☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

- البته فهمِ این موارد برای توییت‌بزن‌هایِ آواره‌ای که شاهان‌شون در «فرار» یدِ طولایی‌ دارن و مردم ۴۷ سال پیش از کشور بیرون‌شون کردن؛ و بازمانده‌شون بیش از ۴دهه‌ست که از نزدیکیِ مرزِ ایرانِ‌اسلامی هم رد نشده و تنها گزینهٔ روی میزش تمدیدِ عدد تاریخ فراخوان‌هاشه؛ یه مقدار سخته :) طبیعیه.

نوشته بود «رهبرتون چند‌کیلومتر زیرِ زمینه؟» می‌خوام بگم رهبرِ ما همین‌جاست. روی زمین. در خاکِ خودش. به وقتِ نماز متواضعانه و مؤمنانه روی سجادهٔ سفیدش. وقتِ دیدار با مردم مهربانانه، دست رویِ سینه و با لبخند در حسینیه. وقتِ جنگ مقتدرانه و شخصاً حاضر در اتاقِ فرماندهی! و حالا در آستانهٔ ۴۷امین سالروزِ پیروزیِ انقلاب شکوهمند اسلامی هم برای تجدیدِ‌بیعت با استاد و مرادش؛ خمینیِ کبیر؛ آرام، امیدوار، مؤمن، مقتدر. در عصـرِ رهبریِ چنین مـردی، «ایران» بعد از چند‌ قرن عمیقاً این حقیقت رو لمس کرده که می‌تونه موجودیتش رو، خودش تضمین کنه، و این میراثی‌ست که آیندگانِ این سرزمین، بیش از ما تمجیدش خواهند کرد! و ما با تمامِ جان، رگ به رگ به این تصمیم‌گیرندهٔ حکیمی که کار رو از قُلوه‌سنگ به هایپرسونیک رسونده، اعتماد داریم. و به خدایِ او ایمان! و شاید همین، بزرگ‌ترین فرقِ مریدانِ این مرد، با شماست.

یه سری‌ از کتاب‌هایی که فکر می‌کنم برای مطالعهٔ تاریخی مفیدن رو جدا کردم؛ با یه توضیحِ مختصر برای هرکدوم. ان‌شالله می‌ذارم استفاده کنید؛ تو این بلبشویِ اینترنشنال‌ها و فیک‌نیوزها و پروفسور‌بلاگرهایِ تشنهٔ لایک و ویو؛ بنظر مفیده.

می‌خواستم اینم بگم وقتی حنجره پاره می‌کنی که «پهلوی برمی‌گرده»، دیگه ۱۶ آذر به ۱۶ آذر التماسِ استاد نکن که نمره بهت جایزه بده و غیبت‌هات رو ببخشه؛ یادم افتاد اون‌روز گاردِ پهلوی دانشجوها رو پیشِ پای نیکسونِ امریکایی قربونی کرد و تبدیل شد روزِ دانشجو. اگر تاریخِ معاصر کشورت رو بخونی، اگر سرت رو از استوری‌هایِ تحریفی که با آهنگِ «آزادسازی خرمشهر به دست رزمندگان جمهوری‌اسلامیِ ایران» می‌سازن بلند کنی؛ نتیجه‌ای به جز این نمی‌گیری که ذاتِ این پهلوی‌ها همینه، پیش پایِ اجنبی مردم خودشون رو قربونی می‌کنن. چه با گارد شاهنشاهی، چه با ساواک، چه با فراخوان‌های مسلحانهٔ «به هیچکس رحم نکنید»، و چه با التماس برای حملهٔ نظامی.

