uz
Feedback
شاید در جهانی دگر.

شاید در جهانی دگر.

Kanalga Telegram’da o‘tish

شاید یه جهان دیگه واسه اینکه این جهان زندگی نکردیم وجود داشته باشه. https://t.me/paym_nashenasBot?start=gfmyRJpa

Ko'proq ko'rsatish
1 257
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-27 kunlar
-330 kunlar
Postlar arxiv
در شرایطی هستیم که منظورمون از "خوبی؟" حالت روانی اون فرد نیست. بیشتر منظورمون اینه که عزیزم زنده‌ای؟ نفس می‌کشی؟ لطفا زنده بمون.

Repost from SUT Twitter
‏تا حالا نه درانک تکست گرفتم نه وار تکست.🛌🏻 Leafbug . @sut_tw

عادت به فاجعه،مکانیزم روانی‌ای‌ست برای بقا. نه برای زندگی.بدن، هیجان را خاموش می‌کند تا از هم نپاشد؛ولی خاموش‌کردن هیجان، مثل خاموش‌کردن آلارم آتش‌سوزی‌ست. آتش را خاموش نمی‌کند، فقط هشدار را حذف می‌کند.ما نترسیدیم جمله‌ای نیست که آرام کند.بلکه زخمی‌ست که به خودش افتخار می‌کند که خون نیامده. وقتی تهدید از بیرون می‌آید، روان انسان به شکلی غریزی بخش‌هایی از خود را برای زنده ماندن موقتاً تعطیل می‌کند. این همان مکانیسمیست که سربازی در میدان مین را وادار می‌کند از جسد دوستش عبور کند، یا مادری را که کودکش از ترس ادرار کرده، به سکوت وادار می‌کند چون باید در پناهگاه آرامش حفظ شود. این نوعی جداسازی عاطفی ست.مسئله این‌جاست که روان، پس از پایان واقعه، نمی‌تواند به سادگی این بخش‌های تعطیل‌شده را روشن کند. روان، اگر با فرایند تدریجی مواجهه و روایت روبه‌رو نشود، در همان وضعیت یخ‌زده باقی می‌ماند.برای نسلی که امروز زیر سایه تهدیدهای نظامی زندگی می‌کند، قبل از اولین موشک، روان وارد وضعیت هشیاری مرگ‌آور می‌شود.حال اگر این نسل، نسل امروز ایران، با تجربه‌های پی‌درپی ناامنی بزرگ شده باشد از سرکوب گرفته تا بحران اقتصادی و مهاجرت دسته‌جمعی دوستان و خواهران و برادرانش جنگ فقط یک واقعه سیاسی نیست. این روان‌های رنج‌دیده، یا به سمت یک تدافع تهاجمی می‌روند (یعنی همان جایی که شوخ‌طبعی سیاه یا خشم‌های انفجاری ظاهر می‌شود)، یا به سمت فروریزش:فرد، دیگر نمی‌خواهد بداند.نمی‌خواهد بخواند.نمی‌خواهد احساس کند.در این وضعیت، چیزی که ما با آن روبه‌رو هستیم، نسلی‌ست با توان بالای انکار و مصرف بی‌وقفه‌ی محتوا برای فرار از عمق. کسی که می گوید “نترسیده” بسیار محتمل‌ این است که ترس در او چنان عظیم است که تنها راه تحملش، حذف آن از آگاهی‌ست. در وضعیت‌های تهدید آمیز، آن‌که واقعا نترسیده، اغلب هنوز با واقعیت تماس نگرفته است.چرا که واقعیت تهدید و جنگ چیزی نیست که روان سالم را بی‌هیجان نگه دارد. ترس، در موقعیت خطر، نشانه‌ی سلامت روان است؛ نه نشانه‌ی ضعف.و نگفتن یا نداشتن آن، در بسیاری مواقع، خود نشانه‌ی دفاع است.نوعی گریز.پناه‌بردن به قوی‌بودن نمایشی،تا بلکه فاجعه، بی‌اثرتر جلوه کند. 👤 دکتر سارا اکبرزاده #جنگ #بحران #سلامت_روان #ترس 📡 Channel l @Closeup_psychology 🌱🕊

Repost from دایی محمد
کاملاً دچار گسست شناختی شدم و تمام نظام باوری و ایدئولوژیکم داره گسسته میشه و نیاز به بازسازی دوباره داره. اکثر مروجان علم و تفکر انتقادی که دیدم حرف‌هایی زدن که فقط از دهان داعش بیرون میومد: خوشحالی از جنگ و بی‌ارزش شمردن کشته‌شده‌ها برای "یک هدف بزرگ‌تر". فهمیدم تفکر انتقادی، روشنگری، تفکر علمی هیچکدام جای انسان بودن و عشق را نمی‌گیره. همه ایدئولوژی‌ها می‌تونن بکشن. هرکدام بهانه‌ای پیدا خواهند کرد برای کشتار. نیاز دارم ماه‌ها بگذره تا دوباره سیستم فکریم را بتونم منظم کنم.

