کانال تخصصی اُتیسم

۹نکته کاربردی برای والدین کودکان اتیسم ۱.رفتار را در بسترش ببینید، نه به‌تنهایی. هر رفتار دلیلی دارد. قبل از واکنش، از خود بپرسید: «این رفتار در این موقعیت چه کارکردی برای کودک دارد؟» ۲.به‌جای حفظ کردن پاسخ‌ها، مفهوم‌ها و ارتباط‌ها را آموزش دهید. هدف فقط یادگیری یک کلمه نیست؛ هدف این است که کودک بتواند آن مفهوم را در موقعیت‌های مختلف به کار ببرد. ۳.تعمیم را تمرین کنید. اگر مفهوم «بزرگ‌تر» را با اسباب‌بازی یاد گرفت، همان مفهوم را با غذا، حیوانات، لباس و تصاویر هم تمرین کنید. ۴.ساده، واضح و ثابت صحبت کنید. جملات کوتاه و قابل پیش‌بینی، فهم کودک را آسان‌تر می‌کنند. ۵.انعطاف‌پذیری را آموزش دهید. گاهی چند راه‌حل برای یک مسئله پیدا کنید تا کودک یاد بگیرد همیشه فقط یک پاسخ درست وجود ندارد. ۶.از علایق کودک برای آموزش استفاده کنید. اگر عاشق قطار است، مفاهیم آموزشی و حتی مهارت‌های اجتماعی را با همان علاقه تمرین کنید. ۷.به کودک برچسب نزنید؛ رفتار را توصیف کنید. به‌جای «لجبازی می‌کنی» بگویید: «الان دوست نداری این کار را انجام بدهی.» ۸.فقط رفتار را تشویق نکنید؛ دلیل موفقیت را هم بگویید. مثلاً: «دیدم صبر کردی تا نوبتت برسد، این خیلی ارزشمند بود.» ۹.رابطه، مهم‌تر از تکنیک است. وقتی کودک در کنار شما احساس امنیت، پذیرش و آرامش کند، یادگیری هم عمیق‌تر و ماندگارتر خواهد شد. https://t.me/Autismspecialist

گاهی حق دارید خسته باشید... اگر پدر یا مادر یک کودک اتیسم هستید، طبیعی است که گاهی غمگین، عصبانی، ناامید یا خسته شوید. قرار نیست همیشه قوی باشید یا همیشه لبخند بزنید. درد و رنج بخشی از تجربه‌ی انسانی است، به‌ویژه وقتی چیزی در زندگی برایمان عمیقاً ارزشمند باشد. تلاش برای فرار از این احساسات، معمولاً آن‌ها را ماندگارتر می‌کند؛ اما اگر به خودتان اجازه دهید که این احساسات را تجربه کنید، بدون اینکه اسیرشان شوید، می‌توانید دوباره به مسیرتان برگردید. یادتان باشد، شما روزی پدر یا مادر شدن را انتخاب کردید، چون عشق، مراقبت و همراهی برایتان ارزش داشت. تشخیص اتیسم، این ارزش‌ها را از بین نبرده است؛ فقط مسیر رسیدن به آن‌ها را متفاوت کرده است. شاید این مسیر سخت‌تر، طولانی‌تر و پر از ابهام باشد، اما هنوز هم می‌توانید همان والد مهربان، حمایتگر و متعهدی باشید که دوست داشتید باشید. لازم نیست تا روزی که دیگر غمگین نیستید، صبر کنید تا زندگی کنید. می‌توانید در حالی که نگرانی را با خود حمل می‌کنید، قدم بعدی را بردارید؛ در حالی که خسته‌اید، همچنان با فرزندتان ارتباط برقرار کنید؛ و در حالی که اشک در چشمانتان هست، به ارزش‌هایتان وفادار بمانید. شجاعت، نداشتن درد نیست؛ شجاعت یعنی با وجود درد، زندگی کردن در مسیری که برایتان معنا دارد. https://t.me/Autismspecialist

