خانه‌ی روان‌شناسی هـرات

سي سال بود كه ميگفتم خدايا ... چنين كن و چنين ده. چون به قدم اول معرفت رسيدم گفتم  الهي تو مرا باش و هر چه می خواهی كن. #بایزید_بسطامی #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

إِذْ جَاءُوكُمْ مِنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا. پس چون مشکلات از همه سمت آمدند و چشمهایت از وحشت فرو رفتند و‌ تمام وجودت لرزید، گفتم کمک‌هایم در راه است و‌ چشم دوختم که ببینم باورم می‌کنی اما به من شک داشتی. (سوره احزاب آیه ۱۰) #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

آن دختر شعر بود. اما کنارِ مردی که سوادِ خواندن نداشت! #ناشناس پنجاه‌و‌ُدو هِرتز🌱

گاهی نشدنش از شدنش بهتر و پربرکت‌تر است، ما نمی‌دانیم اما خدا می‌داند. #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

هرچه بالغ‌تر شدم، بیشتر فهمیدم که آرامش واقعی در زندگی از مثبت بودن همه چیز نمیاد؛ از پذیرش میاد. پذیرش اینکه همه‌ی روزها قرار نیست خوب و شاد باشن. گاهی روزهای سخت داریم، گاهی اشتباه می‌کنیم، زمین می‌خوریم، کلافه می‌شیم، و این‌ها بخشی از مسیر زندگی‌ان. لازم نیست همیشه قوی باشی یا لبخند بزنی. گاهی فقط باید بپذیری که انسان بودن یعنی تجربه‌ی طیف وسیعی از احساسات. وقتی خودت رو با تمام بالا و پایین‌هات بپذیری، آرامش آروم‌آروم خودش رو نشون می‌ده. و اون‌وقت حتی وسط روزهای سخت، یه نقطه‌ی روشن پیدا می‌کنی که ازش امید می‌جوشه. #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

🎞 غلبه بر خجالت و کم‌رویی در موقعیت‌های اجتماعی #ویدیو_آموزشی 👤جردن پیترسون #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

پذیرش یعنی چی؟ پذیرش تو روانشناسی یعنی اینکه افکار و احساساتت رو همون‌طور که هستن ببینی، بدون اینکه باهاشون بجنگی یا انکارشون کنی. یعنی بگی: «من دارم اضطراب رو تجربه می‌کنم» نه اینکه «نباید مضطرب باشم». چطور به پذیرش برسیم؟ آگاهی از لحظه‌ی حال؛ نفس عمیق بکش و حالا رو ببین. اسم گذاشتن روی احساسات؛ فقط تماشا کن، قضاوت نکن. +رها کردن کنترل افراطی؛ لازم نیست همه‌چی رو تغییر بدی. مهربونی با خودت؛ مثل یک دوست نزدیک با خودت رفتار کن. پذیرش یعنی به جای جنگیدن با درونت، یاد بگیری باهاش هم‌مسیر بشی. #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

ذهنت بیشتر از حرف‌هات، به عملکردت نگاه می‌کنه. هر تجربه‌ی عملی موفق، حتی اگه کوچیک باشه، مدرکیه که بهت نشون می‌ده: تو می‌تونی. #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

"بعضی چیزها را نمی‌توان درمان کرد فقط باید آنها را به دوش کشید..." عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست - مگان دیواین #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

روزت رو بخاطر ۱۵ دقیقه خراب نکن. #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

۷ چیزی که بهتر است برای خودتان نگه دارید، همان‌گونه که باد در میان درختان پنهان می‌ماند (اگر بادی را شکار کنید، تنها سکوت باقی خواهد ماند): ۱. برنامه‌ها و هدف‌هایتان، پیش از آنکه به عمل بدل شوند را به کسی نگویید، چرا که دانه‌ای که پیش از جوانه زدن فریاد می‌زند، هرگز درخت نمی‌شود. ۲. کارهای خیر و بخشش‌هایتان را همچون آب در رودخانه جاری نگه دارید، که صدای رودخانه به شنوندگان نیاز ندارد. ۳. مسائل شخصی و سبک زندگی خصوصی‌تان، همان‌گونه که ریشه‌ها در خاک پنهان‌اند، باید در سکوت باقی بمانند (چگونه گلی می‌تواند راز خاک را به باد بگوید؟). ۴. شجاعت‌ها و سختی‌هایی که پشت سر گذاشته‌اید را همچون افسانه‌ای که فقط برای خودتان می‌خوانید نگه دارید. ۵. باورها و دانسته‌های معنوی‌تان را همچون جواهری در صندوقچه‌ای قدیمی نگه دارید، نه برای نمایش در بازار، که برای درخشش در خلوت. ۶. اختلاف‌ها و مشکلات خانوادگی را همچون ابرهایی که در آسمان می‌گذرند، در سینه نگه دارید تا آفتاب دوباره بتابد. ۷. حرف‌ها و انرژی‌های منفی که از دیگران شنیده‌اید را همچون گرد و غباری بر شانه‌های خود تکان دهید و در باد رها کنید. Zhuaan #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