یعنی منتهی‌الیهِ استدلالش اینه که می‌گه تویی که طرفدار جمهوری‌اسلامی هستی؛ از تلگرام و اینستا استفاده نکن و برو ایتا و بله. خب تویی که مخالفِ جمهوری‌اسلامی هستی هم از مترویِ تقریبا رایگانِ جمهوری‌اسلامی استفاده نکن، از اتوبوس‌ها و تاکسی‌رانی جمهوری‌اسلامی هم استفاده نکن. پاتو روی آسفالتی که جمهوری‌اسلامی کشیده نذار. گوشیت رو با پریزِ برق جمهوری‌اسلامی شارژ نکن. از آبِ لوله‌کشی‌هایی که جمهوری‌اسلامی کشیده نخور. مدرسه-موسسه-دانشگاه‌-نهضتِ سوادآموزیِ جمهوری‌اسلامی ثبت‌نام نکن. مریض می‌شی به سیستمِ درمانی و پزشکیِ جمهوری‌اسلامی مراجعه نکن. تو هر تعطیلیِ تقویم جمهوری‌اسلامی هم نریز تو اتوبان‌های ساختِ جمهوری‌اسلامی. آشغال‌هات رو سرِ کوچه نذار شهرداری جمهوری ‌اسلامی بیاد جمعش کنه. زایشگاه‌ها، آسایشگاه‌ها، بیمارستان‌های ساختِ جمهوری‌اسلامی هم نرو. وقتی مال‌ت رو دزد می‌بره یا یکی مزاحمت می‌شه؛ به ادارهٔ پلیسِ جمهوری‌اسلامی مراجعه نکن. وقتی خونه‌ت رو آتیش می‌زنن به اتش‌نشانیِ جمهوری‌اسلامی زنگ نزن. از اورژانس و آمبولانسِ جمهورس‌اسلامی استفاده نکن. البته اگه در راستای اعتراضاتِ مسالمت‌آمیزت(!) اینارو با افرادِ داخلش آتیش نزده باشی و با قمه و تبر و سلاح به جونش نیفتاده باشی. یعنی جای این‌که بشینیم دربارهٔ مبانیِ فکری و ادلهٔ هم با «منطق انسانی» مباحثه کنیم و احیاناً برایِ حلِ معضلات یه راه‌حلی جز «لگدپراکنی و به مزایده گذاشتنِ وطن» ارائه بدیم؛ باید این اراجیفِ دسته‌ چندم رو بخونیم؛ تهی از همه‌چیز.

-

این پسره یه بلاگرِ معروف انگلیسیه که بعد از دیدن ایمان مردمِ غزه مسلمون شد؛ این فقط یه فقره از حمایت‌هایِ «ازادگانِ» جهان از جمهوری‌اسلامی در برابرِ مزدورانِ موسادیِ پهلویه. چون جمهوری‌اسلامی در صفِ اول مقابله با پدرخواندهٔ غربی و‌‌ صهیونیستیِ وحوش ضدانقلاب، و از حامیانِ اصلی مظلومان و آرمان فلسطینه؛ اما این دیکتاتورهایِ در حسرت‌مانده و فراری پهلوی؛ هرجا جمع می‌شن پرچمِ جعلـی اسرائیل بیشتر از پرچمِ خودشون رو هوا می‌رقصه. تو دنیا فقط پرچمِ تاریخ‌مصرف‌گذشتگانِ سلطنت‌طلبه که با پرچم اسرائیل پیوند خورده. دو هویتِ جعلی بی‌خانمان، با دو پرچمِ جعلـی آواره! و از قضا همین وحوشِ قاتل، آویزونِ اجنبی شدن برای حمله به وطن! هرچی رذیلهٔ اخلاقیه تو این دو گروه پیدا می‌شه. بینِ این دو گروه «ازادگانِ» جهان خوب می‌فهمن کدوم ‌‌طرف بایستن!

- اون‌جایی که بهت می‌گن «ارزشی» باید به خودت افتخار کنی؛ چون تو «ارزش»هایی داری که بهشون پایبندی؛ تو سندیّت داری، اعتبار داری، ریشه داری، هویّت داری، بازیچهٔ هر بادی نیستی. باید افتخار کنی که حتی اونی‌که مبـنا و باوری نداره هم به «پایبند بودنت به ارزش‌» اعتراف می‌کنه، به همینا می‌شناستت. به ارزشِ ایمان، وطن، آرمان. تو دنیایِ ضدّارزش‌ها و وطن‌فروشی‌ها و التماس به اجنبی‌ها و پدرخواندگانِ موسادی و فراری‌های پهلوی و بزک‌کنندگانِ جولانی و کودک‌آزارانِ جزیرهٔ فساد اپستین؛ تو ارزشی بمون.

