☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

حاج‌مهدی آقای رسولی! از «یا‌مرگ، ‌یا‌خامنه‌ای» که خوانده بودی و پشت‌سرت در بیست و دومِ بهمن‌‌ با خیل عظیمِ آدم‌ها در خیابان‌ها تکرار می‌کردیم و مشت گره می‌کردیم و از تکرار نامش اشکِ بی‌اختیار شوق می‌باریدیم، تا «یا لَثارات‌الإمام»ِ امروزت، فقط ۴ ماه و چند‌روز می‌گذرد. از مشت‌های گره‌کردهٔ ما تا مشتِ گره‌کردهٔ او اما انگار سال‌ها می‌گذرد. چه گردِ‌سفیدی پاشیده‌اند روی موهای ما. انگار صدسال طول کشیده، چه صدسالِ تازه‌ای. ما در میانِ سختیِ راه گاهی خسته شدیم، اما او تا آخرش برای ما، به پای ما ایستاد. دیدی ما برایِ او شعار دادیم، او برای ما «جان» داد…؟

خدا همیشه «بعثت‌یافتگان» رو آزمایش می‌کنه به ابتلائاتِ عظیم. از لحظه‌ای که «مبعوث» شدی با خونِ ولیّ‌خدا؛ نقطهٔ آغاز مسئولیتته. شبیه بعثت پر آزمایش پیامبر‌ها. بینِ توء مبعوث‌شده، تا توء عادی فاصله‌هاست! فاصله‌هایی تا مقصد، که آسون نیست.

انقدر دست به‌‌حاشیهٔ بعضیا در فضای مجازی و رسانه‌ای خوبه؛ که رفتم از تلوبیون نزدیک ۵۰ دقیقه گفتگوی اقای قالیباف رو بی‌وقفه دیدم، و این تصویر رو هم اسکرین‌شات گرفتم. تصویرِ بالا برای دقایقِ آغازِ گفتگوعه که زیرنویس تصریح کرده «بخش‌ اول گفتگو» و تصویرِ پایین برای دقایق پایانی که نوشته «بخش‌ دوم گفتگو فرداشب (یعنی امشب) پخش می‌شه.» یعنی از اول برنامه اعلام شده و تقطیعِ ناگهانی و سانسور غیرمنتظره‌ای در‌کار نبوده. بعضی از عزیزان چطور بقیه رو دعوت به تقوای فردی می‌کنن اما این‌طور به هیاهوهای بی‌محل دامن می‌زنن و در راستای همین حواشی، به اول و اخرِ آقایان جبلی، جلیلی و… هم فحش میدن؟ الله‌اعلم. (لینک بخش اول گفتگوی اقای قالیباف.) من کامل دیدم نه از روی تیترها. از بعضی موارد استفاده کردم، و کماکان ‌به بعضی موارد هم نقد دارم.

به امیدِ دیدار، اقایِ‌ سرو‌ قامتِ ایران. به امیدِ دیدار، معمارِ اقتدار و امنیتِ ایران! آقای صبورِ تنها، مظلومِ مقتدر. به امیدِ دیدار عزیز من! ای تكیه‌گاه و پنـاهِ زيباترين لحظه‌هایِ پرعصمت و پر‌شكـوهِ تنهایـی و خلوتِ من…

حاج‌آقا قنبریان: «مگه می‌شه یه آدم تو خیابون چاقو بخوره و قصاص داشته باشه، اما رهبر یک کشور قصاص نداشته باشه؟» پ.ن: آقایان، بدیهیه که خون‌خواهیِ نهایی امام فتح قدس و نابودی استکبار و پیروزیِ مطلق حق بر باطله. همون‌طور که خون‌خواهیِ اصلیِ اباعبدالله پیروزی و فتحِ نهایی به دست حضرت عدل منتظَره. اما آیا مختار هم باید در قضیهٔ قصاص قاتلانِ اباعبدالله، خون‌خواهی رو به فتحِ نهایی موکول می‌کرد و دست از قصاص قاتلین برمی‌داشت؟! لااقل در کلام، پشت تریبون‌های رسمی، همون‌قدر که دشمنِ شما به قتل رهبر دینی و سیاسیِ امت افتخار می‌کنه، به خون‌خواهی اشاره کنید! جلوی تهدید دوباره به جان ولی‌‌فقیه رو بگیرید. «بالاخره یک غلطی کردند، بایستی انتقام پس بدهند. هم آمر و هم قاتل…»

