𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

#part235 دندونام رو به هم فشردم و چشمام رو بستم. تصورش هم چندش بود. حتی اگر ارشیا برادرم نبود چطور میتونست راجبمون همچین فکری کنه؟ ابوهادی_زندگی من رو به گند کشیدی بست نبود دختره‌ی.. خیلی سریع چشمام رو باز کردم و بهش خیره شدم که حرفش رو ادامه نداد. باورم نمیشد داشتم چنین حرفی رو میشنیدم. موهام رو از توی صورتم زدم کنار و گفتم؛ _من زندگی تورو به گند کشیدم؟ چطور بعد از تموم کارهایی که کردی میتونی همچین حرفی بزنی؟ تموم بدنم از شدت عصبانیت میلرزید. حالا میتونستم رگ کنار گوشش رو به خوبی ببینم. وقتی عصبانی میشد انگار پوستش چروکیده تر بنظر میومد و سرخ میشد. نگاهی به سرتا پاش انداختم و کمی رفتم عقب. نزدیک بودن بهش حالم رو به هم میزد. نفس عمیقی کشیدم و نگاهم رو ازش گرفتم که گفت؛ _تو نازل شدی روی سر ما که ابرومون رو ببری و گمراهمون کنی. نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و زدم زیر خنده. واقعا نمیدونستم از شدت حرص چیکار کنم. اب دهنم رو به زور قورت دادم و غریدم؛ _اولا که من با پسرت هیچکاری ندارم. اگر بخوام با کسی باشم یه درصد نمیتونه از خون تو باشه. دوما.. دندونام رو به هم فشردم و سر تا پاش رو از نظر گذروندم. امیدوار بودم چشماش توی همین لحظه اتیش میگرفت، نگاه خیره حق به جانبش حالم رو به هم میزد. _یه بچه سیزده ساله از گناه چی میدونست که به بهونه تنبیه و کتک هرکاری دلت میخواست باهاش میکردی؟ حتما باید هروقت کتک میخوردم.. اب دهنم رو به زحمت قورت دادم و حرف نیمه تمومم رو کامل کردم؛ _حتما باید هروقت کتک میخوردم لخت میبودم؟ مردمک چشماش لرزید و اخماش بیشتر رفت توی هم که شالم رو از روی تخت چنگ زدم و درحالی که میرفتم سمت در اتاق ادامه دادم؛‌ _گناهکار بودن خودت رو تقصیر من ننداز. من هیچکاری نکردم، اونی که همیشه دنبال سواستفاده و فرصت بوده خودت بودی. مگه نه من هیچ علاقه ای ندارم بخوام تو رو بکشم سمت خودم یا گولت بزنم. همسن پدربزرگمی بیچاره. در بسته اتاق رو باز کردم که دستم از پشت کشیده شد. چشمام رو بستم و نفس عمیقی کشیدم. دوباره شروع شد. دیگه کلا به کتک خوردن و دستمالی شدن به هر بهونه ای عادت کرده بودم. برگشتم سمتش و بدون اینکه به چشماش نگاه کنم درحالی که دست پر از مو و بزرگش رو برانداز میکردم با حرص گفتم؛ _خوشت میاد از اینکه جوابت رو میدم اره؟ دلیل پیدا میکنی که به بهونه کتک زدن یا دعوا کردن و عصبانیت هرکاری میخوای بکنی؟ بازوم رو محکمتر توی مشتش فشار داد و فکم رو گرفت و صورتم رو برگردوند سمت خودش. دوطرف گونم رو فشار میداد و باعث میشد دردم بگیره. مخصوصا که همیشه پوست پشت لب و لپم رو با دندون میکندم و مرتبا زخمی بود. به چشماش زل زدم که گفت؛ _تو هم بدت نمیاد نه؟ مگه نه چرا با وجود اینکه همه اینارو میدونی هی دست از پا خطا میکنی و گنده تر از اون دهن کوچیکت حرف میزنی؟ دندونام رو به هم فشردم و نگاهم رو ازش گرفتم که ادامه داد؛ _مطمئن باش اگر میخواستم گناهکار باشم اصلا نوبت اون پسره مادرخراب نمیشد. اونم یه روز پیداش میکنم و میکشمش. فقط کافیه راجب همه اینا چیزی به ارشیا بگی. اونوقت گناهکار و متجاوز بودن رو نشونت میدم. دستم رو از توی دستش کشیدم بیرون و هولش دادم عقب و زیر لب از همون فحشای عربی که خودش همیشه بهم میداد دادم. از خونه خارج شدم و در رو محکم به هم کوبیدم. جوری محکم و با حرص قدم برمیداشتم انگار که میخواستم انتقام اون رو از زمین و اسفالت بگیرم. قبلا حداقل زیر بار نمیرفت که تموم کارهایی که میکنه عمدا و منظور داره، الان راست راست توی چشمام نگاه میکنه و میگه که واقعا چه قصدی داره و منتظر فرصته. از شدت عصبانیت نمیدونستم چیکار کنم. اینکه واقعا کاری که میخواست رو میکرد و من هیچی نمیتونستم بگم. حتی انسه که زنش بود هم میدونست چه جونوریه و نمیتونست هیچ گوهی بخوره. نمیدونم چطور کل مسیر رو پیاده طی کردم. توی راه حتی یه ماشین موقع ترمز بهم برخورد کرد و اگر نمیرفتم عقب واقعا میمردم. اشکالی نداشت، من که دیگه از هیچی نمیترسیدم. میخواست کتکم بزنه، بکشتم یا بخواد تجاوز کنه. حداقل مثل اهورا راه نمیوفتاد توی خیابون جارش بزنه. به هرحال تاوان همه اینکاراش رو یه روزی پس میداد. یه روز واقعا میکشتمش و تیکه تیکش میکردم. اون دستاش رو اتیش میزدم. درست اومده بودم، همون پاساژی که گفته بود روبه روم قرار داشت. از اونجایی که ظهر بود و پاساژ بسته بود از سراشیبی پارکینگ پایین رفتم. قبل از اینکه بخوام سوار اسانسور شم رفتم سمت دستشویی و در فلزیش رو بستم. از توی اینه به خودم خیره شدم و لب هام رو به هم فشردم. استین هوویم رو زدم بالا و نگاهی به دستم که توسطش لمس شده بود انداختم. کاملا ناخوداگاه دستم رفت سمت جیبم و دسته کلیدم رو از توش خارج کردم و نوک کلید خونه رو تا تونستم روی دستم کشیدم. به حدی که وقتی متوقف شدم پوستم پر از خط های سرخ بود.

