زنانی که دچار کاهش تولید شیر هستند استفاده می‌شود، اما شواهد علمی کافی برای اثربخشی آن در این زمینه وجود ندارد. با این حال، مصرف متفورمین در دوران شیردهی باید با احتیاط انجام شود، به‌ویژه در مورد نوزادان ، نوزادان نارس و شیر خوارانی که دچار اختلال عملکرد کلیه هستند. LactMed 2023 Drugs.com 2025 #متفورمین تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticles

بر اساس دستورالعمل‌های مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، تمامی کودکان در سنین ۱۱ تا ۱۲ سال باید یک دوز واکسن مننگوکوک کونژوگه دریافت کنند. از آنجایی که ایمنی حاصل از این واکسن با گذشت زمان کاهش می‌یابد، افرادی که پیش از ۱۶ سالگی واکسینه شده‌اند، نیاز به یک دوز یادآور دارند که باید حداقل بفاصله ۸ هفته‌، و ترجیحاً در سن ۱۶ تا ۱۸ سالگی، تزریق شود. پروفیلاکسی مننژیت مننگوککی: بر اساس راهنماهای موجود، ریفامپین (چهار دوز خوراکی در طی ۴۸ ساعت)، سیپروفلوکساسین (یک دوز خوراکی واحد) یا سفتریاکسون (یک تزریق واحد) به‌عنوان آنتی‌بیوتیک‌های خط اول برای پیشگیری از مننژیت مننگوکوکی توصیه می‌شوند. همچنین، در مناطقی که سویه‌های مقاوم به سیپروفلوکساسین وجود دارند، از یک دوز خوراکی واحد آزیترومایسین نیز استفاده شده است. CDC 2024 #مننژیت تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticles

داروی ترکیبی بوپروپیون/نالترکسون توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) به طور رسمی برای مدیریت وزن در بزرگسالان تأیید شده است. این دارو برای بیمارانی تجویز می‌شود که: شاخص توده بدنی (BMI) آن‌ها 30 یا بیشتر باشد (که در دسته افراد چاق قرار می‌گیرند). شاخص توده بدنی (BMI) آن‌ها 27 یا بیشتر باشد (که در دسته افراد دارای اضافه وزن قرار می‌گیرند) و حداقل یک بیماری مرتبط با وزن مانند فشار خون بالا، دیابت نوع ۲ یا کلسترول بالا داشته باشند. این دارو باید همواره همراه با رژیم غذایی کم‌کالری و افزایش فعالیت بدنی مصرف شود تا بیشترین اثربخشی را داشته باشد. این ترکیب به عنوان یک روش درمانی بلندمدت برای کمک به کاهش وزن و حفظ آن به کار می‌رود. موارد مصرف خارج از برچسب (Off-Label) در کنار مصرف اصلی این دارو برای کاهش وزن، تحقیقات و مطالعات نشان داده‌اند که این ترکیب ممکن است برای موارد دیگری نیز مؤثر باشد. این موارد به عنوان مصرف "خارج از برچسب" شناخته می‌شوند، زیرا هنوز به طور رسمی توسط سازمان‌های نظارتی مانند FDA تأیید نشده‌اند. ترک سیگار. کنترل اعتیاد به الکل. افسردگی مرتبط با چاقی. Lipoxon

