_ٱلْتَّوَّابُ

الإمامُ الرِّضا عليه السلام : تَصَدَّقْ بِالشَّيءِ و إن قَلَّ، فإنَّ كُلَّ شَيءٍ يُرادُ بِهِ اللّه ُ و إن قلَّ ـ بَعدَ أن تَصدُقُ النِّيَّةُ فيهِ ـ عَظيمٌ . امام رضا عليه السلام : صدقه دهيد هر چند اندك باشد؛ زيرا هر چيزى كه براى خدا باشد، گر چه اندك ـ اگر با نيّت درست و خالص صورت گيرد ـ بزرگ است. - [وسائل الشيعة : 1/87/3.]

۵. بهتره به جای ادعای زیاد، خودمون رو اصلاح کنیم. به جای اینکه مدام بگیم «من مؤمنم»، بهتره از خودمون بپرسیم: «امروز چقدر شبیه یک مؤمن زندگی کردم؟»

- جوشکاری (ازدواج عاقلانه، آسان و به موقع)

نماز با حضور و با توجه، نمازی که از یاد و ذکر سرشار است، نمازی که آدمی در آن با خدای خود سخن می گوید و به او دل می سپارد، نمازی که والاترین معارف اسلام را پیوسته به انسان می آموزد، چنین نمازی انسان را از پوچی و بی هدفی و ضعف می‌رهاند و افق زندگی را در چشمش روشن می سازد و به او همت و اراده و هدف می بخشد و دل او را از میل به کج روی و گناه و پستی نجات می دهد. از این رو است که نماز در همه ی حالات حتی در میدان نبرد و سخت ترین آزمایش های زندگی اولویت خود را از دست نمی دهد. انسان همیشه به نماز محتاج است و در عرصه های خطر، محتاج تر. - رهبر شهید آیت الله العظمی سید علی حسینی خامنه ای ( ره)

سلمان، شاخهٔ درخت را تکان داد. برگ‌های زرد، یکی‌یکی از شاخه روی زمین ریخت. سپس روی کرد به ابن‌عباس: ـ دیدی؟ ـ آری، دیدم. ـ دیدی چگونه برگ‌ها ریخت؟ ـ آری، دیدم. ـ نمی‌پرسی چرا من شاخهٔ درخت را لرزاندم تا برگ‌های آن بریزد؟ ـ حکمتی داشت؟ ـ بله. روزی من و رسول خدا ﷺ زیر درختی نشسته بودیم و ایشان، همین کاری را کرد که من اکنون کردم. سپس به من گفت: «ای سلمان، از من نمی‌پرسی چرا این شاخهٔ درخت را تکان دادم تا برگ‌های آن بریزد؟» گفتم: «حکمت آن چه بود؟» فرمود: «آنگاه که مؤمن برای نماز برمی‌خیزد و وضو می‌گیرد، گناهان او می‌ریزد، همین‌گونه که برگ‌های این شاخه ریختند.» سپس این آیه را تلاوت کردند: «وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ» «نماز را اقامه کن در ابتدا و انتهای روز و در میانه های شب. کارهای نیک، مانند نماز بدی‌ها را محو می‌کنند.»

امام جواد عليه‏ السلام: مَنْ زارَ عَمَّتى بِقُم فَلَهُ الجَنَّةُ؛ كسى كه عمّه‌‏ام را در قم زيارت كند او اهـل بهشت است. سفينة البحار: ج۲، ص۳۷۶

مؤمن هیچ کار خیری را هم از روی خجالت و حیا ترک نمی کند. به بعضی ها می گویند: آقا! چرا فلان جا نماز یا نافله یا نماز اول وقت تان را نخواندید؟ می گویند : خجالت کشیدیم! نه، از روی حیا، هیچ کار نیکی را ترک نکنید. خواهند گفت: متظاهر است؟ بگویند. خواهند گفت: خود شیرینی می کند؟ بگویند. اگر حرفی حق است و اگر کاری خوب است، آن را به خاطر ملاحظه ی دیگران ترک نکنید. کار کردن در یک کارگاه علمی، کارگاه آموزشی، مرکز تحقیقات، فلان کلاس درس و فلان دانشگاه، هیچ منافاتی با این ندارد که انسان نمازش را اول وقت، با توجه و با احساس حضور در مقابل خداوند به جا آورد. این، دل شما را شستشو می دهد. - رهبر شهید آیت الله العظمی سید علی حسینی خامنه ای ( ره)

