گفتار معمار

#Riken_Yamamoto: I am like a translator between the environment and the client, and I try to persuade my clients why I make this kind of architecture. But it's not enough to just make a design concept; design is not just conceptual thinking. It is a little bit difficult to explain this, but sometimes there is no reason; it is hidden, only inside of me, in my thinking. But, very frankly speaking, I'm very good architect, a good designer. [Laughs] I believe that. But it is very, very difficult to explain design. I think of architecture as a social situation within an environment. (In a conversation with John Hill, published on world-architects.com, 2025.) @goftaar_ir

#گاوریئل_اوروسکو: بهترین هنر از گسترش طبیعی واقعیت‌های زندگی پدید می‌آید. من به قدرت فرد همچون پدیده‌ای منحصربه‌فرد باور دارم؛ فردی که در یک اجتماع رشد می‌کند و باعث رشد اجتماع می‌شود. من عضوی از چند اجتماع بوده‌ام که بر مبنایی طبیعی رشد کرده‌اند. عضو اجتماعی کوچک در مکزیک، اجتماعی کوچک در نیویورک و اجتماعی کوچک در پاریس هستم. اینها بر پایه‌ی مواجهه‌ها و دیدارهای فردی شکل گرفته‌اند؛ بنابراین، با امری انتزاعی طرف نیستیم، بلکه مبنای آن‌ها زندگی روزمره است. در ساحل، همیشه متوجه شده‌ام که وقتی در تعطیلات هستم، بهتر کار می‌کنم؛ چراکه شیوه‌‌ای آزادتر برای اندیشیدن است. در واقع، بخش زیادی از کارهای من در فاصله‌ی میان کار و غیر از کار، میان کار و فراغت، و میان تحرک و سکون شکل می‌گیرد. (در گفت‌وگو با Hans Ulrich Obrist در سال ۲۰۰۳، منتشر شده در کتاب Hans Ulrich Obrist Interviews: Vol. 1) . . 🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید. 🔴 در وب‌سایت گفتار بخوانید: . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12255

#گاوریئل_اوروسکو . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12255

#میبل_او_ویلسن: من در تدریس تاریخ معماری، همواره می‌کوشم به‌روشنی توضیح دهم که بدنه‌ی دانشی‌ که قرار است درباره‌ی آن بیاموزیم، در غرب پدید آمده است. معماری به طور مشخص یک شیوه از ساخت و ساز غربی است که از اروپا سرچشمه گرفته است؛ {یعنی} شیوه‌ای نیست که مردم سرتاسر دنیا، در طول تاریخ، برای ساختن محیط‌های زیستهٔ خود به کار می‌گرفته‌اند؛ و به‌رسمیت‌شناختن این تفاوت مهم است. یکی از ترفندهای درخشان غرب، اپیستمه‌اش و شیوه‌ی جهانی‌شدن آن است. معماری، به‌مثابه مجموعه‌ای از مفاهیم که از طریق فعالیت تاریخ معماری به کار گرفته می‌شود، تمام این سنت‌های دیگرِ ساخت‌وساز را زیر یک چتر واحد گرد می‌آورد؛ چتری که از مفهوم ساختن آغاز می‌شود و سپس از شیوه‌های بازنمایی برای ساختن ساختمان‌ها بهره می‌گیرد؛ از جمله شیوه‌های دیگری از انتزاع، مانند تأمین سرمایه و نقشه‌برداری. این چارچوبی مختص غرب است. دوره‌ی رنسانس با سال هزار و چهارصد و نود و دو میلادی، یعنی زمانی که پروژه‌ی استعمار آغاز شد، هم‌زمان است. نمی‌توان از این فکر گریخت که ظهور معماری، به‌نحوی، هم‌زمان با پروژه‌ای استعماری پیش رفته که بر زیبایی‌شناسی و فناوری تأثیر گذاشته است. همه‌ی این جنبه‌ها در کنار یکدیگر چیزی را شکل می‌دهند که عموماً از آن با عنوان معماری یاد می‌کنیم. اما این جنبه‌ها عمیقاً در سرمایه‌داری نیز ریشه دارند؛ موضوعی که در نوشته‌های کنت فرامپتون و مانفردو تافوری، هر دو، بررسی شده است. بدون فهمیدن سرمایه‌داری، نمی‌توان معماری را فهمید. اگر تفاوت نژادی نیز الگوی ایدئولوژیک دیگری باشد که هم‌زمان با سرمایه‌داری وارد عرصه‌ی عمل شده است، چگونه ممکن است در شکل‌گیری بدنه‌ی دانشی خاص معماری، قواعد آن و درک این رشته از خود، نقشی نداشته باشد؟ (در گفت‌وگو با Emmanuel Olunkwa، منتشر شده در کتاب نشریه‌ی PIN-UP، ش ۳۱، سال ۲۰۲۱) . 🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید. . . 🔴 برای مطالعهٔ دیگر گفتارهای میبل او ویلسون از طریق لینک زیر به پروفایل او در وب‌سایت گفتار دسترسی پیدا کنید. . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=9484

