"زنی که‌گم کردم "

تابحال شده که یک قسمت از آهنگی مرتب در ذهن تان تکرار شود تا جایی که واقعا سبب آزار ذهنی گردد؟ ترانه ای که مدتهاست نشنیده اید یا حتی به تازگی شنیده اید از هنگام بیدار شدن تان بصورت غیر ارادی مدام روی زبان تان می‌چرخد. یادم ست که استادم در دانشگاه برای درمان این پدیده راه جالبی را پیشنهاد کرده بود ،می‌گفت هر زمانی دچار این اتفاق شدید علتش آن ست که ترانه را نصفه شنیده اید و مغز در تلاش برای کامل کردنش مدام آن را برای تان تکرار می‌کند. وقتی یکبار بطور کامل ترانه رابشنوید از شر تکرار شدنش در مغزتان خلاص میشوید . من همیشه با خودم فکر میکردم که شاید شاید علت تکرار ناقص بسیاری از اتفاقات تلخی که از سر گذرانده ایم در ذهن و روح مان ،همین باشد . اینکه ما آیین خداحافظی و به پایان رساندن را درست اجرا نکرده ایم . در رابطه ای که یک طرفش ناگهان و بدون هیچ توضیحی دیگری را ترک می‌کند. همیشه این درد و سوال بشکلی ناقص در ذهن طرف دوم تکرار می‌شود . من به خیلی از مراجعینم توصیه میکنم اگر درگیر رابطه ای هستند که ناگهانی تمام شده است حتی برای یکبار هم که شده با طرف مقابل شان حرف بزنند آنچه لازم است به او بگویند و سپس با اتمام تماس پرونده را برای خود ببندند . من هرگز به آنها توصیه نمیکنم بعد از ماه ها خود تحقیری به او برگردند و بخواهند چیزی که کسی دیگر تخریب کرده را بازسازی کنند‌ اما به انها میگویم اینکه برای روح شان پایان ان رابطه را عملا ترسیم نمایند یک حق طبیعی و الزامی شان است‌. داستانهای ناتمام هرگز نمی‌توانند شما را به پایانه‌های خوش برسانند اما فصل تمام شده هرچند تلخ راه را برای آمدن فصول جدید باز خواهد کرد . #عادله_زمانی @adelehz

به دردهایم نگاه نکن هربار که به من بنگری قوی ترین آدم زمین را خواهی دید اجازه نخواهم داد. جز زیبایی از،من چیزی ببینی جز بهار هیچ زمستانی از من را نخواهی دید... #عادله_زمانی @adelehz

من تمام توانم را برای دوست داشتنت گذاشتم . اگر از تو متنفر نیستم نه اینکه لایق عشقی من دیگر توانی برای متنفر بودن در دستانم ندارم. #عادله_زمانی @adelehz

می‌گفتی: « شبت خوب جان من » بيشتر از خوب بودن شب، ‏انديشه‌ى اينكه جان تو هستم ‏در من ريشه مى‌كرد و سبز می‌شد.. #ازدمیر_آصاف @adelehz

دل بی‌ غم کجا جویم که در عالم نمیبینم ... @adelehz

در باب برکت بیاد دارم وقتی کوچکتر بودم همیشه در جواب مادرم که می‌پرسید چه آرزویی دارم با معصومیت کودکانه ای میگفتم دلم می‌خواهد خیلی پولدار باشم . مادرم می‌خندید و می‌گفت بیش نخواه برکت بخواه می‌پرسیدم برکت چیست؟ وقتی چیزی داشته باشی مال توست دیگر مادرم می‌خندید و به کار خودش ادامه می‌داد. سالها گذشت تا فهمیدم منظور مادرم چیست اینکه بدون برکت اگر تمام دنیا از آن تو باشد بازهم ناداری. برکت در هرچیزی که آدمیزاد به آن دلخوش است . برکت در مال،در عمر ،در عشق و حتی در ایمان برکت یعنی لذت بردن یعنی آرامش داشتن در دارایی ات یعنی عاشقی و عشقت هر روز زیباست ،سالها ادامه می یابد و چیزی را ازتو کم‌نمی‌کند. یعنی هراندازه مال داری از آن بهره می بری و لذت استفاده از آن را مزه مزه می نمایی . برکت در عمر یعنی حتی اگر کم زندگی کنی باارزش و مفید زندگی کرده ای و نامی ماندگار باقی گذاشتی . حالا که به آن سالها فکر میکنم میبینم مادرم آن روز وقتی داشت لقمه ی نان و پنیر و گردوی مرا با دستان قشنگش میپچید بزرگترین درس زندگی را لابلای خنده های دلبرانه اش تحویلم داد. حیف که من آن روز برای فهمیدن راز های زندگی خیلی کوچک بودم . #عادله_زمانی @adelehz