تظاهر غیرتیپیک انواژیناسیون در کودکان: سه‌گانه‌ی کلاسیک شامل درد شکم، وجود توده‌ی شکمی قابل لمس به شکل سوسیس، و مدفوع ژله‌ای (currant-jelly stool) در زمان مراجعه، در کمتر از ۱۵ درصد بیماران مشاهده می‌شود. تا ۲۰ درصد از شیرخواران کم‌سن درد واضحی ندارند و حدود یک‌سوم بیماران نه خون یا موکوس از راه مقعد دفع می‌کنند و نه دچار توده‌ی شکمی می‌شوند. بسیاری از کودکان بزرگ‌تر فقط با درد شکم مراجعه می‌کنند و هیچ علامت یا نشانه‌ی دیگری ندارند. در موارد نادر، علامت اولیه می‌تواند صرفاً لتارژی یا اختلال سطح هوشیاری باشد، بدون درد، خون‌ریزی مقعدی یا سایر علائمی که به یک مشکل داخل شکمی اشاره کند. این نوع تظاهر بالینی بیشتر در شیرخواران دیده می‌شود و اغلب با سپسیس اشتباه گرفته می‌شود. بنابراین، انواژیناسیون (Intussusception) باید در ارزیابی شیرخوارانی که دچار لتارژی یا اختلال هوشیاری بدون علت مشخص هستند، به‌ویژه در صورت نبود توضیح دیگر، حتماً مدنظر قرار گیرد. اپتودیت #انواژیناسیون تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticles

درمان تشدید حاد علائم آستم ( acute asthma exacerbation)  توسط اسپری بودزوناید/فورموترول: باید در نظر داشت بر اساس شدت آسم، این رژیم درمانی زمانی استفاده می‌شود که بیمار بودزوناید/فورموترول را به‌عنوان درمان نگهدارنده مصرف می‌کند؛ به‌طوری‌که یک اسپری واحد هم برای درمان نگهدارنده و هم برای تسکین علائم (Reliever) به کار رود. به‌نظر می‌رسد بیشترین فایده این روش زمانی است که در مراحل بسیار اولیه تشدید علائم آسم استفاده شود . راهنمای GINA و دوزهای استفاده‌شده در مطالعات، بر اساس اسپری پودری خشک (Dry Powder Inhaler) نوع Turbuhaler هستند؛ اطلاعات و شواهد موجود در این زمینه محدود است. کودکان ۴ تا ۱۱ سال: بودزوناید ۸۰ میکروگرم / فورموترول ۴.۵ میکروگرم شکل دارویی: اسپری پودری خشک روش مصرف: استنشاق از راه دهان درمان نگهدارنده (Maintenance): ۱ پاف، یک بار در روز، هنگام خواب درمان تسکینی (Reliever therapy): ۱ پاف در صورت نیاز در صورت عدم بهبود علائم، می‌توان دوز را تکرار کرد حداکثر دوز روزانه: ۸ پاف در روز (شامل دوز نگهدارنده) کودکان ≥۱۲ سال و نوجوانان بودزوناید ۸۰ میکروگرم / فورموترول ۴.۵ میکروگرم شکل دارویی: اسپری پودری خشک روش مصرف: استنشاق از راه دهان درمان نگهدارنده (Maintenance): ۱ پاف دو بار در روز یا ۲ پاف یک بار در روز، هنگام خواب درمان تسکینی (Reliever therapy): ۱ پاف در صورت نیاز در صورت عدم تسکین علائم، می‌توان دوز را تکرار کرد حداکثر دوز روزانه: ۱۱ پاف در روز (شامل دوز نگهدارنده) اپتودیت 2025 تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticles

🔖وقتی یک مکمل ساده علت آتاکسی بود یکی از بستگانم به دیدنم آمد و در خلال صحبت، وضعیت سلامتی همسرش را مطرح کرد: همسرم مدتی است دچار مشکل در راه رفتن شده؛ وقتی راه می‌رود، در راه رفتنش ناپایداری دارد و کنترل خوبی ندارد. پرسیدم: این حالت از چه زمانی شروع شده؟ گفت: حدود بیش از یک ماه است و به‌تدریج در حال بدتر شدن است. سؤال کردم: بیماری مزمن دارد؟ سابقه خانوادگی؟ تصادف؟ کمردرد؟ مشکلات ادراری و…؟ گفت: هیچ‌کدام را ندارد. دارویی مصرف می‌کند؟ گفت: هیچ دارویی مصرف نمی‌کند. از توضیحات، احساس می‌کنی که کیس شبیه آتاکسی است، اما بدون معاینه و بررسی بیمار، عملاً نمی‌شود چیزی را با قطعیت گفت. در هر صورت گفتم: فردا او را بیاور تا معاینه‌اش کنیم (به نظر شخصی من، معاینه بیمار در خانه کار درستی نیست، ولی به هر حال معاینه‌اش کردیم). یافته‌ها: شبیه آتاکسی مرکزی سابقه منفی رفلکس پلانتار دوطرفه بالا (Babinski مثبت) و از بین رفتن رفلکس مچ پا!!! پرسیدم: مشکل تیروئید داری؟ دارویی مصرف می‌کنی؟ گفت: تیروئید ندارم، دارویی مصرف نمی‌کنم، فقط یک مکمل مو استفاده می‌کنم. پرسیدم: اسم مکمل مویی که استفاده می‌کنی چیست؟ گفت: دکتر ربطی ندارد، بیشتر از ۳ سال است دارم استفاده می‌کنم… گفتم: اشکالی ندارد، اسمش چیست؟ گفت: دکتر، این عکسش است. دیدم که داخلش Zinc دارد. در نگاه اول ممکن است فکر کنی هیچ ربطی به کیس ندارد، مخصوصاً اگر عادت نداشته باشی بین یافته‌هایی که می‌بینی ارتباط برقرار کنی. روی (Zinc) برای درمان بیماری ویلسون استفاده می‌شود، کاربردهایی در حیطه پوست و مو هم داد . روی جذب مس (Copper) را کاهش می‌دهد. پس این بیمار قطعاً دچار کمبود مس شده است؛ کمبودی که می‌تواند باعث نوروپاتی شبیه کمبود ویتامین B12 شود (سندرم ستون خلفی نخاع). آزمایش Serum Copper فرستادم؛ نتیجه برگشت: غیرقابل اندازه‌گیری (Undetected)!! 💠کیس جالبی بود. خوردن هر مکملی ممکن است اثرات شو زودرس نبینیم ولی بصورت مزمن به فکر رسوب و عوارض کلیوی ،کبدی یا نورولوژیک باشیم. @med_info

نکاتی در مورد تزریق واکسن پنوموکک: In persons with anatomic or functional asplenia and/or HIV infection, quadrivalent meningococcal conjugate vaccine (MCV4)-D (MenACWY-D, Menactra) and pneumococcal conjugate vaccine (PCV)13 (PCV13, Prevnar 13) should not be administered simultaneously . This is based on immunogenicity studies that showed reduced antibody concentrations for 3 serotypes of pneumococcus (subtypes 4, 6B, and 18C) when PCV7 was administered simultaneously with MenACWY-D. For persons with anatomic or functional asplenia and/or HIV, PCV13 should be administered first and MenACWY-D 4 weeks later. In patients recommended to receive both PCV13 and PPSV23, the 2 vaccines should not be administered simultaneously . PCV13 should be administered first. If PPSV23 has been administered first, PCV13 should be administered no earlier than 8 weeks later in children 6-18 years, and one year later in adults 19 years and older. Immunogenicity studies evaluating responses to PCV13 and PPSV23 administered in series showed a better immune response when PCV13 was administered first. An evaluation of immune response after a second pneumococcal vaccination administered 1 year after the initial study doses showed that subjects who received PPSV23 as the initial study dose had lower antibody responses after subsequent administration of PCV13 than those who had received PCV13 as the initial dose followed by a dose of PPSV23, regardless of the level of the initial response to PPSV23  CDC #واکسن_پنوموکک تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticles

Omeprazole has been associated with a lower efficacy of clopidogrel as assessed by the platelet reactivity index vasoactive stimulated phosphoprotein (PRI VASP) . Conversely, new proton pump inhibitors (PPIs) such as pantoprazole or esomeprazole have shown no effect on biological response to clopidogrel . ScienceDirect تهیه شده توسط : کانال مطالعات تخصصی طب کودکان با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام https://t.me/pediatricarticles