#میبل_او_ویلسن . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12233

#مصطفی_ملکیان: من کاملاً قبول دارم که ما تا وقتی متعبد گذشته یا مقلد غربیم نمی‌توانیم تمدن و مخصوصاً فرهنگ اصیلی پدید بیاوریم. تمدن و على‌الخصوص فرهنگ وقتی پدید می‌آید که ما «فرآورده»های مشابه با فرآورده‌های جوامع دارای تمدن و فرهنگ اصیل نداشته باشیم، بلکه «فرایند»های مشابه با فرایندهای آنها را طی کنیم. از جمله زمینه‌های تمدن‌سازی و فرهنگ‌سازی این است که شهروندان به طور اعم و به طور اخص نخبگان دارای زندگی اصیل باشند و مهمترین مؤلفه‌ی زندگی اصیل در ارتباط با بحث‌ها نقادی است. تا آدم نقاد نباشد زندگی اصیل نخواهد داشت. در تعبد نسبت به گذشتگان و در تقلید از غربیان تفکر نقادانه در کار نیست. در اینجا سؤالی پیش می‌آید: آیا به تعبیر شما، گرته‌برداری از غرب امر نامطلوبی است؟ پاسخ من به این سؤال شاید خلاف آن چیزی باشد که معمولاً گفته می‌شود. به اعتقاد من وقتی فرهنگ و تمدنی اصیل بخواهد ظهور پیدا کند، باید ابتدائاً از مجموعه‌ی دستاوردهای بشری در فرهنگ‌ها و تمدن‌های دیگر استفاده کند. این استفاده ممکن است تا مدت‌های مدید از نظر ناظری بیگانه گرته‌برداری به حساب بیاید، ولی گرته‌برداری به این معنا اصلاً کار زشت و نکوهیده‌ای نیست. مثالی ساده بیاورم؛ کسی که در دوره‌ی دکتری درس می‌خواند، پیش از این از همان دوران ابتدایی، بیشتر از استادان خودش چیز می‌آموخته است و تنها در دوره دکتری است که انتظار می‌رود رفته‌رفته نظر اجتهادی پیدا کند، صاحب‌نظر شود و موضعی اتخاذ کند و احیاناً بر سر آن با استاد خودش مخالفت بورزد. اما این شخص اگر می‌خواست از همان دوران ابتدایی به معلم خود بگوید که من قبول ندارم که «الف» را این‌طور بنویسیم و «ب» را آن‌طور، بچه‌ی ساده‌لوحی به حساب می‌آمد. تفکر استقلالی پس از یادگیری حاصل می‌آید، نه پیش از آن. (در گفت‌وگوی منتشر شده در نشریه‌ی سروش اندیشه، ش ۱، سال ۱۳۸۰) . 🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید. . 🔴 در وب‌سایت گفتار بخوانید: . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12176

#مصطفی_ملکیان . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12176

#Elia_Zenghelis: We make architecture unnecessarily difficult with our self-indulgent pretentions. If you accept that architecture follows a common language, as it always has, then, as such, it is easy. Of course there have been architectural cultures that reflected the differences in civilization, and there are always good architects who produce better architecture than a lot of others who do not. This opens up a whole other issue: there are too many architects, there are too many architecture schools, and the study of architecture is too popular. (In a conversation with Cynthia Davidson, published in Log, no 30, 2012.) . @goftaar_ir

