فقط فرج.فضائل

در جمعی از اهل فضل و دانش، بحثی در مورد اینکه کدام یک فاضل‌تر و دانشمندتر است، درگرفت: ابوالفضل العباس (علیه السلام) یا سلمان فارسی، که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) درباره او فرمود: «سلمان از ما اهل بیت است.» یکی از آنها پاسخ داد: «به نظر می‌رسد که سلمان فارسی داناتر و فاضل‌تر از این دو نفر باشد.» سپس گفت: «این به این دلیل است که وقتی به امام علی (علیه السلام) گفته شد: «سلمان فارسی برای ما حدیث گفت»، ایشان پاسخ دادند: «سلمان به علم آغاز و انجام دست یافته است. او دریایی بی‌کران است و او از ما اهل بیت است.» با این حال، این شخص به سرعت نظر خود را تغییر داد، زیرا تنها مدت کوتاهی پس از آن، حرف خود را پس گرفت. وقتی از او پرسیدند که چرا نظرش را عوض کرده و برگشته است، گفت: «بعد از اینکه نظرم را در مورد برتری و دانش سلمان فارسی گفتم، همان شب در خواب دیدم که در مجلسی بزرگ و مملو از جمعیت و بازدیدکنندگان هستم. نگاه کردم و ابوالفضل العباس (علیه السلام) را در نهایت جلال و شکوه دیدم که در رأس مجلس نشسته است. سلمان فارسی را دیدم که در مقابل او ایستاده و به او خدمت می‌کند و از دستوراتش اطاعت می‌کند. وقتی نگاهم به او افتاد، گفتگویی را که در بیداری در مورد او داشتم و نظری را که در مورد او گفته بودم به یاد آوردم. در حالی که در این فکر بودم، سلمان فارسی به من نزدیک شد و با دست اشاره کرد و گفت: «ای تو!» شما اشتباه فهمیده‌اید. من در مقایسه با همسالان و معاصرانم مانند ابوذر، حذیفه، عمار و ابن مسعود، اقیانوسی تمام‌نشدنی هستم. و اما شیربچه‌ی امام علی، امیرالمؤمنین (علیه السلام)، قمر بنی هاشم، ابوالفضل العباس (علیه السلام)، افتخار دارم که خادم و شاگرد فروتن او باشم، تا از دانش او بنوشم و از فضیلت و کمال او بیاموزم.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5339 أنه دار في مجلس فيه جماعة من أهل الفضل والعلم بحث حول أنه أيهما أكثر فضلاً وعلماً؟ هل هو أبو الفضل العباس (علیه السّلام) أو سلمان الفارسي الذي قال فيه رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) : «سلمان منا أهل البيت»؟ فأجاب أحدهم : الظاهر أنّ أكثرهما علماً وفضلاً، هو سلمان الفارسي، ثمّ قال : وذلك لأنّ الإمام أمير المؤمنين (علیه السّلام) لما قيل له : حدثنا سلمان الفارسي،أجابهم قائلاً: «أدرك سلمان العلم الأوّل والآخر ، وهو بحر لا ينزح، وهو منا أهل البيت». لكن سرعان ما رجع هذا القائل عن رأيه، حيث إنه لم تمض عليه إلا مدة قليلة حتى عدل من كلامه وقوله ذلك . فلمّا سألوه عن سبب عدوله ورجوعه قال : بعد ما أبديت رأيي في أفضلية سلمان الفارسي وأعلميّته، رأيت في منامي في تلك الليلة بأني أحضر مجلساً ضخماً حافلاً بأهله، وغاصاً بروّاده، فنظرت وإذا بي ارى أبا الفضل العباس (علیه السّلام) في غاية الجلال والبهاء، جالساً في صدر المجلس، ورأيت سلمان الفارسي قائماً بين يديه يخدمه، ويأتمر بأوامره ، فلما وقع نظري عليه تذكرت ما جرى من الحديث حوله في اليقظة، وما أبديته من رأيي فيه. وبينا أنا أفكّر في ذلك إذ بدرني سلمان الفارسي وهو يشير بيديه إليّ ويقول : يا هذا ! لقد اشتبه الأمر عليك، إنّي بحر لا ينزح بالنسبة إلى أترابي وأقراني، مثل أبي ذر ، وحذيفة، وعمّار، وابن مسعود، وأما بالنسبة إلى شبل الإمام أمير المؤمنين (علیه السّلام) قمر بني هاشم أبي الفضل العباس (علیه السّلام) فإنّي أفتخر بأن له أكون خادماً له، وتلميذاً صغيراً عنده لكي ارتشف من علمه، وأتزوّد من فضله وكماله. 🍐کتاب الخصائص العبّاسيّة(كلباسي نجفي) 302

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5338 قال الامام الصادق صلوات الله علیه و قد سئل عن ایهما افضل سلمان علیه السلام ام ابی الفضل العباس صلوات الله علیه؟ فقال صلوات الله علیه: ان من نظر الیه عمی العباس صار سلمانا. 🍐کتاب العباس قمرالعشیره(عبدالرسول زین الدین) ۲۲ از امام صادق صلوات الله علیه سوال کردند جناب سلمان علیه السلام،برتر است یا حضرت اباالفضل العباس صلوات الله علیه؟ امام صادق صلوات الله علیه فرمود:عمویم عباس، هرکسی را که نگاه کند سلمان می شود.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5337 وقتی رسول خدا صلی الله علیه به معراج رفتند و به عرش رسیدند آمدند نعلین در بیاورند که از عرشی صدای رسید که ای بهترین عالم آدم،نعلین از پا مکن که برکت نعلین تو به عرش ما رسد و عرش مزیین گردد. 🍐کتاب خطی مدح و مناقب شاه ولایت. صفحه 20