. افرادی که منتظر می‌مانند تا اوضاع و شرایط عالی از راه برسد، هیچوقت کاری را به انجام نمی‌رسانند! زمان مناسب برای اقدام به کار، همین حالاست. مارک فیشر #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

. ▪️امید تازه برای درمان اختلال استرس پس از سانحه اختلال استرس پس از سانحه، یکی از پیچیده‌ترین و آزاردهنده‌ترین اختلالات روان‌شناختی است که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. اما خبر خوب این است که پژوهش‌های جدید، نقش حیاتی ورزش را در بهبود این اختلال آشکار کرده‌اند. فعالیت‌های بدنی مانند یوگا، تمرین‌های هوازی، و تمرین‌های مقاومتی، می‌توانند به‌طور چشمگیری، علائم اختلال استرس پس از سانحه را کاهش دهند. اما ورزش، چگونه چنین تأثیر عمیقی بر ذهن و روان می‌گذارد؟ پژوهش‌ها نشان می‌دهند که ورزش، مغز را بازسیم‌کشی می‌کند. این جمله، شاید در نگاه اول، ساده به نظر برسد، اما عمق ماجرا بسیار فراتر از آن است. ورزش، با افزایش انعطاف‌پذیری عصبی، به مغز کمک می‌کند تا توانایی خود را برای سازگاری و تغییر بازیابد. این فرایند، به نوبه‌ی خود، به شکل‌گیری ارتباطات عصبی جدید و سالم‌تری منجر می‌شود که می‌توانند با آثار منفی اختلال استرس پس از سانحه، مقابله کنند. علاوه بر این، فعالیت بدنی منظم، به تنظیم ترشح اندورفین‌ها کمک می‌کند. اندورفین‌ها، مسکن‌های طبیعی بدن و ارتقادهنده‌های خلق‌وخو هستند. این تغییرات شیمیایی در مغز، اضطراب را کاهش می‌دهند، خلق‌وخو را بهبود می‌بخشند، و عملکرد شناختی را ارتقا می‌دهند. اما تأثیر ورزش، به اینها محدود نمی‌شود. ورزش، در واقع، نوعی مواجهه‌درمانی نیز به شمار می‌رود. فرد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه، با فشار آوردن به مرزهای جسمی خود در محیطی کنترل‌شده و ایمن، می‌تواند با ترس‌ها و اضطراب‌هایش روبه‌رو شود و بر آن‌ها غلبه کند. این مواجهه‌ی تدریجی، به‌مرور زمان، قدرت محرک‌های اختلال استرس پس از سانحه را کاهش می‌دهد. فرد، می‌آموزد که بدنش، توان و توانایی بیشتری دارد تا آنچه که در لحظه‌ی تروما تجربه کرده بود. این بازآموزی، یکی از عمیق‌ترین فرایندهای بهبودی است. فراتر از فواید جسمی و روان‌شناختی، ورزش، حس روزمرگی و هدف را نیز به زندگی فرد بازمی‌گرداند. اختلال استرس پس از سانحه، اغلب، زندگی فرد را به آشوبی بی‌ساختار تبدیل می‌کند. ورزش، با ایجاد ساختاری منظم در زندگی، نقش فعالیتی زمینه‌ساز را ایفا می‌کند. فعالیتی که به فرد، کمک می‌کند تا در میانه‌ی هرج‌ومرج درونی، لنگری برای خودش پیدا کند. و در نهایت، جنبه‌ی اجتماعی ورزش را نباید از قلم انداخت. ورزش‌های گروهی، حس اجتماع و حمایت را تقویت می‌کنند. حسی که برای بهبودی، ضروری است. فرد، در کنار دیگران، می‌آموزد که تنها نیست، و این حس تعلق، خودش، یکی از قوی‌ترین عوامل بهبودی است. نکته‌ی مهم دیگر، دسترسی‌پذیری ورزش است. ورزش، برخلاف بسیاری از درمان‌های روان‌شناختی، هزینه‌ی چندانی ندارد، در دسترس اکثر افراد قرار دارد، و عوارض جانبی منفی نیز به همراه ندارد. این ویژگی‌ها، ورزش را به مکملی قدرتمند برای درمان‌های سنتی اختلال استرس پس از سانحه تبدیل کرده است. چه دویدن، چه وزنه‌برداری، چه شرکت در کلاس یوگا، هر فعالیت بدنی منظم، می‌تواند بخشی تحول‌آفرین از فرایند بهبودی از تروما باشد. اختلال استرس پس از سانحه، اگرچه آسیب‌رسان و ناتوان‌کننده است، اما پایان راه نیست. مسیر بهبودی، گرچه طولانی و دشوار است، اما با ابزارهایی در دسترس، هموارتر از همیشه است. ورزش، یکی از این ابزارها است. ابزاری ساده، در دسترس، و در عین حال، عمیق و تحول‌آفرین. امروز، می‌توان اولین قدم را برداشت. #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