🎯 آیا بازی‌های پرریسک، کودکان را ایمن‌تر می‌کنند؟ سال‌هاست بسیاری از والدین تلاش می‌کنند کودکشان را از هرگونه خطر دور نگه دارند؛ اما یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که بازی‌های پرریسکِ کنترل‌شده می‌توانند به رشد مهارت‌های ایمنی کودکان کمک کنند. 🔹 در این مطالعه، ۴۲۴ کودک ۷ تا ۱۱ ساله از کانادا و نروژ با استفاده از محیط واقعیت مجازی (VR) مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتیجه چه بود؟ کودکانی که در بازی‌های خود تمایل بیشتری به تجربه چالش‌های فیزیکی داشتند: ✅ موقعیت‌های خطر را سریع‌تر تشخیص می‌دادند. ✅ در تصمیم‌گیری برای حفظ ایمنی عملکرد بهتری داشتند. ✅ در عین حال، رفتارهای پرخطر یا احتمال تصادف بیشتری نسبت به سایر کودکان نشان ندادند. منظور از بازی پرریسک چیست؟ بازی‌هایی مانند: • بالا رفتن از درخت • پریدن از ارتفاع کم • تاب‌بازی با سرعت مناسب • دویدن و حفظ تعادل روی تنه درخت یا سنگ‌ها • بازی در طبیعت با نظارت غیرمستقیم ⚠️ بازی پرریسک با بازی خطرناک فرق دارد. هدف، فراهم کردن فرصت تجربه، یادگیری و مدیریت خطر است؛ نه قرار دادن کودک در موقعیت‌های آسیب‌زا. پیام این پژوهش برای والدین و مربیان: اگر همیشه همه موانع را از سر راه کودک برداریم، ممکن است فرصت یادگیری مهارت ارزیابی خطر را از او بگیریم. کودکان با تجربه کردن چالش‌های متناسب با سن خود، اعتمادبه‌نفس، قضاوت بهتر و توانایی مدیریت موقعیت‌های واقعی را توسعه می‌دهند. 💡 حمایت کنید، اما جای کودک تصمیم نگیرید. گاهی بهترین آموزش، این است که اجازه دهیم کودک در یک محیط امن، خطرهای کوچک و قابل‌کنترل را تجربه کند. 📚 منبع: Journal of Environmental Psychology (2026) https://t.me/Autismspecialist

استفاده از موبایل و تبلت برای کودکان و افراد دارای اوتیسم: خوب است یا بد؟ بسیاری از والدین این سوال را دارند که آیا استفاده از گوشی، تبلت و کامپیوتر برای کودک مبتلا به اوتیسم مفید است یا مضر؟ پاسخ ساده این است: به خودِ وسیله بستگی ندارد، به نحوه استفاده بستگی دارد. --- ✅ چه زمانی استفاده از دیجیتال مفید است؟ اگر استفاده هدفمند و کنترل‌شده باشد، می‌تواند کمک‌کننده باشد: - کمک به حرف زدن و ارتباط گرفتن (مثلاً با اپلیکیشن‌های ارتباطی) - آموزش مهارت‌ها از طریق بازی‌ها و برنامه‌های آموزشی - کمک به یادگیری مهارت‌های روزمره (مثل لباس پوشیدن یا رعایت نوبت) - کاهش اضطراب در برخی کودکان - یادگیری مهارت‌های آینده مثل کامپیوتر، طراحی یا برنامه‌نویسی در سنین بالاتر --- ❌ چه زمانی می‌تواند مشکل‌ساز شود؟ اگر استفاده زیاد یا بدون برنامه باشد، ممکن است: - باعث کاهش ارتباط کودک با دیگران شود - وابستگی به گوشی یا بازی ایجاد کند - خواب کودک را به هم بزند - فعالیت بدنی را کم کند - باعث شود کودک جدا شدن از صفحه‌نمایش را سخت‌تر انجام دهد --- 📌 نکته خیلی مهم تحقیقات نشان نمی‌دهد که موبایل یا تبلت باعث اوتیسم می‌شود. اما استفاده زیاد و بدون مدیریت می‌تواند برخی مشکلات رفتاری را تشدید کند. 🧠 نتیجه مهم برای والدین فناوری برای کودک مبتلا به اوتیسم می‌تواند یک ابزار آموزشی مفید باشد اگر: - زمان استفاده کنترل شود - هدف مشخص داشته باشد - جایگزین بازی، ارتباط و فعالیت بدنی نشود - والدین کنار کودک حضور داشته باشند و راهنمایی کنند جمع‌بندی ساده: گوشی و تبلت دشمن کودک نیستند؛ اگر درست استفاده شوند می‌توانند دوست و کمک‌یار یادگیری باشند. https://t.me/Autismspecialist