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5336 ابن عباس می گوید در جریان معراج رسول خدا صلی الله علیه وآله گفت:چون در آسمان پنجم پیش رفت براق حضرت رم کرد و شیری اندازه شتر جلوی آنها ایستاده بود. رسول خدا صلی الله علیه وآله پرسید ای جبرئیل این چه شیری است؟ جبرئیل گفت این شیر هدیه می خواهد. رسول خدا صلی الله علیه وآله انگشتری به آن شیر داد و شیر انگشتر را گرفت و رسول خدا صلی الله علیه وآله به آسمان ششم رفت یک قصری دید که داخل آن زمزمه می کردند و ساعتی صبر کرد و به جبرئیل فرمود ای جبرئیل بگو اینجا کجاست و ایشان چه کسانی هستند؟ جبرئیل عرض کرد ای سید کائنات امروز روز شما است و من خادم شما،پس حضرت فرود آمد بر در آن قصر و فرمود من پیغمبر آخرالزمان هستم. اهالی قصر گفتند ما را پیغامی نیست. یک ساعت دیگر تعمل کرد و فرمود درب را بگشایید تا ببینم شما کیستید. آواز آمد که تو چه کسی هستی که ما در را بگشاییم. فرمود که من رسولم. آواز آمد که ما را رسالت به کسی نیست و بعد دیگر ساکت شدند. چون جبرئیل دید سید کائنات ناکام شد عرض کرد یا رسول الله بگو که من سید القوم و خادم الفقراء هستم. رسول خدا صلی الله علیه وآله ندا داد ای عزیزان در بگشایید. گفتند تو کیستی که ما باید در را بگشاییم؟ حضرت فرمود من سید القوم و خادم الفقراء هستم. پس فلفور درب را گشودند،عرض کردند بیایید. چون حضرت داخل شدند چهل نفر دیدند که حلقه زده و نشسته اند در ذکر و توحید بودند،حضرت ملتفت تعدد تمام نمود،زود باش بیا،پس حضرت با آن چهل نفر اصحاب تشریف بردند مقداری نشسته بودند که هیاهوی بپا شد و همه ایستادند و بعد از آن دید که بر صدر مجلس،جناب شاه مردان علیه السلام نشسته،به یک دیگر اشاره کردند،بعد از توحید گفتند به رسول خدا صلی الله علیه وآله چون که چون خادم الفقراء هستی این مویزها را تقسیم کن‌. رسول خدا صلی الله علیه وآله مویزها را برداشته و از قصر بیرون شدند،جبرئیل حاضر بود و عرض کرد یا رسول الله،این ها روحانیانند و متصل در توحیدند، این مویزها را اصلایه کن و در قدح و آب بریز و به ایشان قسمت کن،سید کائنات آن مویزها را اصلایه کرده و در قدح به آنها قسمت نمود و جرعه ی در ته آنها باقی ماند و آن را خودشان میل فرمودند و چندین هزار علم و حکمت برای ایشان پیدا و هویدا شدو بعد از آن به ذکر در آمدند و توحید نمودند. 🍐کتاب خطی مدح و مناقب شاه ولایت. صفحه ۱۸

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5335 قَالَ أَمِيرُالْمُؤْمِنِين صلوات الله علیه:نحن في الحقيقة نور اللّه‌ الذي لا يزول و لا يتغيّر. 🍐مشارق أنوار اليقين في أسرار أمير المؤمنين عليه السلام 257 امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فرمود: ما به حقیقت نور خدا هستیم که هرگز زوال نمی‌یابد و تغییر نمی‌کند.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5333 صفوان، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام، قال:سئل رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فقيل له: يا رسول اللّه، ما كنتم قبل خلق السماوات و الأرض؟ فقال: كنّا أنوارا حول العرش نسبّح اللّه تعالى و نقدّسه، حتّى خلق اللّه تعالى الملائكة، فقال لهم: سبّحوا و قدّسوا، فقالوا: يا ربّنا لا علم لنا، فقال لنا: سبّحوا، فسبّحنا فسبّح الملائكة تسبيحنا، إلّا أنّا خلقنا من نور اللّه تعالى، و خلق شيعتنا من‌ شعاع‌ نورنا، فشيعتنا منّا. 🍐غرر الأخبار 204 از رسول خدا صلی الله علیه و آله سؤال شد: ای رسول خدا، شما قبل از خلقت آسمان ها و زمین چه بودید؟ فرمود: ما انواری بودیم که در اطراف عرش، تسبیح و تقدیس خدای تعالی می کردیم، تا اینکه خدای تعالی فرشتگان را آفرید، و به آنها فرمود: تسبیح و تقدیس کنید، گفتند: ای پروردگار ما، ما دانشی نداریم، به ما فرمود: تسبیح کنید، پس تسبیح گفتیم، و فرشتگان با تسبیح ما، ما را تسبیح کردند، جز اینکه ما از نور خدای تعالی آفریده شده ایم، و پیروان ما از پرتو نور ما آفریده شده اند، پس پیروان ما از ما هستند.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5333 صفوان، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام، قال:سئل رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فقيل له: يا رسول اللّه، ما كنتم قبل خلق السماوات و الأرض؟ فقال: كنّا أنوارا حول العرش نسبّح اللّه تعالى و نقدّسه، حتّى خلق اللّه تعالى الملائكة، فقال لهم: سبّحوا و قدّسوا، فقالوا: يا ربّنا لا علم لنا، فقال لنا: سبّحوا، فسبّحنا فسبّح الملائكة تسبيحنا، إلّا أنّا خلقنا من نور اللّه تعالى، و خلق شيعتنا من‌ شعاع‌ نورنا، فشيعتنا منّا. 