WE ...

وقتی می‌فهمی نه اولین نفری که این مسیر رو رفته‌ای و نه آخرین نفر، یه عالمه از فشار روانی و اضطرابت کم می‌شه. @we_live

@zhuanchannel قبل از اینکه به هدفت برسی، لازم نیست همه‌چیز کامل بشه؛ فقط باید یاد بگیری با بعضی واقعیت‌ها نجنگی. باید قبول کنی که قرار نیست همه تا آخر مسیر کنار تو بمونن. بعضی آدم‌ها فقط برای بخشی از راه میان و بعد میرن. باید بپذیری که همیشه همه تو رو درک نمی‌کنن، همه دوستت ندارن، و این چیزی از ارزش تو کم نمی‌کنه. باید با اشتباهاتت آشتی کنی، با شکست‌هایی که ساختنت، با روزهایی که کم آوردی، با زخم‌هایی که هنوز گاهی درد می‌کنن. باید یاد بگیری خودت رو با همه‌ی نقص‌ها، ترس‌ها و ناتموم بودنت دوست داشته باشی. رشد از جایی شروع می‌شه که دست از جنگیدن با گذشته برمی‌داری. وقتی رها می‌کنی، سبک‌تر می‌شی، و تازه جا برای اتفاق‌های تازه باز می‌شه. رابطه‌ای که وارد زندگیت می‌شه، نباید باری روی شونه‌هات باشه. چه دوستی باشه، چه عشق. آدم درست کسیه که بعد از حرف زدن باهاش آروم‌تر بشی، نه آشفته‌تر. کنارش احساس امنیت کنی، نه اضطراب. باعث رشدت بشه، نه اینکه مدام انرژی و آرامشت رو ازت بگیره. زندگی به اندازه‌ی کافی سخت هست؛ آدم‌هایی رو کنار خودت نگه دار که سختی‌ها رو سبک‌تر می‌کنن، نه سنگین‌تر. @we_live

تهش یه جایی بالاخره قبول میکنی که باید رها کنی ، نه چون نخواستی، چون نمی‌شد.... گاهی علی‌رغم همه تلاش‌هات ، نمی‌تونی بعضی چیزا رو تغییر بدی... @we_live

صبحمون بخیر @we_live

خدا کند سهم مردم این سرزمین، روزهای روشن و دل‌های آسوده باشد. صبح بخیر @we_live

هرروز باید برا یه جای وطن گریه کنیم ، قلب سیاه بزاریم 🫠💔😔🥀🖤

تف و لعنت به کساییکه وطنمون رو نابودن کردن 🤬🤬

امروز بخاطر سربازامون واقعا انگیزه ندارم کانال فعال باشه 🥀 فقط ⬇️

‏دانش اموزان جنوب زیر بمباران ممتد دمای ۶۰ درجه بی برقی و هزار و یک بدبختی دارن میرن ازمون نهایی بدن. ایا اینه عدالت اموزشی؟ @we_live

. تو شجاع بودی؛ در جنگ‌هایی که دیگران ندیدند… @we_live

وطن، زنی‌ست؛ هر بار که صلح را از او می‌گیرند، تکه‌ای از جانش را در گورستانِ خاموشِ تاریخ جا می‌گذارند. او تنها در آغوشِ آزادی، دوباره نفس می‌کشد. بگذار موهایم، دستِ کلمات را بر شانه‌های پریشانِ کوه شانه بزنند؛ شاید باد، هنوز نامِ صلح را از خاطر نبرده باشد. چین‌های دامنم، مخملِ سبزینه را به خوابِ زمین می‌بارند. آواهایم را گناه مپندار؛ مگر زبانِ مادری، همان لهجه‌ی شیرینِ آغوش نیست؟ حالا تو بگو، عزیزِ قلبم... آیا می‌توان وطن را از آزادیِ زن جدا کرد؟ وقتی نخستین زنجیر را بر مچِ او می‌بندند، آخرین پرنده نیز از آسمانِ وطن کوچ می‌کند. فرشته خالدیان @we_live

سرنوشت یه مدت اشتباهات آدم رو تحمل می‌کنه و فرصت جبران می‌ده. بعدش شروع می‌کنه به هشدار دادن؛ با نشونه‌ها، اتفاق‌ها و تلنگرها. اما اگه بازم گوش ندی و همون راه رو بری، آخرش یه ضربه ای می‌زنه که دیگه نتونی از جات بلند شی. @we_live

فشار برای نرمال بودن در موقعیتی که نرمال نیست، می‌تواند خودش آسیب‌زا باشد. گاهی سالم‌ترین واکنش، ناتوان بودن است. دونالد وینکات @we_live