#محمود_جوادی_پور: در مقایسه با دانشکده‌های علمی، همواره میزان پژوهشگری و انتشار کتاب و مقاله در بین استادان هنر پایین بوده، علت آن هم مشخص است؛ چون هنرمندی که دست به قلم دارد و تمام وقت خود را مصروف خلق آثار هنری می‌کند و بخش اندکی از وقت خود را صرف آموزش می‌نماید دیگر وقت لازم برای پژوهش نخواهد داشت. علی رغم این موضوع با تشویق و تمهیداتی که به عمل آمده میزان فعالیت پژوهشی استادان هنر در دانشکده‌ی هنرهای تجسمی افزایش داشته. شایان ذکر است که در مجموع وضعیت پژوهش و حمایت از آن در کل کشور مطلوب نیست؛ این موضوع را در مقایسه‌ی میزان پژوهش در ایران و کشورهای دیگر می‌توان دریافت. البته باور بنده این است پژوهشِ مهم هنرمند آثار هنری ارزنده‌ی اوست و اگر تعدادی از استادان دانشکده و فارغ‌التحصیلان آن در مجامع بین‌المللی آثار خود را با بالاترین قیمت نسبت به آثار هنری دیگران به فروش می‌رسانند یا جوایز زیادی را برای کشور خود به ارمغان می‌آورند، این رویداد مهم ارزش‌های علمی و هنری هنرمندان ایرانی را نشان می‌دهد. این روند ارزشیابی استادان هنر که جهت ارتقای مرتبه از آنها انتظار می‌رود تا مانند استادان رشته‌های علمی کار پژوهشی و نوشتاری انجام دهند معضلات زیادی را ایجاد کرده و موجب دور شدن استادان نخبه‌ی هنری از عرصه‌ی آموزش در دانشگاه‌ها شده. (گفت‌وگوی منتشر شده در نشریه‌ی تندیس، ش ۱۶۳، سال ۱۳۸۸) . . 🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید. 🔴 در وب‌سایت گفتار بخوانید: . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12163

#محمود_جوادی_پور . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12163

بیست و نهم اکتبر، سالروز تولد #کازویو_سجیما است. . اسلایدها را ورق بزنید، بخوانید و ببینید. . @goftaar_ir

#آی_ام_پی: به نظرم، برای معماران بسیار خطرناک است که هنگام طراحی سبک را آگاهانه در ذهن داشته باشند. منظورم این است که این کار بسیار خطرناک است، زیرا نقطه‌ی آغاز {طراحی} این نیست. به نظرم، طراحی کردن با سبک یک چیز است؛ اما طراحی کردن با داشتن {آگاهانه‌ی} سبک در ذهن، کاملاً چیز دیگری است و من دومی را تأیید نمی‌کنم. من فکر می‌کنم یک معمار، مانند یک شاعر یا یک نویسنده، سبک خود را دارد و این سبک از شیوه‌ی خاص او در انجام کارها سرچشمه می‌گیرد. اما اگر آگاهانه بخواهد بنایی با سبک طراحی کند، به نظرم شکست خواهد خورد. از سوی دیگر، اگر معمار خوبی باشد، اثرش ناگزیر باید سبک داشته باشد. (در گفت‌وگو با John Peter، منتشر شده در کتاب The oral history of modern architecture، سال ۱۹۹۴) . . 🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید. . 🔴 برای مطالعهٔ دیگر گفتارهای آی. ام. پی از طریق لینک زیر به پروفایل او در وب‌سایت گفتار دسترسی پیدا کنید. . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=962

#آی_ام_پی . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12134

#داریوش_آشوری: گفتمان غرب‌زدگی در ایران نمودی از طغیان روشنفکری جهانِ سومی برای بازگشت به «خود» و اصالتِ گم‌شده‌ی «خود» بود. اگرچه فردید آن را به دُم اندیشه‌ی هایدگر و طغیان فلسفی او بر متافیزیک می‌بست، اما از دیدگاه امروزین من، یک طغیان کین‌توزانه‌ی جهان سومی بود، با مایه‌ای تُنُک از فلسفه و علوم اجتماعی و تاریخی. آل احمد هم آدم اصیل دردمندی بود در عذاب از وضع حقارت بار «جهان سومی» خود، به‌ویژه در شرایط سیاسی پس از کودتای بیست و هشت مرداد. به همین دلیل در برخورد با فردید، مفهوم غرب‌زدگی را که او آورده بود نشانه‌شناسی دردِ خویش یافت و با شتاب‌زدگی با زبان پرجوش و خروش خود با دانش سطحی‌اش از اقتصاد و جامعه‌شناسی مارکسیست-لنینیستی و با حسرت نهفته‌ای که به زندگانی دینی‌اش در نوجوانی داشت کتابی ساخت و پرداخت که به خلاف گفته‌ی شما، یکسره نفی تمدن مدرن با همه‌ی الزامات آن نبود، بلکه آیینه‌ی ذهنیت گیر کرده میان دو جهان فرهنگ سنتی و جهان مدرن و فرهنگ آن است که من آن را وضع «جهان سومی» می‌نامم؛ وضعی که اگر نه همگی، دست کم بسیاری از ما در خیل «روشنفکران»، به درجه‌های گوناگون و با حساسیت‌های گوناگون دچار آن بوده‌ایم و هستیم. من این وضعیت رواني پرکشاکش و پر عذاب روانی در اصحاب نظریه‌ی غرب‌زدگی را -که خود نیز دوران درازی گرفتار آن بوده ام- در مقاله‌ای با عنوان «نظریه‌ی غرب‌زدگی و بحران تفکر در ایران» شرح کرده‌ام (نگاه کنید به ما و مدرنیت، ناشر مؤسسه‌ی فرهنگی صراط). (در گفت‌وگوی منتشر شده در مجله‌ی بخارا، ش ۷۴، سال ۱۳۸۸) . 🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید. . 🔴 در وب‌سایت گفتار بخوانید: . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12130