چگونه اتش تو، خاکسترم کرد؟

دربت را گذاشتم

ببخشید، دیدی چگونه دهانت را بستم؟

عجب دیسی دادم

خخخخخخ

بله من همیشه درحال یاد گرفتنم و الان دقیقا متوجه شدم ضرب المثل جواب ابلهان خاموشیست دقیقا کجا استفاده میشه.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ https://t.me/c/1239918832/61033 یکی باید به خودت یاد بده

اولین نکته اینکه حتما باید مجنون باشید، مجنون چیزی و یا کسی که قراره ازش بنویسید.

ما هیچوقت برای هم نبوده‌ایم، اما چرا دیگر برای خودم زندگی کردن را به یاد نمی‌اورم؟ انگار که هیچوقت متعلق به این وجود نحیف نبوده ام و به حرمت وجود تو تا به امروز زیسته‌ام.

اگر روزی به من خیانت کردی از تو بیزار نازنین نخواهم شد، چرا که تو هیچگاه درک نخواهی کرد که چقدر به بند بند وجود تو حساس و حسودم و حتی نگاه منظور داری به تبسم گوشه لبان چال شده‌ات را تحمل نخواهم کرد. اما الله که میداند، تا ابد از او شاکی خواهم ماند که دانست و هیچ نکرد.

شاید انسانی روزی معشقوقش را از او دزدیده که اینگونه بی رحم و خشمگین به تماشای زجر ما نشسته.

درد خدا را فقط عاشقان میفهمند و بس.

من فقط میخواستم همه جا همراه تو باشم و خیالی نبود اگر نه تو و نه هیچکس دیگر وجودم را حس نمیکردند. میتوانستم در توفان دانه غباری باشم که مثلا به پیراهنت میچسبد و یا در باران قطره ابی میبودم که خیلی زود میان موهای موج دارد ناپدید میشد. شاید به هنگام غم از چشمانت جاری و به هنگام قهقهه در پژواک صدایت گم میشدم. و نهایت شبی در تیره و تارگی در خاک مزار در اغوش گرفته و در خود تجزیه میکردم.

نکند مرا نجنگیده به دیگران باختی و بابت این موضوع وجدانت اسوده است و پریشان نیستی؟

کاش رابطه‌مان کمی نزدیکتر بود، چمیدانم مثلا یکی از ما میمرد و تا ابد به تماشای دیگری مینشست.

اینکه هرگز تورا نبینم و دقیقا متوجه نشوم که چه کسی را از دست داده‌ام، خیلی بهتر از این است که قسمتی نصفه و نیمه از تورا در کنار خودم داشته باشم و نتوانم تب بیم دار اغوشت را لمس کنم.

مرا ببوس، برای اخرین بار تورا خدا نگهدار که میروم به سوی اتمام زندگیم.