🍐غرر الأخبار 204 از رسول خدا صلی الله علیه و آله سؤال شد: ای رسول خدا، شما قبل از خلقت آسمان ها و زمین چه بودید؟ فرمود: ما انواری بودیم که در اطراف عرش، تسبیح و تقدیس خدای تعالی می کردیم، تا اینکه خدای تعالی فرشتگان را آفرید، و به آنها فرمود: تسبیح و تقدیس کنید، گفتند: ای پروردگار ما، ما دانشی نداریم، به ما فرمود: تسبیح کنید، پس تسبیح گفتیم، و فرشتگان با تسبیح ما، ما را تسبیح کردند، جز اینکه ما از نور خدای تعالی آفریده شده ایم، و پیروان ما از پرتو نور ما آفریده شده اند، پس پیروان ما از ما هستند.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5332 و بآخر، عن أبي موسى الأشعري، أنه قال لعمرو بن العاص- لما أن تفاوض في الحكومة-:و يحك يا عمرو، ما يدعوك الى أن تجعل الخلافة في غير علي بن أبي‌ طالب عليه السّلام؟ أ ما سمعت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله يقول:مثل أهل بيتي فيكم كمثل سفينة نوح‌ من ركب فيها نجا و من تخلف عنها غرق؟ أ ما تذكر يوم كنا بباب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله، فخرج إلينا، فقال:إن إبراهيم خليل اللّه، و موسى كليم اللّه، و عيسى روح اللّه، و أنا حبيب اللّه، و علي بن أبي طالب وديعتي عند اللّه؟ أو ما تذكر إذ كنا في سفر مع رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله إذ أقبل يسير على رجليه، فقال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله:و الذي نفسي بيده لئن شئتم لأرينكم أيّ الناس شبها و منطقا بابراهيم خليل الرحمن عليه السّلام. قالوا: و من هو يا رسول اللّه؟ قال: هذا المقبل علي بن أبي طالب، نور اللّه‌ بين عينه. فرفعوا أبصارهم فإذا وجه علي عليه السّلام يضي‌ء مثل الشمس. 🍐شرح الأخبار في فضائل الأئمة الأطهار عليهم السلام ‌2/405 ابوموسی اشعری ملعون،به عمرو بن عاص - هنگامی که بر سر خلافت مذاکره می‌کردند - گفت: «وای بر تو ای عمرو! چه چیزی تو را وادار می‌کند که خلافت را در کسی غیر از علی بن ابی طالب علیه السلام قرار دهی؟ آیا از رسول خدا صلی الله علیه و آله نشنیده‌ای که فرمود: «مثال اهل بیت من در میان شما مانند کشتی نوح است؛ هر که سوار آن شود نجات می‌یابد و هر که از آن بازماند غرق می‌شود»؟ آیا روزی را که ما نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله بودیم، به یاد نمی‌آورید که ایشان به سوی ما آمدند و فرمودند: «به راستی که ابراهیم دوست خداست، موسی کسی است که خدا با او سخن گفت، عیسی روح خداست و من حبیب خدا هستم و علی بن ابی طالب امانت من نزد خداست؟» یا به یاد نمی‌آورید هنگامی که با رسول خدا صلی الله علیه و آله در سفری بودیم و ایشان پیاده آمدند، رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «سوگند به آنکه جانم در دست اوست، اگر بخواهید، به شما نشان می‌دهم چه کسی از مردم شبیه‌ترین و سخنورترین مردم به ابراهیم، دوست خدا علیه السلام، است.» گفتند:او کیست، ای رسول خدا؟ فرمود: این علی بن ابی طالب است که نور خدا در میان چشمانش قرار دارد. پس چشمان خود را بالا آوردند و دیدند چهره علی علیه السلام مانند خورشید می‌درخشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5331 يحيى بن مساور، باسناده، عن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله أنه قال- يوما و عنده جماعة من أصحابه-: نقيّ القلب؛ نقيّ النفس؛ يقول صوابا، و يمشي سدادا، تزول الجبال و لا يزول، هو مني و أنا منه. قالوا: يا رسول اللّه، من هو هذا؟ قال: علي بن أبي طالب صلوات الله علیه ، نور اللّه‌ بين عينيه. 🍐شرح الأخبار في فضائل الأئمة الأطهار عليهم السلام ‌2/405 روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله در حالی که گروهی از یارانش نزد او بودند، فرمود: «دلی پاک و نفسی پاک دارد؛ سخنی راست می‌گوید و عملی نیکو انجام می‌دهد. کوه‌ها فرو می‌ریزند، اما او فرو نمی‌ریزد. او از من است و من از اویم.» پرسیدند: «ای رسول خدا، این کیست؟» فرمود: «علی بن ابی طالب صلوات الله علیه ، که نور خدا در میان چشمانش می‌درخشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5330 عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ رَفَعَهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: دَخَلَ أَبُو حَنِيفَةَ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ صلوات الله علیه فَقَالَ لَهُ رَأَيْتُ ابْنَكَ مُوسَى صلوات الله علیه يُصَلِّي وَ النَّاسُ يَمُرُّونَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلَا يَنْهَاهُمْ وَ فِيهِ مَا فِيهِ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ صلوات الله علیه ادْعُوا لِي مُوسَى فَدُعِيَ فَقَالَ لَهُ يَا بُنَيَّ إِنَّ أَبَا حَنِيفَةَ يَذْكُرُ أَنَّكَ كُنْتَ تُصَلِّي وَ النَّاسُ يَمُرُّونَ بَيْنَ يَدَيْكَ فَلَمْ تَنْهَهُمْ فَقَالَ نَعَمْ يَا أَبَةِ إِنَّ الَّذِي كُنْتُ أُصَلِّي لَهُ كَانَ أَقْرَبَ إِلَيَّ مِنْهُمْ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ- وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ قَالَ فَضَمَّهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ صلوات الله علیه إِلَى نَفْسِهِ ثُمَّ قَالَ يَا بُنَيَّ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا مُودَعَ الْأَسْرَارِ. 🍐الكافي 3/297 محمّد بن مسلم گوید: ابو حنیفه خدمت امام صادق علیه السّلام رسید و به آن حضرت گفت: فرزندت موسی علیه السّلام را دیدم که نماز می گزارد و مردم از برابر او می گذشتند و او آن ها را از این کار بازنمی داشت و این کار از جانب او قصور و کوتاهی است. امام صادق علیه السّلام فرمود: موسی را نزد من فراخوانید. وقتی آمد به او فرمود: ای فرزندم! ابو حنیفه می گوید: تو نماز می گزاردی و مردم از برابرت می گذشتند و تو آن ها را بازنمی داشتی. عرضه داشت: آری، ای پدر! زیرا کسی که من برای او نماز می گزاردم، از مردم به من نزدیکتر بود؛ همچنان که خداوند عزّ و جلّ می فرماید:«و ما از رگ گردن به او نزدیکتریم». راوی گوید: امام صادق علیه السّلام او را به آغوش کشید سپس فرمود: ای فرزندم! پدر و مادرم به فدای تو باد! ای جایگاه امانت ها و رازهای الهی.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5329 حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْعَطَّارُ قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ سَعْدٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ صلوات الله علیه قَالَ: نَحْنُ عِنْدَهُ ثَمَانِيَةُ رِجَالٍ فَذَكَرْنَا رَمَضَانَ فَقَالَ لَا تَقُولُوا هَذَا رَمَضَانُ وَ لَا ذَهَبَ رَمَضَانُ وَ لَا جَاءَ رَمَضَانُ فَإِنَّ رَمَضَانَ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ لَا يَجِي‌ءُ وَ لَا يَذْهَبُ وَ إِنَّمَا يَجِي‌ءُ وَ يَذْهَبُ الزَّائِلُ وَ لَكِنْ قُولُوا شَهْرُ رَمَضانَ‌ فَالشَّهْرُ الْمُضَافُ إِلَى الِاسْمِ وَ الِاسْمُ اسْمُ اللَّهِ وَ هُوَ الشَّهْرُ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ‌ جَعَلَهُ اللَّهُ مَثَلًا فِي هَذَا الْمَكَانِ فِي الْأَصْلِ لَا يُفْعَلُ الْخُرُوجُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ لِزِيَادَةِ الْأَئِمَّةِ صلوات الله علیهم وَ عِيداً أَلَا وَ مَنْ خَرَجَ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ مِنْ بَيْتِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ نَحْنُ سَبِيلُ اللَّهِ الَّذِي مَنْ دَخَلَ عَلَيْهِ‌ يُطَافُ‌ بِالْحِصْنِ‌ وَ الْحِصْنُ هُوَ الْإِمَامُ فَيُكَبِّرُ عِنْدَ رُؤْيَتِهِ كَانَتْ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَخْرَةٌ أَثْقَلُ فِي مِيزَانِهِ مِنَ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَ الْأَرَضِينَ السَّبْعِ وَ مَا فِيهِنَّ وَ مَا بَيْنَهُنَّ وَ مَا تَحْتَهُنَّ قُلْتُ يَا بَا جَعْفَرٍ وَ مَا الْمِيزَانُ فَقَالَ إِنَّكَ قَدِ ازْدَدْتَ قُوَّةً وَ نَظَراً يَا سَعْدُ رَسُولُ اللَّهِ صلی اللّه علیه وآله الصَّخْرَةُ وَ نَحْنُ الْمِيزَانُ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ فِي الْإِمَامِ‌ لِيَقُومَ النَّاسُ‌ بِالْقِسْطِ قَالَ وَ مَنْ كَبَّرَ بَيْنَ يَدَيِ الْإِمَامِ وَ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ رِضْوَانَهُ الْأَكْبَرَ وَ مَنْ كَتَبَ اللَّهُ رِضْوَانَهُ الْأَكْبَرَ يَجِبُ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ إِبْرَاهِيمَ وَ مُحَمَّدٍ ص وَ الْمُرْسَلِينَ فِي دَارِ الْجَلَالِ فَقُلْتُ لَهُ وَ مَا دَارُ الْجَلَالِ قَالَ نَحْنُ الدَّارُ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ‌ تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ‌ فَنَحْنُ الْعَاقِبَةُ يَا سَعْدُ وَ أَمَّا مَوَدَّتُنَا لِلْمُتَّقِينَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى‌ تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ‌ فَنَحْنُ جَلَالُ اللَّهِ وَ كَرَامَتُهُ الَّتِي أَكْرَمَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى الْعِبَادَ بِطَاعَتِنَا. 