عکسو باز کنید و بیانات رهبرِ‌شهید درباره انتقام حاج‌قاسم رو بخونید. «…قاتلِ سلیمانی و آمر به قتل سلیمانی باید انتقامشان را پس بدهند؛ آن به جای خودش محفوظ است….» آقاسیدمجتبی خامنه‌ای هم دربارهٔ مسئلهٔ انتقام گفتن: «هر خونی، خون‌بهائی دارد که قاتلینِ جنایتکار شهیدان باید بزودی آن را بپردازند.» حذف یا کمرنگ‌شدنِ سیاست و ادبیات انتقام از قاتل؛ از سمت مسئولان نسبت به #قتلِ رهبر انقلاب؛ یعنی حذف بخشی از بازدارندگی دربارهٔ قتل‌ها و تهدید‌های آینده نسبت به رهبر جدید! وقتی آقاسید‌مجتبی در پیام خودشون از عبارتِ «هر شهید یک پروندهٔ انتقام» استفاده می‌کنن؛ کمترین توقع ما هم حفظ ادبیاتِ انتقام در بیان مسئولانه. اونم نسبت به رهبرِ این کشور! چرا نیست؟ این‌که سرِ قاتلِ رهبر شهید هم بره، اندازهٔ ارزش بند کفشِ امامِ ما هم نیست که خیلی واضحه! غیب گفتید؟! وظیفهٔ شما خون‌خواهی #رهبرِ شهیده. هم در کلام هم در عمل…

عکسو باز کنید و بیانات رهبرِ‌شهید درباره انتقام حاج‌قاسم رو بخونید. «…قاتلِ سلیمانی و آمر به قتل سلیمانی باید انتقامشان را پس بدهند؛ آن به جای خودش محفوظ است….» آقاسیدمجتبی خامنه‌ای هم دربارهٔ مسئلهٔ انتقام گفتن: «هر خونی، خون‌بهائی دارد که قاتلینِ جنایتکار شهیدان باید بزودی آن را بپردازند.» حذف یا کمرنگ‌شدنِ سیاست و ادبیات انتقام از قاتل؛ از سمت مسئولان نسبت به #قتلِ رهبر انقلاب؛ یعنی حذف بخشی از بازدارندگی دربارهٔ قتل‌ها و تهدید‌های آینده نسبت به رهبر جدید! وقتی آقاسید‌مجتبی در پیام خودشون از عبارتِ «هر شهید یک پروندهٔ انتقام» استفاده می‌کنن؛ کمترین توقع ما هم حفظ ادبیاتِ انتقام در بیان مسئولانه. اونم نسبت به رهبرِ این کشور! چرا نیست؟ این‌که سرِ قاتلِ رهبر شهید هم بره، اندازهٔ ارزش بند کفشِ امامِ ما هم نیست که خیلی واضحه! غیب گفتید؟! وظیفهٔ شما خون‌خواهی #رهبرِ شهیده. هم در کلام هم در عمل…

- من کاملا عمداً از کلمه «قتل» نسبت به امام‌‌شهید استفاده می‌کنم. وقتی عنوانِ شهید رو به‌کار می‌بریم که اتفاقاً عنوان صحیح‌ هم همینه، در محاوره قصاصِ «قاتل» نادیده گرفته می‌شه. شهادت برای ما یک افتخار و فوزِ عظیمه؛ اما معمولاً ادبیاتِ انتقام و خون‌خواهی در قبالِ اون در بین سیاسیون استفاده نمی‌شه. اما وقتی مدام یادآوری کنی که این «قتل بزرگ» یک «قاتل» داره؛ انتقام، قصاص و خون‌خواهی رو فراموش نمی‌کنی و نباید به بهانهٔ توافق و تفاهم و … فراموش کنی! شما هم فراموش نکنید!