«ارزشی» یعنی چی؟ ارزشی اونه‌ که لحظه لحظهٔ زندگیش به «ارزش»هایِ غیرقابلِ معامله پایبند بوده. ارزشِ ایمان، وطن، آرمان! دفاع از ملت. ارزشی اونه که: وقتی ما از صدایِ پدافند و پهپاد خوابمون نمی‌برد؛ پای لانچرِ موشک بود، شهید می‌داد؛ وقتی عمله‌هایِ دشمن از داخل خاک پهپاد بلند می‌کردن و مردم رو می‌کشتن! تو مرز یخ می‌زد تا از وطن دفاع کنه. خاک نداد؛ بحرین و آرارات و دشت‌ناامید رو عروسِ اجنبی نکرد. رهبرش حتی وسطِ جنگ هم میدون رو خالی نکرد! فرماندهٔ مستقیم جنگ بود. وقتی خرمشهر ۵۷۸ روز اشغال بود، با دستِ خالی آزادش کرد. تو سیل و زلزله و کرونا وسطِ معرکه بود؛ جهادی! بدنش بی‌سر از سوریه برگشت تا ما بینِ ابوفلان‌هایِ داعشی دست به دست نشیم. تو منطقهٔ محصور در پایگاه‌های نظامیِ امریکا؛ سال‌ها نخوابید تا ما غرق در امنیت، کنایه‌بارونش کنیم، قمه و چاقو و تیر فرو کنیم تو قلبش… ارزشی ارزش‌هاش رو با دلار و لایک و ویو معامله نمی‌کنه! وسط مِیدونه. وسط جنگ کجا بود علی کریمی؟ علینژاد؟ فرخ‌نژاد و احسان کرمی؟ مشغولِ دست‌بوسیِ ترامپ و نتانیاهو… مثل الان :)) این ویدیو مالِ زمان جنگ ۱۲ روزه‌ست.

عزیزم، عیبی نداره اگه فکر می‌کنی با جمع کردنِ لیست ریپورتی برای خودت یه هدفی دست و پا می‌کنی و چندتا طفل دور خودت جمع می‌کنی تا با کلماتِ احساسی، ذهنشون رو جهت‌دهی کنی. شبیه اینترنشنالی و طبیعیه با «دروغ» سیاهی‌لشکر جمع کنی. اگه فکر می‌کنی این‌جوری راحت‌تر از افسردگی و سیاهیِ ناکامی مبارزهٔ مجازی‌ات فرار می‌کنی؛ عیبش چیه؟ اما کاش: حداقل دو‌خط مبنا داشتی، دو‌خط تاریخ می‌خوندی، دو خط ایدئولوژی داشتی! دو خط «منطق» برای مبارزه‌ات دست و پا می‌کردی و می‌تونستی «مردم» رو همراهِ خودت کنی، با گفتگو. نه با نیروهای مسلحِ موساد و اراذلِ قمه به دست و لشکر فحاشِ مجازی و آدم‌کشی و پرستار‌کشی و زنده‌زنده آتیش زدنِ نیروها و بریدن سر مردم. کاش اون لیدر فراری‌تون دو قدم پاش رو نزدیک‌تر می‌کرد به مرز. یا حداقل برای مبارزه‌ات آویزونِ اجنبی نمی‌شدی! باور کن اونایی که به اجنبی امید می‌‌بندن؛ عاقبتشون بهتر از عاقبتِ محمدرضا و رضا‌خان نمی‌شه. می‌دونستی تو جنگِ‌ جهانی دوم علیرغم بی‌طرفی، قوای‌اجنبی به ایران حمله کردن و میلیون‌ها ایرانی کشتن؟ ارتشِ پهلوی کجا بود؟‌در کمتر از چند‌ساعت مملکت رو تحویل داد؛ رضاخان کجا بود؟ فرار کرد. چون «اجنبی» آورده بودش. می‌دونستی محمدرضا به «شاهِ چمدانی» معروف بود؟ چون مدام فلنگ رو می‌بست و در می‌رفت. هیچوقت پای مردمش نبود. چون «اجنبی» آورده بودش. می‌دونستی وقتی امریکا با یه چمدون دلار، دولتِ ملی مصدق رو ساقط کرد بازم محمدرضا ایران نبود؟ فرار کرده بود. می‌دونستی تهش هم هیچ‌جا راهش ندادن و با اسمِ مستعارِ «دیوید نیوسام» تو یه آلونکی بستری شد تا مُرد؟ نمی‌دونستی. چون همهٔ معلوماتت خلاصه شده در تاسیان و فیک‌نیوز. اونی که به اجنبی دل می‌بنده رو تهش هیشکی گردن نمی‌گیره. تهش می‌مونه یه لایه پوستِ چروکِ افسرده از ناکامی. از ما گفتن.