میشه برای من vp‌n بفرستید؟

راهنمای سلامت روان برای شرایط جنگ کمیته مداخله در بحران انجمن روان‌شناسی ایران www.iranpa.org انجمن روان شناسی ایران ضمن تسلیت به ملت بزرگ ایران و محکوم نمودن جنگ و تجاوز، اعتقاد راسخ دارد صلح و آرامش بنیان سلامت روانی و اجتماعی جوامع انسانی است. این انجمن در پی تجاوز اخیر به سرزمین‌مان ایران، نگرانی جدی خود را در زمینۀ سلامت روانی جامعه به ویژه کودکان، نوجوانان و سالمندان ابراز می دارد. از این رو، کمیته مداخله در بحران انجمن روان‌شناسی ایران راهنمای سلامت روان در شرایط بحران جنگ را منتشر می نماید. به نام زندگی، به احترام امید در شرایطی که صدای انفجار جای صدای آرام طبیعت را می‌گیرد لازم است بیش از هر زمان دیگری از سلامت روان خود و اطرافیان‌مان مراقبت کنیم. جنگ نه‌تنها سلامت جسمی را تهدید می‌کند، بلکه سلامت روانی را نیز در معرض آسیب‌های جدی قرار می‌دهد: ترس، اضطراب، ناتوانی، درماندگی، سوگ، بی‌خوابی و بسیاری احساسات دیگر، بخشی از تجربه روانی افراد در بحران‌های جنگی است . راهنمای زیر با بهره‌گیری از توصیه‌های منابع بین‌المللی نظیر سازمان بهداشت جهانی و با هدف ارتقای سلامت روانی در جامعه و حمایت از تاب‌آوری فردی و جمعی نگارش شده است. نکاتی که در ادامه می‌آید، می‌تواند به کاهش آسیب‌های روانی ناشی از جنگ و تقویت سازگاری در این شرایط دشوار کمک کند. ۱. احساسات خود را بپذیرید، سرکوب نکنید. ترس، اندوه، خشم و اضطراب در زمان جنگ طبیعی‌اند. انکار یا سرکوب این احساسات نه‌تنها آن‌ها را از بین نمی‌برد، بلکه فشار روانی را افزایش می‌دهد. آگاهی از هیجان‌هایی که تجربه می‌‎شود، نام‌گذاری و پذیرش آن هیجان‌ها، پایه‌ بسیاری از درمان‌های روان‌شناختی مبتنی بر تروماست. ۲. به اطلاعات موثق و محدود دسترسی داشته باشید. دریافت بیش از حد اخبار، به‌ویژه از منابع غیررسمی، اضطراب و نگرانی را تشدید می‌کند. راهکار توصیه‌شده، استفاده از منابع خبری معتبر و در عین حال محدودسازی میزان استفاده از اخبار است. ۳. از ارتباط انسانی غافل نشوید. ارتباط اجتماعی یکی از مهم‌ترین عوامل محافظت‌کننده در برابر اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و افسردگی است. ایجاد یا حفظ ارتباطات خانوادگی، دوستی و اجتماعی باعث کاهش احساس انزوا و افزایش تاب‌آوری روانی می‌شود . ۴. روال زندگی را تا حد امکان حفظ کنید. حفظ عادات روزمره، به افراد حس پیش‌بینی‌پذیری، کنترل و ثبات می‌دهد که برای مقابله با بحران بسیار ضروری است. این توصیه در برنامه‌های MHPSS (خدمات سلامت روان و حمایت روان‌اجتماعی سازمان ملل) نیز تاکید شده است. ۵. تکنیک‌های ساده آرام‌سازی را تمرین کنید. نفس‌عمیق، تمرین‌های توجه‌آگاهی (Mindfulness) و حرکات بدنی ساده از ابزارهای مهم برای تنظیم هیجانی هستند. این تکنیک‌ها توسط سازمان جهانی بهداشت به‌عنوان مداخلات سطح اول توصیه می‌شوند. ۶. مراقب کودکان و سالمندان باشید در بحران‌ها، کودکان و سالمندان نیازمند توجه ویژه هستند. صحبت با زبان ساده، مداخلات مبتنی بر بازی، و ایجاد محیطی امن برای کودکان و مراقبت روانی مداوم برای سالمندان توصیه می‌شود. ۷. در صورت نیاز، از کمک حرفه‌ای استفاده کنید. در صورت بروز نشانه‌های هشداردهنده مانند افکار آسیب‌رسان، اختلال خواب شدید یا بحران روانی، دریافت کمک تخصصی بسیار ضروری است. در کشور عزیزمان ایران، خدمات روان‌شناسی زیادی به صورت حضوری یا تلفنی، مانند خط 1480 سازمان بهزیستی کشور ارایه می‌شود و مرکز خدمات روان‌شناسی و مشاوره انجمن روان‌شناسی ایران با آدرس (https://iranpa.org/clinic/ ) از جمله این مراکز است. در پایان... در دوران جنگ، لازم است هر انسان نه‌فقط مراقب جسم، بلکه روان خود باشد. کمیتۀ مداخله در بحران انجمن سعی خواهد کرد با انتشار مطالب علمی مبتنی بر شواهد، در کنار هم‌میهنان عزیز باشد. مراقبت از سلامت روان، نه‌تنها حق ماست، بلکه مسئولیت ما در برابر خود و جامعه نیز هست. با هم، از این بحران عبور خواهیم کرد. کمیته مداخله در بحران انجمن روان‌شناسی ایران 1404/03/23