استفاده از موبایل و تبلت برای کودکان و افراد دارای اوتیسم: خوب است یا بد؟ 📱🧩 بسیاری از والدین این پرسش را دارند که آیا استفاده از گوشی، تبلت و کامپیوتر برای کودک مبتلا به اوتیسم مفید است یا مضر؟ 🤔 پاسخ ساده این است: به خودِ وسیله بستگی ندارد، بلکه به نحوه استفاده بستگی دارد. ⚖️ ✅ چه زمانی استفاده از ابزارهای دیجیتال مفید است؟ اگر استفاده هدفمند و کنترل‌شده باشد، می‌تواند کمک‌کننده باشد: - کمک به حرف زدن و برقراری ارتباط (برای مثال با اپلیکیشن‌های ارتباطی) 💬 - آموزش مهارت‌ها از طریق بازی‌ها و برنامه‌های آموزشی 🎮📚 - کمک به یادگیری مهارت‌های روزمره (مانند لباس پوشیدن یا رعایت نوبت) 👕 - کاهش اضطراب در برخی کودکان 😌 - یادگیری مهارت‌های آینده مانند کامپیوتر، طراحی یا برنامه‌نویسی در سنین بالاتر 💻🎨 ❌ چه زمانی می‌تواند مشکل‌ساز شود؟ اگر استفاده زیاد یا بدون برنامه باشد، ممکن است: - باعث کاهش ارتباط کودک با دیگران شود 🚫🗣️ - وابستگی به گوشی یا بازی ایجاد کند 📱⛓️ - خواب کودک را به هم بزند 😴🚫 - فعالیت بدنی را کم کند 🏃‍♂️📉 - باعث شود کودک جدا شدن از صفحه نمایش را دشوار بیابد 📺🔒 📌 نکته بسیار مهم تحقیقات نشان نمی‌دهد که موبایل یا تبلت باعث اوتیسم می‌شوند. اما استفاده زیاد و بدون مدیریت می‌تواند برخی مشکلات رفتاری را تشدید کند. ⚠️ 🧠 نتیجه مهم برای والدین فناوری برای کودک مبتلا به اختلال اوتیسم می‌تواند یک ابزار آموزشی مفید باشد اگر: - زمان استفاده کنترل شود ⏰ - هدف مشخصی داشته باشد 🎯 - جایگزین بازی، ارتباط و فعالیت بدنی نشود 🏃‍♂️🤝 - والدین در کنار کودک حضور داشته باشند و راهنمایی کنند 👨‍👩‍👧‍👦 جمع‌بندی ساده: گوشی و تبلت دشمن کودک نیستند؛ اگر درست استفاده شوند می‌توانند دوست و یار کمکی در یادگیری باشند. 🤝📚✨ https://t.me/Autismspecialist