اردیبهشت ۱۳۵۹ - عملیات «پنجهٔ عقاب» اولین تجربه عملیاتی نیروی دلتای ارتش امریکا؛ با هدفِ حمله به ایران. با وقوع طوفانِ شن در منطقهٔ طبس و برخورد یک هواپیمای سی۱۳۰ و یک بالگرد سی‌اچ ۵۳ با یکدیگر، ۸ نفر کشته می‌شوند، ۵ بالگرد روی زمین باقی می‌ماند و بقیه با ۵ هواپیما خود را به ناو هواپیمابر نیمیتز می‌رسانند، فرار می‌کنند و عملیات بطورِ کامل شکست می‌خورد. و پنجهٔ عقاب شکست. امام‌(ره) فرمود: «نباید بیدار شوند آنهایی‌که به معنویات توجه ندارند و به این غیب ایمان نیاوردند؟ چه‌کسی این هلیکوپترهایِ آقایِ کارتر را که می‏‌خواستند به ایران بیایند، ساقط کرد؟ ما ساقط کردیم؟ شن‌ها ساقط کردند، شن‌ها مامورِ خدا بودند، باد مامور خداست…» خدای شن‌هایِ طبس، همان خدای خلیج‌فارس است. لذا ما و خدا، شما همه!

تجهیزکنندگانِ گروهک‌های تکفیریِ داعش، جیش‌الظلم، حامیان کومله‌ و تروریست‌هایِ رجوی، حامیان نسل‌کشی در غزه، ارسال‌کنندگانِ سلاح به اسرائیل، پادوهای امریکا، تماشاگرانِ قتل ۷۰ هزار زن و بچهٔ فلسطینی، استعمارگرانِ کشورهای آفریقایی، ارسال‌کنندگانِ سلاح شیمیایی به بعثی‌ها، عاملانِ ترور ملت‌های منطقه، بزک‌کنندگان جولانیِ داعشی و جنگ‌افروزان علیه افغانستان و عراق و لیبی و …؛ قهرمانانِ سپاه رو که صفِ اول مبارزه با تروریسم تکفیری بودن «تروریست» اعلام می‌کنن و براندازا ذوق می‌کنن؟! الان مثلاً چیز جدیدیه؟ معلومه برای پدرخوانده‌های اروپاییِ تروریست‌هایِ تکفیری و صهیونیستی؛ «دشمنانِ تروریسم» تروریست محسوب می‌شن. سپاه نباشه کی می‌خواد جلویِ خان‌دایی‌های اسرائیلی-داعشیِ این وحوش بایسته؟ بلاهت تا کجا.

- و تمام. این مطالبِ امروز رو بارها و بارها تو کانال گذاشتم. و بارها و بارها هم باید گذاشت؛ خصوصا این‌روزها. امام(ره) می‌گفت «حواستان را جمع کنید که نکند یک‌مرتبه متوجه شوید که این انجمن حجتیه‌ای‌ها همه‌چیزتان را نابود کرده‌اند.» برای همین روزهاست که این تفکرِ موریانه‌وار داره ریشهٔ باورهایِ ما رو می‌خوره تا نهایتا تبدیلمون ‌کنه به عده‌ای عافیت‌طلبِ العجل‌العجل‌گویِ راکد. که جمعه به جمعه‌ای قربون ‌صدقهٔ طرهٔ موی حضرتِ صاحب بریم و در طول هفته لگد نثارِ جبهه‌ای بکنیم که سال‌هاست علیرغمِ حیله‌ها و نفوذها و تحریم‌ها و مشکل‌آفرینانِ داخلی و خارجی؛ اما در یک تقابلِ تمدنی و اخرالزمانی با جبههٔ دجال و سفیانی‌ست! و تمام… بدونِ اینکه حتی زحمتِ موضع‌گرفتن بین جبههٔ حق و باطلِ واضح رو به خودمون بدیم. اسلامِ راکد پدربزرگِ کفر است! در این نبردِ نهایی؛ الان چه وقتِ بی‌طرفی‌ست؟ معلومه که من بی‌طرف نیستم؛ معلومه که با‌افتخار سمتِ علمدارِ جانبازِ این انقلابم. که دشمنانش مسجد‌سوز‌ها و کودک‌کش‌ها و قرآن‌سوز‌ها و هتاکینِ به اهل‌بیت‌اند؛ که دشمنانش داعش‌صفت‌هایِ سلطنت‌طلبی‌اند که سرها می‌بُرن و پیکر‌ها رو اتش می‌زنن و انسان‌هارو زنده‌زنده می‌سوزونن؛ به سیاقِ پدرخوانده‌هایِ صهیونیستی‌شون و کودک‌آزارهای جزیرهٔ اپستین.