🍐بصائر الدرجات في فضائل آل محمد صلى الله عليهم ‌1/311 سعد از حضرت باقر علیه السّلام نقل کرد که ما هشت نفر در خدمت آن جناب بودیم، صحبت رمضان شد. فرمود: نگویید این رمضان است، و نگویید رمضان رفت، و نگویید رمضان آمد. زیرا رمضان یکی از نامهای خدا است و نمی توان نسبت رفتن و آمدن به ذاتش داد. رفتن و آمدن مربوط به اشیاء زائل است ولی بگویید ماه رمضان. ماه را به رمضان اضافه کنید، نام نام خدا است. ماه رمضان ماهی است که قرآن در آن نازل شده، خداوند آن را مَثلی برای اهل بیت و عید مؤمنین قرار داد. بدانید، هر کس در ماه رمضان از خانه خود خارج شود و رهسپار راه خدا گردد - ما همان راه خدا هستیم - هر کس وارد این راه شد، به دور دژی محکم می گردد و دژ محکم امام است و با دیدن امام تکبیر بگوید، در کفه حسنات او سنگی نهاده می شود، سنگین تر از آسمانها و زمین های هفت گانه و آنچه در آنها و بین آنها و زیر آنها است. عرض کردم: آقا میزان چیست؟ فرمود: تو نیرو و نظر بیشتری پیدا کردی. سنگ پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله و ما میزان هستیم. اشاره به همین مطلب است فرموده خدا در این آیه: {تا مردم به انصاف برخیزند.} فرمود: هر کس در مقابل امام تکبیر بگوید و بگوید: «لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ» وحده لا شریک له، خداوند رضوان اکبرش را برای او لازم می شمارد و هر کس مشمول رضوان اکبر خدا شود، در خدمت ابراهیم و محمّد و پیمبران در دار الجلال خواهد بود. عرض کردم: دار الجلال چیست؟ فرمود:ما دار هستیم و این آیه همان است:{آن سرای آخرت را برای کسانی قرار می دهیم که در زمین خواستار برتری و فساد نیستند و فرجام [خوش] از آن پرهیزگاران است.} عاقبت در این آیه ما هستیم ای سعد، اما مودت و دوستی ما متعلق به متقین است. خداوند می فرماید:{خجسته باد نام پروردگار شکوهمند و بزرگوارت.} ما جلال اللَّه و کرامت او هستیم که بندگانش را به وسیله اطاعت از ما گرامی داشته.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5328 وَ رُوِيَ عَنْهُ صلوات الله علیه أَنَّهُ قَالَ‌ كُنَّا ظِلَالًا تَحْتَ‌ الْعَرْشِ‌ قَبْلَ خَلْقِ الْبَشَرِ وَ قَبْلَ خَلْقِ الطِّينَةِ الَّتِي مِنْهَا الْبَشَرُ أَشْبَاحاً عَالِيَةً لَا أَجْسَاماً نَامِيَةً إِنَّ أَمْرَنَا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ لَا يَعْرِفُ كُنْهَهُ إِلَّا ثَلَاثَةٌ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ أَوْ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ أَوْ مُؤْمِنٌ امْتَحَنَهُ اللَّهُ قَلْبَهُ لِلْإِيمَانِ فَإِذَا انْكَشَفَ لَكُمْ سِرٌّ أَوْ وَضَحَ لَكُمْ أَمْرٌ فَاقْبَلُوا وَ إِلَّا فَاسْكُتُوا تَسْلَمُوا أَوْ رُدُّوا عِلْمَهُ إِلَى اللَّهِ فَإِنَّكُمْ فِي أَوْسَعِ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ. 🍐عوالي اللئالي العزيزية في الأحاديث الدينية ‌4/129 امیرالمومنین علی صلوات الله علیه فرمود:پیش از آفرینش انسان‌ها و پیش از آفرینش گلی که انسان از آن خلق شد، ما سایه‌هایی زیر عرش خدا بودیم، و به صورت شبح‌هایی بلندمرتبه و عالی‌رتبه بودیم، نه بدن‌هایی رشدکننده، حقیقتاً امر ما صعب و مشکل است و دسترسی بدان نیز مشکل است. کنه و حقیقت امر ما را نمی‌فهمند مگر سه دسته: فرشته‌ای مقرب درگاه خداوندی یا پیغمبری که از جانب خدا فرستاده شده، و یا بنده‌ای که خداوند دل او را به ایمان امتحان نموده باشد. بنابراین، چون سری از اسرار ما برای شما کشف گردید و یا امری از امور برایتان روشن شد، آن را بپذیرید و قبول کنید، و گرنه ساکت باشید تا جان به سلامت در ببرید و علم آن را به خدا بازگشت دهید، در این صورت شما در فضای وسیعی خواهید بود، که از فاصله میان زمین تا آسمان وسیع‌تر است.