عَنْ عَلىٍّ عليه السلام: اَلْأدَبُ اَحْسَنُ سَجِيَّةٍ. امام على عليه السلام فرمود: ادب نيكوترين اخلاق است. - [ تصنيف غرر الحكم:247]

از ملاک‌هایی که در شیرین شدن زندگی بسیار تأثیرگذار است و موجبات رشد خانواده را فراهم می‌کند، اخلاق پسندیده و نیک است. جوانی که حُسن خلق دارد، موجبات آرامش همسر خود را فراهم می‌کند و راه را برای غلبه بر مشکلاتی که در طول زندگی ممکن است ایجاد شود، هموار می‌کند. امام رضا علیه‌السلام در جواب یکی از یارانش که نوشته بود: «قصد ازدواج با کسی را دارم که خوش‌اخلاق نیست»، فرمود: «اگر بداخلاق است، با او ازدواج نکن.» اموری همچون راستگویی،امانت‌داری، خوش‌زبانی، خیرخواهی، گذشت و ایثار، بردباری، وظیفه‌شناسی، نجابت، کم‌توقعی و نرم‌خویی، امتیازاتی است که اسلام به آن‌ها اهمیت داده است. بد اخلاقی همسر در خانواده، زندگی را تلخ و روح و جسم انسان را آزرده می‌کند. لذا پیامبر اسلام ﷺ به درگاه خداوند چنین دعا می‌کند: «به تو پناه می‌برم از همسری که قبل از اینکه به سن پیری برسم، مرا پیر کند.» از طرف دیگر هم می‌فرماید: «زن شایسته یکی از دو عامل پیشرفت خانواده است.» - حجت‌الاسلام محسن قرائتی

کار درست و نیک را باید هر چه زودتر انجام بدیم؛ مثل عبادات، مثل نماز اول وقت و مثل بقیه ی کارهایی که موقت است( دارای وقت معین)، هر چه انسان آن کار را در لحظات اول و نزدیک تر به آن لحظات اول انجام بدهد، این فضیلت بیشتری دارد؛ چون انسان احساس می کند تکلیف را انجام داد و در تأخیر آفاتی هست؛ انسان خود را از آن آفات بر کنار می دارد. - رهبر شهید آیت الله العظمی سید علی حسینی خامنه ای ( ره)

عَنْ الصّادِقِ عليه السلام قالَ: بَيْنا مُوسَى بْنِ عِمْرانَ يُناجى رَبَّهُ عَزَّوَجَلَّ اِذْ رَأى رَجُلاً تَحْتَ عَرْشِ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقالَ: يا رَبِّ مَنْ هذَا الَّذى قَدْ اَظَلَّهُ عَرْشُكَ؟ فَقالَ: هذا كانَ بارّا بِوالِدَيْهِ، وَلَمْ يَمْشِ بِالنَّمَيمَةِ. امام صادق عليه السلام فرمود: هنگامى كه حضرت موسى عليه السلاممشغول مناجات با پروردگارش بود، مردى را ديد كه در زير سايه عرش الهى در ناز و نعمت است، عرض كرد: خدايا اين كيست كه عرش تو بر او سايه افكنده است؟ خداوند متعال فرمود: او نسبت به پدر و مادرش نيكوكار بود و هرگز سخن چينى نمى كرد. - [ بحار الأنوار، ج 74، ص 65 .]

راوی: دَخَلتُ على أبي الحسَنِ العَسكرِيِّ عليه ‏السلام فقالَ: أينَ كُنتَ؟ فَقُلتُ: زُرْتُ الحُسينَ عليه ‏السلام، قالَ: أما إنّكَ لو زُرْتَ قَبرَ عبدِ العظيمِ عِندَكُم لَكُنتَ كَمَن زارَ الحُسينَ بنَ عَلِيٍّ عليهماالسلام؛ يكى از اهالى رى گفت: خدمت امام هادى عليه ‏السلام مشرّف شدم. حضرت پرسيد: كجا بودى؟ عرض كردم: به زيارت حسين عليه‌‏السلام رفته بودم. حضرت فرمود: بدان كه اگر قبر عبدالعظيم در شهر خودتان را زيارت كنى، همچون كسى باشى كه حسين بن على عليهماالسلام را زيارت كرده باشد. ثواب الأعمال: ج۱، ص۱۲۴