چرا این مشاغل برای بسیاری از بزرگسالان اوتیسم مناسب‌تر هستند؟ ۱. برنامه‌نویسی و تست نرم‌افزار این حوزه نیازمند دقت بالا، توجه به جزئیات، تفکر منطقی و پیروی از قوانین مشخص است. بسیاری از افراد دارای اوتیسم در محیط‌های کاری ساختاریافته و وظایف شفاف عملکرد بسیار خوبی دارند. همچنین در بسیاری از موقعیت‌ها امکان دورکاری یا تعامل اجتماعی محدود نیز وجود دارد. ۲. تحلیل داده و ورود اطلاعات این شغل بر نظم، دقت، تمرکز و کار با اطلاعات متکی است. وظایف معمولاً قابل پیش‌بینی هستند و دستورالعمل‌های مشخصی دارند؛ موضوعی که می‌تواند اضطراب ناشی از ابهام را کاهش داده و عملکرد فرد را بهبود ببخشد. ۳. طراحی گرافیک و تصویرسازی دیجیتال برای افرادی که علاقه و استعداد هنری دارند، این حوزه فرصتی برای استفاده از خلاقیت در کنار کار مستقل فراهم می‌کند. علاوه بر امکان دورکاری، بسیاری از پروژه‌ها بر کیفیت خروجی تمرکز دارند و کمتر به مهارت‌های ارتباطی پیچیده وابسته‌اند. ۴. کتابداری، بایگانی و مدیریت اسناد این شغل بر نظم، دسته‌بندی، سازماندهی اطلاعات و رعایت قوانین مشخص استوار است. محیط کار معمولاً آرام‌تر است و فعالیت‌ها ساختار مشخصی دارند؛ ویژگی‌هایی که برای بسیاری از افراد دارای اوتیسم مطلوب است. ۵. کنترل کیفیت و بازرسی محصولات کنترل کیفیت نیازمند مشاهده دقیق، توجه به جزئیات و پیروی از معیارهای استاندارد است. افرادی که در تشخیص تفاوت‌های ظریف و انجام کارهای دقیق توانمند هستند، می‌توانند در این حوزه عملکرد موفقی داشته باشند. https://t.me/Autismspecialist

حرفه‌آموزی مبتنی بر بازار کار برای افراد اوتیسم در زمینه حرفه‌آموزی بزرگسالان اوتیسم، بهتر است کمتر به سراغ آموزش صنایع دستی مانند حصیربافی، گلدوزی و سایر محصولات مشابه بروید. اگر هدف صرفاً آموزش یک مهارت برای پر کردن اوقات فراغت، افزایش تمرکز یا ارتقای مهارت‌های حرکتی باشد، این فعالیت‌ها می‌توانند مفید باشند. اما اگر هدف، اشتغال و کسب درآمد پایدار است، شواهد نشان می‌دهد که این نوع مشاغل معمولاً بازار کار محدود و درآمد پایداری ندارند و فرصت‌های شغلی مناسبی برای اکثر افراد فراهم نمی‌کنند. در مقابل، پیشنهاد می‌شود آموزش بر مهارت‌هایی متمرکز شود که با نیازهای امروز بازار کار همخوانی بیشتری دارند و برای بسیاری از بزرگسالان اوتیسم نیز مناسب‌تر هستند؛ از جمله: - برنامه‌نویسی و تست نرم‌افزار - تحلیل داده و ورود اطلاعات - طراحی گرافیک و تصویرسازی دیجیتال - کتابداری، بایگانی و مدیریت اسناد - کنترل کیفیت و بازرسی محصولات این مشاغل علاوه بر داشتن بازار کار گسترده‌تر، معمولاً دارای ساختار مشخص، قوانین شفاف و نیازمند دقت و توجه به جزئیات هستند؛ ویژگی‌هایی که با توانمندی‌های بسیاری از افراد دارای اوتیسم همخوانی دارند. https://t.me/Autismspecialist