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5327 الْخَطِيبُ فِي تَارِيخِهِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْخَلَّالِ قَالَ‌ مَا هَمَّنِي أَمْرٌ فَقَصَدْتُ قَبْرَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ صلوات الله علیه وَ تَوَسَّلْتُ بِهِ إِلَّا سَهَّلَ اللَّهُ تَعَالَى لِي مَا أُحِبُ‌ وَ رُئِيَ فِي بَغْدَادَ امْرَأَةٌ تُهَرْوِلُ فَقِيلَ إِلَى أَيْنَ قَالَتْ إِلَى مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ صلوات الله علیه فَإِنَّهُ‌ حُبِسَ‌ ابْنِي‌ فَقَالَ لَهَا حَنْبَلِيٌّ إِنَّهُ قَدْ مَاتَ فِي الْحَبْسِ فَقَالَتْ بِحَقِّ الْمَقْتُولِ فِي الْحَبْسِ أَنْ تُرِيَنِي الْقُدْرَةَ فَإِذَا بِابْنِهَا قَدْ أُطْلِقَ وَ أُخِذَ ابْنُ الْمُسْتَهْزِئِ بِجِنَايَتِه‌. 🍐مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب) ‌4/305 در بغداد زنی دیده شد که می‌دوید. به او گفته شد کجا میروی؟! گفت : به سوی موسی بن جعفر (علیهما السلام) چراکه پسرم زندانی گشته است. مردی حنبلی مذهب (به نشانه تمسخر) به او گفت : موسی بن جعفر خودش در زندان درگذشته است! آن زن گفت : خدایا بحق آن کشته شده در زندان قدرتت را نشانم بده. پس فرزند آن زن آزاد شد از زندان و فرزند آن مرد حنبلی مذهب به خاطر جرمی زندانی گشت.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5326 قَالَ صلوات الله علیه: إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَمَّا خَلَقَ آدَمَ، وَ سَوَّاهُ، وَ عَلَّمَهُ أَسْمَاءَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلائِكَةِ، جَعَلَ مُحَمَّداً وَ عَلِيّاً وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ صلوات الله علیهم أَشْبَاحاً خَمْسَةً فِي ظَهْرِ آدَمَ، وَ كَانَتْ أَنْوَارُهُمْ تُضِي‌ءُ فِي الْآفَاقِ- مِنَ السَّمَاوَاتِ وَ الْحُجُبِ وَ الْجِنَانِ وَ الْكُرْسِيِّ وَ الْعَرْشِ، فَأَمَرَ اللَّهُ تَعَالَى الْمَلَائِكَةَ بِالسُّجُودِ لِآدَمَ، تَعْظِيماً لَهُ أَنَّهُ قَدْ فَضَّلَهُ بِأَنْ جَعَلَهُ وِعَاءً لِتِلْكَ‌ الْأَشْبَاحِ‌- الَّتِي قَدْ عَمَّ أَنْوَارُهَا الْآفَاقَ. فَسَجَدُوا لِآدَمَ‌ اِلَّا إِبْلِيسَ أَبى‌ أَنْ يَتَوَاضَعَ لِجَلَالِ عَظَمَةِ اللَّهِ، وَ أَنْ يَتَوَاضَعَ لِأَنْوَارِنَا أَهْلَ الْبَيْتِ، وَ قَدْ تَوَاضَعَتْ لَهَا الْمَلَائِكَةُ كُلُّهَا وَ اسْتَكْبَرَ، وَ تَرَفَّعَ‌ وَ كانَ‌ بِإِبَائِهِ ذَلِكَ وَ تَكَبُّرِهِ‌ مِنَ الْكافِرِينَ‌ . 🍐التفسير الإمام الحسن العسكري عليه السلام 219 حضرت صلوات الله علیه فرمود: همانا هنگامی که خداوند متعال آدم را خلق کرد و او را استوار آفرید و همه نام ها را به او یاد داد و آنها را بر ملائکه عرضه کرد، محمد و علی و فاطمه و حسن وحسین صلوات الله علیهم را به صورت شبح های پنج گانه قرارداد و نورهای آنان افق های آسمان ها و حجاب هاو بهشت هاو کرسی وعرش را روشن می کرد، پس خدای متعال به ملائکه امر کرد بر آدم سجده کنند، به خاطر بزرگ داشتن او، چراکه او را ظرفی برای نگهداشتن این اشباح که انوار آنها در آفاق گسترش یافته بود قرارداده بود. پس ملائکه بر آدم سجده کردند، مگر ابلیس که سرپیچی کرداز اینکه بر جلالتِ عظمت خداوند تواضع کند و از اینکه برانوار ما اهل بیت تواضع کند و بدرستیکه همه ملائکه تواضع کردند، ولی او تکبر ورزید و سرپیچی کرده و به خاطر همین سرپیچی و تکبرش از کافران بود.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‌ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5325 و لما خلق اللّه تعالى آدم عليه السّلام سمع من تخطيط أثناء جبهته نشيشا كنشيش الذرّ فقال سبحانك ربي ما هذا؟. قال اللّه عز و جل: هذا تسبيح خاتم النبيين و سيّد المرسلين صلی اللّه علیه وآله من ولدك و لو لاه ما خلقتك و لا خلقت سماء و لا أرضا و لا جنّة و لا نارا فخذه بعهدي و ميثاقي‌ على ان لا تودعه إلّا في الأصلاب الطاهرة. قال آدم عليه السّلام: نعم الهي و سيدي قد أخذته بعهدك و ميثاقك على أن لا أودعه إلّا في المطهرين من الرجال و المحصنات من النساء. 🍐اثبات الوصية 93 موقعى كه خداى تعالى حضرت آدم عليه السّلام را خلق كرد آن حضرت از پيشانى خود صدائى نظير صداى ذرّه شنيد. عرض كرد: پروردگارا اين چه صدائى است؟ خطاب رسيد:اين صوت تسبيح گفتن خاتم النبيين و سيد المرسلين صلی اللّه علیه وآله است كه از فرزندان‌ تو ميباشد.اگر محض وجود او نبود تو را خلق نميكردم و آسمان و زمين و بهشت و دوزخى را خلق نمى‌نمودم، پس تو او را بعهد و ميثاق‌ بگير كه او را بجز از صلبهاى پاك و پاكيزه (يعنى پدران خداپرست) نسپارى. حضرت آدم عليه السّلام عرض كرد: قبول كردم و او را بعهد و ميثاق‌ تو بر گرفتم كه او را نسپارم مگر بمردان پاك و زنان پاكدامن.