نوگرا

📌 زمان تو، میدان توست!!! ▪️دوستم می‌گفت: «کاش در زمان دیگری به دنیا می‌آمدم و در سرزمینی غیر از اینجا زندگی می‌کردم!» به او گفتم: به خدا قسم، دلم نمی‌خواهد در زمان یا سرزمینی غیر از این باشم. چه ایرادی دارد که من هم رنج و سختیِ امتم را به دوش بکشم؟ ❗️شاید از اندوهی که برای سرنوشتش می‌خورم، پاداشی نصیبم شود؛ یا در روزگار غربت دین، قدمی برای آن بردارم؛ یا از وقت و مال خود، هرقدر که در توانم هست، در راهش خرج کنم؛ یا دست غافلی را بگیرم و او را به سوی خدا راهنمایی کنم؛ یا شکافی را که در جبهه حق ایجاد شده، ببندم؛ یا نقشه‌ای برای مقابله با باطل بکشم... آن هم در روزگاری که اسلام و اهل اسلام در ضعف و سختی‌اند. ▪️همه اینها را در حالی انجام می‌دهم که یقین دارم پاداش عمل در روزگار سختی، چندین برابر همان عمل در روزگار آسایش است و کسی که پیش از گشایش و پیروزی دست به بذل و فداکاری می‌زند، جایگاهی بالاتر دارد از کسی که پس از آن انفاق می‌کند و به میدان می‌رود. ▪️خداوند در سوره حشر نیز مهاجران را بر انصار و کسانی که پس از آنان آمدند، مقدم داشته است... ای دوست من، یکی از بزرگ‌ترین حسرت‌ها این است که بذل و فداکاری را برای روزهای پس از پیروزی نگه داری! ▪️ از عدالت خداوند درباره کسانی که پیش از گشایش و پیروزی بذل می‌کنند، همین بس که آنان را در پاداش و ستایش، با همانندهایشان در هر زمان برابر قرار داده است: ﴿أُولَٰئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذِينَ أَنْفَقُوا مِن بَعْدُ وَقَاتَلُوا﴾ «آنان در درجه و مقام، برترند از کسانی که پس از آن انفاق کردند و به جهاد پرداختند.» ای دوست من... زمان تو، میدان توست... ✍️ دکتر خالد حمدی 📝 تدوین: نوگرا 🆔 @eslahe