- و تمام. این مطالبِ امروز رو بارها و بارها تو کانال گذاشتم. و بارها و بارها هم باید گذاشت؛ خصوصا این‌روزها. امام(ره) می‌گفت «حواستان را جمع کنید که نکند یک‌مرتبه متوجه شوید که این انجمن حجتیه‌ای‌ها همه‌چیزتان را نابود کرده‌اند.» برای همین روزهاست که این تفکرِ موریانه‌وار داره ریشهٔ باورهایِ ما رو می‌خوره تا نهایتا تبدیلمون ‌کنه به عده‌ای عافیت‌طلبِ العجل‌العجل‌گویِ راکد. که جمعه به جمعه‌ای قربون ‌صدقهٔ طرهٔ موی حضرتِ صاحب بریم و در طول هفته لگد نثارِ جبهه‌ای بکنیم که سال‌هاست علیرغمِ حیله‌ها و نفوذها و تحریم‌ها و مشکل‌آفرینانِ داخلی و خارجی؛ اما در یک تقابلِ تمدنی و اخرالزمانی با جبههٔ دجال و سفیانی‌ست! و تمام… بدونِ اینکه حتی زحمتِ موضع‌گرفتن بین جبههٔ حق و باطلِ واضح رو به خودمون بدیم. اسلامِ راکد پدربزرگِ کفر است! در این نبردِ نهایی؛ الان چه وقتِ بی‌طرفی‌ست؟ معلومه که من بی‌طرف نیستم؛ معلومه که با‌افتخار سمتِ علمدارِ این انقلابم.

و در نهایت! از مستکبرینِ عالم بپرسید… اگر هنوز برای حقانیتِ این‌ «پرچم» فقط دنبال یه شاخص می‌گردید؛ از حاج‌‌مهدی ‌رسولی بشنوید. جانِ من فدایِ این علمداری که امروز پرچـمِ این انقلاب رویِ دوششه!

«اما مسلمِ زمان!» تا روز قیامت شیعیان آرزو می‌کنند که ای کاش روزِ عاشورا در کربلا بودند و به یاریِ امام می‌رفتند. اگر امام‌حسین(ع) مُسـلم را به کوفه فرستاد و مردم موظف بودند با مُسلم بیعت کنند؛ بیعت کردن با مُسلم، فرقی با بیعت با سیدالشهدا داشت؟! مگر مُسلم فرستادهٔ سیدالشهدا نبود؟ حالا اگر امام‌حسـین(ع) از ۱۴۰۰‌سال، پیش برای امروز ما «یک نماینده» فرستاده باشد؛ بیعت با او، با بیعت با سیدالشـهدا فرقی نمی‌کند. مُسلمِ زمان ما کیست؟ در کدام جبهه ایستادی؟ •علامه مصباح‌یزدی (ره)

«آنانکه در حقانیتِ «مُسلم» شک کرده، از اطاعتش سر باز زدند؛ بی‌آنکه بخواهند حکمِ قتلِ ‌‌حسین‌(ع) را امضا کردند. این سنتِ خداست؛ تبعیت از نایبِ امام در‌هر زمان، آزمونـی‌ست که همه مدعیانِ انتظار در آن سنجیده خواهند شد.» رونوشت به روزگارِ قبل از ظهور، به امروز!

- «امامِ هر زمانی، بنای امتحان دارد و چه امتحاناتِ عجیب و جالبی! اهلِ کوفه زمانِ امام‌حسین امتحان شدند به اطاعت از «مسلم» که اتفاقاً معصوم نبود. هارونِ زمانِ موسی هم معصوم نبود؛ اما در غیبتِ موسیٰ، هارون نمایندهٔ او بود. اما خیلی‌های کوفه نفهمیدند؛ همهٔ این‌ها امتحان‌های کوفهٔ سال ۶۰ بود…» امتحانی برای فردا، برای امروز.

اما اشتباهِ بزرگ کوفیان این بود که می‌گفتند مسلم را با امام مقایسه نکنید! مسـلم نایبِ امام است، نه خود امام… - بُرشی از کتابِ «مُسلم، ولیِّ‌امر است» - سیدعلی‌اصغر علوی.