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‏ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‏ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5324 قِيلَ: حَضَرَ مَجْلِسَ اَلرَّشِيدِ هِنْدِيٌّ حَكِيمٌ فَدَخَلَ اَلْكَاظِمُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَرَفَعَ اَلرَّشِيدُ مَقَامَهُ فَحَسَدَهُ اَلْهِنْدِيُّ وَ قَالَ اِغْتَنَيْتَ بِعِلْمِكَ عَنْ غَيْرِكَ فَكُنْتَ كَمَا قَالَ تَعَالَی:‌کَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ لَیَطْغَى أَن رَّآهُ اسْتَغْنَى. فَقَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ: أَخْبِرْنِي اَلصُّوَرُ اَلصَّدَفِيَّةُ إِذَا تَكَامَلَتْ فِيهَا اَلْحَرَارَةُ اَلْكُلِّيَّةُ وَ تَوَاتَرَتْ عَلَيْهَا اَلْحَرَكَاتُ اَلطَّبِيعِيَّةُ وَ اِسْتَحْكَمَتْ فِيهَا اَلْقُوَی‌ اَلْعُنْصُرِيَّةُ صَارَتْ أَخْصَاصاً عَقْلِيَّةً أَمْ أَشْبَاحاً وَهْمِيَّةً؟! فَبُهِتَ اَلْهِنْدِيُّ وَ قَبَّلَ رَأْسَ اَلْإِمَامِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ قَالَ لَقَدْ كَلَّمْتَنِي بِكَلاَمِ لاَهُوتٍ مِنْ جِسْمٍ نَاسُوتٍ! فَقَالَ اَلرَّشِيدُ: كُلَّمَا أَرَدْنَا أَنْ نَضَعَ أَهْلَ هَذَا اَلْبَيْتِ أَبَی‌ اَللَّهُ إِلاَّ أَنْ يَرْفَعَهُ ، فَقَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اَللّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اَللّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ اَلْكافِرُونَ. 🍐الصراط المستقيم إلى مستحقي التقديم ‏2/194 نقل شده که در مجلس هارون الرشید ملعون، حکیمی هندی حضور داشت. چون امام موسی کاظم علیه‌السلام وارد شد، رشید مقام او را گرامی داشت. هندی از حسادت گفت: با دانش خویش از دیگران بی‌نیاز گشته‌ای! چنان‌ که خدای متعال فرمود: ﴿ آری، انسان هنگام بی‌نیازی طغیان می‌کند. امام کاظم علیه السلام فرمود: به من بگو: آن صورِ صدفی‌ که در آنها حرارت کلی کامل گردد و حرکات طبیعی پی در پی بر آنها وارد شود و قوای عنصری در آنها استحکام یابد ، آیا به خصاص عقلیه تبدیل می‌شوند یا به اشباح وهمیه؟! هندی شگفت‌ زده شد ، سر امام کاظم علیه السلام را بوسید و گفت: من را با کلامی لاهوتی از جسدی ناسوتی خطاب کردی! آنگاه رشید گفت: هرگاه خواستیم اهل بیت را خوار کنیم ، خدا جز سرافرازی‌ شان نخواست ، امام علیه السلام پاسخ داد:می‌خواهند نور خدا را با دهان‌شان خاموش کنند، ولی خدا نور خود را کامل می‌سازد ، هرچند کافران خوش نداشته باشند.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‏ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‏ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5323 كما ورد ان لعلى صلوات الله علیه فى كل سماء شبحا و مثالا. 🍐خزائن الأحكام (آقا بن عابد دربندی) 1/15 حضرت علی صلوات الله علیه در هر آسمانی شبح و مثالی دارد.

ابو بكر گفت مردم را جمع كن تا با آنها در مورد آنچه ديده‏ام صحبت كنم و توبه كنم از كار خود، مشروط بر اينكه بمن امان دهى؟ فرمود تو چنين كارى نخواهى كرد اگر تو فراموش نكنى آنچه ديدى اين كار را خواهم كرد. ابو بكر پيش عمر رفت و نور انا انزلناه پيش علي صلوات الله علیه آمده گفت ابو بكر با عمر مشغول صحبت هستند. عرضكردم مگر نور ميداند؟ فرمود: او داراى زبان گويا و چشم بينا است اخبار را كشف مى‏كند و اسرار را ميشنود و تمام نقشه‏هاى پنهان دشمنان را در اختيار ائمه صلوات الله علیهم مى‏گذارد. وقتى ابا بكر جريان را به عمر گوشزد كرد،گفت سحر كرده،سحر از قديم در ميان بنى هاشم بوده است از جاى حركت كردند با مردم صحبت ميكردند و نمي دانستند چه بگويند. پرسيدم بچه جهت؟ فرمود زيرا فراموش كرده بودند آن نور پيش علي صلوات الله علیه آمد و جريان آن دو را نقل كرد. فرمود دور باشند از رحمت خدا چنانچه قوم ثمود دور شدند.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم‏ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم‏ وَ العَن أعدائهم أَجْمعين 🍎فضیلت شماره 5322 حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَبَّاسِ بْنِ حَرِيشٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ صلوات الله علیه قَالَ: سَأَلَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ صلوات الله علیه رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ عَنْ سُورَةِ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ فَقَالَ وَيْلَكَ سَأَلْتَ عَنْ عَظِيمٍ إِيَّاكَ وَ السُّؤَالَ عَنْ مِثْلِ هَذَا فَقَامَ الرَّجُلُ قَالَ فَأَتَيْتُهُ يَوْماً فَأَقْبَلْتُ عَلَيْهِ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ‏ إِنَّا أَنْزَلْناهُ‏ نُورٌ عِنْدَ الْأَنْبِيَاءِ وَ الْأَوْصِيَاءِ لَا يُرِيدُونَ حَاجَةً مِنَ السَّمَاءِ وَ لَا مِنَ الْأَرْضِ إِلَّا ذَكَرُوهَا لِذَلِكَ النُّورِ فَأَتَاهُمْ بِهَا فَإِنَّ مِمَّا ذَكَرَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ صلوات الله علیه مِنَ الْحَوَائِجِ أَنَّهُ قَالَ لِأَبِي بَكْرٍ يَوْماً وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي‏ سَبِيلِ‏ اللَّهِ‏ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ‏ فَاشْهَدْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ مَاتَ شَهِيداً فَإِيَّاكَ أَنْ تَقُولَ إِنَّهُ مَيِّتٌ وَ اللَّهِ لَيَأْتِيَنَّكَ فَاتَّقِ اللَّهَ إِذَا جَاءَكَ الشَّيْطَانُ غَيْرَ مُتَمَثِّلٍ بِهِ فَعَجِبَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ أَوْ فَقَالَ إِنْ جَاءَنِي وَ اللَّهِ أَطَعْتُهُ وَ خَرَجْتُ مِمَّا أَنَا فِيهِ قَالَ فَذَكَرَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ صلوات الله علیه لِذَلِكَ النُّورِ فَعَرَجَ إِلَى أَرْوَاحَ النَّبِيِّينَ فَإِذَا مُحَمَّدٌ قَدْ أُلْبِسَ وَجْهَهُ ذَلِكَ النُّورُ وَ أَتَى وَ هُوَ يَقُولُ يَا أَبَا بَكْرٍ آمِنْ بِعَلِيٍّ صلوات الله علیه وَ بِأَحَدَ عَشَرَ مِنْ وُلْدِهِ إِنَّهُمْ مِثْلِي إِلَّا النُّبُوَّةَ وَ تُبْ إِلَى اللَّهِ بِرَدِّ مَا فِي يَدَيْكَ إِلَيْهِمْ فَإِنَّهُ لَا حَقَّ لَكَ فِيهِ قَالَ ثُمَّ ذَهَبَ فَلَمْ يُرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَجْمَعُ النَّاسَ فَأَخْطُبُهُمْ بِمَا رَأَيْتُ وَ أَبْرَأُ إِلَى اللَّهِ مِمَّا أَنَا فِيهِ إِلَيْكَ يَا عَلِيُّ عَلَى أَنْ تُؤْمِنَنِي قَالَ مَا أَنْتَ بِفَاعِلٍ وَ لَوْ لَا أَنَّكَ تَنْسَى مَا رَأَيْتَ لَفَعَلْتُ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ إِلَى عُمَرَ وَ رَجَعَ نُورُ إِنَّا أَنْزَلْناهُ‏ إِلَى عَلِيٍّ صلوات الله علیه فَقَالَ لَهُ قَدِ اجْتَمَعَ أَبُو بَكْرٍ مَعَ عُمَرَ فَقُلْتُ أَ وَ عَلِمَ النُّورُ قَالَ إِنَّ لَهُ لِسَاناً نَاطِقاً وَ بَصَراً نَاقِداً يَتَجَسَّسُ الْأَخْبَارَ لِلْأَوْصِيَاءِ صلوات الله علیهم وَ يَسْتَمِعُ الْأَسْرَارَ وَ يَأْتِيهِمْ بِتَفْسِيرِ كُلِّ أَمْرٍ يَكْتَتِمُ بِهِ أَعْدَاؤُهُمْ فَلَمَّا أَخْبَرَ أَبُو بَكْرٍ الْخَبَرَ عُمَرَ قَالَ سَحَرَكَ وَ إِنَّهَا لَفِي بَنِي هَاشِمٍ لَقَدِيمَةٌ قَالَ ثُمَّ قَامَا يُخْبِرَانِ النَّاسَ فَمَا دَرَيَا مَا يَقُولَانِ قُلْتُ لِمَا ذَا قَالَ لِأَنَّهُمَا قَدْ نَسِيَاهُ وَ جَاءَ النُّورُ فَأَخْبَرَ عَلِيّاً صلوات الله علیه خَبَرَهُمَا فَقَالَ بُعْداً لَهُمَا كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ. 🍐بصائر الدرجات في فضائل آل محمد صلى الله عليهم 1/280 حضرت جواد صلوات الله علیه فرمودندكه شخصى از خويشاوندان امام صادق صلوات الله علیه از آن جناب راجع بسوره‏ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ پرسيد؟ فرمود سؤال‏ بزرگى كردى از چنين سؤالهائى بپرهيز آن مرد از جاى حركت كرد و رفت. يك روز من خدمت ايشان رسيدم و شروع به سؤال كردم فرمود إِنَّا أَنْزَلْناهُ‏ نورى است در نزد انبياء و اوصياء كه هر نيازى در آسمان يا زمين داشته باشند بآن نور ميگويند او بر آورده مى‏كند از جمله مطالبى كه امير المؤمنين صلوات الله علیه به اين نور مراجعه كرد آن بود كه روزى به ابى بكر فرمود: (گمان مبر كسانى كه در راه خدا كشته شده‏اند مرده‏اند آنها زنده‏اند در نزد پروردگارشان). من گواهى ميدهم پيامبر اكرم صلی اللّه علیه وآله شهيد از دنيا رفت مبادا بگوئى مرده است به خدا قسم او را براى تو حاضر مى‏كنم از خدا بترس وقتى شيطان پيش تو آيد بى‏اينكه به شكل او در آيد. ابا بكر اين سخن را به مسخره گرفت و گفت اگر پيامبر را ببينم به خدا قسم از او اطاعت مى‏كنم و دست از خلافت برميدارم. امام صادق صلوات الله علیه فرمودند:اميرالمؤمنين صلوات الله علیه به آن نور فرمودند او به جانب ارواح پيامبران رفت ناگاه حضرت محمّد صلی اللّه علیه وآله در حالى كه صورتش غرق در نور بود آمد و فرمود ابا بكر! به علي و يازده فرزندش صلوات الله علیهم ايمان بياور آنها مانند من هستند به جز نبوت، توبه كن پيش خدا و برگردان آنچه در اختيار گرفته‏اى بسوى ايشان ترا حقى در آن مقام نيست بعد ناپديد شد ديگر ديده نشد.