باید از تو نوشت. باید تا جان هست از تو نوشت. باید آنقدر از تو گفت و شنید؛ تا جان سیراب شود از حماسه‌ات، از حضورت، از انتظارت، از جهادت، از نامت. تو خودِ تاریخی! تو نام‌آورِ تاریخی، اشکِ شوقِ سال‌هایِ جوانـی‌‌ام، بغضِ نشکستهٔ صد روز و صد‌ها‌ روزهٔ ما. شهید سیدعلی‌حسینیِ خامنه‌ای.

عظیم‌ترین و عجیب‌ترین تشییعِ قرن پیش‌ر‌و‌مونه؛ تشییع رهبری که توی وطن خودش، کنار خانوادهٔ خودش، روز دهم ماه‌رمضان توسطِ دشمنِ بچه‌کش و آدم‌خوارِ اپستینی ترور شد و به شهادت رسید. فرار نکرد، تسلیم نشد، خاک نداد، سال‌ها «جهاد» کرد، «اندیشه» پرورش داد، «آرمان» رو در جان‌ها ریشه داد، «وطن» ساخت و «انسان» تربیت کرد. نه مثل شاهانِ خاک‌فروشِ پهلوی که یکی تو غربتِ فرار، با اسم مستعار درحالی‌که بعد از سال‌ها خوش‌رقصی برای اجنبـی هیچ‌جا راهش نمی‌دادن مُرد و اون‌یکی درحالی‌که در جنگ جهانی خاکِ وطن رو تسلیمِ دشمن کرد؛ در غربتِ تبعـید و فرار به دستِ اجنبی! تو تاریخِ ایران رهبری با عظمتِ سیدعلی خامنه‌ای هست؟! نیست. حق بدید برای جلز ولزِ بی‌وطن‌های فرقهٔ پهلویست. اونا از داشتنِ همچین رهبری عاجزن. همیشه عاجز بودن. ترسو، واجب‌المطب، جنایتکار، مفلوک، آواره، بی‌مغز و جاده‌صاف‌کنِ تجاوز اجنبی‌هایِ بچـه‌خوار!

باید از تو نوشت. باید تا جان هست از تو نوشت. باید آنقدر از تو گفت و شنید؛ تا جان سیراب شود از حماسه‌ات، از حضورت، از انتظارت، از جهادت، از نامت. تو خودِ تاریخی! تو نام‌آورِ تاریخی، اشکِ شوقِ سال‌هایِ جوانـی‌‌ام، بغضِ نشکستهٔ چند صد روزهٔ ما. شهید سیدعلی‌حسینیِ خامنه‌ای.

حاج‌آقا‌طباخیان امشب ‌می‌گفت از خواصِ بنی‌هاشم و نخبگان جامعه و علمایِ اون‌موقع، بجز چند‌ نفر معدود، کسی حاضر نشد به قیام و حرکت امام‌حسین(ع) بپیونده. عجب نهیبی خوردم! چرا تازه «امروز» دارم بهش فکر می‌کنم؟ گفت کجا بودن خواص و کله‌گنده‌ها و مدعیانِ کوفه و مدینه و بنی‌هاشم؟ کجا بودن اصحاب پیغمبر؟ چرا تاریخ علی‌اصغر شش‌ماهه و حضرت قاسمِ رو جزو «رجال» حساب کرده؛ درحالیکه اسم خواصِ اون جامعه رو تریلی نمی‌کشید؟ خیلی‌هاشونم دل‌بستهٔ امام بودن و بعدش گریه‌کنِ امام شدن؛ اما به «درایتِ» امام شک کردن. می‌گفتن قیامِ تو به صلاح نیست! داری وحدت بهم می‌زنی، خودت رو به زحمت میندازی، مقاومت می‌کنی؟ خوبه‌ها، اما حالا فعلاً بساز… اما امام، به راه خودش شک نکرد برای فردای تاریخ. برای امروز من! خواصی که دل‌بسته بودن اما خودشون رو عالم‌تر از امام دیدن، «شک» کردن به امام. و همین شک، شد راهزنِ طریق حق و حقیقت…

- آقا من از این دنیا هیچی نمی‌خوام فقط آرزوی سلامتی شما رو دارم ... ‌

… این مداحی جدید حاج‌مهدی رو من از سال‌ها پیش تا همین امروز بهش فکر کردم. بارها ازش نوشتم، برای نهیب و تشر و یادآوری به خودم. که امام جز «جان» دیگر چیزی نداشت تا فدا کند…

پس‌ماندهٔ خائن خاندانِ فراری پهلوی، صراحتاً می‌گه یکی از دلایل حمله امریکا و اسرائیل به ایران، سفرِ من به اسرائیل بود. یعنی عملاً داره با افتخار جنایات در میناب، لامرد، حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی، حمله به زیرساخت‌های آب، محاصرهٔ دریایی، حمله به ناو دنا که ترامپ گفت «برای تفریح زدمش!» و … رو گردن می‌گیره. برای یک لحظه رسیدن به رویایِ محالِ تاج و تخت! مثل یه دستمال توالتِ مصرف‌شده. از فراخوانِ مسلحانهٔ خفاش‌هایِ شبش تو دی‌ماه با همکاریِ موساد و اذعان ترامپ به ارسالِ سلاح برای تروریست‌ها و بریدنِ سر و تیکه‌تیکه کردن بدن‌ها با تبر و سوزوندنِ مساجد و بیمارستان‌ها و مغازه‌ها و … تا اذعان به کمک برای تجاوز به وطن! شما چیزی بجز خیانت، رذالت، فلاکت و ترس در این خاندانِ فراری پیدا نمی‌کنید! بیچاره کسایی که هنوز دنباله‌روی این حاصلِ استفراغِ جهانی‌ان! منظور قاتل امریکایی از این‌که گفت «خودشـون از من خواستن بهشون حمله کنم» دقیقاً همینان.

مدام خبر از «برنامه‌هایِ آخرین وداع با قائدِ شهید» منتشر می‌شه و من فکر می‌کنم چندتا ۲۴ ساعت فرصت دارم برای ادامهٔ زندگی تا اون ‌لحظه؟ چندتا ۲۴ ساعتِ دیگه فرصت دارم برای باور نکردن؟ چندتا ۲۴ ساعتِ دیگه مونده تا رسیدنِ حالی شبیه قیامت؟ تا مکن ای صبح طلوع…؟ عده‌ای به غوغا، عده‌ای به تکـفیر، عده‌ای به توجیه، عده‌ای به نصیحت! تنها چیزی که دیگه نیست؛ خنده‌هایِ توعه. اون‌وقت که یکی به روم آورد: «چقدر معلومه که داره باورت می‌شه دیگه هیچی شبیه قبل ۹‌اسفند نیست.» گفتم: کمرم شکسته. ای آدم‌ها! چاه از کجا بیارم که تو قرنِ ‌۲۱ باهاش حرف بزنم...؟ بغض چگونه می‌خوری؟ یاد بده به ما علی(ع)… این بار، روی دوشِ ما چقدر سنگینه.

- فقط در یک فقره یکشنبه ۲۸ ژوئن [دیروز] این تعداد نقضِ بند اول تفاهم اتفاق افتاده!

-