- در ادامه: اما دربارهٔ مفهوم انتظارِ واقعی و انتظارِ کسل‌کنندهٔ مدنظر سلیمان صردخزاعی‌های امروز؛ معروف به حجتیه‌ای‌ها؛ شهید مطهری در کتابِ قیام و انقلابِ مهدی(عج) نکتهٔ خیلی دقیقی بیان می‌کنه که با احوالِ خیلی از ما منطبقه: انتظارِ فـرج و امیـد و دل‌بستن به آینده دو‌گونه است: ۱) انتظاری که سازنده و نگهدارنده است، تعهّدآور است، نیروآفرین و تحرّک‌بخش است؛ به‌گونه‌ای که می‌تواند نوعی عبادت و حق‌پرستی شمرده شود. ۲) انتظاری‌که گناه است، ویرانگر است، اسارت‌بخش است، فلج‌کننده است و نوعی “اباحی‌گری” باید محسوب شود. این دو نوع انتظارِ فرج؛ معلولِ دو نوع برداشت از ظهورِ عظیمِ مهدیِ موعود(عج) است و این دو نوع برداشت به نوبهٔ خود؛ از دو‌نوع بینش دربارهٔ تحولات در انقلاب‌هایِ تاریخی ناشی می‌شود. ✔️ چقدر دقیق! شما با دیدگاهِ اول درصددِ زمینه‌سازی برای ظهور و انجام ‌وظیفهٔ خودت برای ایجادِ حکومتِ مهدوی موعود برمیای؛ پس انگیزهٔ جهاد در هر زمینه‌ای داری. نه‌تنها به زمینه‌سازی و جهاد در این زمینه باور داری؛ بلکه به‌وظیفهٔ انسانی و مسلمانیِ «خودت» هم مسلط و هم عامِل! از به‌ظاهر «شکست‌ها» ناامید نمی‌شی، چون به یک غایتِ قطعی ایمان داری. جلو پیش می‌ری! اجازه نمی‌‌دی عافیت‌طلبی‌ و توجیهاتِ دنیایی، جلویِ مجاهدت‌هایِ تورو بگیره. معتقدی که ظهور با اعجاز رخ نمی‌ده؛ بلکه نیازمند مقدماتی‌ست و ابتدا باید ظرفیت خودت رو ثابت کنی! آیا تواناییِ امانت‌داری از آخرین حجتِ خدا رو داری؟ یا نه، به سیاق اون‌هایی که برای امام‌حسین نامه‌ها نوشتن اما در بزنگاه؛ به راحتی سفیر و نایبِ امام رو تنها گذاشتن... ولی با دیدگاهِ دوم فکر می‌کنی ماهیتِ ظهور یک ماهیتِ انفجاریه. که صرفاً از اشاعهٔ گناه و فساد و ظلم و ستم و در نهایت؛ خفه‌شدنِ دنیا از ظلم‌ ناشی می‌شه. پس؟ مقابلِ هرشخص و جریانی که بخواد در برابرِ استکبار و گناه بایسته؛ قد علَم می‌کنی و به تقابل می‌پردازی و حتی تکفیرش می‌کنی. بجای بارداشتنِ بار، باری روی دوش می‌شی. در این راه از انواعِ برداشت‌های ناقص و شبهه‌ها هم بهره می‌بری تا عافیت‌طلبیِ خودت رو توجیه کنی! چون معتقدی دنیایِ پر ظلم و جنایت و حتی سکوت در برابرِ باطل، کمکِ بیشتری به ظهور می‌کنه. با هر تحرک، اصلاح و جهادی مخالفت می‌کنی! شاید به ظاهر خودت رو “منتظر” بدونی اما در اصل داری ظلم و ظالم و مستکبر رو هم تایید می‌کنی. چون هردو رو عاملِ ظهور می‌دونی. ترجیح می‌دی یه گوشه به عبادت و بی‌طرفی بنشینی تا وقتی که امام‌زمان(عج) بیان و با یک بشکن دنیا رو برات گلستون کنن. در نتیجه با همچین تفکّری؛ دچار یأس، ناامیدی و گوشه‌نشینی می‌شی. این تفکّرِ عافیت‌طلبانه؛ چه بسیاره این روزها بینِ خودِ ما. پس قبل از هرچیزی؛ این‌روزها باید تکلیفِ خودمون رو با خودمون روشن کنیم.