آموزش در قرن ۲۱: یاد گرفتن مهم‌تر از دانستن است سیستم آموزشی ما هنوز برای دنیای قرن بیستم طراحی شده، در حالی که جهان با سرعت بسیار بالایی در حال تغییر است. هراری تأکید می‌کند که تا سال ۲۰۵۰، بسیاری از دانشی که امروز در مدارس حفظ می‌شود، دیگر کاربرد زیادی نخواهد داشت. ۲۱ درس برای قرن ۲۱ یووال نوح هراری مشکل اصلی آموزش امروز این نیست که دانش‌آموزان اطلاعات ندارند، چون اطلاعات تقریباً در همه‌جا در دسترس است. اینترنت باعث شده هر چیزی در چند ثانیه قابل دسترسی باشد. مشکل اصلی این است که افراد ندانند کدام اطلاعات مهم است، چگونه آن را بفهمند و چگونه از آن برای ساختن یک تصویر درست از جهان استفاده کنند. مثال 1: شغل حسابداری در گذشته یک حسابدار بیشتر وقت خود را صرف حفظ قوانین و انجام محاسبات تکراری می‌کرد. امروز بسیاری از این کارها را نرم‌افزارها و هوش مصنوعی انجام می‌دهند. در نتیجه ارزش اصلی دیگر در حفظ کردن نیست، بلکه در تحلیل کردن، فهم مسئله و تصمیم‌گیری است. مثال 2: دسترسی به اطلاعات در گذشته اگر چیزی را نمی‌دانستی، یک مشکل جدی بود. اما امروز تقریباً هر اطلاعاتی با یک جستجوی ساده در دسترس است. بنابراین مسئله اصلی دیگر ندانستن نیست، بلکه توانایی تشخیص اطلاعات درست از نادرست و استفاده صحیح از آن است. هراری تأکید می‌کند که آموزش آینده باید به جای تمرکز بر حفظ اطلاعات، بر مهارت‌هایی مثل یادگیری مداوم، تفکر انتقادی، انعطاف‌پذیری ذهنی، خلاقیت، همکاری و توانایی سازگاری با تغییر تمرکز کند. هدف آموزش دیگر فقط آماده کردن افراد برای یک شغل ثابت نیست، چون بسیاری از شغل‌های آینده هنوز وجود ندارند. آموزش باید انسان‌ها را برای زندگی در شرایط تغییر دائمی و عدم قطعیت آماده کند. جمع‌بندی این دیدگاه این است که در قرن ۲۱، موفقیت متعلق به کسانی نیست که بیشتر می‌دانند، بلکه متعلق به کسانی است که سریع‌تر یاد می‌گیرند، بهتر فکر می‌کنند و راحت‌تر خود را با تغییرات تطبیق می‌دهند.

رفتاردرمانی (ABA)؛ یکی از مؤثرترین روش‌های مداخله در اتیسم یکی از اولین دغدغه‌های خانواده‌ها پس از تشخیص اتیسم، انتخاب یک روش درمانی مؤثر است. بر اساس ده‌ها سال پژوهش علمی، تحلیل رفتار کاربردی (ABA) یکی از معتبرترین و پرمطالعه‌ترین روش‌های مداخله برای کودکان دارای اختلال طیف اتیسم است. هدف ABA تغییر شخصیت کودک نیست؛ بلکه آموزش مهارت‌هایی است که به او کمک می‌کند زندگی مستقل‌تر و باکیفیت‌تری داشته باشد؛ مانند بهبود ارتباط، تعامل اجتماعی، بازی، یادگیری و کاهش رفتارهای چالش‌برانگیز. پژوهش‌ها نشان می‌دهند هرچه مداخله زودتر آغاز شود و والدین نیز در روند آموزش مشارکت داشته باشند، احتمال پیشرفت کودک بیشتر خواهد بود. امروزه ABA بر پایه بازی، تقویت مثبت، احترام به تفاوت‌های فردی و آموزش مهارت‌های کاربردی اجرا می‌شود و با روش‌های قدیمی تفاوت زیادی دارد. نکته مهم: هر کودک دارای اتیسم منحصربه‌فرد است؛ بنابراین برنامه درمانی باید متناسب با نیازهای همان کودک طراحی شود. https://t.me/Autismspecialist