اگر واکنشِ تو شدیدتر از اتفاق باشد؛ بدان داستان؛ داستانِ امروز نیست. #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

۴ عادت که ثابت شده تنبلی رو از بین میبره عاداتی که تنبلی شما رو میکشن! #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

و یاد می‌گیری که می‌توانی تحمل کنی. که محکم هستی که خیلی می‌ارزی. و می‌آموزی و می‌آموزی با هر خداحافظی یاد می‌گیری. #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

رنج، وقتی درمان‌پذیره که بشه روایتش کرد. تا وقتی چیزی رو نگفتی، رنج داره تو رو زندگی می‌کنه. اما وقتی گفتی، نوشتی، بهش نگاه کردی، تغییر ماهیت می‌ده و جزوی از مسیر رشدت می‌شه. #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

چرا بعد از ۳۰ سالگی حس می‌کنیم زمان با سرعت بیشتری می‌گذره؟ تا بچگی، تقریباً هر روز یه تجربه جدید داریم؛ اولین سفر، اولین برف، اولین دوست، اولین موفقیت... برای همین مغز این لحظه‌ها رو با جزئیات ثبت می‌کنه و زمان طولانی‌تر به نظر می‌رسه. اما هرچی بزرگ‌تر می‌شیم، روزهامون شبیه هم می‌شن؛ همون مسیر همیشگی، همون کارهای تکراری و همون برنامه‌های ثابت. مغز هم اتفاقات تکراری رو کمتر ذخیره می‌کنه و نتیجه‌ش اینه که هفته‌ها و ماه‌ها انگار در یک چشم به هم زدن می‌گذرن. از طرف دیگه، با بالا رفتن سن، هر سال بخش کوچک‌تری از کل عمرمون رو تشکیل می‌ده. برای یه کودک ۵ ساله، یک سال یعنی یک‌پنجم زندگی؛ اما برای یه آدم ۴۰ ساله، فقط یک‌چهلم عمرشه. همین باعث می‌شه زمان کوتاه‌تر احساس بشه. استرس و مشغله هم این حس رو بیشتر می‌کنن. وقتی ذهن مدام درگیر کار، مسئولیت و نگرانیه، فقط اتفاقات مهم روز رو ثبت می‌کنه و بقیه لحظه‌ها از حافظه حذف می‌شن. چطور این حس رو کمتر کنیم؟ هر از گاهی یه تجربه جدید داشته باش؛ یه مسیر تازه برو، یه غذای متفاوت امتحان کن یا یه سرگرمی جدید شروع کن. چند بار در طول روز مکث کن و از خودت بپرس: «الان چی می‌بینم؟ چی می‌شنوم؟ چه حسی دارم؟» این کار باعث می‌شه مغز لحظه‌های بیشتری رو ثبت کنه. شب‌ها فقط یک اتفاق خوب از روزت رو یادداشت کن؛ حتی اگه خیلی کوچیک باشه. همین خاطره‌های ساده باعث می‌شن زمان پربارتر و ماندگارتر به نظر برسه. #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

ورزش را شروع کنید لطفا🍀💚 #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat

باید آرام‌تر می‌شدم و آرام‌تر ادامه می‌دادم، خبری نبـود که! این من بودم که همه چیز را زیاد جدی گرفته بودم... زندگی روالش آهستگی بود و من تند می‌رفتم و این خودم بودم که خودم را آزار می‌دادم! عجول که باشی و تند که بروی و صبـور که نباشی، دائما مضطرب خواهی‌بود و من خودم هر صبح، هیزم به آتش اضطراب خودم می‌ریختم و در عجب بودم که این حجم سیال نگرانی و اضطراب از کجا می‌آید!؟ از یک‌ جا به بعد به اشتباهاتت پی می‌بری و مهم نیست کجای مسیری، قاطعانه می‌زنی روی ترمز و نفس عمیقی می‌کشی و از نو شروع می‌کنی، این‌بار اما سنجیده‌تر، آهسته‌تر، آرام‌تر... و زندگی دقیقا از همان‌جاست که روی خوشش را به تو نشان خواهد داد و تو درخواهی‌یافت که جهان به‌سان تماشای یک نوزاد، آرام و خونسرد و زیباست... 👤 نرگس صرافیان طوفان #خانه‌ی_روان‌شناسی_هرات ✨ @Psy_Herat