ولی واقعا راست میگن که تا زمانی که از یه اتفاق درس نگرفتی زندگی تورو مدام و مدام و به شیوه‌ای متفاوت در دام اون اتفاق میندازه تا بالاخره درسی که باید رو بگیری.

Repost from Why I feel Weird.
زن‌ها ترسیده و خشمگینن؛ فمنیست‌ها با سرعت نور دارن تولید محتوا می‌کنن، مرد‌های سنتی از تداوم حضور مردانگی خوشحالن و تعداد کم مرد‌های حامی با نگرانی به فکر اینن که چطور همزمان میون تر و خشک نسوزن، خانوم‌های اطرافشون رو درک کنن و امن باشن براشون‌. خرداد ۱۴۰۴عه و ما در دومین کشور زن‌ستیز دنیا، میون عصبی ترین مردم با بیشترین نرخ تورم با چاقو جیبی تردد می‌کنیم.

Repost from SUT Twitter
رفتن به آمریکا با پاسپورت ایرانی کاملا متوقف شد نه ویزای تحصیلی، نه ویزای توریستی، نه حتی برای کنفرانس علمی برای اكثر ماها نه فقط یک کشور، بلکه یک رويا بسته شد ^ليگال دراگ ديلر^ @sut_tw

اشک‌هام خیلی ریز روی گونه‌هام میریزه و هیچوقت هم دستی نبوده که گونه‌هام رو برای پاک کردن این اشک‌ها لمس کنه. غم‌انگیزه که دست‌ها برای من همیشه برای سیلی و پس زدن اومده بالا...

احساس می‌کنم از بدی آدما و جهان تمام عشقی که تو وجودم بوده سوخته و تبدیل به خاکستر شده. باورم نمیشه این حد از رذالت و سیاه‌دل بودن آدم‌هارو.

بچه‌ها جون اگر در حال حاضر دانشجویید یه لحظه بیاید پی‌وی من وقتتون رو بگیرم: @negsoudani

من اگر انقدر پول داشتم که ده ماه درس نمیخوندم واسه دولتی مجاز شدن😭😭😭و ای کاش داشتم

غیر انتفاعی و پردیس چی

نه تهران میخواستم که با این وضعیت ظرفیت‌ها عمرا بیارم:)()

بخدا پاره شدم

دقیقاااااا استرس میگاد :))) امیدوارم جایی که دوست داری قبول شی

نه هنوز دنبال مشاور خوبم:))) و استرس داره زندگیمو میخوره

انتخاب رشته کردی ؟

همیشه کلی عشق و احساسات تو وجودم بوده که برای آدم‌های اشتباه، در زمان‌های اشتباه و در مکان‌های اشتباه صرف کردم.