ممنون می‌شم اگه این پست رو برای کسانی که نیاز دارن بفرستید. و اگه سوالی دارید، می‌تونید مستقیم به این آیدی پیام بدید تا جواب بدم. @Shahramsoleimani69

اول ایمنی را حفظ کنید. اگر احتمال آسیب زدن به خود یا دیگران وجود دارد، محیط را ایمن کنید. وسایل خطرناک را دور کنید و تا حد امکان آرامش خودتان را حفظ کنید. ✅ کم حرف بزنید. وقتی کودک آشفته است، جملات طولانی معمولاً کمکی نمی‌کنند. بهتر است کوتاه و ساده صحبت کنید: «می‌دونم ناراحتی.» «الان کمکت می‌کنم.» «وقتی آروم شدی صحبت می‌کنیم.» ✅ محرک‌های محیطی را کم کنید. اگر امکانش هست: صدا را کمتر کنید. جمعیت را کم کنید. نور شدید را کاهش دهید. کودک را به فضای آرام‌تری ببرید. گاهی مشکل اصلی خودِ محیط است. ✅ به نیازهای حسی توجه کنید. بعضی کودکان با فشار عمیق، آغوش، پتو یا فضای آرام بهتر می‌شوند. بعضی دیگر در زمان آشفتگی اصلاً دوست ندارند لمس شوند. بنابراین باید ببینید فرزند شما معمولاً با چه چیزی آرام‌تر می‌شود. ✅ بعد از آرام شدن، تحلیل کنید. اشتباهی که خیلی از خانواده‌ها می‌کنند این است که بعد از تمام شدن قشقرق همه چیز را فراموش می‌کنند. در حالی که مهم‌ترین سؤال این است: «چه چیزی باعث این اتفاق شد؟» اگر علت را پیدا نکنیم، احتمال تکرار رفتار زیاد است. من همیشه به والدین می‌گم: در زمان قشقرق، هدف شما آرام کردن موقعیت است؛ نه آموزش دادن. آموزش مهارت‌ها، قانون‌گذاری و صحبت درباره رفتار باید زمانی انجام بشه که کودک دوباره آرام شده باشه. https://t.me/Autismspecialist

وقتی کودک دچار قشقرق یا بهم‌ریختگی می‌شود، چه کار کنیم؟ اول یک نکته مهم: وقتی کودک در اوج قشقرق، گریه شدید، جیغ زدن یا بهم‌ریختگی هیجانی قرار دارد، معمولاً زمان مناسبی برای آموزش، نصیحت یا بحث کردن نیست. در آن لحظه مغز کودک در وضعیت آرام و آماده یادگیری قرار ندارد. بنابراین: ❌ نصیحت نکنید. ❌ سخنرانی نکنید. ❌ چندین بار سؤال نپرسید. ❌ فریاد نزنید. ❌ تهدید نکنید. https://t.me/Autismspecialist

و در پایان یک نکته خیلی مهم: تقریباً هیچ رفتار چالش‌برانگیزی از هیچ به وجود نمیاد. هر رفتاری یک دلیل، یک نیاز یا یک پیام پشت خودش داره. وقتی فقط رفتار رو ببینیم، با کودک می‌جنگیم.

مثال دوم: فرار کردن خیلی از خانواده‌ها می‌گن: «هر جا می‌ریم فرار می‌کنه.» اما من همیشه دو سؤال می‌پرسم: کودک از چی فرار می‌کنه؟ یا به سمت چی می‌ره؟ ممکنه از شلوغی، سروصدا، تکلیف سخت یا محیط ناراحت‌کننده فرار کنه. یا ممکنه به سمت چیزی بره که براش جذابه؛ مثل تاب، آب، اسباب‌بازی یا یک محرک حسی خاص. برای همین همیشه سعی کنید پشت رفتار رو ببینید، نه فقط خود رفتار رو.