. #داریوش_آشوری . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12130

. #داریوش_آشوری: گفتمان غرب‌زدگی در ایران نمودی از طغیان روشنفکری جهانِ سومی برای بازگشت به «خود» و اصالتِ گم‌شده‌ی «خود» بود. اگرچه فردید آن را به دُم اندیشه‌ی هایدگر و طغیان فلسفی او بر متافیزیک می‌بست، اما از دیدگاه امروزین من، یک طغیان کین‌توزانه‌ی جهان سومی بود، با مایه‌ای تُنُک از فلسفه و علوم اجتماعی و تاریخی. آل احمد هم آدم اصیل دردمندی بود در عذاب از وضع حقارت بار «جهان سومی» خود، به‌ویژه در شرایط سیاسی پس از کودتای بیست و هشت مرداد. به همین دلیل در برخورد با فردید، مفهوم غرب‌زدگی را که او آورده بود نشانه‌شناسی دردِ خویش یافت و با شتاب‌زدگی با زبان پرجوش و خروش خود با دانش سطحی‌اش از اقتصاد و جامعه‌شناسی مارکسیست-لنینیستی و با حسرت نهفته‌ای که به زندگانی دینی‌اش در نوجوانی داشت کتابی ساخت و پرداخت که به خلاف گفته‌ی شما، یکسره نفی تمدن مدرن با همه‌ی الزامات آن نبود، بلکه آیینه‌ی ذهنیت گیر کرده میان دو جهان فرهنگ سنتی و جهان مدرن و فرهنگ آن است که من آن را وضع «جهان سومی» می‌نامم؛ وضعی که اگر نه همگی، دست کم بسیاری از ما در خیل «روشنفکران»، به درجه‌های گوناگون و با حساسیت‌های گوناگون دچار آن بوده‌ایم و هستیم. من این وضعیت رواني پرکشاکش و پر عذاب روانی در اصحاب نظریه‌ی غرب‌زدگی را -که خود نیز دوران درازی گرفتار آن بوده ام- در مقاله‌ای با عنوان «نظریه‌ی غرب‌زدگی و بحران تفکر در ایران» شرح کرده‌ام (نگاه کنید به ما و مدرنیت، ناشر مؤسسه‌ی فرهنگی صراط). (در گفت‌وگوی منتشر شده در مجله‌ی بخارا، ش ۷۴، سال ۱۳۸۸) . 🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید. . 🔴 در وب‌سایت گفتار بخوانید: . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12130

. #داریوش_آشوری . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12130

#Peter_Zumthor: As an architect you have to follow the technical levels, the urbanistic levels and so on, but the most important is probably a beautiful unity of use, atmosphere, space. So that the kitchen of my mother looks like the kitchen of my mother and not like something strange. It’s about the real thing. That’s what I go for. I don’t treat the profession of architecture as a profession of arranging and inventing forms, These things I want to do need a form, and so I give them this form. I’m extremely sensitive to things which don’t work. (In an interview published in CLAD Magazine, No. 1, 2017.) . @goftaar_ir

#ویوین_ساسن: فکر می‌کنم همه‌ی هنرها به‌نوعی خودبیانگری هستند! برای من، وقتی در مقام یک هنرمند کار می‌کنم و در آن عرصه آزادی کامل دارم، می‌توانم کاملاً خود را رها کنم و خویشتن را به‌تمامی بیان کنم. شاید این موضوع همیشه در مورد کارهای تجاری صدق نکند؛ کارهایی که در آن‌ها باید آنچه را کارفرما می‌خواهد برآورده کنم. اما به نظرم، حتی اگر هنری کاملاً انتزاعی یا مفهومی خلق کنید، آن اثر همواره چیزی دربارهٔ خودتان می‌گوید. فکر می‌کنم همهٔ هنرمندان، به‌نوعی، خودنگاره {یا پرتره‌ی خودشان را} خلق می‌کنند. (در گفت‌وگو با Emma Robertson، منتشر شده در وب‌سایت The Talks، سال ۲۰۲۵) . 🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید. 🔴 در وب‌سایت گفتار بخوانید: . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12117

#ویوین_ساسن . ⭕️ https://goftaar.ir/?p=12117