داشتم فکر میکردم چرا کسانی که می میرند عزیزتر می‌شوند. شاید چون مرگ آغاز سکوت ست .و سکوت و دور بودن گاهی معنای شکوه را حفظ می‌کند. گاهی باید حرف نزد ،در سکوت دور شد و اجازه داد تصویرت تا ابد در اذهان شان دور از دسترس بماند . گاهی شکوه در ادامه ندادن است . #عادله_زمانی @adelehz

و آغوش هر زن تصویر شقایقی وحشی است که زنبور ها برای نوشیدن شهدش نقاب می زنند... @adelehz

از غمت ای نازنین ،عزم سفر میکنم قبله ی خود بعد از این سمت دگر میکنم ...

من یاد گرفتم بپذیرم بخش بزرگی از زندگی تقدیر است . شاید به مزاق خیلی ها خوش نیاید،بگذار نیاید. تا کی با فکر اینکه من کم تلاش کردم که به نتیجه نرسیدم روح خودم را خراش دهم وقتی واقعیت این است که خیلی چیزها در دست من نیست . بگذار زندگی کنم .شاید تقدیر فقط همین است. #عادله_زمانی @adelehz

عُمر رفت... و من هنوز جلدِ شفافِ تقویمِ جیبیِ قدیمی را به یاد دارم که گوشه‌اش شکسته بود و توی جیبِ پیراهنِ مدرسه کدر میشد.روزهایی که دورِ تاریخ‌ها نقطه گذاشتم، روزهایی که با خودکارِ آبی یک «بعداً» نوشتم و ورق را تا زدم، روزی که باران دفتر را موج‌دار کرد و مهرِ مدرسه پخش شد، روزی که برای یادداشتِ یک شماره، نصفِ برگه را کندم و شماره گم شد، روزی که چرک‌نویسِ مشق شد و خوابم برد، روزی که خطِ واحد دیر آمد و من بلیتِ پانچ‌خورده را توی مشت فشردم تا گرم بمانم، روزی که کتری سوت کشید و تلفن زنگ خورد و من بینشان گیر کردم، روزی که جلوی آینه دکمهٔ یدکی را دوختم و گفتم «فعلاً»، روزی که گچِ سفید زیر ناخن ماند و من خیال کردم فردا جای امروز جبران می‌کند، روزی که به‌جای گفتن، سکوت را توی جیب گذاشتم و سبک نشدم، روزی که پدر گفت «صبر کن» و من دویدم، روزی که دویدم و نرسیدم و عصر شد و نورِ موربِ پنجره افتاد روی همان صفحه‌ای که باید عوضش می‌کردم و صفحهٔ تقویم ورق خورد و ما بینِ دو تاریخ تا خوردیم. سعید پوربهشت #شما_فرستادین @adelehz

میگفت یک نفر را دوبار پیدا نخواهی کرد حتی در همان آدم ... راست می گفت و غم می گفت . #عادله_زمانی @adelehz

درست‌ ترين شكل عشق آن است كه شما چگونه با یک فرد رفتار میكنيد نه اينكه درباره‌ وی چه احساسی داريد آنتوان چخوف @adelehz

گمان میکنیم همدیگر را می‌شناسیم تا اینکه با خودمان روبرو می‌شویم. همان خود واقعی که دیگر لزومی نمی‌بیند نقشی بازی کند یا دروغی بگوید . آن وقت می‌فهمیم که روح هر انسان مثل نقشه ی گنج های مدفون چند هزار ساله می ماند ‌. پیش روی توست ولی چیزی از ان‌نمی دانی . #عادله_زمانی @adelehz