مثال اول: کتک زدن دیگران فرض کنید کودک خواهرش رو می‌زنه. به جای اینکه فقط بگیم «پرخاشگره»، باید ببینیم: قبلش چی شده؟ آیا اسباب‌بازی مورد علاقه‌اش رو برداشتن؟ آیا کسی بهش نه گفته؟ آیا خسته یا کلافه بوده؟ بعد از کتک زدن چی شده؟ آیا اسباب‌بازی رو پس گرفته؟ آیا همه توجهشون جلب شده؟ گاهی کودک بلد نیست درخواست کنه، مذاکره کنه یا ناراحتی خودش رو بیان کنه و کتک زدن تبدیل به راه ارتباطی او می‌شه.

حالا سؤال اینه که چطور رفتارهای چالش‌برانگیز رو بررسی کنیم؟ من معمولاً به والدین می‌گم سه چیز رو نگاه کنید: 1️⃣ قبل از رفتار چه اتفاقی افتاد؟ 2️⃣ خود رفتار چی بود؟ 3️⃣ بعد از رفتار چه اتفاقی افتاد؟ این سه مرحله به ما کمک می‌کنه دلیل رفتار رو پیدا کنیم.

حالا بیایید درباره سه اشتباه رایج والدین صحبت کنیم. ❌ اشتباه اول: تمرکز روی رفتار به جای علت رفتار مثلاً کودک جیغ می‌زنه و ما فقط می‌خوایم جیغ زدن متوقف بشه. در حالی که سؤال مهم‌تر اینه: «چرا جیغ می‌زنه؟» ❌ اشتباه دوم: فکر کردن به اینکه کودک عمداً می‌خواد اذیت کنه خیلی از کودکان دارای اتیسم با رفتارشون دارن پیامی رو منتقل می‌کنن که هنوز بلد نیستن به شکل مناسب بیانش کنن. ❌ اشتباه سوم: حذف رفتار بدون آموزش رفتار جایگزین اگر فقط بگیم: «جیغ نزن» «نزن» «فرار نکن» اما به کودک یاد ندیم به جاش چه کار کنه، احتمالاً مشکل ادامه پیدا می‌کنه.

اول از همه ببینیم رفتار چالش‌برانگیز یعنی چی؟ رفتارهای چالش‌برانگیز به رفتارهایی گفته می‌شه که باعث می‌شن کودک در یادگیری، ارتباط با دیگران یا حضور در محیط‌های مختلف دچار مشکل بشه و خانواده هم برای مدیریت اون‌ها با دشواری روبه‌رو بشن. مثل: جیغ زدن‌های مکرر، پرخاشگری و کتک زدن دیگران ، گاز گرفتن ، پرت کردن وسایل ، آسیب زدن به خود ، فرار کردن از محیط ، قشقرق‌های شدید ،مقاومت شدید در برابر برخی فعالیت‌ها اما یه نکته خیلی مهم رو یادتون باشه: همه رفتارهای چالش‌برانگیز، لجبازی نیستند. گاهی کودک نمی‌تونه خواسته خودش رو بیان کنه. گاهی متوجه منظور ما نمی‌شه. گاهی مهارت ارتباطی کافی نداره. و خیلی وقت‌ها هم مشکلات حسی نقش مهمی دارن. مثلاً صدایی که برای من و شما عادیه، ممکنه برای کودک دارای اتیسم آزاردهنده باشه. یا نور، شلوغی، بوی خاص یا حتی جنس لباس باعث ناراحتی شدیدش بشه. در این شرایط ممکنه کودک جیغ بزنه، فرار کنه یا پرخاشگری نشون بده.

طبق نظرسنجی که گذاشتم، بیشتر شما دوست داشتید درباره «مدیریت رفتارهای چالش‌برانگیز در کودکان دارای اتیسم» صحبت کنیم.