حواسمون باشه دنیا رو هدف اصلی زندگی نکنیم. دنیا لازمه و باید برای زندگی تلاش کنیم، اما نه به قیمت اینکه آخرت، حق مردم و دستور خدا رو کنار بذاریم. چون چیزی که زودگذر و موقته، ارزش این رو نداره که آدم به خاطرش آخرت خودش رو از دست بده.

بهترین دوستان حسن، بچه های جنوب شهری بودند. بچه هایی که از وضع مالی خوبی برخوردار نبودند. یک روز دیدم حسن بدون کاپشن و کلاه آمده. گفتم: پس کاپشن و کلاهت کو؟ چیکارشون کردی؟ گفت: یکی از دوستام سردش بود، دادم بهش. با تعجب پرسیدم : پس خودت چی؟ خندید و حرفش را عوض کرد. - شهید حسن صوفی

همه ی خانواده ها و همه ی مردم مخصوصا‌ً جوانان به نماز و مسجد و عبادت و جلسات قرآن اهمیت بدهند. هر چه امروز این کشور از عظمت و عزّت و قدرت به دست آورده است، در سایه ی قرآن و اسلام و نماز و عبادت و ذکر خدا است. هم باید به درس و کار توجه شود و هم به تدیّن؛ که تدیّن پشتوانه ی همه ی این ها است. با نماز و مسجد و عبادت و جلسات دینی و جلسات قرآن باید انس پیدا کنید. - رهبر شهید آیت الله العظمی سید علی حسینی خامنه ای ( ره)

قالَ اَبُو عَبْدِاللّه ِ عليه السلام: اَيُّما عَبْدٍ اَنْعَمَ اللّه ُ عَلَْيهِ بِنِعمَةٍ فَعَرَفَها بِقَلبِهِ وَ حَمِدَ اللّه َ عَلَيْها بِلِسانِهِ لَمْ تَنْفَدْ حَتّى يَأْمُرَ اللّه ُ لَهُ بِالزِّيادَةِ. امام صادق عليه السلام فرمود: هر بنده اى كه خدابه او نعمت داده، اگر نعمت را بشناسد و با زبانش خدارا بر آن نعمت ستايش كند، هنوز آن نعمت تمام نشده خدا فرمان مى دهد تا نعمت او زيادتر گردد. - [ همان، ص 42 .]

توقع صفت خوبی نیست. اصلاً از هیچ‌کس حتی خدا و پیامبر(ص) و امام هم نباید توقع داشت. چون متوقع منتظر است آن چیزی را که می‌خواهد به او بدهند و قدر آن چیزهایی را که به او داده‌اند نمی‌داند و شاکر نیست. متوقع احسان صاحب‌خانه را نمی‌بیند، فقط به دنبال خواسته خودش است و حواسش آنجاست. اما امید خوب است. یعنی به کرم و رحمت حق امیدوار است، چه به او بدهند یا ندهند، اگر هم ندهند، گله‌ای ندارد. رفقا هم نباید از همدیگر توقع داشته باشند. توقع سبب می‌شود که هرچه را به فرد می‌دهند، نبینند و به خاطر چیزهایی که می‌خواهد و چون برای او ضرر دارد به او نمی‌دهند، دائم از هم اخمشان درهم باشد. - حاج اسماعیل دولابی ( ره )

خداوند متعال به پیغمبر خود هم می فرماید: یا ایّها النّبیّ اتّق الله؛ تقوا، لزوم تقوا، رعایت تقوا، مخاطبش حتّی وجود مقدّس پیغمبر است. خدا را در نظر داشته باشیم؛ مراقب اعمال خود، رفتار خود، گفتار خود، حتی افکار و تصورات خود باشیم؛ این معنای تقوا است. اگر این حاصل شد همه ی راه های بسته گشوده خواهد شد و خدای متعال در همه ی مراحل ملتی را که دارای تقوا است، یاری خواهد کرد. - رهبر شهید آیت الله العظمی سید علی حسینی خامنه ای ( ره)